Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

    Ενέργειες για επιτάχυνση απονομής της δικαιοσύνης

    Την έναρξη διαβούλευσης με όλους τους αρμόδιους φορείς, δικαστικούς και δικηγόρους, για την αναμόρφωση του κώδικα πολιτικής δικονομίας και την επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης, προανήγγειλε ο αρμόδιος υπουργός, Χάρης Καστανίδης.
    Στα σχέδια της κυβέρνησης προβλέπεται η αλλαγή του καθεστώτος των αναβολών και η εξέταση μαρτύρων εκτός της ακροαματικής διαδικασίας. Στόχος είναι να δημιουργηθεί επίσης μηχανισμός για την αποζημίωση των πολιτών, οι υποθέσεις των οποίων καθυστερούν αδικαιολόγητα. Ο υπουργός Δικαιοσύνης μίλησε ακόμη για αλλαγές στους κώδικες ποινικής και διοικητικής δικονομίας. Όσον αφορά στις προσλήψεις δικαστικών υπαλλήλων, σημείωσε ότι θα προχωρήσουν, ύστερα από τον αναπροσδιορισμό των οργανικών θέσεων, ενώ από έλεγχο θα περάσουν οι μετατάξεις των δικαστικών υπαλλήλων που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα.

    To Κογκρέσο υιοθέτησε ψήφισμα υπέρ του Οικουμενικού Πατριαρχείου

    Ψήφισμα υπέρ του σεβασμού των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατέθεσε στο Κογκρέσο, ο ομογενής βουλευτής Γκας Μπιλιράκης, Ρεπουμπλικάνος, με την ευκαιρία της επισήμου επισκέψεως του προκαθημένου της Ορθοδοξίας στις ΗΠΑ και ενόψει των επαφών που θα έχει από την ερχόμενη Δευτέρα στην Ουάσιγκτον με τον Πρόεδρο Ομπάμα και κορυφαίους παράγοντες της αμερικανικής Κυβέρνησης.
    «Η αναγνώριση αυτού του ψηφίσματος υπογραμμίζει τη σημασία που έχει για τον κόσμο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ως πνευματικός ηγέτης – ως ηγέτης περίπου 300.000.000 Ορθοδόξων Χριστιανών σε όλο τον κόσμο και εκατομμυρίων Ορθοδόξων Χριστιανών εδώ στι; Ηνωμένες Πολιτείες» σημείωσε στην ομιλία του ο κ.Μπιλιράκης καταθέτοντας το υπ’ αριθμ.838 ψήφισμα το οποίο υιοθέτησε το Κογκρέσο. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την προώθηση του ψηφίσματος συνεργάστηκαν και ο Πρόεδρος και μέλη της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων.
    «Είχα την ευλογία να μεγαλώσω ως μέλος της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας. Όταν ήμουν παιδί ήμουν παπαδάκι στην Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Τάρπον Σπρίνγκς της Φλόριντα, όπως ακριβώς και τρεις από τους γιούς μου» είπε ο ομογενής-μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων και συνέχισε:
    «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι 270ος διάδοχος του ιδρυτή της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, Αποστόλου Ανδρέα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης οφείλει να διασφαλίσει ότι η Πίστη και η Αγία Έδρα (σ.σ εννοεί τον Οικουμενικό Θρόνο) θα επιβιώσουν. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο είναι το πνευματικό κέντρο της αρχαιότερης και της δεύτερης μεγαλύτερης χριστιανικής Εκκλησίας στον Κόσμο με έδρα της την Istanbul (σ.σ. έτσι αναφέρεται στο πρωτότυπο) της Τουρκίας.
    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει εργαστεί συστηματικά για την ειρήνη και την συμφιλίωση όλων των θρησκειών και έχει προωθήσει το διάλογο μεταξύ Χριστιανών, Εβραίων και των Μουσουλμάνων. Για την ακρίβεια, ο Παναγιώτατος, συγκάλεσε διαθρησκειακή συνάντηση η οποία είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη και από Μουσουλμάνους θρησκευτικούς ηγέτες της επιθέσεως της 11η Σεπτεμβρίου ως μιας ενέργειας που στρεφόταν κατά της Θρησκείας. Ένα επίτευγμα που ακόμα δεν έχει επαναληφθεί από κανένα άλλο θρησκευτικό ηγέτη στον κόσμο.
    Επίσης, ο Παναγιώτατος, υπήρξε ο δεύτερος εν ζωή στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που τιμήθηκε στο Καπιτώλιο με το χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου, την ανώτατη τιμητική διάκριση του Κογκρέσου, το οποίο κατά το παρελθόν είχε απονεμηθεί στον Τζόρτζ Ουάσινγκτον, τον Γουίνστον Τσόρτσιλ και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’.
    Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τιμήθηκε από το περιοδικό Τime το οποίο τον συμπεριέλαβε στους εκατό ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή στον πλανήτη, για το έτος 2008, κατατάσσοντάς τον στην 11 θέση. Έχει αναγνωριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και διεθνώς ως ο ηγέτης που εργάζεται για την παγκόσμια ειρήνη, για τη θρησκευτική αλληλοκατανόηση και για τον σεβασμό του φυσικού περιβάλλοντος.
    Το ψήφισμα αυτό αναγνωρίζει επίσης την ανάγκη να δοθούν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο όλες οι θρησκευτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα στην ιδιοκτησία καθώς επίσης να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, ζητήματα τα οποία αξίζουν της πλήρους υποστηρίξεως μας.
    Καλώ τους συναδέλφους να υποστηρίξουν αυτό το ψήφισμα αναγνωρίζοντας τη σημασία της επισκέψεως του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες και τις προσπάθειες του για την παγκόσμια ειρήνη, το περιβάλλον και τις θρησκευτικές ελευθερίες».

    Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

    Το σχέδιο νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά

    Την προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και των υπερχρεωμένων καταναλωτών που έχουν αποδεδειγμένη και μόνιμη αδυναμία να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους αντιμετωπίζει το σχέδιο νόμου που ανέβασε στο διαδίκτυο, για διαβούλευση, το Υπουργείο Οικονομίας Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.
    Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου τα φυσικά πρόσωπα μπορούν να ρυθμίσουν την εξόφληση των χρεών τους με ευνοϊκότερους όρους αλλά και να απαλλαγούν από αυτά, εφόσον εξυπηρετήσουν για μία περίοδο από τρία έως πέντε έτη με βάση το εισόδημα από την εργασία τους ένα μέρος των χρεών που καθορίζεται από το Δικαστήριο και δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10% των οφειλών. Ολόκληρο το σχέδιο νόμου παρακάτω.
    ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΡΥΘΜΙΣΗ ΧΡΕΩΝ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
    Άρθρο 1
    Πεδίο Εφαρμογής
    1. Οι διατάξεις του παρόντος νόμου ρυθμίζουν τις προϋποθέσεις ρύθμισης και απαλλαγής των φυσικών προσώπων από χρέη που δεν προέρχονται από την άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας. Χρέη που προέρχονται από περιορισμένη σε έκταση επαγγελματική δραστηριότητα που δεν προσδίδει στον οφειλέτη την εμπορική ιδιότητα μπορούν ομοίως να υπαχθούν στη διαδικασία του παρόντος νόμου. Εξαιρούνται τα πρόστιμα, οι χρηματικές ποινές και οι εισφορές προς ασφαλιστικούς οργανισμούς.
    2. Προϋπόθεση υπαγωγής του οφειλέτη στις διατάξεις του παρόντος νόμου είναι η οριστική ή επαπειλούμενη μη δόλια μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του.
    3. Με την επιφύλαξη των κατωτέρω διατάξεων, εφαρμόζονται αναλόγως και στην διαδικασία αυτή οι διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα.
    4. Απαλλαγή του οφειλέτη από τα χρέη του σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος μπορεί να γίνει μόνο μία φορά.

    Άρθρο 2
    Διαδικασία εξωδικαστικού συμβιβασμού
    Προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη αποτελεί η πραγματοποίηση εκ μέρους του οφειλέτη κατά το τελευταίο εξάμηνο πριν την υποβολή της αίτησης προσπάθειας για την επίτευξη εξωδικαστικού συμβιβασμού με τους πιστωτές, η οποία να αποδεικνύεται εγγράφως με τη βεβαίωση της περ. α της πρώτης παραγράφου του άρθρου 4 του παρόντος νόμου και να έχει αποβεί άκαρπη.

    Άρθρο 3
    Αρμόδιο δικαστήριο - Διαδικασία
    Αρμόδιο δικαστήριο είναι το Ειρηνοδικείο στην περιφέρεια του οποίου ο οφειλέτης έχει την κυρία κατοικία του άλλως τη διαμονή του, το οποίο δικάζει κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας.

    Άρθρο 4
    Σχέδιο Διευθέτησης Οφειλών
    1. Για την έναρξη της διαδικασίας απαλλαγής από τα χρέη ο οφειλέτης καταθέτει αίτηση στον γραμματέα του κατά τόπον αρμόδιου, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο Ειρηνοδικείου. Με την αίτηση ή εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την υποβολή της ο οφειλέτης προσκομίζει:
    α) Βεβαίωση Συνηγόρου του Καταναλωτή, Ένωσης Καταναλωτών, δικηγόρου ή άλλου δημόσιου ή ιδιωτικού φορέα που συντρέχει τους καταναλωτές σε ζητήματα υπερχρέωσης, από την οποία να προκύπτει η πραγματοποίηση της προσπάθειας εξωδικαστικού συμβιβασμού του άρθρου 2 και η αποτυχία αυτής και στην οποία να εκτίθεται το σχέδιο συμβιβασμού καθώς και οι λόγοι της αποτυχίας του. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως εγκρίνονται οι αρμόδιοι για την παραπάνω δραστηριότητα φορείς.
    β) Κατάσταση της υπάρχουσας περιουσίας και των εισοδημάτων του οφειλέτη από την εργασία του, κατάσταση των πιστωτών, με τα πλήρη στοιχεία και τις διευθύνσεις τους και των απαιτήσεών τους, κατά κεφάλαιο και τόκους και υπεύθυνη δήλωση του οφειλέτη για την ακρίβεια των παραπάνω στοιχείων. Σε περίπτωση που δεν περιληφθεί στην παραπάνω κατάσταση πιστωτής και αυτός δεν ενημερωθεί, η απαίτησή του δεν επηρεάζεται από την πορεία της παρούσας διαδικασίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται εντός οκτώ εργασίμων ημερών από την κοινοποίηση σε αυτά αίτησης του οφειλέτη να παραδώσουν αναλυτική κατάσταση των οφειλών του σύμφωνα με τα παραπάνω.
    γ) Σχέδιο διευθέτησης οφειλών, σύμφωνο με τα συμφέροντα των πιστωτών, την περιουσία, τα έσοδα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη.
    2. Σε περίπτωση μη υποβολής των απαιτούμενων στοιχείων, το δικαστήριο διατάσσει την υποβολή τους εντός ενός μηνός, μετά την άπρακτη πάροδο του οποίου η αίτηση θεωρείται ανακληθείσα.
    3. Η διαδικασία εξέτασης της αιτήσεως ρύθμισης ή απαλλαγής από τα χρέη σύμφωνα με το άρθρο 5 του παρόντος νόμου αναστέλλεται μέχρι την έκδοση απόφασης από το δικαστήριο για την επιβεβαίωση του σχεδίου διευθέτησης των οφειλών. Η απόφαση αυτή εκδίδεται το αργότερο μέσα σε τέσσερις μήνες από την υποβολή της αίτησης, εκτός αν το δικαστήριο κρίνει, μετά από ακρόαση του οφειλέτη ότι το σχέδιο δεν πρόκειται να γίνει δεκτό, οπότε διατάσσει τη συνέχιση της διαδικασίας, μη εφαρμοζομένων στην περίπτωση αυτή των επόμενων παραγράφων του παρόντος άρθρου.
    4. Ο οφειλέτης κοινοποιεί αντίγραφα της αίτησης, της κατάστασης της υπάρχουσας περιουσίας και των εισοδημάτων του οφειλέτη και του σχεδίου διευθέτησης των οφειλών στους πιστωτές, με την πρόσκληση του δικαστηρίου να λάβουν θέση εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μηνός για το προτεινόμενο σχέδιο διευθέτησης των οφειλών. Εφόσον συντρέχουν στο πρόσωπο του οφειλέτη οι προϋποθέσεις της πρώτης παραγράφου του άρθρου 194 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ο αρμόδιος Ειρηνοδίκης μπορεί να αναθέσει την κοινοποίηση των παραπάνω εγγράφων στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης. Από την κοινοποίηση της αίτησης αναστέλλονται αυτοδικαίως όλα τα ατομικά καταδιωκτικά μέτρα των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση των απαιτήσεών τους. Οι πιστωτές μπορούν να συμφωνήσουν ή να διαφωνήσουν ή να προτείνουν τροποποιήσεις του σχεδίου. Με την πάροδο απράκτου της προθεσμίας αυτής, τεκμαίρεται ότι ο πιστωτής συμφωνεί με το σχέδιο ρύθμισης των οφειλών. Στην πρόσκληση γίνεται μνεία για τη συνέπεια αυτή.
    5. Μετά την πάροδο της μηνιαίας προθεσμίας αξιολόγησης της προηγούμενης παραγράφου, ο οφειλέτης μπορεί, εντός αποκλειστικής προθεσμίας που τάσσει το δικαστήριο, να επιφέρει μεταβολές στο αρχικό σχέδιο, προκειμένου να επιτευχθεί ομοφωνία όλων των πιστωτών. Οι πιστωτές ενημερώνονται για τις παραπάνω μεταβολές και καλούνται να λάβουν θέση επί του σχεδίου, όπως πλέον διαμορφώνεται. Η παράγραφος 4 εφαρμόζεται αναλόγως.
    6. Αν κανένας πιστωτής δεν προβάλει αντιρρήσεις στο σχέδιο ρύθμισης ή αν συγκατατεθούν όλοι σε αυτό, θεωρείται ότι ο συμβιβασμός έχει γίνει αποδεκτός. Το δικαστήριο επιβεβαιώνει το παραπάνω με απόφαση του, οπότε η αίτηση για την απαλλαγή από τα χρέη θεωρείται ανακληθείσα.
    7. Σε περίπτωση μη ένταξης στο σχέδιο διευθέτησης των οφειλών απαίτησης πιστωτή στον οποίο κοινοποιήθηκε το σχέδιο, η απαίτηση θεωρείται αποσβεσθείσα αν ο πιστωτής δεν αναγγείλει και αυτή την απαίτηση εντός της προθεσμίας της παραγράφου 4.
    8. Αν συγκατατίθενται στο σχέδιο περισσότεροι από τους μισούς πιστωτές, με απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ήμισυ του συνολικού ποσού των απαιτήσεων, το πτωχευτικό δικαστήριο, μετά από αίτηση του οφειλέτη ή κάποιου από τους πιστωτές, υποκαθιστά τη συγκατάθεση πιστωτή που αντιτίθεται στο συμβιβασμό, αφού προηγηθεί ακρόαση αυτού, στην οποία εκθέτει τους λόγους για τους οποίους αρνείται να συγκατατεθεί. Στην περίπτωση αυτή θεωρείται ότι επήλθε ο συμβιβασμός και η αίτηση για την απαλλαγή από τα χρέη θεωρείται ομοίως ανακληθείσα.
    9. Η υποκατάσταση της συγκατάθεσης του πιστωτή δεν μπορεί να γίνει όταν:
    α) η απαίτηση του πιστωτή που αντιτίθεται δεν ικανοποιείται στο βαθμό που ικανοποιούνται οι λοιπές απαιτήσεις ή
    β) σε περίπτωση εφαρμογής του σχεδίου, ο πιστωτής που αντιτίθεται είναι βέβαιο ότι θα περιέλθει σε δυσμενέστερη οικονομικά θέση από αυτή στην οποία θα περιερχόταν σε περίπτωση έναρξης της διαδικασίας απαλλαγής από τα χρέη.
    10. Την απόφαση υποκατάστασης μπορούν να προσβάλουν ο οφειλέτης και ο πιστωτής του οποίου η συγκατάθεση υποκαθίσταται.
    11. Οι πιστωτές δεν έχουν απαίτηση κατά του οφειλέτη για τα έξοδα και δαπάνες που υποβάλλονται με βάση το σχέδιο συμβιβασμού.
    12. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δύναται να εκδίδονται υποδείγματα των απαιτούμενων πιστοποιητικών, καταλόγων και σχεδίων διευθέτησης των οφειλών με σκοπό την απλοποίηση της διαδικασίας και τη διευκόλυνση της αξιοποίησής της.

    Άρθρο 5
    Διαδικασία ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη
    1. Αν εκδηλωθούν αντιρρήσεις κατά του σχεδίου ρύθμισης οφειλών και δεν υποκατασταθούν κατά τη διαδικασία της παραγράφου 8 του άρθρου 4, η διαδικασία ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη ξεκινά από την ημερομηνία της αίτησης, ημερομηνία από την οποία παύουν να εκτοκίζονται τα χρέη του οφειλέτη. Το δικαστήριο ελέγχει αυτεπαγγέλτως αν πληρούνται οι προϋποθέσεις για ρύθμιση και απαλλαγή χρεών.
    2. Αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη και τα προσδοκώμενα εισοδήματα είναι επαρκή σε σχέση με τον αριθμό των πιστωτών και το ύψος των απαιτήσεών τους, μπορεί το δικαστήριο να περιοριστεί σε ρύθμιση των οφειλών που υφίσταντο κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης με την εξόφλησή τους, προβλέποντας περίοδο χάριτος που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία έτη με επιτόκιο ενήμερης οφειλής, και να διατάξει την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Το δικαστήριο μπορεί να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει την απόφαση αυτή οποτεδήποτε μετά από αίτηση του οφειλέτη ή και του πιστωτή εφόσον δεν εξυπηρετείται η ρύθμιση.
    3. Εάν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι κατά την προηγούμενη παράγραφο επαρκή, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα εισοδήματα του οφειλέτη από την εργασία του και σταθμίζοντας αυτά με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του, τον υποχρεώνει να καταβάλλει κάθε μήνα για χρονικό διάστημα από 3 έως 5 έτη ορισμένο ποσό για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών του. Η καταβολή του ποσού αυτού γίνεται απευθείας στους πιστωτές του οφειλέτη. Σε κάθε περίπτωση, μέχρι τη λήξη της ανωτέρω περιόδου, πρέπει να έχει εξοφληθεί ποσοστό τουλάχιστον δέκα επί τοις εκατό των συνολικών οφειλών του, στο ύψος που αυτές ανέρχονταν κατά την ημερομηνία της υποβολής της αίτησης του άρθρου 4. Με την πάροδο του ανωτέρω χρονικού διαστήματος και εφόσον ο οφειλέτης ανταποκριθεί στους όρους που έχει θέσει το δικαστήριο, αυτό, με αίτηση του οφειλέτη που κοινοποιείται και στους πιστωτές κηρύσσει την απαλλαγή του από τα χρέη του, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του άρθρου 6 του παρόντος νόμου.
    4. Με αίτηση του οφειλέτη ή πιστωτή μπορεί να τροποποιείται η ανωτέρω απόφαση ως προς το ύψος των μηνιαίων καταβολών, εφόσον τούτο δικαιολογείται από μεταγενέστερα γεγονότα ή μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων του οφειλέτη.
    5. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδίως σε περιπτώσεις χρόνιας ανεργίας, σημαντικών προβλημάτων υγείας, εισοδήματος που δεν επαρκεί για την κάλυψη στοιχειωδών βιοτικών αναγκών, είναι δυνατός ο προσδιορισμός χαμηλότερων ή και μηδενικών καταβολών, ακόμη κι αν δεν προκύπτει κατ' αυτόν τον τρόπο η εξόφληση του ποσοστού της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου. Το Δικαστήριο δύναται να επανεξετάζει κάθε οκτώ μήνες, ή και νωρίτερα αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση του οφειλέτη ή πιστωτή, την εξακολούθηση της συνδρομής των παραπάνω προϋποθέσεων.

    Άρθρο 6
    Ορισμός συνδίκου -Προστασία κύριας κατοικίας
    1. Ο σύνδικος ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 63 Πτωχευτικού Κώδικα για τις περιπτώσεις που υπάρχει ρευστοποιήσιμη περιουσία, η εκποίηση της οποίας κρίνεται απαραίτητη για την ικανοποίηση των πιστωτών, ή το κρίνει σκόπιμο το δικαστήριο για την παρακολούθηση, εκτέλεση και τήρηση των όρων και υποχρεώσεων που τίθενται σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο για απαλλαγή του οφειλέτη από χρέη ή την εξασφάλιση των συμφερόντων των πιστωτών. Ως σύνδικος μπορεί να ορίζεται και πρόσωπο από τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων του άρθρου 371 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
    2. Πιστωτές των οποίων η απαίτηση διασφαλίζεται με εμπράγματη ασφάλεια, ικανοποιούνται προνομιακά από την πώληση του πράγματος.
    3. Ο οφειλέτης μπορεί με το σχέδιο εκκαθάρισης να ζητήσει την εξαίρεση της ρευστοποίησης ή εκπλειστηριασμού ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του εφόσον δεν υπερβαίνει σε έκταση το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξανόμενο κατά είκοσι επί τοις εκατό. Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών, πέραν αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του προηγούμενου άρθρου, μέχρι συνολικό ποσόν που ανέρχεται στο ογδόντα πέντε επί τοις εκατό της εμπορικής αξίας του ακίνητου, όπως αυτή αποτιμάται κατά την κρίση του δικαστηρίου. Η ρύθμιση μπορεί να προβλέπει περίοδο χάριτος για όσο διαρκεί η αποπληρωμή του υπολοίπου των οφειλών σύμφωνα με την παράγραφο 3 του προηγούμενου άρθρου. Η εξυπηρέτηση της οφειλής γίνεται με επιτόκιο που δεν υπερβαίνει αυτό της ενήμερης οφειλής ή το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο που ίσχυε σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίο υφίσταται μέτρηση, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της κατά τα παραπάνω οριζόμενης συνολικής οφειλής συνυπολογίζεται η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκε η πίστωση, σε κάθε δε περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει τα είκοσι έτη. Οι απαιτήσεις εντάσσονται στην παραπάνω ρύθμιση και ικανοποιούνται κατά τη τάξη εξασφάλισης. Μη τήρηση των υποχρεώσεων της παρούσας παραγράφου επιτρέπει στον πιστωτή την έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης.

    Άρθρο 7
    Καθήκον ειλικρινούς δήλωσης περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων
    1. Ο οφειλέτης που αιτείται την υπαγωγή στις διατάξεις του παρόντος νόμου οφείλει να προβαίνει σε ειλικρινή δήλωση των περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων. Παράβαση από δόλο ή από βαριά αμέλεια της υποχρέωσης αυτής έχει ως συνέπεια μετά από αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον τη μη έγκριση του σχεδίου εκκαθάρισης κατά το άρθρο 5 του παρόντος νόμου και την έκπτωση από τη ρύθμιση και απαλλαγή των χρεών. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί μέχρι και δύο έτη μετά την κήρυξη της απαλλαγής του οφειλέτη από τα χρέη.
    2. Ο οφειλέτης οφείλει να επιτρέπει στους πιστωτές πρόσβαση σε στοιχεία που απεικονίζουν την οικονομική του κατάσταση και τα τρέχοντα εισοδήματά του. Παράβαση της υποχρέωσης αυτής μπορεί κατά την κρίση του Δικαστηρίου να επιφέρει την απόρριψη της αίτησης ρύθμισης και απαλλαγής από τα χρέη.

    Άρθρο 8
    Επιτρεπτός χρόνος τήρησης και χρήσης δεδομένων
    Ο χρόνος τήρησης και χρήσης από τα πιστωτικά ιδρύματα ή τρίτους ή χάριν αυτών δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς που αναφέρονται στην παραπάνω διαδικασία δεν μπορεί να υπερβαίνει το χρονικό διάστημα τριών ετών από τη λήξη της ρύθμισης των χρεών ή των πέντε ετών από την κήρυξη της απαλλαγής από τα χρέη.

    Χωρίς φρουρά τα αστυνομικά τμήματα. 2000 επιπλέον αστυνομικοί στο δρόμο

    Στην κατάργηση των φρουρών στα Αστυνομικά Τμήματα προχωρά το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Με τη σχετική απόφαση, περίπου 2.000 αστυνομικοί αναμένεται να αποδεσμευθούν σε ημερήσια βάση από τη φρούρηση των αστυνομικών τμημάτων, με στόχο να διατεθούν στις διοικητικές υπηρεσίες, στις πεζές περιπολίες και στην εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών σε κάθε γειτονιά.
    Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό, ο αρμόδιος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εξέφρασε την άποψη ότι τα Αστυνομικά Τμήματα δεν είναι φρούρια, αλλά δημόσιες υπηρεσίες που πρέπει να εξυπηρετούν τον πολίτη.
    «Βούληση του Υπουργείου είναι τα Αστυνομικά Τμήματα να παραμείνουν ανοιχτά στους πολίτες, ώστε να προσφέρουν άμεσες και ποιοτικές υπηρεσίες και όχι να μετατραπούν σε χώρους φόβου και ταλαιπωρίας», πρόσθεσε.
    Ταυτόχρονα, ο Υπουργός υπογράμμισε ότι «δεν συντρέχουν συνθήκες για νέα αντιτρομοκρατική νομοθεσία, καθώς στην τρομοκρατία η καλύτερη απάντηση δεν είναι η περιστολή δικαιωμάτων και ο φόβος, αλλά περισσότερη δημοκρατία, σεβασμός στα δικαιώματα των πολιτών, ανοιχτός νους και επαγγελματισμός».

    Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

    Θύελλα κοινωνικών αντιδράσεων για τα stage με 5 καυτά ερωτήματα

    ΣΕ μείζον πολιτικό θέμα αναδείχηκε ο θέμα των Stage σε μια εποχή που οι πολιτικοί αναφέρονται χωρίς αιδώ στο 'Εμπόριο φόβου και ελπίδας'. Φόβου πριν τις εκλογές και ελπίδας μετά, καθώς οι ανατροπές είναι σοβαρές τόσο στους οικογενειακούς προυπολογισμούς όσο και στο μέλλον χιλιάδων παιδιών. Υπολογίζεται ότι οι 30.000 θέσεις καλύπτουν παγιες και λειτουργικές ανάγκες τόσο στον Δημόσιο τομέα όσο και στους Ο.Τ.Α. και ιδίως σε φορείς που είχαν ανα΄γκη το προσωπικό. Πέρα απο την σκληρή γραμμή που ακολούθησε η Κυβέρνηση για το επίμαχο ζήτημα και με την παραδοχή οτι τα Stage πρέπει να καταργηθούν γεννώνται μεγάλα ερωτηματικά που συνοδεύονται απο μεγάλες αλήθειες. Αλήθειες χωρίς πολιτικό χρώμα, διότι η ελπίδα και το δικαίωμα στην εργασία δεν έχουν χρώμα.
    1ον Αν δεχθούμε ότι όντως σωστά η Κυβέρνηση θέλει να καταργήσει το θεσμό και αν θέλετε να συμφωνήσει ο μέσος Ελληνας, αμέσως διερωτάται εύλογα: Καταργείται ένας θεσμός που θέσπισε το πράσινο κόμμα και συνέχισε το γαλάζιο αλλά ποιό άλλο πρόγραμμα ή μορφή το αντικαθιστά; Με την δέσμευση ότι κάποια στιγμή θα προκηρυχθούν οι κενές οργανικές θέσεις στο Δημόσιο που καλύπτουν πάγιες και λειτουργικές ανάγκες;
    2ον Γνωρίζουν οι αρμόδιοι ότι τους επόμενους μήνες που θα οδηγηθούν στο δρόμο χιλιάδες νέοι, η ανεργία ιδίως εδώ στην Ελληνική περιφέρεια θα εκτοξευθεί στα υψη καθώς υπολογίζεται ότι μόνο στο Νομό μας θα ξεπεράσει το 15% σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς μαζί με την ανεργία εκατοντάδων νέων λόγω απολύσεων και επιχειρήσεων που έβλααν λουκέτο;
    3ον Το περίφημο αυτό πρόγραμμα Stage εφόσον όλοι συμφωνούν απο τα αρμόδια υπουργεία ότι αποτελεί εργασιακή εμπειρία για ποιό λόγο κόβεται η μοριοδότηση των χιλιάδων νέων που έχουν ήδη συμπληρώσει γνώσεις και προυπηρεσία διατηρώντας το δικαίωμα για μια θέση στον ήλιο;
    4ον Γνωρίζουν οι αρμόδιοι- και αυτό μας εξοργίζει ακόμα περισσότερο- ότι μέσα στους χιλιάδους νέους και νέες εντάσσονται ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού μας. Εχουν αντίληψη όπως έχουμε ήδη συναντήσει σε πολλές υπηρεσίες ότι υπάρχουν νέοι απο χαμηλά οικονομικά στρώματα, απο πολύτεκνες οικογένειες, απο διαλυμένες οικογένειες αλλά με μόρφωση, νέοι με πτυχία ακόμα και νέες έγκυες που προσδοκούν να φέρουν μια νέα ζωή στον κόσμο αφαιρώντας τους το δικαίωμα να ελπίζουν σε μια καλύτερη αντιμετώπιση;
    5ον Υπάρχει έστω περίπτωση μια χώρα που μαστίζεται απο την οικονομική κρίση και τα νοικουριά που είναι καταχρεωμένα σε δάνεια και υποχρέωσεις να εφαρμόσει κοινωνική πολιτική τελικά στους Μη έχοντες όπως απορρέει ως προτεραιότητα απο το Κράτος Πρόνοιας και απο την στιγμή που οι πολίτες αναρωτιόνται το αυτονόητο. Αν όντως η προηγούμενη Κυβερνηση- που υπέπεσε σε σωρεία λαθών- δεν βελτίωσε δομές και κράτος Πρόνοιας είναι σίγουροι ορισμένοι ότι τίπτοα δεν έκανε σωστό; Διότι αν ήταν λαθος το stage τότε οφείλει να το χρεωθεί και η προηγούμενη Κυβέρνηση του πΑΣΟΚ που το ξεκίνησε. Συνοψίζοντας μάλλον θεωρούμε ότι το να διαγράψεις ένα λάθος και να δημιουργήσεις ένα καινούργιο δεν λύνει το Πρόβλημα...

    Περι παρελάσεων και δηλώσεων φωστήρων της χώρας..

    Πληθαίνουν οι φωνές από εκπαιδευτικούς αλλά και άλλους πολίτες, που βλέπουν ότι δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό και αποτελούν κατάλοιπο άλλων εποχών. Διαφωνούμε ριζικά με αυτή την προοπτική και για ένα ακόμα λόγο. Οτι θα χάσουμε ότι μας έχει απομείνει. Διαβάστε τι είπαν μερικοί φωστήρες της χώρας που ελάχιστα ασχολούνται ορισμένοι μαζί τους.
    «Οι μαθητικές παρελάσεις, που κληρονομήσαμε από τον Μεταξά, δεν έχουν νόημα. Πουθενά αλλού δεν γίνονται. Τη 14η Ιουλίου, οι Γάλλοι πολίτες βγαίνουν και χορεύουν στους δρόμους. Πρέπει να βρούμε άλλους τρόπους γιορτής, πιο ζωντανούς. Ομως εμείς φανατιζόμαστε. Φοβόμαστε μη χάσουμε τη σημαία μας...».
    Λόγια της Αλκης Ζέη, πριν από δύο χρόνια περίπου, αναφορικά και με τις μαθητικές παρελάσεις, μια επινόηση του Φρειδερίκου της Πρωσίας, όταν ήταν υπό διαμόρφωση τα εθνικά κράτη, που αποθεώθηκε στη χιτλερική Γερμανία και η οποία καθιερώθηκε στην Ελλάδα επί Μεταξά και ήταν εθνικό πρόταγμα της δικτατορίας του. Την παλιά τους «αίγλη» αναστήλωσε το 1967 η δικτατορία του Παπαδόπουλου.
    Τα τελευταία χρόνια όλο και πυκνώνουν οι φωνές και από πολλούς εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων που διαφωνούν, καθώς «η παρέλαση επισκιάζει τον παιδευτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει για το σχολείο ο εορτασμός των εθνικών επετείων».
    «Εδώ και χρόνια γίνεται συζήτηση τόσο στον εκπαιδευτικό κόσμο όσο και σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία για τον θεσμό των μαθητικών παρελάσεων. Είναι σίγουρο ότι οι παρελάσεις αποτελούν κατάλοιπο μιας άλλης εποχής και δεν προσφέρουν σχεδόν τίποτα το ουσιατικό στη σημερινή, σύγχρονη εκπαιδευτική και μαθησιακή διαδικασία», σημειώνει ο Δημήτρης Μπράτης, πρόεδρος ΔΟΕ (Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας).
    «Μεγαλύτερο βάρος πρέπει να δοθεί μέσα στα σχολεία για την ανάλυση του περιεχομένου των εθνικών εορτών και για το πώς αυτό θα γίνει κτήμα των μαθητών. Είναι βέβαιο, πάντως, πως η ελληνική κοινωνία δεν είναι ακόμη έτοιμη να δεχτεί την κατάργηση του θεσμού, γι' αυτό χρειάζεται ένας σοβαρός και εποικοδομητικός διάλογος, στον οποίο θα συμμετέχουν όλες οι πλευρές».
    «Το εκπαιδευτικό ζητούμενο είναι το πρότυπο το οποίο θα προκύπτει από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης, όπου ένας ολόκληρος λαός αντιστάθηκε στις ιδέες του φασισμού», υπογραμμίζει ο Δημήτρης Πεππές, πρόεδρος ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης). «Από κει κι ύστερα οι διάφορες εκδηλώσεις οι οποίες διαδραματίζονται στον χώρο της εκπαίδευσης θα πρέπει να συντείνουν προς την κατεύθυνση αυτή. Υπάρχει ένας προβληματισμός τα τελευταία χρόνια στο κατά πόσον οι μαθητικές παρελάσεις, ως τέτοιες εκδηλώσεις, συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση.
    Η Ομοσπονδία δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένη θέση, αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να προκύπτει από αυτές τις εκδηλώσεις ο στόχος, δηλαδή η νέα γενιά να μπορεί με βάση τα συγκεκριμένα πρότυπα να κινηθεί ανάλογα στην κατοπινή του ζωή. Εξάλλου, θα πρέπει να τονιστεί πως η συμμετοχή στις παρελάσεις πρέπει να είναι εθελούσια και ίσως πρέπει να δούμε το ζήτημα υπό αυτό το πρίσμα, της εκούσιας συμμετοχής, και να μη σταθούμε θετικά ή αρνητικά».
    Αρνητική στις παρελάσεις είναι η Ενωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Χανίων), καθώς, όπως επισημαίνει με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, «Πρέπει να περάσουμε σε ένα νέο επίπεδο επικοινωνίας με τα παιδιά και σ' αυτή την κατεύθυνση δεν βοηθούν καθόλου διαχωρισμοί, όπως οι "κοντοί" και οι "ψηλοί", οι "σημαιοφόροι" και οι "άλλοι", που καλλιεργούνται με τη λογική των παρελάσεων. Το πώς τιμάς το εθνικό μας σύμβολο, τη σημαία, δεν έχει σχέση με την επίδοση αυτού ή εκείνου του μαθητή, αλλά με την κατανόηση της ουσίας κάθε εθνικής επετείου. Να μιλήσουμε απλά και κατανοητά στους μαθητές, αυτό προέχει». *
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ι. ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ
    «Γελοιοποίηση αντί για μέθεξη»
    «Τείνω να διαμορφώσω την άποψη ότι οι μαθητικές παρελάσεις στις εθνικές και τοπικές εορτές, όπως βλέπουμε να έχουν εξελιχθεί και να γίνονται, ουδέν εξυπηρετούν, δεν βοηθούν στη διατήρηση μνημών και δεν δημιουργούν ανάταση.
    Είναι κακώς προετοιμασμένες, οι αρχηγοί των παρελαυνόντων τμημάτων δεν ενδιαφέρονται να δώσουν παλμό, ο βηματισμός είναι άναρχος, πολλοί από τους συμμετέχοντες/ουσες ενδύονται κατά τρόπο έως και προκλητικό και γενικώς προκαλείται θυμηδία. Μάλλον συμβάλλουν σε υποβάθμιση και γελοιοποίηση ιστορικών μνημών και επιτυχιών του λαού μας, παρά σε μέθεξη. Χαρακτηριστική δε βολή τούς δόθηκε στο πρόσφατο παρελθόν από τις καταδικαστέες αντιδράσεις στην αξιέπαινη αρίστευση αλλογενών μαθητών, στους οποίους ακραίοι συμπατριώτες μας αρνήθηκαν να τους το αναγνωρίσουν με τη σημαιοφορία τους στην παρέλαση. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να χαιρόμαστε γι' αυτούς τους νέους συνέλληνες, παρά να αντιδρούμε.
    Σε μια περίοδο απομυθοποιήσεως των πάντων, εξασθενήσεως μνημών και παγκοσμιοποιήσεως, μάλλον επέστη ο χρόνος να παύσουμε να γελοιοποιούμε τις εθνικές εορτές και με τις μαθητικές παρελάσεις» Πρύτανης ΕΜΠ
    ΘΟΔΩΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑΣ
    «Να γίνονται εκδηλώσεις μέσα στα σχολεία»
    «Η ιστορική συνείδηση και μνήμη αποτελούν απαραίτητες συνθήκες για την επιβίωση και τη διατήρηση της πολιτισμικής ταυτότητας ενός λαού ή / και έθνους.
    Κατά συνέπεια, οι παράγοντες που συμβάλλουν στην ενδυνάμωση και διατήρηση αυτών των αξιών, δεν μπορεί παρά να είναι κοινά αποδεκτοί από το σύνολο στο οποίο αναφέρονται. Παρά την αδιαμφισβήτητη αποδοχή τους όμως, ζητούμενο παραμένει ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκεται η πραγματοποίηση του κοινού στόχου, ο οποίος εκλαμβάνεται διαφορετικά από τους αρμόδιους παράγοντες της εκπαίδευσης και της πολιτείας. Γιατί η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να βιώνει την αντιφατικότητα της φυσιογνωμίας της, τον ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό από τη μια και την ομφαλοσκοπική εντροπία από την άλλη. Οι μαθητικές παρελάσεις, με τον τρόπο που συνεχίζουν να εμφανίζονται, δεν αποτελούν παρά επιβιώσεις μιας προ πολλού ξεπερασμένης αντίληψης που ιδεολογικά, παιδαγωγικά και κοινωνιολογικά δεν αντιστοιχεί πια στις απαιτήσεις μιας σύγχρονης πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

    Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

    ΟΧΙ - Το χρονικό του Μεγάλου Αγώνα

    Η Επέτειος του Όχι, αφορά την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις επί τελεσιγράφου που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940, στον Έλληνα Πρωθυπουργό, Ιωάννη Μεταξά, συνέπεια της οποίας ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.
    Τις πρώτες πρωινές ώρες στις 28 Οκτωβρίου του 1940 η τότε Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.
    Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Έλληνας Πρωθυπουργός έστρεψε το βλέμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά την ιστορική φράση: «Alors, c'est la guerre», (Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο), εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση επί των ιταλικών αιτημάτων.
    O ίδιος ο Γκράτσι στα απομνημονεύματά του, που εξέδωσε το 1945, περιγράφει τη σκηνή: «Έχω εντολή κ. πρωθυπουργέ να σας κάνω μία ανακοίνωση και του έδωσα το έγγραφο. Παρακολούθησα την συγκίνηση εις τα χέρια και εις τα μάτια του. Με σταθερή φωνή και βλέποντάς με κατάματα ο Μεταξάς μου είπε: αυτό σημαίνει πόλεμο. Του απήντησα ότι αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί. Μου απήντησε ΟΧΙ. Του πρόσθεσα ότι αν ο στρατηγός Παπάγος..., ο Μεταξάς με διέκοψε και μου είπε: ΟΧΙ! Έφυγα υποκλινόμενος με τον βαθύτερο σεβασμό, προ του γέροντος αυτού, που προτίμησε την θυσία αντί της υποδουλώσεως».
    Ο Έλληνας Πρωθυπουργός εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το Ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε Ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ». Σημειώνεται πως αυτούσια η λέξη ΟΧΙ παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά ως τίτλος στο κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ελληνικό Μέλλον» του Ν. Π. Ευστρατίου στις 30 Οκτωβρίου του 1940.
    Δύο ώρες μετά την παραπάνω επίδοση, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος με εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη ενεπλάκη στον πόλεμο.

    Άρχισαν τα όργανα. Πέντε τραυματίες αστυνομικοί. Οι δύο σοβαρά

    Δύο μόλις ημέρες μετά την επικήρυξη τριών γνωστών αντιεξουσιαστών και τη δημοσίευση των φωτογραφιών τους, οι σφαίρες θέρισαν τα μεγάλα λόγια του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, αποδεικνύοντας ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή απ’ ό,τι φανταζόταν.
    Στις 21:40 δύο άτομα που επέβαιναν σε μία λαχανί μοτοσυκλέτα 750 κυβικών εκατοστών, τύπου μάρκας Africa Twin, πλησίασαν πεζή την σκοπιά του αστυνομικού τμήματος Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται στην οδό Πεντέλης και με ένα αυτόματο όπλο καλάσνικοφ άρχισαν να «γαζώνουν» το κτίριο και την σκοπιά, όπου βρισκόταν ο φρουρός του τμήματος. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρχε και δεύτερη μοτοσυκλέτα. Οι δράστες κινήθηκαν ανάποδα στην οδό Κύθνου, άφησαν τη μοτοσυκλέτα, πλησίασαν με τα πόδια το αστυνομικό τμήμα, πυροβόλησαν και έφυγαν μέσω της οδού Αργυροκάστρου.
    Από τους πυροβολισμούς δύο αστυνομικοί, εκ των οποίων η μία γυναίκα, τραυματίστηκαν σοβαρά και άλλοι τέσσερις ελαφρότερα.Σύμφωνα με πληροφορίες δύο από τους αστυνομικούς ήταν δόκιμοι.
    Ο ένας σοβαρά τραυματίας, ο οποίος φέρει τραύμα στον θώρακα, μεταφέρθηκε σε κρίσιμη κατάσταση στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο. Στον Ερυθρό Σταυρό μεταφέρθηκαν η γυναίκα και οι άλλοι δύο αστυνομικοί και ένας πολίτης – αυτόπτης μάρτυρας της επίθεσης, ο οποίος λιποθύμησε. Η γυναίκα αστυνομικός είναι πιο σοβαρά τραυματισμένη, στην περιοχή της ωμοπλάτης, βρίσκεται διασωληνωμένη και χειρουργείται κατά προτεραιότητα. Ο πέμπτος τραυματίας δεν διεκομίσθη στο νοσοκομείο γιατί το τραύμα του ήταν επιπόλαιο.
    Μία από τις μοτοσυκλέτες που χρησιμοποίησαν οι δράστες βρέθηκε μία περίπου ώρα αργότερα στην οδό Ελ. Βενιζέλου στου Παπάγου, ένα μόλις τετράγωνο από το σπίτι του υπουργού Οικονομίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
    Η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου μετέβη στον Ερυθρό Σταυρό, ενώ εκεί κατευθύνεται και ο υπουργός προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Xρυσοχοΐδης. Οι αστυνομικοί αιφνιδιάστηκαν από τους πυροβολισμούς. «Δεν ξέρουμε από πού μας ήρθαν», φέρεται να είπε ένας εξ αυτών όταν έφτασε στο νοσοκομείο. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν, ότι επρόκειτο για μία άρτια σχεδιασμένη επίθεση, που έγινε λίγο πριν αλλάξουν οι βάρδιες, οπότε μοιραία η φύλαξη χαλαρώνει. Επίσης οι πρώτες ενδείξεις καταδεικνύουν την ύπαρξη υποστηρικτικής ομάδας.
    Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι ίσως να πρόκειται για μέλη της «Σέχτας Επαναστατών» ή του «Επαναστατικό Αγώνα». Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής έχουν γίνει δύο πανομοιότυπες επιθέσεις σε Αστυνομικά Τμήματα, η μία από τον «Επαναστατικό Αγώνα» στο Β' Αστυνομικό Τμήμα Νέας Ιωνίας και η άλλη από τη «Σέχτα Επαναστατών» στο Αστυνομικό Τμήμα Κορυδαλλού.
    Ανθρωποκυνηγητό στους δρόμους της Αθήνας
    Μετά την επίθεση οι δράστες ανέπτυξαν ταχύτητα και εξαφανίστηκαν. Για τον εντοπισμό τους κινητοποιήθηκαν μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις και άγριο ανθρωποκυνηγητό ξέσπασε στους δρόμους των βορείων προαστίων της Αθήνας.

    Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009

    Πρωταθλήτρια στην ακρίβεια η Ελλάδα

    Πρωταθλήτρια στην ακρίβεια η Ελλάδα μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης , σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat και συγκεκριμένα το δείκτη καταναλωτή, για το μήνα Σεπτέμβριο.Όπως αναφέρεται, τα είδη πρώτης ανάγκης και ευρείας κατανάλωσης ακρίβυναν σε σχέση με το Σεπτέμβριο του 2008 περίπου κατά 2,5%. Ειδικότερα τα τρόφιμα ακρίβυναν κατά 1,4% (δεύτερη ακριβότερη χώρα μετά τη Μάλτα) και τα είδη ένδυσης και υπόδησης κατά 2,9% (πρώτη χώρα ανάμεσα στις χώρες της Ευρωζώνης). Οπότε τα λόγια περισσεύουν για την σκληρή ελληνική πραγματικότητα που κάποιοι οφείλουν να αλλάξουν με χιλιάδες απολυμένους...

    Για Οθωμανικά Βαλκάνια ξεστομίζει ο Νταβούτογλου

    Τα Βαλκάνια την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας υπήρξαν...πρότυπο συνεργασίας σε όλους τους τομείς, τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα μεταδιδουν σερβικά ΜΜΕ, επικαλούμενα δηλώσεις του σε διάσκεψη στο Σαράγεβο.
    «Επιθυμούμε μία νέα Βαλκανική, που θα θεμελιώνεται στις πολιτικές αξίες, την οικονομική αλληλεξάρτηση, τη συνεργασία και την πολιτιστική αρμονία. Όλα αυτά εξασφαλίζονταν στα Οθωμανικά Βαλκάνια» ανέφερε ο Νταβούτογλου, μιλώντας σε διάσκεψη με θέμα Η οθωμανική κληρονομιά και οι μουσουλμανικές κοινότητες στα Βαλκάνια.
    Ο Τούρκος υπουργός συμπλήρωσε: «Εμείς θα αναβιώσουμε την εποχή αυτή, τα Οθωμανικά Βαλκάνια ήταν μία πετυχημένη ιστορία και τώρα πρέπει να αναγεννηθούν».
    Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας διεύρυνε τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Θα κάνουμε τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, τη Μέση Ανατολή, μαζί με την Τουρκία, επίκεντρο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής. Αυτός είναι ο στόχος της εξωτερικής μας πολιτικής στο μέλλον και θα τον πετύχουμε
    Τα σερβικά ΜΜΕ επισημαίνουν ότι η Τουρκία, τελευταία, έχει αναπτύξει έντονη διπλωματική δραστηριότητα στην περιοχή των Βαλκανίων και στο πλαίσιο αυτό εντάσσουν και τη σημερινή επίσκεψη του Τούρκου προέδρου, Αμπντουλάχ Γκιουλ, στο Βελιγράδι.

    Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

    Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς πατριωτισμό.

    Γράφει ο Αντώνης Σαμαράς στην Ημερησία 24-10-2010
    Πόσο «ξεπερασμένη» είναι η έννοια του Έθνους στον σύγχρονο κόσμο; Πόσο «αναχρονιστικός» είναι σήμερα ο πατριωτισμός; Tα ερωτήματα αυτά ακούγονται παράδοξα.
    Πουθενά στον κόσμο δεν τίθενται σοβαρά, τουλάχιστον από πολιτικούς... Mόνο στην Eλλάδα η έννοια του Έθνους βρίσκεται σε «αμφισβήτηση» και η αρετή του πατριωτισμού θεωρείται «ξεπαρασμένη»...
    Kι αυτό συνιστά υπανάπτυξη, όχι «νεωτερισμό». Συνιστά ακόμα, υστέρηση, όχι «προοδευτικότητα». Kαι σίγουρα προδίδει τις παραδοσιακές αξίες της Kεντροδεξιάς, αλλά και τις υποθήκες του ίδιου του Kωνσταντίνου Kαραμανλή. O οποίος ήδη από το 1977 είχε ρητά «εντοιχίσει» στις αρχές της Nέας Δημοκρατίας την εξής υποθήκη:
    «H Nέα Δημοκρατία είναι η Πολιτική Παράταξη που ταυτίζει το Έθνος με το Λαό, την Πατρίδα με τους Aνθρώπους της, την Πολιτεία με τους Πολίτες της, την Eθνική Aνεξαρτησία με τη Λαϊκή Kυριαρχία, την Πρόδοο με το Kοινό Aγαθό, την Πολιτική Eλευθερία με την Έννομη Tάξη και την Kοινωνική Δικαιοσύνη...». (Iδρυτική Διακήρυξη της Nέας Δημοκρατίας 4 Oκτωβρίου 1974)
    Mήπως αυτές οι αντιλήψεις ανήκουν στο παρελθόν; Όχι, βέβαια! Aκόμα και σήμερα -ή μάλλον ιδιαίτερα σήμερα, στην καρδιά της διεθνούς κρίσης- όλες οι κυβερνήσεις των σύγχρονων κρατών, ιδιαίτερα των δημοκρατικών χωρών, δίνουν άμεση προτεραιότητα στο εθνικό τους συμφέρον και δεν το κρύβουν: O Γάλλος Πρόεδρος Nικολά Σαρκοζί, όταν ξέσπασε η κρίση έδωσε άμεσες επιδοτήσεις στη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία, αλλά εξαίρεσε θυγατρικές των γαλλικών εταιρειών σε άλλες κοινοτικές χώρες. Όταν του παρατηρήθηκε ότι αυτό παραβιάζει το κοινοτικό δίκαιο, απάντησε ότι σε περιόδους που κινδυνεύει η χώρα του, όλα τα άλλα είναι «λεπτομέρειες»...
    H Γερμανίδα Kαγκελάριος Aγκελα Mέρκελ, όταν ξέσπασε η κρίση, έσπευσε κι αυτή να δώσει έκτακτη βοήθεια στη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία (με τη στήριξη και των Σοσιαλδημοκρατών, με τους οποίους τότε συγκυβερνούσε). Όταν παρατηρήθηκε και σ’ εκείνη ότι αυτό προσέκρουε στο κοινοτικό δίκαιο, παρατήρησε ότι το επιβάλλει το γερμανικό εθνικό συμφέρον που είναι «υπέρτερο όλων»...
    Mη φανταστεί κανείς ότι αυτά είναι «εμμονές της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς». Kάθε άλλο: Tο 2006 όταν επιχειρήθηκε η εξαγορά του Iσπανικού Eνεργειακού Kολοσσού EON, η κυβέρνηση του Σοσιαλιστή Θαπατέρο αντιστάθηκε σθεναρά. Διότι το εθνικό συμφέρον της επέβαλλε να μη χαθεί ο εθνικός έλεγχος του «εθνικού τους πρωταθλητή», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε. Mήπως όλα είναι «εθνοκεντρικά ανακλαστικά» εθνικών κυβερνήσεων μέσα στην κρίση; Όχι, διότι ο ίδιος ο οραματιστής της Πολιτικής Eνοποίησης της Eυρώπης, ο Σοσιαλιστής Zακ Nτελόρ, δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης:
    Όπως ανέφερε από το 2005 ακόμα σε διάλεξη προς το Eυρωπαϊκό Kολλέγιο της Πάρμας:
    «H λύση που βρήκαμε της ‘Oμοσπονδίας Eθνικών Kρατών’, για να προσδιορίσουμε το χαρακτήρα της Eυρωπαϊκής Ένωσης, έχει λάβει πλέον ευρύτερη αναγνώριση. Kαλύπτει... το σεβασμό για την ταυτότητα των [εθνικών] κρατών που την αποτελούν... Tο να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου μου» (Agence Europe, 16/01/2005).
    Γιατί, άραγε, ο Nτελόρ θεωρεί απαραίτητο να υπογραμμίσει τόσο εμφατικά, ότι: «το να καταργήσουμε τα έθνη ουδέποτε υπήρξε μέρος του σχεδίου» του; Διότι γνώριζε προφανώς ότι υπάρχουν κάποιες ακραίες αποψεις που ισχυρίζονται το αντίθετο: ότι τα έθνη τάχα «τελείωσαν», ότι δήθεν «ξεπεράστηκαν», ότι είναι «παρωχημένα»...
    Όμως οι απόψεις αυτές παραμένουν ισχυρές στην Eλλάδα, τουλάχιστον σε κάποιους κύκλους με επιρροή στην κοινή γνώμη. Bέβαια, στην υπόλοιπη κοινωνία ακούγονται σαν ανοησίες ή ακραίες παραδοξότητες...
    H «απόρριψη του Έθνους» και του πατριωτισμού βρίσκεται έξω απο την ευρωπαϊκή λογική, έξω απο την λογική της Eυρώπης, έξω και πέρα από τη λογική της Eυρωπαϊκής Kεντροδεξιάς.
    Eκτός Eυρώπης ασφαλώς, το ερώτημα περί «επιβίωσης» του Έθνους ούτε καν τίθεται. Έχουμε, λοιπόν, στην Eλλάδα να κυριαρχεί ακόμα μια ιδεοληπτική ακρότητα, που υποκινεί επιθέσεις εναντίον όποιου μιλάει για εθνικό συμφέρον και πατριωτισμό σήμερα. Mε την κατηγορία του... «εθνοκεντρισμού»!
    Aσφαλώς πρέπει να ανανεώσουμε την έννοια του Έθνους. Aσφαλώς πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του πατριωτισμού. Nα τα ανανεώσουμε, όχι να τα καταργήσουμε. H Eνωμένη Eυρώπη είναι ιστορικό εγχείρημα σύγκλισης εθνικών κρατών, εθνικών συμφερόντων κι εθνικών πολιτισμών:
    - Σύγκλισης εθνικών συμφερόντων, όχι κατάργησής τους.
    - Σύγκλισης εθνικών πολιτισμών, όχι ισοπέδωσής τους.
    Tο έθνος είναι συλλογική ταυτότητα, είναι υπερηφάνεια και Πολιτισμός.
    H εθνική συλλογικότητα μετατρέπει τον «πληθυσμό» σε «Λαό». Kαι το Λαό σε συλλογικό υποκείμενο της Πολιτικής...
    Kαλό είναι να λέμε «πρώτα ο Πολίτης». Aλλά να θυμόμαστε ότι ο Πολίτης πρoυποθέτει την «Πόλη». Kαι «Πόλη» είναι η Πατρίδα, αυτή που ενώνει τους Πολίτες στην «κοινή αίσθηση» ότι εκεί ανήκουν. Tέλος, ο Πατριωτισμός είναι η υπέρτατη και η έσχατη εγγύηση Δημοκρατίας.
    Γι’ αυτό και τα Eλληνικά Δημοκρατικά Συντάγματα, στο ακροτελεύτιο άρθρο τους εναποθέτουν την τήρηση του «στον Πατριωτισμό των Eλλήνων». Δεν υπάρχει «πατριωτισμός» χωρίς Πατρίδα. Kαι δεν υπάρχει Δημοκρατία, χωρίς πατριωτισμό. Oι καλύτερες παραδόσεις της Eλλάδας είναι αγώνες για Πατρίδα και Δημοκρατία. Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «παρωχημένο». Tίποτε απ’ αυτά δεν είναι «ξεπερασμένο». Για μάς αυτά τα δύο είναι αξεχώριστα. Kαι αδιαπραγμάτευτα...

    Παγκόσμιες αλλαγές και οι αλλαγές σε 3 κομβικά σημεία του κόσμου

    Του Νίκου Κοτζιά
    Η ισχύς των ΗΠΑ περιορίζεται: Στη σημερινή δεύτερη φάση της παγκοσμιοποίησης πραγματώνονται ουσιαστικές αλλαγές. Η ισχύς των ΗΠΑ μειώνεται σχετικά, παρόλο που παραμένει η ισχυρότερη δύναμη στον κόσμο. Σύμφωνα με την μέτρηση που κάνει ο ΟΗΕ ως προς τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξη, οι ΗΠΑ είναι μόλις 15ες στον κόσμο. Μπορεί οι ΗΠΑ να διαθέτουν τα καλύτερα πανεπιστήμια και κολλέγια στον κόσμο, όμως ο δείκτης αναλφαβητισμού είναι σχετικά ψηλός για δυτική χώρα. Οι ΗΠΑ ως προς τους κατόχους διπλώματος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είναι ενδέκατες, στην παγκόσμια κατάταξη, αλλά 22ες στην γενική επιστημονική εκπαίδευση. Παράγουν πολύ λιγότερους μηχανικούς απ’ ότι η Κίνα, ενώ το μέσο επίπεδο εκπαίδευσης μηχανικών υπολείπεται εκείνου των καλών Ινδικών Πολυτεχνείων. Τα εκπαιδευτικά κενά δημιουργούν προβλήματα στην αγορά εργασίας ειδικευμένων. Αυτά λύνονται, προς το παρόν, με την προσέλκυση προσώπων υψηλής μόρφωσης από τρίτες χώρες. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Ινδοί μετανάστες στις ΗΠΑ, διαθέτουν υψηλότερο μέσο εισόδημα ακόμα και από εκείνο των ίδιων των Αμερικάνων, κάτι πρωτοφανές στην ιστορία της μετανάστευσης. Το εισοδηματικό πλεονέκτημα των Ινδών που ζουν στις ΗΠΑ, είναι αποτέλεσμα της υψηλής μόρφωσης τους. Πρόκειται κύρια για γιατρούς, μηχανικούς και ειδικούς της πληροφορικής.Σήμερα, που αυξάνει το μέσο εισόδημα στις χώρες της BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα), περιορίζονται και οι απώλειές τους σε ειδικευμένους. Μάλιστα η Κίνα έχει καταστεί πόλος έλξης ακόμα και Αμερικανών μηχανικών. Αν συνεχιστεί αυτή η τάση, κινδυνεύουν οι ΗΠΑ να μην βρίσκουν, πλέον, στην διεθνή αγορά την πληθώρα ειδικευμένων που χρειάζονται. Σε μια τέτοια περίπτωση οι επιπτώσεις στην ίδια την αμερικάνικη αγορά εργασίας θα είναι αρνητικές. Στις ΗΠΑ η κατάσταση στον χώρο της υγείας είναι προβληματική παρά το γεγονός ότι οι συνολικές δαπάνες για τον τομέα αυτό είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο. Το πρόβλημα είναι ότι 49 περίπου εκατομμύρια πολιτών των ΗΠΑ είναι ανασφάλιστοι. Η διαφορά ανάμεσα στην ιδιωτική ασφάλιση – περίθαλψη και εκείνη της δημόσιας είναι τόσο σημαντική, ώστε οι ΗΠΑ να κατατάσσονται στην 37η θέση παγκοσμίως ως προς την ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης. Εξακολουθεί δε να είναι το μόνο κράτος στην εκβιομηχανισμένη Δύση χωρίς ένα πραγματικό εθνικό σύστημα υγείας.Θα μπορούσα να συμπληρώσω τα πιο πάνω με πολλαπλούς δείκτες για την οικονομία, την κατάσταση του δολαρίου κοκ. Όλα θα στήριζαν το συμπέρασμα ότι οι ΗΠΑ ναι μεν εξακολουθούν να είναι η ισχυρότερη και με μια έννοια σημαντικότερη χώρα του κόσμου, αλλά, ταυτόχρονα, είναι αναγκασμένες να αντικρίζουν άλλες δυνάμεις που αναπτύσσονται με πρωτοφανείς ρυθμούς, όπως η Κίνα.
    Οι 4 ΜΠΡΙΚ (BRIC) και η ΕΕ
    Η Κίνα εξασφάλισε την 30ετία που πέρασε ρυθμούς ανάπτυξης κατά μέσο όρο παραπάνω από 10% ανά έτος. Ακόμα και σήμερα στη κρίση κινείται ανάμεσα στα 8-9%. Διαθέτει το μεγαλύτερο κρατικό συναλλαγματικό απόθεμα στον κόσμο. Είναι η πρώτη σε εξαγωγές χώρα του κόσμου και σύντομα θα διαθέτει το δεύτερο μεγαλύτερο ακαθάριστο εθνικό προϊόν. Βέβαια, το κατά κεφαλή εισόδημα παραμένει χαμηλότατο και εκατοντάδες εκατομμύρια Κινέζων ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Από την άλλη, πάνω από 450 εκατομμύρια Κινέζων εξήλθαν την τελευταία εικοσαετία από την φτώχεια. Μέγεθος πρωτοφανές στην ιστορία της ανθρωπότητας.Βραζιλία και Ινδία παρουσιάζουν, επίσης, μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, που τις καθιστούν οικονομικό και πολιτικό πόλο έλξης στην περιοχή τους. Όχι ισοδύναμα όπως η Κίνα, αλλά επαρκώς. Την ίδια στιγμή η Ρωσία εξακολουθεί να διαθέτει το δεύτερο ισχυρότερο οπλοστάσιο στον κόσμο. Μία από τις δύο καλύτερες βιομηχανίες αεροναυπηγικής και μεγάλο απόθεμα σε ποικιλία πρώτων υλών στρατηγικής σημασίας. Διαθέτει δε, μεγάλο δίκτυο σε μέσα / αγωγούς μεταφοράς και αξιοποίησής των αποθεμάτων ενέργειας.Από την άλλη, η ΕΕ εξακολουθεί να έχει την ισχυρότερη οικονομία στον κόσμο, μαζί με τις ΗΠΑ, μόνο που αυτή η ισχύς δεν συνοδεύεται με αντίστοιχη πολιτική δύναμη, ενώ η στρατιωτική ισχύς της υπολείπεται κατά πολύ εκείνης των ΗΠΑ. Συνολικά η ΕΕ, πιστεύει ότι το μέλλον της ανήκει, αλλά οι άλλες δυνάμεις την θεωρούν μια γερασμένη – διάσπαρτη δύναμη χωρίς μεγάλες προοπτικές στον 21ο αιώνα. Οι ελίτ των BRIC pιστεύουν ότι η όποια ισχύς της EE είναι περισσότερο εκείνη των από παγκόσμια σκοπιά μεσαίων δυνάμεων που την «διευθύνουν» (όπως είναι η Γερμανία, η Γαλλία και το ΗΒ) παρά από μια συνδυασμένη ενιαία συγκρότησή της.Σε κάθε περίπτωση ο κόσμος αλλάζει. Οι παλιές δυτικές δυνάμεις βρίσκονται σε σχετική υποχώρηση. Οι νέες δυνάμεις, ιδιαίτερα στην Ανατολή / Ασία ισχυροποιούνται και τίποτα δεν δείχνει αυτή την περίοδο ότι θα ανακόψει την ενίσχυσή τους. Με άλλα λόγια ο παγκόσμιος συσχετισμός αλλάζει σε βάρος των δύο κέντρων της Δύσης. Και το χειρότερο, αυτά τα δύο κέντρα (ΕΕ και ΗΠΑ) δεν βρίσκονται σε κοινή πορεία και δεν αντιμετωπίζουν με κοινό τρόπο τις άλλες ανερχόμενες δυνάμεις. Ένα τμήμα, το μικρότερο της ΕΕ, συντονίζεται με τις ΗΠΑ, ενώ οι σχετικά ισχυρότερες δυνάμεις της ΕΕ, Γαλλία και Γερμανία, είναι σαφώς διαφοροποιημένες από τις ΗΠΑ στον τρόπο αντιμετώπισης σειράς παγκόσμιων και περιφερειακών προβλημάτων. Δείχνουν μεγαλύτερη ανοχή στην αυταρχικότητα που διακρίνει τα πολιτικά συστήματα σε κράτη όπως είναι η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα. Δεν έχουν διάθεση για μεγάλες συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις. Σύμφωνα με τους ίδιους αυτό οφείλεται στην ιστορική τους πείρα και στο γεγονός ότι έγιναν σοφότερες. Σύμφωνα με μερίδα Αμερικανών σχολιαστών αυτό οφείλεται στην παραίτηση της Ευρώπης έναντι των νέων δυνάμεων που αναδεικνύονται, σε κούραση ιστορικών διαστάσεων.
    Τρία προστάγματα:
    Η ανάλυση της παγκοσμιοποίησης και των παγκόσμιων αλλαγών πρέπει να οδηγεί την Ελλάδα, ανάμεσα στα άλλα στα εξής τρία θεμελιακά προστάγματα:
    Το πρώτο είναι ότι αλλάζει η ατζέντα διεθνών προβλημάτων και κατά συνέπεια απαιτούνται ανάλογες πολιτικές συνεργασίες, σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο, δραστηριοποίηση στους παγκόσμιους θεσμούς που ασχολούνται με τέτοια προβλήματα.
    Το δεύτερο είναι ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να παραμένει δογματικά προσκολλημένη στο δόγμα «ανήκουμε στη Δύση». Όχι διότι δεν ανήκουμε, αλλά διότι η ίδια η έννοια της δύσης έχει γίνει πιο σύνθετη. Δεν πρόκειται, πλέον, για ένα σαφές μπλοκ. Αλλοι ερμηνεύουν ως Δύση μόνο τις ΗΠΑ και ταυτίζουν την όποια δυτική πολιτική με τα αμερικάνικα συμφέροντα. Αλλοι, πάλι, αντίστροφα, θεωρούν ως δυτική πολιτική εκείνη που εκπορεύεται από δυνάμεις της ΕΕ και λαμβάνει αποστάσεις από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Τέλος, υπάρχουν χώρες στην ήπειρό μας που έχουν επιλέξει να ανήκουν στην ΕΕ, αλλά πιστεύουν, ταυτόχρονα, ότι τα ζητήματα ασφάλειάς τους δεν εξαρτώνται από την ΕΕ, αλλά από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Κατά συνέπεια, το μέγιστο ζήτημα είναι αν θα πρέπει να επιλέξουν έναν δρόμο ενοποίησης της Δύσης (ΕΕ και ΗΠΑ) ή ενός πολυπολικού κόσμου στον οποίο ΗΠΑ και ΕΕ θα είναι μεταξύ τους εξίσου διαχωρισμένες, όσο διαχωρισμένοι θα είναι αυτοί οι δύο πόλοι από τις ανερχόμενες δυνάμεις.
    Το κυριότερο, όμως, είναι το τρίτο πρόσταγμα – συμπέρασμα, σύμφωνα με το οποίο οι παγκόσμιες αλλαγές επέβαλαν στις ΗΠΑ και στις κυριότερες χώρες της ΕΕ το άνοιγμα στις χώρες της BRIC, και όχι μόνο. Από αυτή τη σκοπιά, οφείλουμε ως χώρα να διασφαλίσουμε για τον εαυτό μας αυτό που κάνουν άλλες χώρες, ιδιαίτερα οι ΗΠΑ και η Γερμανία: καλή συνεργασία και αξιοποίηση αυτών των τρίτων χωρών. Δεν μπορεί η ελληνική εξωτερική πολιτική να κλείνεται στον «δυτικό της εαυτό», διότι έτσι το επιθυμούν κάποιοι «δυτικοί κύκλοι» και ταυτόχρονα αυτοί οι τελευταίοι να δικαιούνται ειδικών σχέσεων με τις αναδυόμενες δυνάμεις ενώ μας τις «απαγορεύουν σε μας». Δεν μπορεί, επιπλέον, να μας τις απαγορεύουν και ταυτόχρονα να στηρίζουν την Τουρκία στο όνομα ότι αυτή έχει ειδικές σχέσεις και προσβάσεις σε τέτοιες δυνάμεις. Ότι δικαιούνται οι άλλοι, πρέπει να γίνει και δικό μας δικαίωμα. Δεν είναι δυνατό, πλέον, να απαγορεύονται τα ανοίγματα της Ελλάδας στις πέραν της Δύσης δυνάμεις, οι ίδιες οι ισχυρές δυνάμεις της Δύσης να αναπτύσσουν προνομιακές σχέσεις με αυτές τις δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, και να επιβραβεύεται η Τουρκία ως απαραίτητος εταίρος της Δύσης διότι έχει αναπτύξει σχέσεις με την «Ανατολή». Το Ελληνικό συμφέρον είναι, η Ελλάδα ως δυτική δύναμη να αναπτύσσει πολυμερή εξωτερική πολιτική, προς ίδιον όφελος, αλλά και με τρόπο που οι ίδιοι οι σημερινοί σύμμαχοί της θα τις αναγνωρίζουν τον ειδικό ρόλο που κατακτά.

    Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

    Αερομαχίες πάνω από το Πεντάγωνο

    ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΕΡΥΚΙΟΥ απο την 'Ημερησία'
    Σαν τα... σαλιγκάρια μετά την εκλογική καταιγίδα επανεμφανίστηκαν την περασμένη βδομάδα οι αεροπορικές εταιρείες που επιχειρούν να πουλήσουν στην Eλλάδα τα νέα μαχητικά αεροσκάφη που κατασκευάζουν. Πρώτοι και καλύτεροι εμφανίστηκαν οι δύο αμερικανικοί κολοσσοί Lockheed και Boeing που κονταροχτυπιούνται στην Eλλάδα για να προωθήσουν οι μεν το F-16 και οι δε το F-18. Kατά την προσφιλή τους μέθοδο ξεκίνησαν το επικοινωνιακό σαφάρι «βομβαρδίζοντας» τους δημοσιογράφους με τοξίνες.
    Tο ένα γεύμα διαδέχονταν το άλλο. Kαι εκεί μεταξύ «τυριού και αχλαδιού» η Lockheed επιχειρούσε να προωθήσει ως «οικονομικότερη λύση» τον εκσυγχρονισμό των F-16 και των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3, ενώ ως «ενδιάμεση λύση» την επιπλέον αγορά καινούργιων F-16 με την προοπτική στο μέλλον να αγοραστούν F-35. Στρατηγική του «πάρ’ τα όλα».
    Ωστόσο δυναμική επανεμφάνιση κάνει στην Eλλάδα η Boeing 10 χρόνια μετά την αποτυχημένη προσπάθειά της να πουλήσει το F-15. Tώρα προωθεί το F-18 και για τον σκοπό αυτό έχει επιστρατεύσει «θεούς και δαίμονες» από το Kογκρέσο έως το Kόμμα των Δημοκρατικών και τους υποστηριχτές του Mπάρακ Oμπάμα για να προσεγγίσουν τη νέα ελληνική κυβέρνηση.
    Τα γεύματα γνωριμίας
    O εκπρόσωπος της Boeing κατά τη διάρκεια του γεύματος γνωριμίας που παρέθεσε στους Eλληνες δημοσιογράφους εμφανίστηκε με αποφασιστικότητα και επιχειρηματική σιγουριά για το τελικό αποτέλεσμα στην Eλλάδα.
    Aμέσως μετά τα δύο αμερικανικά γεύματα προς τους εκπροσώπους των ελληνικών MME ήρθε και το... κερασάκι από τον Άντριου Σαπίρο υφυπουργό Eξωτερικών των HΠA, αρμόδιο επί πολιτικό-στρατιωτικών θεμάτων, ο οποίος το πρωί της περασμένης Πέμπτης επισκέφτηκε τον Π. Mπεγλίτη αναπληρωτή υπουργό Άμυνας! Σε αντιδιαστολή με τους Aμερικανούς που «βομβαρδίζουν» τους Eλληνες δημοσιογράφους με τοξίνες, οι Eυρωπαίοι κινούνται πιο έξυπνα και ευέλικτα. Προωθούν τα αεροπλάνα τους με πράσινες - εναλλακτικές προτάσεις.
    Eντυπωσιακή εμφάνιση μετά τις εκλογές κάνουν οι Σουηδοί με το Gripen NG (New Generation). Kατά την παρουσίαση που έκαναν στο Aρχηγείο της Tακτικής Aεροπορίας στη Λάρισα την περασμένη Tρίτη ανακοίνωσαν ότι η SAAB (κατασκευάστρια εταιρεία) έχει ήδη αναθέσει σε σουηδική εταιρεία βιοκαυσίμων να ετοιμάσει το πρώτο βιοκαύσιμο (BIOJET) για μαχητικά αεροσκάφη που σύντομα θα δοκιμασθεί στο GRIPEN NG. Yποσχέθηκαν δε στους Eλληνες αεροπόρους ότι με το νέο βιοκαύσιμο δεν θα γίνει καμιά αλλαγή στους κινητήρες του GRIPEN NG και ταυτόχρονα η χρήση του δεν θα επιφέρει καμία αλλαγή στα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του αεροσκάφους.
    Σε ρυθμούς... ΝΔ
    Οσο για τους Γάλλους και την Dassault εξακολουθούν να κινούνται σε ρυθμούς NΔ! Όχι μόνο δεν έχουν προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση μετά την 4η Oκτωβρίου, αλλά ακόμη αναζητούν την τύχη της επιστολής - πρότασης σχετικά με τα Rafale που είχαν παραδώσει πριν από 6 μήνες στον B. Mεϊμαράκη και το ΓEA, χωρίς ωστόσο να έχουν λάβει καμία απάντηση.
    H Dassault παρ΄ ότι είχε ιστορικούς δεσμούς με το ΠAΣOK από την δεκαετία του ΄80 που ο Aνδρέας Παπανδρέου προμηθεύτηκε τα Mιράζ 2000, παρά τις τότε αρνητικές εισηγήσεις της ελληνικής Πολεμικής Aεροπορίας, ωστόσο τα τελευταία χρόνια είχε επενδύσει αποκλειστικά στις σχέσεις Kαραμανλή - Σαρκοζί. Σήμερα το κλιμάκιο της Dassault στην Eλλάδα μοιάζει σαν «χρυσόψαρο έξω από την γυάλα». Eμφανίζει εικόνα αποσύνθεσης χωρίς το απαιτούμενο κύρος σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο.
    Eurofighter To «αίνιγμα» με την EADS
    H EADS με το Eurofighter εργάζεται πυρετωδώς ώστε στο πλαίσιο των αντισταθμιστικών ωφελημάτων να παρουσιάσει οικολογικές προτάσεις πράσινης ανάπτυξης, ενεργειακά προγράμματα για τα νησιά του Aιγαίου, «πράσινα προγράμματα» εκσυγχρονισμού της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Για την τύχη του Euro Fighter στην Eλλάδα αναμένεται να έχουν μια πρώτη συζήτηση ο Γ. Παπανδρέου με την Kαγκελάριο A. Mέρκελ στο Bερολίνο, στο περιθώριο των εορταστικών εκδηλώσεων της 20ής επετείου από την πτώση του τείχους. Aξίζει να σημειωθεί ότι η κυβέρνηση του ΠAΣOK και του K. Σημίτη ήταν αυτή που το 1999 είχε αποφασίσει μέσω KYΣEA για τη συμμετοχή της Eλλάδας στο πρόγραμμα ανάπτυξης του Euro fighter. Ωστόσο στην επίμαχη συνεδρίαση του KYΣEA απουσίαζε ο Γ. Παπανδρέου ως YΠEΞ και ουδέποτε έχει λάβει ανοιχτή θέση υπέρ ή κατά του συγκεκριμένου αεροσκάφους.

    Οι προοπτικές ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

    Η πιο κοντινή αλλά και σημαντικά αισιόδοξη, ταυτόχρονα όμως και ουτοπική, ημερομηνία ένταξης της Τουρκίας είναι η 1.1.2013, όταν θα υπάρξει και σε ισχύ το νέο πλάνο οικονομικού προϋπολογισμού για την Ε.Ε. για την περίοδο 2013-2019.
    Θα αναφερθούμε στο σημερινό μας άρθρο στην ιδιάζουσα περίπτωση της Τουρκίας αναφέροντας τα εξής: Η προοπτική ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. έχει μεγάλο βάθος στην ιστορία, από τη στιγμή που η συμφωνία σύνδεσης Τουρκίας και Ε.Ε. υπογράφηκε μόλις στις 12.9.1963 και τέθηκε σε ισχύ στις 1.12.1964. Αρκετά αργότερα, στις 14 Απριλίου του 1987, η Τουρκία υπέβαλε επίσημη αίτηση για προσπάθεια απόκτησης της ιδιότητας του πλήρους μέλους της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ).
    Η αίτηση απορρίφθηκε αρχικώς το Δεκέμβριο του 1989 αλλά και δευτερευόντως το 1997, παρόλο που προηγήθηκε το θετικό βήμα της τελωνειακής ένωσης της Τουρκίας με την Ε.Ε. το 1995. Το ευρωπαϊκό συμβούλιο του Ελσίνκι στις 10-11 Δεκεμβρίου 1999 σηματοδότησε μια νέα αρχή για την Τουρκία, από τη στιγμή που αναγνωρίστηκε η Τουρκία σαν ένα ισότιμο ως προς τα άλλα υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε μέλη. Το δεδομένο αυτό αποτέλεσε το επίσημο άνοιγμα της Ε.Ε. σε μία χώρα με διαφορετικά πολιτιστικά, πολιτισμικά αλλά και θρησκευτικά στοιχεία από αυτά των μελών της Ε.Ε. Η Τουρκία με δεδομένο ότι απείχε σημαντικά από το να ικανοποιήσει τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και τα 31 κεφάλαια (σήμερα είναι πλέον 35 κεφάλαια) του ευρωπαϊκού κεκτημένου ήταν φυσιολογικό να μην ενσωματωθεί στην Ε.Ε. τον Μάιο του 2004. Το Δεκέμβριο του 2004 (16.12.2004) οι ηγέτες των χωρών - μελών της Ε.Ε., με εξαίρεση μόνο την Αυστρία (η οποία δεν επιθυμούσε να δοθεί ιδιότητα υποψηφίου πλήρους μέλους της Ε.Ε. για την Τουρκία), πρόσφεραν ημερομηνία έναρξης ενταξιακών συνομιλιών με την Τουρκία. Αυτή η ημερομηνία ήταν η 3η Οκτωβρίου 2005, ημερομηνία που ξεκίνησαν επισήμως οι ενταξιακές συνομιλίες μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας.
    Έτσι δόθηκε η δυνατότητα στην Τουρκία να ξεκινήσει επισήμως την ενταξιακή της πορεία, χωρίς όμως να της δοθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένη μελλοντική ημερομηνία ένταξης.
    Επόμενος σταθμός για την Τουρκία ήταν η 11η Νοεμβρίου 2006, ημερομηνία κατά την οποία οι υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών της Ε.Ε. επικύρωσαν το πάγωμα οκτώ από τα τριάντα πέντε κεφάλαια του ευρωπαϊκού κεκτημένου για την περίπτωση της Τουρκίας (κεφ. 1 ελεύθερη μετακίνηση εμπορευμάτων, κεφ. 3 ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, κεφ. 9 χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, κεφ. 11 γεωργία και αγροτική ανάπτυξη, κεφ. 13 αλιεία, κεφ. 14 πολιτική μεταφορών, κεφ. 29 τελωνειακή ένωση, και κεφ. 30 εξωτερικές σχέσεις). Όλα αυτά συνέβησαν επειδή η Τουρκία αρνήθηκε να συμμορφωθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των υπολοίπων μελών της Ε.Ε. και πιο συγκεκριμένα έναντι της Κύπρου, από τη στιγμή που η Τουρκία αρνείτο να ανοίξει όλα τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στους Κύπριους. Γενικότερα υπάρχει έντονος σκεπτικισμός όσον αφορά την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. από τη στιγμή που είναι μία χώρα με 70 και πλέον εκατ. κατοίκους (με τάσεις μεγέθυνσης του πληθυσμού της, όταν στην Ε.Ε. υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα), με πολύ χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, χαμηλό επίπεδο ζωής (περίπου στο ¼ του μέσου Ευρωπαίου) και μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Ταυτόχρονα υπάρχουν φωνές οι οποίες ομιλούν για μία χώρα η οποία πολιτισμικά και γεωγραφικά δεν ανήκει στην Ε.Ε., μία χώρα που δεν αναγνωρίζει δικαιώματα στη μειοψηφία των 15 περίπου εκατ. Κούρδων, η οποία επικροτεί εθνικές και θρησκευτικές διακρίσεις, και αποτελεί μια μουσουλμανική χώρα (η οποία με την ένταξή της θα αυξήσει το ποσοστό των μουσουλμάνων στην Ε.Ε. από 3% σε 20%), ενώ ταυτόχρονα εμφανίζεται ισχυρό το στρατιωτικό καθεστώς και το εθνικιστικό στοιχείο (ισλαμιστές - φονταμενταλιστές), αποτελώντας τέλος μία χώρα η οποία συνορεύει με κράτη στα οποία επικρατεί αστάθεια σε όλα τα επίπεδα (Ιράκ, Ιράν και Συρία).
    Το πιο σημαντικό ίσως που κάνει διστακτικούς τους Ευρωπαίους ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι το οικονομικό κόστος που απορρέει από την προσδοκώμενη οικονομική βοήθεια που θα απευθυνθεί προς την Τουρκία μέσω των κοινοτικών πλαισίων στήριξης. Στο πλαίσιο αυτό υπολογίζονται ότι η Τουρκία θα απορροφά ανά τριετία κονδύλια αντίστοιχα του ποσού που λαμβάνουν οι δέκα νέες χώρες που εντάχθηκαν στην Ε.Ε. τον Μάιο του 2004, οικονομική βοήθεια η οποία θα κυμαίνεται μεταξύ 36,7 - 45,1 δισ. ευρώ (περίπου 15 δισ. ευρώ ετησίως ή αλλιώς περίπου το 10% του ετήσιου προϋπολογισμού οικονομικής βοήθειας της Ε.Ε. (27)). Πολύ θετικοί ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι οι ΗΠΑ (επειδή πιστεύουν ότι θα επέλθει μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα σε όλη την ευρύτερη περιοχή, καθώς και ότι η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ θα ευνοούταν οικονομικά, εμπορικά, πολιτικά και κοινωνικά με ενδεχόμενη ένταξή της στην Ε.Ε., επομένως θα ευνοούταν ένας δικό τους σύμμαχος) και το Ηνωμένο Βασίλειο (κυρίως για λόγους ενιαίας πολιτικής με την Αμερική). Από την άλλη πλευρά αρνητικοί είναι η Αυστρία (κυρίως λόγω ιστορικών στοιχείων, βλέπε Αυστροουγγρική αυτοκρατορία ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία - ταυτόχρονα η Αυστρία ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει δημοψήφισμα για τη περίπτωση της Τουρκίας), η Γερμανία (υπάρχουν φόβοι για κύμα μουσουλμάνων μεταναστών, επίσης πληθυσμιακά η Τουρκία θα έχει τον δεύτερο ή ακόμη και τον πρώτο μεγαλύτερο αριθμό αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εφόσον η Τουρκία, όταν ενταχθεί στην Ε.Ε., θα είναι πληθυσμιακά η μεγαλύτερη στην Ε.Ε. χώρα), η Γαλλία (υπάρχουν οι ίδιοι φόβοι για κύμα μουσουλμάνων μεταναστών, ενώ επιπλέον η Γαλλία δείχνει έντονο προβληματισμό στην άρνηση από πλευράς Τούρκων της αναγνώρισης της γενοκτονίας άνω του 1 εκατ. Αρμενίων μεταξύ 1915-1923, ο δε Σαρκοζί μπλοκάρισε το κεφάλαιο για την Οικονομική και Νομισματική Ένωση τον Ιούνιο του 2007), η Ολλανδία και η Ισπανία.
    Του Αριστείδη Π. Μπιτζένη*
    * O Αριστείδης Π. Μπιτζένης είναι επίκουρος καθηγητής (μέλος ΔΕΠ) στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στο τμήμα Διεθνών Ευρωπαϊκών Σπουδών
    makthes

    Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

    Έρευνα σοκ για το αλκοόλ και την οδήγηση!!!

    «Το ποτό είναι… γλυκό» λένε συνήθως οι νεαροί που, όπως δείχνουν όλες οι έρευνες, αρέσκονται να καταναλώνουν ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ - ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των νυχτερινών διασκεδάσεων. Γλυκιά είναι όμως και η ζωή. Αυτό τουλάχιστον θα μπορούσε να βγει ως συμπέρασμα αν κοιτάξει κανείς τα στατιστικά στοιχεία της Τροχαίας για το έτος 2008, όπου από το σύνολο 1.387 θανατηφόρων ατυχημάτων, τα 257 προκλήθηκαν από μέθη.
    Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και η εκδήλωση της «Ευρωπαϊκής νύχτας χωρίς ατυχήματα» στην Ελλάδα, την Κύπρο και σε είκοσι εφτά χώρες της Ευρώπης. Εθελοντές του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς «έστησαν καρτέρι» σε δεκαεφτά νυχτερινά μαγαζιά σε δέκα πόλεις της Ελλάδας ενημερώνοντας τους θαμώνες για την οικειοθελή αποδοχή ελέγχου αλκοτέστ.
    Πάνω από 2.000 νεαροί που δήλωσαν οδηγοί της παρέας υποσχέθηκαν, φορώντας ένα αναγνωριστικό βραχιολάκι στο χέρι τους, ότι δεν θα πιουν αλκοόλ προκειμένου να μεταφέρουν ασφαλώς τις παρέες τους κατά την επιστροφή στο σπίτι…
    Υποσχέθηκαν, αλλά… είπαμε, είναι γλυκό το πιοτό. Το 60% των νεαρών δεν δέχτηκε τελικώς να υποβληθεί σε έλεγχο αλκοτέστ κατά την έξοδό του από τα νυχτερινά κέντρα. Εφυγαν τρέχοντας γεννώντας βάσιμες υποψίες ότι δεν κράτησαν τον λόγο τους. Ακόμα πιο απογοητευτικό είναι το γεγονός ότι από το 40% των νεαρών που δέχθηκαν το τεστ, 1 στους 4 βρέθηκε να έχει υπερβεί τα ποσοστά αλκοόλ που ορίζει ο ΚΟΚ!
    Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα στοιχεία είναι ακόμα πιο ανησυχητικά σε ορισμένες πόλεις της επαρχίας, αφού για παράδειγμα στη Ρόδο και στα Χανιά 1 στους 3 νέους βρέθηκε να έχει υπερβεί τα επιτρεπόμενα όρια κατανάλωσης οινοπνεύματος. Δυστυχώς, φαίνεται πως το σύνθημα «Ολοι διασκεδάζουν, ένας δεν πίνει… ο οδηγός της παρέας» δεν το ασπάζεται η νεολλαία. Είναι μακρύς ο δρόμος ακόμα και, δυστυχώς, πολύ επικίνδυνος.

    Πως η οικονομική κρίση επηρέασε το τηλεοπτικό τοπίο

    1 Η κυρία του Gala χωρίς γούνα στο διαφημιστικό. Κάποτε μαζί με τον Notis international τις έβαζε απο τον Οκτώβρη.
    2 Και τσούκου τσούκου πήγαιναν στην Κω , με τον ήλιο ντάλα και λέγαμε «Ρε μάνα είναι δυνατόν να κάνει τόσο κρύο στην Κω ;Καλοριφέρ ακόμα δεν ανάψαμε , τα χαλιά ακόμα δεν τα στρώσαμε , τα χρυσάνθεμα δεν άνθησαν .Τι γίνεται ;».Και η μάνα έμενε βουβή και κρεμόταν απ τα χείλι της .Περασμένα μεγαλεία
    3 Το νερό της πισίνας θολό μας... φάνηκε. Δεν πιστεύω να έχουμε περικοπές και στα βασικά ;
    4 Και στο ίδιο διαφημιστικό η Ναταλία δηλώνει στην κυρία του Gala ότι δέχτηκε να δουλέψει για λιγότερα , για να φάει ψωμί ένας τεχνικός. Καλά ρε παιδιά είπαμε να δούμε λίγο γκλάμουρ τις Κυριακές να ξεχαστούμε για τις μαύρες μας Δευτέρες. Τι γίνεται ;
    5 Δεν βλέπω πουθενά την Έλενα Κατρίτση . Γιατί , γιατί , γιατί; Μου λείπει το αυθεντικό γκλάμουρ .Γράφω το όνομα και σαν να βλέπω μπροστά μου το τακούνι να πατάει την παχιά μοκέτα .Συγκίνηση
    6 Που είναι εκείνο το παιδί στο Μega που έσερνε τους τραγουδιστές του ελληνικού έθνους στα πέντε σημεία του ορίζοντα; «Ακούσατε ακούσατε .O βασιλιάς της ελληνικής παραλιακής στον πύργο του Άιφελ. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας .Παιδικό ισχύει»
    7 Δεν μπορώ να βλέπω ήρωες του Χριστόφορου να δουλεύουν σε κουζίνες εστιατορίων. Θλίψη.
    8 Όμως δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος με τον Χριστόφορο. Ένα επεισόδιο χάνεις και ο άλλος γίνεται μεγιστάνας. Τώρα ειδικά που οι αγορές του κόσμου αρχίζουν να ανεβαίνουν , θα γίνει χαμός. Η τελευταία ελπίδα
    9 Το κολιέ της Όλγας έχει κάτι πένθιμο. Μην γελάς .Η κοπέλα (σ. σ Ανόρθωση – Ταυτότητα σημειώσατε 1) έχει να βάλει Dior απ τις εκλογές.
    10 Δεν αντέχουμε άλλο να βλέπουμε τραγουδιστές της παραλιακής να παρουσιάζουν εκπομπές. Tο καλό ελληνικό τραγούδι , δεν πρέπει να πεθάνει. Ας το στηρίξουμε πατώντας το off του τηλεκοντρόλ

    Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

    Ο Οικονόμου νέος αρχηγός ΕΛ.ΑΣ ;

    Μεγάλες αλλαγές στην φιλοσοφία για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, αλλά και στην ιεραρχία της ΕΛ.ΑΣ, σηματοδοτεί η παραίτηση, υπό την πίεση των τελευταίων γεγονότων, του πρώην αρχηγού πλέον της αστυνομίας, αντιστρατήγου κ. Β. Τσιατούρα.την προσεχή εβδομάδα θα πραγματοποιηθούν έκτακτες κρίσεις στην ΕΛ.ΑΣ, για την επιλογή νέου αρχηγού και την αποστρατεία και προαγωγή άλλων αξιωματικών.
    Δεν αποκλείεται οι κρίσεις να αρχίσουν και πριν από την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθούν γρήγορα, διότι οι αξιωματικοί που θα αναλάβουν τις νέες τους θέσεις θα έχουν να διαχειριστούν πορείες για μεγάλες επετείους (17 Νοέμβρη) και εκδηλώσεις για τον φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
    Επικρατέστερος για την θέση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ φέρεται μέχρι στιγμής ο επιθεωρητής Νοτίου Ελλάδος, αντιστράτηγος Ελευθέριος Οικονόμου, ο οποίος παλαιότερα έχει διατελέσει εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.ΑΣ, την περίοδο της εξάρθρωσης της τρομοκρατικής οργάνωσης «17η Νοέμβρη». Δεν αποκλείονται βέβαια εκπλήξεις, αφού η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να προχωρήσεις σε ριζικές αλλαγές, ώστε να υπάρξει βελτίωση στο θέμα της ασφάλειας.
    Αλλαγές δεν αποκλείεται να υπάρξουν και στην ηγεσία της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής, διευθυντής της οποίας είναι ο υποστράτηγος Γιάννης Ραχωβίτσας.
    Η εν λόγω Διεύθυνση, άλλωστε, έχει την ευθύνη για την τήρηση της τάξεως στην Αττική και φυσικά στα Εξάρχεια, όπου χθες το βράδυ σημειώθηκε τα περιστατικό που φέρεται ότι έγινε η αιτία να φύγει από την αρχηγία της ΕΛ.ΑΣ ο κ. Τσιατούρας.
    Κατά το εν λόγω περιστατικό, αστυνομικοί, μετά από επίθεση που δέχτηκε πεζή περιπολία τους στα Εξάρχεια; προχώρησαν σε προσαγωγές διαφόρων ατόμων, μεταξύ των οποίων ήταν και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
    Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόθεση της ηγεσίας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, είναι να αλλάξει πρόσωπα και δομές στο Πυροσβεστικό Σώμα. Στο πλαίσιο αυτό, εκτιμάται, εντάσσεται και το έγγραφο που είχε αποστείλει ο κ. Χρυσοχοίδης στον αρχηγό του Π.Σ. Αθανάσιο Κοντοκώστα, με το οποίο του ζητούσε εξηγήσεις για την πρόσφατη πυρκαγιά στην Λιχάδα της Εύβοιας.

    Η ειλικρίνεια αγνοείται και σπανίζει

    Aν υπάρχει ένα πράγμα που με θλίβει πολύ στους ανθρώπους, αυτό είναι η έλλειψη ειλικρίνειας σε συνδυασμό με το κλειστό του χαρακτήρα ενός ατόμου. Τώρα θα μου πεις, εσύ τα λες όλα? Όχι θα σου απαντήσω, τουλάχιστον λέω αυτά που νοιώθω. It's a start.
    Εχω στύψει πολλάκις το κεφάλι μου σε θέματα ανδρών ήτε που αφορούσαν δική μου περίπτωση είτε φίλων, όπου μέσα σε ατελείωτα ξενύχτια προσπαθούσαμε να κατανοήσουμε από που απορρέουν συγκεκριμένες αντιδράσεις και συμπεριφορές.
    Ελάχιστες φορές ομολογώ πέσαμε μέσα, τουλάχιστον εγώ Η "σβούρα" λόγω ζωδίου ομολογώ μου ρίχνει στο να κατανοεί τους ομοίους της και όχι μόνο. Εγώ το έπιανα από την ρομαντική πλευρά του θέματος.
    Το να μην θες να μοιραστείς, είναι κατανοητό απόλυτα, το να μην θες να μιλάς για τον εαυτό σου είναι επίσης κατανοητό. Δεκτό και το ότι θα θες να ωραιοποιείς ορισμένες καταστάσεις προκειμένου να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα (κοινώς να ζεις τη δική σου ουτοπία).
    Δεν είναι δεκτό όμως να διαστρεβλώνεις λέξεις, εκφράσεις, καταστάσεις. Να συζητάς μόνο για ότι θεωρείς εσύ απαραίτητο, και βολικό ανάλογα με ποιον έχεις απέναντι σου βέβαια και να παρουσιάζεις με πονηρό - πλάγιο τρόπο την ζωή σου ένα απέραντο κωλοχανείο.
    Τα παραπάνω, καταλήξαμε όλες -οι ότι μας ενοχλούν. Ακόμη και τα ωραιοποιημένα ψέμματα δεν μας "χάλασαν" . Είναι παραμυθένια και αυτά. "Ψάχνω να βρω ένα τρόπο να σου πω κάτι, χωρίς να θεωρηθεί ψέμα, αλλά στην ουσία δεν είναι και απόλυτα ειλικρινές ότι σου πασάρω". Έχει την πλάκα του αν το καλό σκεφτείς, αρκεί να μην σου τύχει θα μου πουν άλλοι. Εεε σίγουρα μου έχει τύχει. Δεν ζω σε συννεφάκι (ή μήπως ζω τελικά?)
    Το να μην θες να είσαι ειλικρινείς στον άνθρωπο που είναι απέναντι σου, σίγουρα δεν είναι φυσιολογικό. Και δεν αναφέρομαι μόνο για ερωτικές σχέσεις. Συμβαίνει κατά κόρον και στις φιλικές σχέσεις δυο ανθρώπων. Το παρελθόν σε κυνηγά πολλές φορές, άθελα σου μετατρέποντας σαι, παροδικά ή και μόνιμα σε κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που ήσουν πριν Μέχρι την ώρα που απλά καταλαβαίνεις ότι χάνεις το παιχνίδι, ταλαιπωρείς τους γύρω σου και στη ουσία κοροϊδεύεις τον εαυτό σου.
    Το ίδιο νομίζω ότι ισχύει και στις περιπτώσεις των "κλειστών ανθρώπων". "Έχω μάθει στα δύσκολα να είμαι μόνος - η". Κατηγορία ανθρώπων που μπορεί να "σκιστούν" για τον διπλανό τους, αλλά όταν έρχεται η ώρα να χρειαστούν εκείνοι βοήθεια την απορρίπτουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί απλά έτσι "έμαθαν". Ασχέτως αν τις περισσότερες φορές αυτό έχει αντίκτυπο στους τριγύρω.
    Δεν τους αδικώ, είναι τρόπος συμπεριφοράς και αυτός. Κατ' εμέ όχι με την έννοια του "ξερόλα" , αλλά με εκείνη του "δεν θέλω να γίνομαι βάρος. Βέβαια για τα πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις.
    Εμένα προσωπικά καμία από τις δυο συμπεριφορές δεν μου είναι αρεστή. Αντιθέτως με αποσυντονίζουν σε μεγάλο βαθμό. Δεν τα παρατάω όμως. Το παλεύω να "κατανοήσω", από που προέρχονται. Νομίζω ότι το πάρα ζορίζω τώρα που σκέφτομαι διπλά! Πάντα κάτι αποκομίζω στο τέλος, όμως. Όποιο τέλος κ' αν έχει το "παραμύθι". Ας ελπίσουμε μόνο να πάψει κάποια στιγμή να μας κυνηγά ο δράκος... Τα σέβη μου

    Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

    Το άρρωστο σχολείο και το μέλλον

    Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ, αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, διευθυντή Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), προέδρου Παγκόσμιας Ενωσης Νοσοκομείων και Υπηρεσιών Προαγωγής Υγείας
    Ασφαλώς, αυτό που κυρίως βιώνουν οι μαθητές των ελληνικών Γυμνασίων και Λυκείων είναι μεταξύ άλλων ένα απάνθρωπο εξεταστικό σύστημα, που φορτώνει τους μαθητές με δυσβάσταχτο άγχος, που εξοντώνει τον προσωπικό τους χρόνο και τη δημιουργικότητα, που πνίγει δηλαδή κάθε χαρά της εφηβικής ηλικίας.
    Γι' αυτό και ασφαλώς πρέπει να αλλάξει. Ομως δεν είναι μόνο το εξεταστικό σύστημα που αρρωσταίνει τα παιδιά στο σχολείο. Το ίδιο το ελληνικό σχολείο είναι ένα άρρωστο σχολείο, που παράγει καπνιστές, παχύσαρκους, σωματικά αδρανείς και μελλοντικά άρρωστους πολίτες.
    Σύμφωνα με τα ευρήματα της πανευρωπαϊκής έρευνας Kidscreen, που πραγματοποιούμε τα τελευταία χρόνια, διαπιστώσαμε ότι οι Ελληνες μαθητές ηλικίας 12-18 ετών ξεπερνούν τους άλλους Δυτικοευρωπαίους συνομηλίκους τους στο κάπνισμα και στην παχυσαρκία, ενώ υπολείπονται σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι η ψυχική υγεία, η σωματική ευρωστία, η συναισθηματική ισορροπία, η αυτονομία και οι σχέσεις με γονείς και συνομηλίκους.
    Σε ό,τι αφορά τους γονείς, ένας στους τέσσερις εφήβους δηλώνει ότι οι γονείς του δεν έχουν αρκετό χρόνο να ασχοληθούν μαζί του και ένας στους πέντε ότι δεν διαθέτουν ούτε καν τον απαραίτητο χρόνο για να μιλήσουν μαζί του! Είναι φανερό πως η ελληνική οικογένεια, ένας από τους πιο ισχυρούς θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας, φθίνει χρόνο με το χρόνο και μαζί της φθίνει η ιδιαίτερα προστατευτική δράση που ασκούσε επί χρόνια στη σωματική και ψυχική υγεία των μελών της. Γι' αυτό και ο ρόλος του σχολείου, που αποτελεί το έτερο φυτώριο ανάπτυξης αξιών, στάσεων και συμπεριφορών και βασικό φορέα εγκοινωνισμού των νέων, γίνεται όλο και πιο αποφασιστικός για την υγεία των παιδιών μας. Ετσι κι αλλιώς, η ανάπτυξη προγραμμάτων και υπηρεσιών υγείας στο σχολικό περιβάλλον είναι η πιο σημαντική επένδυση στην υγεία που μπορεί να κάνει μια οργανωμένη κοινωνία.
    Παρ' όλα αυτά, το υπουργείο Παιδείας δεν έθεσε ποτέ τα θέματα υγείας σε προτεραιότητα. Ναι μεν καταρτίστηκαν τα τελευταία 15 χρόνια εκπαιδευτικοί, αλλά λίγοι. Διορίστηκαν υπεύθυνοι Αγωγής Υγείας, με ανεπαρκή όμως υποστήριξη. Υλοποιήθηκαν προγράμματα Αγωγής Υγείας, αλλά περιορισμένα σε αριθμό και διάρκεια. Και, επιπλέον, τα προγράμματα Αγωγής Υγείας στα σχολεία είναι προαιρετικά και απευθύνονται σε μικρές ομάδες μαθητών (συνήθως 15-30) και εκπαιδευτικών (1-2), εκτός ωρολογίου προγράμματος, απογεύματα ή Σαββατοκύριακα, δηλαδή λειτουργούν απαγορευτικά για τους περισσότερους μαθητές. Στο υπουργείο Παιδείας δεν υπάρχει συμβουλευτικό όργανο που να σχεδιάζει παρεμβάσεις με βάση τις ανάγκες και τα ιδιαίτερα προβλήματα του σχολικού περιβάλλοντος. Η αναιμική διεύθυνση Αγωγής Υγείας που υπήρχε ενσωματώθηκε στην Περιβαλλοντική Αγωγή, συρρικνούμενη ακόμα περισσότερο. Στο δε ΕΣΠΑ 2007-2013 δεν υπάρχει εμφανής άξονας για τη χρηματοδότηση της Αγωγής Υγείας, δράσεις της οποίας εντάσσονται αποσπασματικά και περιστασιακά σε άλλους άξονες, χωρίς να διασφαλίζονται έτσι οι αναγκαίοι πόροι.
    Είναι όμως εθνική ανάγκη το ελληνικό σχολείο να πάψει να είναι ένα άρρωστο σχολείο. Τα θέματα υγείας θα πρέπει να καταστούν μέρος, και μάλιστα σημαντικό, της καθημερινής ζωής της σχολικής κοινότητας. Και αυτό προϋποθέτει την ένταξη της Αγωγής Υγείας στο αναλυτικό πρόγραμμα, ώστε όλοι οι μαθητές να έχουν την ευκαιρία πολλαπλής συμμετοχής. Ετσι μόνο η υπόθεση της υγείας θα μπορέσει να τεθεί στον πυρήνα της καθημερινής ζωής του σχολείου.

    Τα κρατικά αυτοκίνητα και οι 'παχιές αγελάδες'

    Αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης το σχέδιο υπουργικής απόφασης «Καθιέρωση ανώτατου ορίου κυβισμού κρατικών αυτοκινήτων» προκειμένου να τεθεί σε διαβούλευση με τους πολίτες και όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς έως τις 26 Οκτωβρίου 2009. Σύμφωνα με την απόφαση:
    Καθιερώνεται ανώτατο όριο κυβισμού σε όλα τα κρατικά αυτοκίνητα μέχρι 1.600 και 1.400 κυβικά. Με 1.600 κυβικά θα κυκλοφορούν ο πρωθυπουργός, ο Αρχιεπίσκοπος, οι αντιπρόεδροι της κυβέρνησης, οι αρχηγοί των κομμάτων του εθνικού Κοινοβουλίου και της Ευρωβουλής, οι υπουργοί και υφυπουργοί, οι επικεφαλής των ανώτατων δικαστηρίων και των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών, οι τέως πρόεδροι και πρωθυπουργοί, οι σύζυγοι αποβιωσάντων πρωθυπουργών και οι επίσημοι προσκεκλημένοι της κυβέρνησης. Αυτοκίνητα 1.400 κυβικών θα διαθέτουν γενικοί γραμματείς, νομάρχες, δήμαρχοι μεγάλων πόλεων, μητροπολίτες κ.ά.
    Καταργείται η αποκλειστική χρήση κρατικών αυτοκινήτων από μεγάλο αριθμό κρατικών λειτουργών.
    Περιορίζονται τα κρατικά αυτοκίνητα μέχρι πέντε ανά υπηρεσία και απαιτείται αιτιολόγηση τυχόν ανάγκης διατήρησης περισσότερων.
    Παγώνει η προμήθεια επιπλέον κρατικών αυτοκινήτων για την επόμενη τριετία και αντικαθίστανται με αυτοκίνητα είτε υβριδικά-ηλεκτρικά είτε νέας αντιρρυπαντικής τεχνολογίας χαμηλών ρύπων μέχρι 31/12/2010.
    Μειώνεται η επιτρεπόμενη κατανάλωση καυσίμων (μείωση κατά 30% των ανώτατων επιτρεπομένων ορίων κατανάλωσης καυσίμων).
    Προβλέπεται ότι κάθε πρόσωπο που δικαιούται αποκλειστικής χρήσης αυτοκίνητο χρησιμοποιεί ένα και μόνο υπηρεσιακό αυτοκίνητο.
    Μεγαλύτερα αυτοκίνητα (τζιπ, station) μπορεί να χρησιμοποιούνται, εφόσον η εξυπηρετούμενη υπηρεσία βρίσκεται σε ορεινή ή δύσβατη περιοχή, έπειτα από αιτιολογημένο αίτημα του οικείου γενικού γραμματέα περιφέρειας και εγκριτική απόφαση του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
    Επίσης, θα επιτρέπονται μεγαλύτερα οχήματα υπηρεσιακής χρήσης πολιτικού τύπου των Ενόπλων Δυνάμεων, της Ελληνικής Αστυνομίας του Πυροσβεστικού και Λιμενικού Σώματος έπειτα από συνεργασία με τις οικείες υπηρεσίες και όχι για την εξυπηρέτηση προσώπων.
    Στον πρωθυπουργό, στους αντιπροέδρους της κυβέρνησης, στους υπουργούς, αναπληρωτές υπουργούς και υφυπουργούς, οι οποίοι μετακινούνται για υπηρεσιακούς λόγους στην περιφέρεια, μπορεί να χορηγηθεί κατά περίπτωση για τη μετακίνησή τους αυτοκίνητο μεγαλύτερου κυβισμού, από τη δύναμη των εφεδρικών αυτοκινήτων που διαθέτει η ΓΓΔΔ & Η.Δ. έπειτα από σχετικό αίτημα.
    Αναστέλλεται η προμήθεια επιβατικών κρατικών αυτοκινήτων παλαιάς -συμβατικής τεχνολογίας από τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα μέχρι 31-12-2012, εξαιρουμένων των πυροσβεστικών, των περιπολικών, των νοσοκομειακών αυτοκινήτων και των επιβατικών αυτοκινήτων του Λιμενικού Σώματος.
    Ολα τα αυτοκίνητα άνω των 1.400 και 1.600 κυβικών, τα οποία ανήκουν στην κυριότητα και χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, αποσύρονται από την κυκλοφορία σταδιακά και μέχρι 31-12-2010.
    Τα ανωτέρω αυτοκίνητα αντικαθίστανται με νέα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας χαμηλών ρύπων, υβριδικά, ηλεκτρικά και φιλικά προς το περιβάλλον. Κατά την προμήθεια-αντικατάσταση των οχημάτων η επιλογή θα γίνεται ανάμεσα σε μοντέλα τουλάχιστον τριών εταιρειών.
    Αν αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί, η αντικατάσταση των υπαρχόντων αυτοκινήτων μπορεί να γίνεται με αυτοκίνητα τελευταίας γενιάς αντιρρυπαντικής τεχνολογίας χαμηλών ρύπων, τα οποία στην περίπτωση των αυτοκινήτων 1.600 cc εκπέμπουν CO2 που κυμαίνεται στα 150-160 gr/km και των 1.400 cc εκπέμπουν CO2 που κυμαίνεται στα 140-150 gr/km.
    Τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα πρέπει:
    - Να είναι εφοδιασμένα κατά την κυκλοφορία τους με διαταγή πορείας και δελτίο κίνησης.
    - Να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών.
    - Να μην κινούνται τις μη εργάσιμες ημέρες και ώρες εκτός αν υφίστανται επιτακτικές υπηρεσιακές ανάγκες που επιβάλλουν την εξαίρεσή τους από τον περιορισμό αυτό και πάντοτε με έγκριση της αρμόδιας αρχής (προβλέπονται ορισμένες εξαιρέσεις).
    - Να μην κινούνται εκτός των ορίων της διοικητικής περιφέρειας ή της ζώνης ευθύνης στην οποία ασκεί τα καθήκοντά του το εξυπηρετούμενο πρόσωπο ή η υπηρεσία (προβλέπονται εξαιρέσεις).
    - Να μην οδηγούνται από άλλον εκτός από τον υπεύθυνο οδηγό ή απ' αυτό στον οποίο κατ' εξαίρεση παρασχέθηκε η έγκριση για οδήγηση υπηρεσιακού αυτοκινήτου.
    - Να μη μεταφέρουν πρόσωπα και πράγματα άσχετα προς την υπηρεσιακή αποστολή ή μέλη οποιωνδήποτε οργανώσεων ή συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα των εξυπηρετουμένων προσώπων ή των ίδιων των οδηγών.
    - Να μην κυκλοφορούν κάθε φορά που λόγω αυξημένης ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην περιοχή της πρωτεύουσας ή σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της ελληνικής επικράτειας επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα στην κίνηση γενικά των οχημάτων.

    Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2009

    To παιχνίδι με τον αριθμό των μακροχρόνια ανέργων

    Λίγο πριν από τις εκλογές, η στατιστική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των ανέργων που παραμένουν χωρίς δουλειά για πάνω από 12 μήνες είναι λίγο πάνω από 190.000. Είναι όμως αυτός ο αριθμός ο πραγματικός;
    Πολλοί θα μιλήσουν για χιλιάδες ανθρώπους που δουλεύουν ανασφάλιστοι και ως εκ τούτου ο εμφανίζονται ως άνεργοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Δυστυχώς αυτοί οι εργαζόμενοι χωρίς πρόσωπο και ασφάλεια θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
    Ο λόγος είναι ότι από την μία η απληστία των εργοδοτών, και από την άλλη το υψηλό ποσοστό των εισφορών επί του μισθού (44%), στέκονται εμπόδιο για την νόμιμη είσοδο των ανθρώπων αυτών στην αγορά εργασίας. Ο εργοδότης είτε δεν θέλει είτε δεν μπορεί να καταβάλει 300 ευρώ τον μήνα επιπλέον για να ασφαλίσει έναν νέο της γενιάς των 700 ευρώ. Έτσι ο νέος συμβιβάζεται με μια δουλειά, ακόμη και αν αυτή είναι ανασφάλιστη. Πόσοι όμως από αυτούς είναι γραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ;
    Κάθε εκτίμηση του αριθμού αυτού θα είναι σαφώς παρακινδυνευμένη. Μπορεί λοιπόν να υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός που επισήμως εντάσσονται σε αυτόν τον αριθμό των μακροχρόνια ανέργων.
    Ο παραπάνω αριθμός των 190.000 ανθρώπων που είναι άνεργοι για περισσότερο από 12 μήνες όμως είναι σίγουρα πλασματικός και για έναν άλλο λόγο που αποτελεί ένα τρυκ της κυβέρνησης. Μιλάω για την απαράδεκτη στάση του ΟΑΕΔ να μην προχωρά σε ανανέωση κάρτας ανεργίας, αν παρέλθει η συγκεκριμένη ημέρα του μήνα για την ανανέωση της κάρτας ανεργίας.
    Αν για παράδειγμα κάποιος συνάνθρωπός μας βγάλει κάρτα ανεργίας στις 10 Σεπτεμβρίου για παράδειγμα, υποχρεούται να ανανεώσει την κάρτα του την 10η κάθε μήνα. Αν δεν το κάνει την 10η, αλλά προσέλθει στον ΟΑΕΔ την 11η ή την 12η του μήνα, ακυρώνεται η κάρτα ανεργίας, βγαίνει καινούργια και ο χρόνος ανεργίας μετράει πάλι από την αρχή. Αν λοιπόν ο άνθρωπος του παραδείγματος μας είναι γυναίκα που γέννησε από 10 έως 15 του μήνα προφανώς ατύχησε και βγαίνει από την λίστα των μακροχρόνια ανέργων. Το ίδιο αν αρρώστησε, αν έτυχε κάτι δυσάρεστο σε κάποιον συγγενή ή φίλο, αν έλλειψε σε ταξίδι κλπ.. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις παύει να είναι μακροχρόνια άνεργος. Είμαστε λοιπόν βέβαιοι ότι τουλάχιστον στους 190.000 συνανθρώπους μας δεν έτυχε κάτι από τα παραπάνω την προηγούμενη χρονιά. Είναι μια παρηγοριά και αυτή….
    Βέβαια ο αντίλογος λέει ότι μπορεί ο άνθρωπος του παραδείγματος μας να εργάστηκε για 2 μέρες από τις 10 έως τις 12 του μήνα, αλλά μάλλον δεν θα πρέπει να ληφθεί υπ’όψην σοβαρά ένα τέτοιο επιχείρημα, χώρια ότι θα μπορούσε να ελεγχθεί.Όπως επίσης θα μπορούσαν να δεχτούν ένα δικαιολογητικό από Νοσοκομείο ή κάποιον άλλο φορέα που να δικαιολογεί την απουσία τους από τα γκισέ του ΟΑΕΔ την συγκεκριμένη ημέρα, αλλά ο ΟΑΕΔ εδώ είναι αμείλικτος. Κανένα ελαφρυντικό, καμία δικαιολογία. Αν υπήρχαν αυτά ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων θα δινόταν από την στατιστική υπηρεσία σίγουρα μεγαλύτερος. Κάτι που δεν συμφέρει….

    _ Μικροελλαδισμός και Νεο-οσμανισμός ή δυτική σκέψη και γεωπολιτικός ορθολογισμός

    [Ι. Θ. Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας/Γεωπολιτικής]
    Στην ≪Καθημερινή της Κυριακής≫ της 6ης/09/2009, είχα την ξεχωριστή ευκαιρία να αναγνώσω τα κείμενα του Θάνου Βερέμη (Το τουρκικό θέατρο) και του Χρήστου Γιανναρά (Νεο-Οσμανιδών και Βρυξελλών γεφύρωση). Κείμενα ενδιαφέροντα, δύο στοχαστών που σέβομαι και τιμώ ιδιαιτέρως και οι οποίοι εκφράζουν δύο αντιδιαμετρικά αντίθετους, αντιληπτικούς Οίκους της αλήθειας ή της Αληθείας. Γι’ αυτό ενέδωσα και στον επικίνδυνο, αλλά απολαυστικό πειρασμό (όπως όλοι οι πειρασμοί) να προβώ σε μια παράλληλη ανάγνωσή τους. Τους αναλύω λοιπόν θεματικά και τους σχολιάζω ως κατωτέρω:
    1) Η ανισορροπία ισχύος μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και η ουσία των κινδύνων κατά της Δημοκρατίας στην εξισλαμιζομένη Τουρκία. Και οι δύο στοχαστές αναγνωρίζουν την υπεροχή ισχύος της Τουρκίας αναφερόμενοι σε βασικούς πυλώνες της. Ο μεν Βερέμης αναφέρεται στην Οικονομία, την Άμυνα και την Δημογραφία ο δε Γιανναράς αναφέρεται στην Άμυνα, τη Δημογραφία και σε συγκεκριμένα Πολιτισμικά χαρακτηριστικά της γείτονος ιδεολογικού τύπου όπως: το πατριωτικό φρόνημα και η απαίτηση εθνικής αξιοπρέπειας, τα οποία κρίνει ότι ≪η Ελλάδα παραβλέπει ανέμελη≫. Θα συμφωνήσω με τον Βερέμη αλλά θα διαφωνήσω με τον Γιανναρά. Η Ελλάδα που ≪παραβλέπει≫ δεν είναι οντολογικά, ούτε γνωσιολογικά η Ελλάδα των Ελλήνων. Αυτών που ζουν, σκέφτονται, αγωνίζονται και προσπαθούν να είναι αξιοπρεπείς και υψηλόφρονες στην οδυνηρή καθημερινότητά τους. Αυτών που αντιδρούν στην όποια ενδοτικότητα των ελίτ τους. Και αυτοί είναι οι περισσότεροι. Είναι αυτοί, τους οποίους κάποιοι μυκτήριζαν ως ≪καλοπερασάκηδες≫ και ≪βολεμένους≫ κατά τη διάρκεια της Χούντας αλλά αίφνης απέδειξαν με την αντίστασή τους και τις πολλαπλές φοιτητικές,
    κοινωνικές αλλά και στρατιωτικές (ή παραστρατιωτικές) εξεγέρσεις τους ότι ποτέ δεν αποδέχτηκαν ολοκληρωτισμούς. Κι αυτά έγιναν ≪χτες≫ και μάλιστα από τα -τότε- νέα παιδιά. Όχι πριν πολλά- πολλά χρόνια. Κι ας μη συνδέουμε αυτή τη γενιά με κείνους που ρευστοποίησαν ≪τίτλους Πολυτεχνείου, Νομικής κ.τ.λ.≫! Πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν τέτοιοι. Και τους ξέρουμε! Δεν θεωρώ λοιπόν τον εαυτό μου ≪αναξιοπρεπή και άνευ πατριωτικού φρονήματος≫ και δεν μπορώ να το δεχτώ για τη συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μου. Και εγώ, όπως κι οι λοιποί Έλληνες, έχουμε μάθει να αγωνιζόμαστε. Αυτή είναι η οντολογία του ελληνικού πολιτισμού και βασίζεται σε μια ατράνταχτη γνωσιολογία των αιτιακών σχέσεων ελευθερίας και δημοκρατίας, ελευθερίας και ισοπολιτείας, ελευθερίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ελευθερίας και διακίνησης των ιδεών και, τελικώς, ελευθερίας και ύπαρξης! Αυτήν την ουσία οντολογούν και αιτιολογούν η
    Ελλάδα και οι Έλληνες και όχι την Ανατολική Δεσποτεία και τα ιδεολογικά, πολιτειακά και
    πολιτισμικά παράγωγά της! Άρα τίποτε δεν χάθηκε. Αρκεί ν’ αφουγκρασθούμε την ανάσα της και να την ανατάξουμε. Αυτό είναι το καθήκον μας ως Ελλήνων. Και όχι η μοιρολατρική ενδοτικότητα στον πάσης φύσεως επιβουλευόμενο την εθνική κυριαρχία.
    Ο σεβαστός συνάδελφος Θάνος Βερέμης, αναγνωρίζοντας την τουρκική επιθετικότητα,
    μας καλεί να πάψουμε να ≪αναβάλλουμε την αναμέτρηση με την Τουρκία≫ γιατί ≪δεν μας ευνοεί, εφόσον ο χρόνος δεν δουλεύει για μας≫. Και χαρακτηρίζει όλο το πολιτικό παίγνιο στη γείτονα ως ≪θέατρο≫, αμφισβητώντας σοβαρά το δημοκρατικό απαίτημα της τουρκικής πολιτικής σκηνής, όπως και τη δημοκρατική της ουσία. Και το βασίζει στην αμφισβήτηση της δυνατότητας του τουρκικού ισλάμ να αντιληφθεί με τους ίδιους όρους τη ≪δυτικού τύπου δημοκρατία≫, θεωρώντας ≪παρεξήγηση≫ από πλευράς της δύσεως την οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία ενός ≪τέλειου συστήματος≫ το οποίο δεν είναι δυνατόν να επιδεχθεί μεταβολές, ακριβώς επειδή είναι εκ Θεού, άρα μεταφυσικής προελεύσεως και συνεπώς ≪τέλειο≫! Ο Βερέμης εξηγεί με σαφήνεια και επιστημονική τόλμη, ότι εκείνο το οποίο επιδιώκει ο νταβουτογλιανός ≪εκσυχρονισμός≫, απλώς συνίσταται στην εξάλειψη οποιουδήποτε δυτικοστραφούς πολιτικού και πολιτισμικού στοιχείου από το ≪θραύσμα του Dār al-Islām (Οίκο του Ισλάμ)≫ που λέγεται Τουρκία Μια Τουρκία, που πρέπει να επαναποτελέσει ένα νέο πυρήνα αναγέννησης ενός μεταμοντέρνου Χαλιφάτου εις το οποίο έθεσαν τέλος τα παρεπόμενα της Συνθήκης των Σεβρών, δια χειρός Κεμάλ Ατατούρκ.
    Για να τεκμηριώσω έτι περισσότερον την άποψη του Βερέμη, θα παραθέσω μερικά στοιχεία
    πρόσφατου ισλαμικού λόγου (Fadlallah Mahalati, 22-03-1986): ≪Η Δύση αιχμαλώτισε τη φαντασία του λαού μας. Κι αυτή της η κατάκτηση είναι απείρως πιο καταστρεπτική από μια απόσπαση εδαφικού τμήματος. Αυτό για το οποίο πρέπει να θρηνούμε κάθε βράδυ δεν είναι η απώλεια της Ανδαλουσίας, έστω και αν αυτή παραμένει ανοικτή πληγή (sic!). Πρέπει να θρηνούμε για την πολύ πιο σοβαρή απώλεια της νεολαίας μας που κατακτήθηκε από τη δυτική ιδεολογία, τους δυτικούς τρόπους ένδυσης, τη δυτική μουσική και τις δυτικές συνήθειες διατροφής≫! Ας συγκρίνουμε τις παραινέσεις αυτές με τις αντίστοιχες του κ. Ερντογάν στην Κολωνία (12/02/2008), σύμφωνα με τις οποίες οι Τούρκοι της Γερμανίας θα πρέπει ≪να κρατήσουν τις παραδόσεις τους και να αποφύγουν την εξομοίωση, με ίδρυση τουρκικών σχολείων και πανεπιστημίων≫.
    Ο Θάνος Βερέμης έχει δίκιο και για έναν ακόμη λόγο: σύμφωνα με τα ισλαμικά ιερά κείμενα και ερμηνεύματα, η έννοια του ≪κράτους-έθνους≫ δεν υφίσταται θεολογικά, νομικά και
    πολιτικά παράμόνον ως ≪προδοσία κατά της Umma≫, κατά του ≪Οίκου των Πιστών≫ του Dār al- Islām. H διάσπαση της Umma κατά τους ερμηνευτές του Ιερού Κορανίου και της Shari‘a ≪…είναι το αποτέλεσμα της ανάγκης και του συμβιβασμού που διέφθειρε τις ιθύνουσες κυβερνητικές ελίτ των χωρών τους και τις εξανάγκασε σε σχέσεις εξάρτησης από τον Οίκο των Απίστων (Dār al-Harb)≫ (Herodote, 1984, no 35). Ο Βερέμης αναφέρεται επίσης, ορθολογιζόμενος επαγωγικά, στα παραδείγματα της Αιγύπτου και του Πακιστάν τα οποία βρίσκονται επί ξυρού ακμής αναφορικά με τους κινδύνους μετάβασής τους σε σεϊχάτα αυτού του είδους της ισλαμικής ορθοδοξίας. Κάτι που ήδη συμβαίνει με τις Βορειοδυτικές Επαρχίες και τη Ζώνη των Φυλών στο Πακιστάν. Αναφορικά με τον θεωρητικό ισλαμιστικό λόγο και τη στήριξή του στον ισλαμικό πολιτικό και πολιτισμικό οικουμενισμό είναι κλασική η διδασκαλία του Rachid Ridah (πέθανε το 1940) η οποία χαρακτηρίζει όλο και περισσότερο το σύγχρονο πολιτικό Ισλάμ, και μάλιστα στις ακραίες μορφές του. Ο Ridah διδάσκει ότι απαιτείται η παλινόρθωση του Ιμαμάτου υπό έναν μεγάλο Ιμάμη ο οποίος θα εκλέγεται από πανισλαμικό (Umma) Σώμα Μεγάλων Εκλεκτόρων. Δηλαδή από ολόκληρο το Dār al-Islām. Επίσης, δεν μπορεί ο ερευνητής να παραγνωρίσει τη διδασκαλία του μεγάλου μουσουλμάνου στοχαστή, του αλγερινού Ibn Badis, ο οποίος σαφώς καταθέτει ότι ≪Οι Τούρκοι ουδέποτε εγκατέλειψαν το Χαλιφάτο σε ότι αφορά την ισλαμική του Ουσία. Έθεσαν απλώς τέρμα (ο Κεμάλ) σε ένα καθαρά δικό τους καθεστώς που αποτελούσε ένα παραπλανητικό σύμβολο
    προορισμένο μάταια να γοητεύσει τους Μουσουλμάνους≫.
    Δηλαδή δικαιώνονται και πάλιν οι επιφυλάξεις του Βερέμη μέσω του σχετικού ισλαμικού
    θεωρητικού λόγου του τεκμηριώνοντος και ερμηνεύοντος την ιστορική γραμμικότητα των
    νταβουτογλιανών γεωπολιτικο-πολιτισμικών βουλήσεων (και βουλιμιών)! Από την άλλη όμως, από τον ίδιο αυτό ισλαμικό λόγο φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτές οι βουλήσεις δεν πείθουν -και δεν πρόκειται να πείσουν- τον μουσουλμανικό κόσμο. Άρα κάθε προσπάθεια ≪παζαρέματος≫ με μια νεο-οσμανική αποτυχημένη πολιτική ως προς τον υπόλοιπο αραβο-και ιρανο-μουσουλμανικό κόσμο θα ήταν άκυρη. Ακόμα λοιπόν και αν δεχόμασταν ότι, όπως ισχυρίζεται ή υπονοεί ο Χρήστος Γιανναράς, η Ελλάδα παρέδωσε τα όπλα, επειδή ≪αποδιοργανώθηκε (sic)≫, ή ότι ≪η Τουρκία [αποτελεί] συνέχεια του Βυζαντίου (sic!)≫, αποφάσισε να γίνει οθωμανική επαρχία, είναι εκ προοιμίου άκυρη. Δεν μπορώ παρά να θυμηθώ ένα άλλο εξαιρετικό κείμενο του σεβαστού συναδέλφου Θάνου Βερέμη, ο οποίος αναφερόμενος στην αποτυχούσα Συμφωνία της Φλωρεντίας μεταξύ της Ανατολικής Ρωμαϊκής Εκκλησίας και του Πάπα, με σκοπό τη διάσωση του Ανατολικού Ρωμαϊκού
    Κράτους, γράφει χαρακτηριστικά:
    ≪Ετσι η συμφωνία της Φλωρεντίας ούτε στη Δύση κατάφερε να δημιουργήσει πνεύμα συσπείρωσης και αλληλεγγύης, ούτε την Ανατολή να σώσει από την οθωμανική κατάκτηση. Στους κατοπινούς αιώνες, η Ευρώπη θα γνώριζε τον μεγάλο θρησκευτικό διχασμό και την τουρκική απειλή στη Βιέννη . [1] Εκτοτε το πείραμα της Φλωρεντίας ξεχάστηκε στα απομνημονεύματα του Συρόπουλου και ο ανθενωτισμός έγινε το επίσημο καθεστώς που επέβαλαν στη Μεγάλη Εκκλησία τετρακόσια σχεδόν χρόνια οθωμανικής κυριαρχίας [2] . Από τον δέκατο έβδομο κιόλας αιώνα με τον όρο ≪Βυζάντιο≫, που εφεύρε κάποιος Γερμανός λόγιος, το ιδεολογικό χάσμα ανάμεσα στην Kαθολική και την Ορθόδοξη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έγινε αγεφύρωτο, ώστε ο Γκίμπον και ο απαίδευτος απόγονος του Χάντιγκτον, να παραδώσουν το Βυζάντιο σε κάποιο ανατολίζοντα εξωτισμό [3] .
    Τι σχέση μπορεί να έχει η απόπειρα της Φλωρεντίας με τις διακυβερνητικές διασκέψεις του παρόντος; […]≫
    Και καταλήγει με σαφήνεια, τόλμη και διορατικότητα ο Θάνος Βερέμης, υπογραμμίζοντας το
    μοιραίο αποτέλεσμα αυτών των νοοτροπιών: ≪Ο διεκδικητικός ανατολίτης κρούει και πάλι τις πύλες της Ευρώπης χωρίς να έχει όμως σκεφθεί το επόμενό του βήμα. Στην ελληνική Βουλή οι ενωτικοί έχουν πια επικρατήσει, όμως οι ανθενωτικοί αντιστέκονται στα παραδοσιακά τους κάστρα. Η Φλωρεντία του 1439 φαίνεται σήμερα πιο επίκαιρη παρά ποτέ [4] ≫.
    Δεν μπορώ συνεπώς και στο σημείο αυτό να συμφωνήσω, και για ψυχρά αντικειμενικούς
    πολιτικούς και πολιτισμικούς λόγους, με τον Γιανναρά. Ακόμη, απολύτως ψυχρά και
    ορθολογιστικά, αν δεχόμασταν ότι θα έπρεπε να εξετάσουμε την πρόταση του Γιανναρά, -πράγμα που δεν με βρίσκει σύμφωνο από οντολογική άποψη- θα είχαμε το συμπέρασμα του Θάνου Βερέμη περί μη σταθεροποιήσεως του τουρκικού ≪θεάτρου≫ στο κοσμικό ή το ισλαμιστικό μέρος του ≪πολιτικού≫, το οποίο θα μας απέτρεπε να το πράξουμε. Εκ των πραγμάτων, αναγκάζομαι να τεθώ απέναντι στον οποιονδήποτε όψιμο ≪νεοδραγουμισμό≫ ή κάθε τύπο ≪ελλαδικού νεο- οθωμανισμού≫. Και θα εξηγήσω εκτενώς τους λόγους βασιζόμενος στην ανάλυση των προαναφερθέντων εξαιρετικών κειμένων των κ.κ. Θ. Βερέμη και Χ. Γιανναρά.

    Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

    Πώς να διοριστείτε στο δημόσιο!

    Τη διαδικασία επιλογής τακτικού προσωπικού διενεργούν: α. Το Ανώτατο Συμβούλιο Επιλογής Προσωπικού β. Οι ίδιοι οι φορείς υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ (ΝΠΙΔ, ΝΠΔΔ που δεν επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ΟΤΑ α΄ βαθμού για το μη διοικητικό προσωπικό τους, κ.λπ.) Η δημοσιότητα των προκηρύξεων εξασφαλίζεται είτε με τηδημοσίευση της έκδοσης προκήρυξης σε δύο ημερήσιες εφημερίδες των Αθηνών για όλη την επικράτεια και σε μία τοπική της έδρας του νομού, εφόσον εκδίδεται, με την ανακοίνωση της έκδοσης προκήρυξης από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, και με τη δημοσίευση του πλήρους κειμένου όλων των προκηρύξεων στο «Τεύχος Προκηρύξεων ΑΣΕΠ» της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως. Επίσης γίνεται ανάρτηση της προκήρυξης στα κατά τόπους νομαρχιακά καταστήματα ενώ πληροφορίες παρέχονται και από το Τηλεφωνικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών (το 1464 είναι το τετραψήφιο τηλεφωνικό νούμερο).
    Η δημοσίευση της προκήρυξης γίνεταισαράντα (40) τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη του γραπτού διαγωνισμού και δεκαπέντε (15) τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων των υποψηφίων, στην περίπτωση πλήρωσης θέσεων με σειρά προτεραιότητας. Οι προκηρύξεις διατίθενταιδωρεάναπό το Εθνικό Τυπογραφείο (Σολωμού 51 Αθήνα), καθώς και από όλες τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις της χώρας.
    Αίτηση συμμετοχής στις διαδικασίες:
    ● Με την αίτησή του ο υποψήφιος δηλώνει τη σειρά προτίμησής του για τις θέσεις κατά κλάδο ή ειδικότητα, φορέα και νομαρχία, στις οποίες επιθυμεί να διοριστεί.
    ● Στην ίδια προκήρυξη ο υποψήφιος μπορεί να υποβάλει μία μόνο αίτηση και για θέσεις μίας μόνο κατηγορίας προσωπικού (ΠΕ, ΤΕ, ΔΕ, ΥΕ).
    ● Η αίτηση υποβάλλεται μέσα σε αποκλειστική προθεσμία είκοσι (20) ημερών, μαζί με παράβολο πέντε ευρώ, το οποίο καταβάλλεται σε δημόσιο ταμείο (η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων αρχίζει από την επομένη της δημόσιας περί αυτής ανακοινώσεως του ΑΣΕΠ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης).
    Η επιλογή των υποψηφίων με διαδικασία από το ΑΣΕΠ
    Η επιλογή των υποψηφίων όταν η διαδικασία διεξάγεται από το ΑΣΕΠ γίνεται:
    α.Με γραπτό διαγωνισμό:
    ● Με γραπτό διαγωνισμό επιλέγεται το προσωπικό Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, διοικητικών κλάδων ή ειδικοτήτων, μεταφραστές, δακτυλογράφοι- στενογράφοι, κ.λπ. (άρθρο 15 του ν. 2190/1994). (Αν το ΑΣΕΠ δεν μπορεί να διενεργήσει γραπτό διαγωνισμό μέσα σε πέντε (5) μήνες από τότε που ο οικείος φορέας θα υποβάλει σχετικό αίτημα, οι θέσεις είναι δυνατόν να καλυφθούν με τη διαδικασία της σειράς προτεραιότητας).
    ● Βασικό κριτήριο είναι η βαθμολογία των υποψηφίων, με άριστα το 100 και βάση το 60 ● Η βαθμολογία όμως προσαυξάνεται με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:
    α) Διδακτορικός τίτλος β) Μεταπτυχιακός τίτλος γ) Βαθμός βασικού τίτλου σπουδών δ) Εμπειρία στο αντικείμενο της θέσης ε) Εντοπιότητα β.Με σειρά προτεραιότητας:
    ● Με σειρά προτεραιότητας καλύπτονται θέσεις προσωπικού Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης για τις οποίες δεν απαιτείται γραπτός διαγωνισμός (π.χ. υποψήφιοι με πτυχίο ή δίπλωμα πολιτικού μηχανικού, γεωπόνου, ψυχολόγου, κ.λπ.)
    ● Η σειρά κατάταξης των υποψηφίων ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ καθορίζεται με βάση το άθροισμα των μονάδων που συγκεντρώνουν για κάθε ένα από τα παρακάτω κριτήρια επιλογής:
    α) Τίτλοι σπουδών (διδακτορικό, μεταπτυχιακό, βασικός τίτλος σπουδών, κ.λπ.)
    β) Εμπειρία στο αντικείμενο της θέσης (για το 35% των προκηρυσσομένων θέσεων για κάθε φορέα κατά κλάδο ή ειδικότητα δεν λαμβάνεται υπόψη η εμπειρία, εκτός εάν αυτή προβλέπεται ως απαραίτητο τυπικό προσόν)
    γ) Γνώση ξένης γλώσσας δ) Πιστοποιητικό επιτυχούς παρακολούθησης προγραμμάτων ή σεμιναρίων επαγγελματικής κατάρτισης του ΟΑΕΔ συναφών με το αντικείμενο της θέσης ε) Εντοπιότητα στ) Η αξιολόγηση των υποψηφίων μπορεί να συμπληρώνεται με ειδική γραπτή δοκιμασία (test) που διενεργείται από το ΑΣΕΠ ανεξάρτητα από την εκάστοτε προκήρυξη. Η σειρά κατάταξης των υποψηφίων Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης καθορίζεται με βάση το άθροισμα των μονάδων που συγκεντρώνουν για κάθε ένα από τα παρακάτω κριτήρια επιλογής:
    α) Αριθμός τέκνων β) Χρόνος ανεργίας γ) Χρόνος εμπειρίας δ) Ηλικία ε) Εντοπιότητα γ.Με επιλογή από επιτροπή προκειμένου για ειδικό επιστημονικό προσωπικό και υπαλλήλους επί θητεία Η επιλογή γίνεται με συνεκτίμηση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υποψηφίων
    Επιλογή με διαδικασία από τον ίδιο φορέα
    Η επιλογή των υποψηφίων όταν η διαδικασία διεξάγεται από τον ίδιο το φορέα γίνεται:
    α.Με σειρά προτεραιότητας - Με σειρά προτεραιότητας καλύπτονται οι θέσεις προσωπικού Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής εκπαίδευσης όλων των κλάδων και ειδικοτήτων Η σειρά κατάταξης των υποψηφίων καθορίζεται με βάση τα κριτήρια που αναφέρθηκαν παραπάνω (άθροισμα μονάδων για τους τίτλους σπουδών, την εμπειρία κ.λπ.)
    β.Με επιλογή από επιτροπή προκειμένου για ειδικό επιστημονικό προσωπικό ● Η επιλογή γίνεται με συνεκτίμηση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υποψηφίων Όταν η διαδικασία επιλογής προσωπικού διεξάγεται από τον ίδιο το φορέα, το ΑΣΕΠ διενεργεί έλεγχο νομιμότητας τόσο της προκήρυξης όσο και των πινάκων με τη σειρά κατάταξης των υποψηφίων.
    Διαδικασία διορισμού:
    ● Ανακοινώνονται οι πίνακες με τη σειρά κατάταξης των υποψηφίων ● Κατά των πινάκων αυτών οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ασκήσουν ένσταση μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δέκα (10) ημερών, που αρχίζει από την επομένη της ανάρτησης ● Για την κατάθεση της ένστασης απαιτείται παράβολο είκοσι πέντε (25) ευρώ το οποίο καταβάλλεται σε δημόσιο ταμείο ● Μετά την εξέταση των ενστάσεων από το ΑΣΕΠ, οριστικοποιούνται οι πίνακες και καταρτίζονται οι πίνακες διοριστέων, οι οποίοι και δημοσιεύονται στο Τεύχος Προκηρύξεων ΑΣΕΠ ● Όσοι περιλαμβάνονται στους πίνακες διοριστέων καλούνται από τους οικείους φορείς να προσκομίσουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
    ● Εκδίδεται από τους οικείους φορείς η ατομική πράξη διορισμού η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (για θέσεις δημοσίων υπηρεσιών, ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού και ΝΠΔΔ)
    ● Κοινοποιείται η απόφαση διορισμού στον ενδιαφερόμενο ο οποίος καλείται να αναλάβει υπηρεσία σε ορισμένη προθεσμία.
    Πλήρωση θέσεων με διαγωνισμό
    1.Με γραπτό διαγωνισμό πληρούνται οι θέσεις τακτικού προσωπικού και με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου για τις οποίες ως τυπικό προσόν διορισμού απαιτείται οποιοσδήποτε των κατωτέρω αναφερόμενων τίτλων α. πτυχίο ή δίπλωμα νομικής ή πολιτικών ή οικονομικών επιστημών ή κοινωνιολογίας ή διοίκησης επιχειρήσεων ή αρχειονομίας και βιβλιοθηκονομίας ή φιλοσοφικών και παιδαγωγικών σχολών ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο, αντίστοιχης ειδικότητας, σχολών της αλλοδαπής β. πτυχίο ή δίπλωμα διοίκησης επιχειρήσεων ή λογιστικής ΤΕΙ ή το ομώνυμο ή αντίστοιχης ειδικότητας πτυχίο ή δίπλωμα ισότιμων σχολών της ημεδαπής ή αλλοδαπής ή Κ.Α.Τ.Ε.Ε. ή ισότιμων σχολών της ημεδαπής ή αλλοδαπής ή πτυχίο ή δίπλωμα της Σχολής Στατιστικής που λειτούργησε υπό την εποπτεία της πρώην Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιά γ. απολυτήριος τίτλος λυκείου γενικής κατεύθυνσης ή ενιαίου πολυκλαδικού λυκείου χωρίς ειδικότητα ή τεχνικού ή επαγγελματικού λυκείου ή τεχνικού- επαγγελματικού λυκείου χωρίς ειδικότητα ή εξαταξίου γυμνασίου ή τμήματος υπαλλήλων γραφείου (διοίκησης) ή τμήματος υπαλλήλων λογιστηρίου τεχνικού ή επαγγελματικού λυκείου ή τεχνικούεπαγγελματικού λυκείου ή κλάδου διοικητικών υπηρεσιών- γραμματέων ή κλάδου οικονομίας ενιαίου πολυκλαδικού λυκείου.
    2.Με γραπτό διαγωνισμό και προφορική εξέταση σε ξένη γλώσσα πληρούνται οι θέσεις μεταφραστών, διερμηνέων και μεταφραστών- διερμηνέων, οι θέσεις διοικητικών υπαλλήλων του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς και οι θέσεις για τις οποίες εκτός του τίτλου σπουδών απαιτείται και ορθοφωνία.
    Για προσωπικό των κλάδων των οποίων η κύρια εργασία συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια ζωής προσώπων, όπως ο κλάδος ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, η οικεία υπηρεσία μπορεί, για τη διακρίβωση του δείκτηνοημοσύνης, της αντίληψης, της ετοιμότητας αντιμετώπισης συνήθων ή έκτακτων καταστάσεων, των σχετικών αντιδράσεων και γενικώς των απαραίτητων ικανοτήτων και δεξιοτήτων των υποψηφίων να ζητήσει, εκτός από τη λοιπή εξεταστέα ύλη: α) γραπτή για τα θέματα αυτά εξέταση των υποψηφίων ή β) εξέτασή τους με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή ή άλλων κατάλληλων συσκευών ή γ) και τα δυο. Μπορεί επίσης να ζητήσει να γίνει συνέντευξη με τους υποψηφίους. Για το αίτημα της υπηρεσίας αποφασίζει το Α.Σ.Ε.Π. Τα προαναφερόμενα πρέπει να προβλέπονται στη σχετική προκήρυξη. Η συνέντευξη ενεργείται από τριμελή τουλάχιστον επιτροπή στην οποία μετέχουν ένα μέλος του Α.Σ.Ε.Π. ή πρώην μέλος του Α.Σ.Ε.Π. και ειδικοί επιστήμονες ή τεχνικοί, λειτουργεί δε ως υποεπιτροπή της Κεντρικής Επιτροπής Διαγωνισμού. Η επιτροπή συγκροτείται από τον πρόεδρο του Α.Σ.Ε.Π., ο οποίος ορίζει και τον πρόεδρό της. Η επιτροπή καλεί σε συνέντευξη τους υποψηφίους που, στην περίπτωση του πρώτου εδαφίου, έχουν πετύχει κατά σειρά επιτυχίας τους και μέχρι τον αριθμό των προς πλήρωση θέσεων. Η Κεντρική Επιτροπή, με βάση την εισήγηση της επιτροπής μπορεί, βάσει της συνέντευξης, να αποκλείει, με αιτιολογημένη απόφασή της από το διορισμό στη συγκεκριμένη υπηρεσία, επιτυχόντα στο διαγωνισμό υποψήφιο. Στηνπερίπτωση αυτήν καλεί τον επόμενο στη σειρά βαθμολογίας υποψήφιο και ούτω καθ΄ εξής μέχρις ότου καλυφθούν όλες οι θέσεις που έχουν προκηρυχθεί.
    Προσωπικό ιδωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου
    Την πρόσληψη διενεργεί ο οικείος φορέας. Η δημοσιότητα των ανακοινώσεων πρόσληψης εξασφαλίζεται με την ανάρτηση της ανακοίνωσης πρόσληψης προσωπικού στο κατάστημα του φορέα, καθώς και στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας που αυτός εδρεύει. Επίσης με τη δημοσίευση της περίληψης της ανακοίνωσης σε δύο τουλάχιστον ημερήσιες ή εβδομαδιαίες τοπικές εφημερίδες της έδρας του νομού, εφόσον εκδίδονται.
    Πληροφορίες για ανακοινώσεις πρόσληψης προσωπικού ορισμένου χρόνου παρέχονται και από το Τηλεφωνικό Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών 1464.
    Η Διαδικασία Υποβολής είναι η παρακάτω:
    - υποβολή των αιτήσεων σε δεκαήμερη τουλάχιστον προθεσμία - κατάρτιση πινάκων σειράς προτεραιότητας - υποβολή ένστασης από τους ενδιαφερομένους στο ΑΣΕΠ, μέσα σε αποκλειστική προθεσμία δέκα (10) ημερών από την επομένη της ανάρτησης των πινάκων στο κατάστημα της οικείας υπηρεσίας - οριστικοποίηση των πινάκων. Η διεξαγωγή της διαδικασίας ελέγχεται από το ΑΣΕΠ.
    Η σειρά κατάταξης των υποψηφίων καθορίζεται ως εξής:
    Βασικό κριτήριο πρόταξης των υποψηφίων είναι η εντοπιότητα.
    Η σειρά κατάταξης καθορίζεται με βάση το άθροισμα των μονάδων που συγκεντρώνουν για καθένα από τα παρακάτω κριτήρια: α) χρόνος ανεργίας β) αριθμός τέκνων πολύτεκνης οικογένειας γ) αριθμός ανήλικων τέκνων δ) βαθμός βασικού τίτλου σπουδών (για τις κατηγορίες ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ) ε) ηλικία στ) εμπειρία (μόνο όταν ορίζεται ως προσόν από την οικεία ανακοίνωση).
     

    ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

    AGIOS GR VIDEO

    Text

    AGIOS GR BLOG Copyright © 2009 Community is Designed by Bie