Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

    GUARDIAN: ΑΝ ΦΥΓΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΕΙ ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ…

    Με τίτλο «Κρίση στην Ευρωζώνη: Αν η Ελλάδα φύγει, θα ακολουθήσει και η ευρημερία της Γερμανίας» ο βρετανικός Guardian περιγράφει τις όχι και τόσο θετικές συνέπειες μιας ελληνικής εξόδου από το ευρώ για την μεγαλύτερη δύναμη της Ευρώπης.
    «Αν η ευρωζώνη συρρικνωθεί, η κάποτε κυρίαρχη αγορά της Γερμανίας θα γίνει πάρα πολύ φτωχή για να εισάγει: και η ταχεία ανατίμηση του ισχυρότερου ευρώ θα καταστήσει τις εξαγωγές της, πολύ πιο ακριβές» σημειώνεται.
    «Η Γερμανία την περασμένη εβδομάδα δανείσθηκε με το εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο 0,07%! Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι το κοινό νόμισμα δεν λειτουργεί».
    Οι ηγέτες της Ευρωζώνης είχαν δείπνο την Τετάρτη στις Βρυξέλλες και όλοι έφυγαν νευριασμένοι.
    Ο Ισπανός Μαριάνο Ραχόι κραυγάζει ότι η χώρα του δεν έχει την πολυτέλεια να πληρώνει επιτόκιο 6% για να δανειστεί πάνω από 10 χρόνια. Οι Φρανσουά Ολάντ και Μάριο Μόντι θέλουν την εισαγωγή των ευρωομολόγων. Αλλά οι προσευχές τους έχουν μείνει αναπάντητες, επειδή η Γερμανία δεν έχει πειστεί, ακόμη και μετά τη σύνοδο της G8 το περασμένο Σαββατοκύριακο στο Καμπ Ντέιβιντ.
    Η απροθυμία της κας Μέρκελ είναι, βεβαίως, κατανοητή. Πρώτον, το κόστος των επιτοκίων της Γερμανίας θα αυξηθεί, ίσως και κατά 50 δις ευρώ το χρόνο, αν τα μέλη της ευρωζώνης δανείζονται συνολικά, και όχι ως μεμονωμένες χώρες.
    Επίσης οι Γερμανοί ψηφοφόροι είναι πιθανό να αντιδράσουν, καθώς εξακολουθεί να υπάρχει ο ισχυρός μύθος ότι μετά την ενοποίηση, η ίδια η Γερμανία τα κατάφερε μόνη της και πως τα πλεονεκτήματα του να είσαι μέλος του ευρώ ήταν απλώς συμπτωματικά.
    Άλλωστε το σχέδιο έξι σημείων της κας Μέρκελ, μέσω του οποίου θέλει να επιβάλει ένα πακέτο «γερμανικών» μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα – συμπεριλαμβανομένων μαζικών ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας, περικοπών στην προστασία της εργασίας και ανοιγμάτων στους ξένους επενδυτές – είναι μια υπενθύμιση ότι το Βερολίνο πιστεύει ότι στη δική του οικονομική επιτυχία. Ωστόσο αυτό το σχέδιο αγνοεί το γεγονός ότι υπήρχαν ταυτόχρονα μαζικές δημοσιονομικές μεταβιβάσεις από τη δύση στην ανατολή, που χρηματοδοτούντο μέσω ενός «φόρου αλληλεγγύης».
    Η συνταγή της πολιτικής που επιβλήθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη από το δίδυμο Merkozy τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχει αποτύχει πλήρως: μεγάλο μέρος της ευρωζώνης είναι σε ύφεση, ή κοντά σε αυτήν, ενώ τα χρέη της Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ιρλανδίας – και όλο και περισσότερο της Ισπανίας και της Ιταλίας – παραμένει ανεξόφλητα.
    «Εάν οι πιο αδύναμες οικονομίες της ευρωζώνης καταρρεύσουν, με πρώτη που θα πέσει στον γκρεμό την Ελλάδα, και ακόμα και εάν μερικοί πιστεύουν πως κάτι τέτοιο θα ευχαριστήσει την Γερμανία, είναι μεγάλο λάθος να πιστέψουν ότι η Γερμανία θα μπορέσει έτσι απλά να επιστρέψει όπως ήταν πριν» τονίζει.

    Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

    Γερμανοί προτείνουν... πραξικόπημα στην Ελλάδα

    Αναίσχυντη προπαγάνδα και παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας για μία ακόμα φορά από γερμανικά δημοσιεύματα.
    Αυτή τη φορά η ιστοσελίδα german-foreign-policy.com σε άρθρο της με τίτλο «Το σχετικό της ελληνικής δημοκρατίας» ο αρθρογράφος κάνει λόγο για το ενδεχόμενο επικείμενου πραξικοπήματος, προκειμένου να επιβληθεί ο απαραίτητος έλεγχος στην Ελλάδα.
    «Η γερμανική ελίτ συζητά ποικίλα σενάρια, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της άσκησης επιβολής προκειμένου να διασφαλιστεί ο έλεγχος στην Αθήνα, με την εγκαθίδρυση προτεκτοράτου ή την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων σε αυτή τη χώρα του ευρωπαϊκού νότου» αναφέρει το επίμαχο δημοσίευμα της ντροπής, κάνοντας λόγο για «εκνευριστική απάθεια αρκετές ημέρες μετά τις ατελέσφορες εκλογές».
    Όπως αναφέρεται, ίσως το Βερολίνο χρειαστεί να προβεί σε πιο... σκληρά μέσα καθώς οι απειλές για εκδίωξη από το ευρώ φαίνεται να μην σωφρονίζουν την Ελλάδα.
    Η ανάλυση κάνει λόγο ακόμη και για πραξικόπημα στην Αθήνα. «Υπάρχει η απειλή η Ελλάδα να βυθιστεί ολοκληρωτικά στο χάος» αναφέρεται ενώ γίνεται αναφορά και σε σχετικές προειδοποιήσεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Joseph Fischer.
    «Το σενάριο γίνεται όλο και πιο πιθανό όσο κατάσταση αποσταθεροποιείται» αναφέρεται.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω ιστοσελίδα ανήκει «σε μια ομάδα ανεξάρτητων δημοσιογράφων και κοινωνικών επιστημόνων που παρακολουθούν διαρκώς τις προσπάθειες της Γερμανίας να ανακτήσει το ισχυρό στάτους της στην οικονομική, στρατιωτική και πολιτική αρένα», όπως αυτοπροσδιορίζονται οι ίδιοι.

    Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

    Ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας ΔΗΜΑΡ-ΣΥΡΙΖΑ

    Δύο «κόκκινες γραμμές» βάζει ο Φώτης Κουβέλης
    «Ναι» με δύο προϋποθέσεις σε μια ενδεχόμενη συνεργασία ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές 2012 λέει ο επικεφαλής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης
    .
    Σε συνέντευξή του σε διεθνές μέσο ενημέρωσης, ο κ. Κουβέλης επισήμανε πως κάθε συνεργασία της ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ θα εξαρτηθεί από το αν το κόμμα του Αλ. Τσίπρα μπορεί να εγγυηθεί την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ.
    Βάζουμε δύο «κόκκινες γραμμές» στο ενδεχόμενο συνεργασίας, τονίσε ο κ. κουβέλης εξηγώντας ότι αναφέρεται στην παραμονή της χώρας στο ευρώ και στη σταδιακή αποδέσμευση από το μνημόνιο.
    «Κάθε συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι σαφής και γραπτή» ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Κουβέλης.

    Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

    ΣΝΕΒΕΜΠΤ Η ημέρα τής κάλπης πλησιάζει. Και πλησιάζει ταχύτατα. Εμείς οι Έλληνες, γνωστοί για την έφεσή μας να πολιτικοποιούμε τα πάντα, γνωστοί επίσης για την ηδονή που αισθανόμαστε με τις "πολιτικές συζητήσεις", προσπαθούμε καθημερινά, στα καφενεία πόλεων και χωριών, ή στα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά καθημερινά καφενεία, όχι μόνο να αναπτύξουμε τις απόψεις και τα πιστεύω μας, αλλά και να τα επιβάλλουμε. Όλοι, ή σχεδόν όλοι, χωρίς κανένας να σέβεται τους άγραφους κανόνες ενός σωστού, ευπρεπούς και κατανοητού διαλόγου, παρουσιάζουν θέσεις και επιχειρήματα, που, στις πλείστες τών περιπτώσεων, αποτελούν αντιγραφή κομματικών θέσεων ή απηχούν τις θυμικές, συναισθηματικές αντιδράσεις και θέσεις τού ομιλούντος απέναντι στα τεκταινόμενα και την εν γένει κατάσταση. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που ακούει κανείς εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, βασισμένη στην λογική, στην πραγματικότητα, στην επιστήμη, η οποία να θεμελιώνει τις απόψεις τού ομιλούντος. Είμαστε πολύ περισσότερο "οπαδοί" παρά "φίλαθλοι". Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με μία τέτοια ψυχοσύνθεση και νοοτροπία με μία τέτοια συμπεριφορά, που μάλλον πρέπει να είναι γραμμένη στο DNA μας, δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα τις καταστάσεις και τα προβλήματα. Με αποτέλεσμα, οι απαντήσεις που δίνουμε να μην λύνουν τα προβλήματα, αλλά να δημιουργούν και άλλα. Και το πλέον φοβερό, το τραγικό θα τολμούσα να πω αναπολώντας την ιστορία μας, είναι ότι δείχνουμε να μην έχουμε συναίσθηση τών πράξεων και αποφάσεών μας και, πολύ πιο τραγικό και επικίνδυνο, τών συνεπειών τους στο μέλλον. Μάς ενδιαφέρει η άμεση ικανοποίηση τών προσωπικών αναγκών, συμφερόντων και απαιτήσεών μας και από εκεί και πέρα "και τί με νοιάζει εμένα εγώ νάμαι καλά". Επιπλέον, έχουμε αναπτύξει ένα σύνδρομο, το οποίο ενδεχομένως να οφείλεται στα πεπραγμένα τών αρχαίων Ελλήνων, στην ιστορία μας, σε βασικά χαρακτηριστικά μας, όπως αυτό τής υπερηφάνειας, τής επιμονής και, κυρίως, τού φιλότιμου που μάς κάνει ορισμένες φορές να μεγαλουργούμε. Και το σύνδρομο αυτό είναι ο ελληνοκεντρισμός, το να πιστεύουμε ότι είμαστε ο περιούσιος λαός, το ότι η χώρα μας είναι ο ομφαλός τής γής. Όλα αυτά συνδυασμένα μάς οδηγούν, όταν παρασυρόμαστε -ως συνήθως- από το θυμικό μας και δεν κρίνουμε με νηφαλιότητα, σε λάθος αποφάσεις. Αν όχι πάντα, σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Υπάρχουν, όμως, στιγμές στην ζωή, τόσο την προσωπική μας όσο και τού έθνους μας, που ΠΡΕΠΕΙ να κρίνουμε με την ψυχρή λογική και ανεπηρέαστοι από πάθη, συναισθήματα, ιδεοληψίες, φανατισμούς. Έτσι ώστε να μπορούμε να καταλήξουμε στα ορθά συμπεράσματα και στις σωστές αποφάσεις, τα αποτελέσματα τών οποίων θα είναι αφενός μακροπρόθεσμα και όχι στιγμιαία και βραχυπρόθεσμα, αλλά και προς όφελος τόσο προσωπικό όσο και συνολικό, εθνικό. Οι επερχόμενες εκλογές τής 17ης Ιουνίου, είναι μία τέτοια σημαντική στιγμή στην ατομική και εθνική μας πορεία. Πολύ περισσότερο από αυτές τής 6ης Μαΐου. Στις προηγούμενες εκλογές, όπως ήταν φυσικό, αντιδράσαμε στα όσα έγιναν εις βάρος μας, σαν ατόμων και σαν λαού, επί σειράν ετών. Αντιδράσαμε και τιμωρήσαμε πρόσωπα και κόμματα. Δώσαμε ένα μήνυμα ηχηρό στο πολιτικό προσωπικό τής χώρας. Παρόλα όσα λέγονται και φαίνονται, το μήνυμα μάλλον έγινε αντιληπτό καίτοι δεν φαίνεται στις πρώτες και σαστισμένες αντιδράσεις τών πολιτικών μας. Αναθρεμμένοι και συνηθισμένοι σε αθεράπευτα κομματοκεντρικές και φανατικές νοοτροπίες και συμπεριφορές σειράς δεκαετιών, δεν έχουν την ευελιξία να αντιδράσουν και να προσαρμοσθούν άμεσα στις προσταγές τών καιρών. Θέλω να πιστεύω, όμως, ότι πάρα πολύ δύσκολα θα επαναλάβουν τα ίδια με το παρελθόν λάθη. Τουλάχιστον όσοι έχουν χρόνια στο κουρμπέτι και μπόρεσαν να έχουν, έστω και έμμεσα, μία γεύση εξουσίας. Στις 17 Ιουνίου, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι, για το καλό το δικό μας και τής ελληνικής κοινωνίας ως συνόλου, να αποφασίσουμε με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και με καθοδηγητή μας την λογική. Πέρα από ιδεολογίες και ιδεοληψίες, πέρα από κομματικές κλίσεις, πέρα από συγγένειες, φιλίες και γνωριμίες, πέρα από το αποκλειστικά δικό μας και πρόσκαιρο καλό, ΠΡΕΠΕΙ να σκεφθούμε και να δώσουμε ειλικρινείς απαντήσεις, στον εαυτό μας πρώτα, σε βασικά ερωτήματα, όπως, ενδεικτικά, τα ακόλουθα:: α. Εάν θέλουμε να σταματήσει η συρρίκνωση τού εισοδήματός μας και νομίζω ότι ούτε ένας θα πει "όχι". β. Εάν θέλουμε να αρχίσουν να ανοίγουν και πάλι δουλειές και να αρχίσει να μειώνεται προοδευτικά η ανεργία. Και πάλι θεωρώ ότι όλοι θα πούν "ναι". γ. Εάν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Μήπως θα πει κανείς "όχι";; δ. Είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε κάποιες λίγες από τις σημερινές μας συνήθειες, "απολαύσεις", ή ίσως και "προνόμια", για το καλό τών παιδιών και εγγονών μας;; ε. Μπορούμε να αποδεχθούμε ότι χωρίς εμπόριο, βιομηχανία, επιχειρήσεις η οικονομία δεν λειτουργεί και δεν υπάρχει ανάπτυξη;; στ. Θέλουμε ή όχι έναν ευέλικτο και αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό, στελεχωμένο με άξιους ανθρώπους, που δεν θα καταδυναστεύει τον πολίτη;; ζ. Θέλουμε να έχουμε έναν υπερτροφικό δημόσιο τομέα με ΔΕΚΟ, οι οποίες θεωρούσαν το έργο τής κοινής ωφέλειας ως δευτερεύον και ως πρωτεύον την ικανοποίηση τών αιτημάτων και συμφερόντων μιάς κάστας κομματοτραφών συνδικαλιστών;; Ή θέλουμε ένα μειωμένο δημόσιο τομέα με κρατική παρέμβαση μόνον όπου πραγματικά χρειάζεται;; η. Θέλουμε να πληρώνουμε από την τσέπη μας τα τεράστια ελλείμματα τών ΔΕΚΟ με τεράστιες ζημίες, όπως ο ΟΣΕ και άλλες;; θ. Θέλουμε να έχουμε σωστή και σύγχρονη παιδεία, ανεπηρρέαστη από τα κόμματα και τις νεολαίες τους, που θα μπορεί να μορφώνει τα παιδιά μας και να τους δίνει τα εφόδια για μία καλύτερη ζωή;; ια. Θέλουμε ή όχι η χώρα να αναπτυχθεί στηριζόμενη σε δική της βιομηχανική παραγωγή ή θέλουμε να συνεχίσουμε να μην παράγουμε σχεδόν τίποτε και η μόνη ανάπτυξη να προέρχεται από την κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων;; ιβ. Θέλουμε να συνεχίσουμε σαν χώρα και κοινωνία να αποτελούμε αναπόσπαστο και συνεργαζόμενο τμήμα τής παγκόσμιας κοινότητας;;; ιγ. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιβάλλουμε την άποψή μας με τσαμπουκά και ψευτοπαλληκαρισμούς ή με τη λογική και τη σθεναρή προβολή τών θέσεών μας και τη σκληρή, υπερήφανη και έξυπνη διαπραγμάτευση;; Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά περισσότερα ερωτήματα, που μάς απασχολούν καθημερινά. Προσπάθησα να σταχυολογήσω ορισμένα από τα πιο βασικά κατά τη γνώμη μου, που παίζουν ουσιαστικό, αν μη καθοριστικό, ρόλο στην προσωπική μας ζωή, αλλά και στην πορεία και εξέλιξη τής κοινωνίας και τής χώρας μας. Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να είναι τέτοια που να συνθέτει ένα ομοιογενές σύνολο. Γιατί, για παράδειγμα, δεν μπορώ να λέω ότι θέλω αύξηση τής απασχόλησης και οικονομική ανάπτυξη και συγχρόνως να απαντώ ότι είμαι υπέρ τής υπερφορολόγησης τών επιχειρήσεων. Ή δεν μπορώ να θέλω ένα ευέλικτο κράτος και συγχρόνως να θέλω έναν υπερτροφικό δημόσιο τομέα για να προσλαμβάνονται τα παιδιά, οι συγγενείς και οι φίλοι μου. Εν κατακλείδι, εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι ΔΕΝ μπορούμε να τα έχουμε όλα, ΔΕΝ μπορούμε να έχουμε τον σκύλο χορτάτο και την πίτα άθικτη. Και ότι πριν βρεθούμε πίσω από το παραβάν και μπροστά στην κάλπη να μην πάει το χέρι μας αμέσως στο ψηφοδέλτιο στο οποίο μάς σπρώχνει το θυμικό μας ή η κακώς εννοουμένη παλληκαριά μας και ο δήθεν ηρωϊσμός μας. Ας σκεφθούμε πρώτα νηφάλια, λογικά και, για μιά φορά, κοιτάζοντας το γενικότερο και όχι μόνον το ατομικό συμφέρον. Ας συλλογισθούμε ότι η εξυπηρέτηση τού γενικότερου συμφέροντος μάς ωφελεί μακροπρόθεσμα πολύ περισσότερο. Σαν άτομα, σαν πολίτες, σαν γονείς, σαν μέλη μιάς κοινωνίας, σαν λαό, ο οποίος έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να μεγαλουργεί και να είναι υπερήφανος, όπως είμαστε υπερήφανοι για όλους τους πανάξιους και καταξιωμένους συμπατριώτες μας που μεγαλουργούν στο εξωτερικό.

    Η ημέρα τής κάλπης πλησιάζει. Και πλησιάζει ταχύτατα. Εμείς οι Έλληνες, γνωστοί για την έφεσή μας να πολιτικοποιούμε τα πάντα, γνωστοί επίσης για την ηδονή που αισθανόμαστε με τις "πολιτικές συζητήσεις", προσπαθούμε καθημερινά, στα καφενεία πόλεων και χωριών, ή στα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά καθημερινά καφενεία, όχι μόνο να αναπτύξουμε τις απόψεις και τα πιστεύω μας, αλλά και να τα επιβάλλουμε.
    Όλοι, ή σχεδόν όλοι, χωρίς κανένας να σέβεται τους άγραφους κανόνες ενός σωστού, ευπρεπούς και κατανοητού διαλόγου, παρουσιάζουν θέσεις και επιχειρήματα, που, στις πλείστες τών περιπτώσεων, αποτελούν αντιγραφή κομματικών θέσεων ή απηχούν τις θυμικές, συναισθηματικές αντιδράσεις και θέσεις τού ομιλούντος απέναντι στα τεκταινόμενα και την εν γένει κατάσταση. Ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις που ακούει
    κανείς εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία, βασισμένη στην λογική, στην πραγματικότητα, στην επιστήμη, η οποία να θεμελιώνει τις απόψεις τού ομιλούντος. Είμαστε πολύ περισσότερο "οπαδοί" παρά "φίλαθλοι".

    Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, με μία τέτοια ψυχοσύνθεση και νοοτροπία με μία τέτοια συμπεριφορά, που μάλλον πρέπει να είναι γραμμένη στο DNA μας, δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίσουμε ψύχραιμα τις καταστάσεις και τα προβλήματα. Με αποτέλεσμα, οι απαντήσεις που δίνουμε να μην λύνουν τα προβλήματα, αλλά να δημιουργούν και άλλα.

    Και το πλέον φοβερό, το τραγικό θα τολμούσα να πω αναπολώντας την ιστορία μας, είναι ότι δείχνουμε να μην έχουμε συναίσθηση τών πράξεων και αποφάσεών μας και, πολύ πιο τραγικό και επικίνδυνο, τών συνεπειών τους στο μέλλον. Μάς ενδιαφέρει η άμεση ικανοποίηση τών προσωπικών αναγκών, συμφερόντων και απαιτήσεών μας και από εκεί και πέρα "και τί με νοιάζει εμένα εγώ νάμαι καλά".
    Επιπλέον, έχουμε αναπτύξει ένα σύνδρομο, το οποίο ενδεχομένως να οφείλεται στα πεπραγμένα τών αρχαίων Ελλήνων, στην ιστορία μας, σε βασικά χαρακτηριστικά μας, όπως αυτό τής υπερηφάνειας, τής επιμονής και, κυρίως, τού φιλότιμου που μάς κάνει ορισμένες φορές να μεγαλουργούμε. Και το σύνδρομο αυτό είναι ο ελληνοκεντρισμός, το να πιστεύουμε ότι είμαστε ο περιούσιος λαός, το ότι η χώρα μας είναι ο ομφαλός τής γής.
    Όλα αυτά συνδυασμένα μάς οδηγούν, όταν παρασυρόμαστε -ως συνήθως- από το θυμικό μας και δεν κρίνουμε με νηφαλιότητα, σε λάθος αποφάσεις. Αν όχι πάντα, σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Υπάρχουν, όμως, στιγμές στην ζωή, τόσο την προσωπική μας όσο και τού έθνους μας, που ΠΡΕΠΕΙ να κρίνουμε με την ψυχρή λογική και ανεπηρέαστοι από πάθη, συναισθήματα, ιδεοληψίες, φανατισμούς. Έτσι ώστε να μπορούμε να καταλήξουμε στα ορθά συμπεράσματα και στις σωστές αποφάσεις, τα αποτελέσματα τών οποίων θα είναι αφενός μακροπρόθεσμα και όχι στιγμιαία και βραχυπρόθεσμα, αλλά και προς όφελος τόσο προσωπικό όσο και συνολικό, εθνικό.
    Οι επερχόμενες εκλογές τής 17ης Ιουνίου, είναι μία τέτοια σημαντική στιγμή στην ατομική και εθνική μας πορεία. Πολύ περισσότερο από αυτές τής 6ης Μαΐου. Στις προηγούμενες εκλογές, όπως ήταν φυσικό, αντιδράσαμε στα όσα έγιναν εις βάρος μας, σαν ατόμων και σαν λαού, επί σειράν ετών. Αντιδράσαμε και τιμωρήσαμε πρόσωπα και κόμματα. Δώσαμε ένα μήνυμα ηχηρό στο πολιτικό προσωπικό τής χώρας. Παρόλα όσα λέγονται και φαίνονται, το μήνυμα μάλλον έγινε αντιληπτό καίτοι δεν φαίνεται στις πρώτες και σαστισμένες αντιδράσεις τών πολιτικών μας. Αναθρεμμένοι και συνηθισμένοι σε αθεράπευτα κομματοκεντρικές και φανατικές νοοτροπίες και συμπεριφορές σειράς δεκαετιών, δεν έχουν την ευελιξία να αντιδράσουν και να προσαρμοσθούν άμεσα στις προσταγές τών καιρών. Θέλω να πιστεύω, όμως, ότι πάρα πολύ δύσκολα θα επαναλάβουν τα ίδια με το παρελθόν λάθη. Τουλάχιστον όσοι έχουν χρόνια στο κουρμπέτι και μπόρεσαν να έχουν, έστω και έμμεσα, μία γεύση εξουσίας.
    Στις 17 Ιουνίου, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι, για το καλό το δικό μας και τής ελληνικής κοινωνίας ως συνόλου, να αποφασίσουμε με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και με καθοδηγητή μας την λογική. Πέρα από ιδεολογίες και ιδεοληψίες, πέρα από κομματικές κλίσεις, πέρα από συγγένειες, φιλίες και γνωριμίες, πέρα από το αποκλειστικά δικό μας και πρόσκαιρο καλό, ΠΡΕΠΕΙ να σκεφθούμε και να δώσουμε ειλικρινείς απαντήσεις, στον εαυτό μας πρώτα, σε βασικά ερωτήματα, όπως, ενδεικτικά, τα ακόλουθα::
    α. Εάν θέλουμε να σταματήσει η συρρίκνωση τού εισοδήματός μας και νομίζω ότι ούτε ένας θα πει "όχι".
    β. Εάν θέλουμε να αρχίσουν να ανοίγουν και πάλι δουλειές και να αρχίσει να μειώνεται προοδευτικά η ανεργία. Και πάλι θεωρώ ότι όλοι θα πούν "ναι".
    γ. Εάν θέλουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Μήπως θα πει κανείς "όχι";;
    δ. Είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε κάποιες λίγες από τις σημερινές μας συνήθειες, "απολαύσεις", ή ίσως και "προνόμια", για το καλό τών παιδιών και εγγονών μας;;
    ε. Μπορούμε να αποδεχθούμε ότι χωρίς εμπόριο, βιομηχανία, επιχειρήσεις η οικονομία δεν λειτουργεί και δεν υπάρχει ανάπτυξη;;
    στ. Θέλουμε ή όχι έναν ευέλικτο και αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό, στελεχωμένο με άξιους ανθρώπους, που δεν θα καταδυναστεύει τον πολίτη;;
    ζ. Θέλουμε να έχουμε έναν υπερτροφικό δημόσιο τομέα με ΔΕΚΟ, οι οποίες θεωρούσαν το έργο τής κοινής ωφέλειας ως δευτερεύον και ως πρωτεύον την ικανοποίηση τών αιτημάτων και συμφερόντων μιάς κάστας κομματοτραφών συνδικαλιστών;; Ή θέλουμε ένα μειωμένο δημόσιο τομέα με κρατική παρέμβαση μόνον όπου πραγματικά χρειάζεται;;
    η. Θέλουμε να πληρώνουμε από την τσέπη μας τα τεράστια ελλείμματα τών ΔΕΚΟ με τεράστιες ζημίες, όπως ο ΟΣΕ και άλλες;;
    θ. Θέλουμε να έχουμε σωστή και σύγχρονη παιδεία, ανεπηρρέαστη από τα κόμματα και τις νεολαίες τους, που θα μπορεί να μορφώνει τα παιδιά μας και να τους δίνει τα εφόδια για μία καλύτερη ζωή;;
    ια. Θέλουμε ή όχι η χώρα να αναπτυχθεί στηριζόμενη σε δική της βιομηχανική παραγωγή ή θέλουμε να συνεχίσουμε να μην παράγουμε σχεδόν τίποτε και η μόνη ανάπτυξη να προέρχεται από την κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων;;
    ιβ. Θέλουμε να συνεχίσουμε σαν χώρα και κοινωνία να αποτελούμε αναπόσπαστο και συνεργαζόμενο τμήμα τής παγκόσμιας κοινότητας;;;
    ιγ. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιβάλλουμε την άποψή μας με τσαμπουκά και ψευτοπαλληκαρισμούς ή με τη λογική και τη σθεναρή προβολή τών θέσεών μας και τη σκληρή, υπερήφανη και έξυπνη διαπραγμάτευση;;
    Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά περισσότερα ερωτήματα, που μάς απασχολούν καθημερινά. Προσπάθησα να σταχυολογήσω ορισμένα από τα πιο βασικά κατά τη γνώμη μου, που παίζουν ουσιαστικό, αν μη καθοριστικό, ρόλο στην προσωπική μας ζωή, αλλά και στην πορεία και εξέλιξη τής κοινωνίας και τής χώρας μας.
    Η απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να είναι τέτοια που να συνθέτει ένα ομοιογενές σύνολο. Γιατί, για παράδειγμα, δεν μπορώ να λέω ότι θέλω αύξηση τής απασχόλησης και οικονομική ανάπτυξη και συγχρόνως να απαντώ ότι είμαι υπέρ τής υπερφορολόγησης τών επιχειρήσεων. Ή δεν μπορώ να θέλω ένα ευέλικτο κράτος και συγχρόνως να θέλω έναν υπερτροφικό δημόσιο τομέα για να προσλαμβάνονται τα παιδιά, οι συγγενείς και οι φίλοι μου.
    Εν κατακλείδι, εκείνο που θέλω να τονίσω είναι ότι ΔΕΝ μπορούμε να τα έχουμε όλα, ΔΕΝ μπορούμε να έχουμε τον σκύλο χορτάτο και την πίτα άθικτη. Και ότι πριν βρεθούμε πίσω από το παραβάν και μπροστά στην κάλπη να μην πάει το χέρι μας αμέσως στο ψηφοδέλτιο στο οποίο μάς σπρώχνει το θυμικό μας ή η κακώς εννοουμένη παλληκαριά μας και ο δήθεν ηρωϊσμός μας.
    Ας σκεφθούμε πρώτα νηφάλια, λογικά και, για μιά φορά, κοιτάζοντας το γενικότερο και όχι μόνον το ατομικό συμφέρον. Ας συλλογισθούμε ότι η εξυπηρέτηση τού γενικότερου συμφέροντος μάς ωφελεί μακροπρόθεσμα πολύ περισσότερο. Σαν άτομα, σαν πολίτες, σαν γονείς, σαν μέλη μιάς κοινωνίας, σαν λαό, ο οποίος έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να μεγαλουργεί και να είναι υπερήφανος, όπως είμαστε υπερήφανοι για όλους τους πανάξιους και καταξιωμένους συμπατριώτες μας που μεγαλουργούν στο εξωτερικό.

    Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

    Ανασκεύασε η Λαγκάρντ τις προκλητικές δηλώσεις

    Το facebook επέλεξε η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, για να ανασκευάσει τις προκλητικές δηλώσεις της σε βάρος της Ελλάδας. «Όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν νιώθω κατανόηση για τον ελληνικό λαό και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει (…) Σημαντικό μέρος αυτής της προσπάθειας είναι ότι ο κάθε ένας πρέπει να φέρει το δικό του δίκαιο μερίδιο του βάρους», αναφέρει το μήνυμα που ανέβασε η Λαγκάρντ στη σελίδα της στο Facebook.
    Υπενθυμίζεται ότι στην συνέντευξή της στον Guardian, η κα Λαγκάρντ μεταξύ άλλων είχε πει απευθυνόμενη στους Ελληνες: «Μην περιμένετε καμία συμπάθεια, ήρθε η ώρα να πληρώσετε τους φόρους σας»

    Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

    Συνταγματικό το «χαράτσι» - «Όχι» στη διακοπή ρεύματος

    Συνταγματικό είναι το «χαράτσι» μέσω της ΔΕΗ σύμφωνα με το ΣτΕ, όμως ακυρώνεται απόφαση του υπουργείου οικονομικών για τη διακοπή ρεύματος.
    Συγκεκριμένα ο φόρος ακινήτων που επιβλήθηκε μέσω της ΔΕΗ δεν αντίκειται στο Σύνταγμα και στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης...
    Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) σύμφωνα με όσα έκρινε, κατά πλειοψηφία, με απόφασή της (1972/2012) η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).

    Με την ίδια απόφαση, όμως η Ολομέλεια του ΣτΕ ακυρώνει τη σχετική απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών 1211/2011, κατά το μέρος που προβλέπει ότι θα διακόπτεται η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε όποιον δεν καταβάλλει το Έκτατο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (ΕΕΤΗΔΕ). Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η διακοπή αυτή είναι αντίθετη προς το Σύνταγμα.
    Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ΑΠΕ στην πολυσέλιδη απόφασή της (67 σελίδες) η Ολομέλεια του ΣτΕ κρίνει ότι το ειδικό τέλος αποτελεί φόρο προσωρινού χαρακτήρα (διετή) που στηρίζεται σε γενικά και αντικειμενικά κριτήρια, όπως εμβαδόν, τιμή ζώνης κ.λπ.
    Σύμφωνα με την άποψη της πλειοψηφίας των μελών της Ολομέλειας του ΣτΕ, το επίμαχο τέλος δεν παραβιάζει τις συνταγματικές διατάξεις (που προστατεύουν την ιδιοκτησία, την αναλογικότητα, την ισότητα, την κατανομή φορολογικών βαρών κ.λπ.) ούτε την ΕΣΔΑ, αποτελώντας συνταγματικά ανεκτό περιορισμό της περιουσίας υπό τις δεδομένες συνθήκες.
    Και αυτό γιατί - σύμφωνα με την απόφαση - το μέτρο ελήφθη για την αντιμετώπιση επείγουσας ανάγκης σοβαρού δημόσιου συμφέροντος και προκειμένου να καλυφθεί άμεσα πρόσθετο δημοσιονομικό έλλειμμα σε περιβάλλον οικονομικής υφέσεως, ενώ ταυτόχρονα έχει προσωρινό μόνο χαρακτήρα και δεν μπορεί να καταστήσει δημευτικό.
    Ακόμη, η πλειοψηφία δέχθηκε ότι ναι μεν το επίδικο τέλος προστιθέμενο σε άλλα φορολογικά μέτρα συνεπάγεται αυξημένη επιβάρυνση των πολιτών, όμως το γεγονός αυτό δεν το καθιστά μη ανεκτό περιορισμό της περιουσίας ενόψει των σοβαρών και επειγόντων δημοσιονομικών λόγων για τους οποίους επιβλήθηκε.
    Αντίθετα, η μειοψηφία υποστήριξε ότι το μέτρο είναι αντίθετο σε συνταγματικές διατάξεις και στην ΕΣΔΑ και δεν λαμβάνει υπόψη του τη φοροδοτική ικανότητα του κάθε πολίτη.
    Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, αντισυνταγματική είναι η δυνατότητα διακοπής ρεύματος που προβλέπεται και στο άρθρο 53 του Ν. 4021/2011 για όποιον δεν καταβάλλει το τέλος.
    Το ΣτΕ κρίνει ότι αποτελεί συνταγματικώς ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συμβατική σχέση μεταξύ του καταναλωτή και του προμηθευτή ηλεκτρικού ρεύματος και προσβολή του δικαιώματος του πρώτου για ελεύθερη απόλαυση των απορρεόντων από τη σχετική σύμβαση προμήθειας δικαιωμάτων του.
    Ακόμη, η Ολομέλεια του ΣτΕ δέχθηκε ότι με την κύρωση της διακοπής του ρεύματος σε φορολογούμενο, επειδή δεν είναι συνεπής με φορολογικές υποχρεώσεις άσχετες προς τις απορρέουσες από τη σύμβαση παροχής ρεύματος υποχρεώσεις του, παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, διότι πρόκειται περί μέτρου το οποίο οδηγεί σε αναίρεση της καθολικότητας της παροχής υπηρεσιών κοινωφελούς δικτύου και εξυπηρετήσεως για λόγο ο οποίος δεν είναι συναφής με την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας.
    Σημειώνεται ότι η πλειοψηφία των μελών της Ολομέλειας έθεσε και ζήτημα παραβίασης όχι μόνο της οικονομικής ελευθερίας αλλά και της συνταγματικής προστασίας της ανθρώπινης αξίας, γιατί η διακοπή συνεπάγεται στέρηση αγαθού ζωτικής σημασίας για την αξιοπρεπή διαβίωση.
    Αντίθετα, η μειοψηφία υποστήριξε ότι είναι συνταγματική η διακοπή ρεύματος λόγω του εθνικού συμφέροντος σκοπού της άμεσης αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος και επειδή προβλέπεται στη νομοθεσία και σε άλλες περιπτώσεις.

    Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

    Πως όλοι μαζί σώσαμε τη Γερμανία από χρεοκοπία!

    Με τι μηχανισμό η Γερμανία μετέφερε το ρίσκο των δανείων της από την περιφέρεια του ευρώ σε ολόκληρη την ευρωζώνη;
    Πρόκειται για κόλπο γκρόσο που μας το εξηγούν οι οικονομικοί συντάκτες του Bloomberg
    ξεκινώντας από την βασική αρχή ότι ανεύθυνοι δανειζόμενοι (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία κοκ) μπορούν να υπάρξουν
    μόνο αν υπάρχουν και ανεύθυνοι δανειστές. Προφανές; Ίσως... Μέχρι το Δεκέμβρη του 2009 όμως, ακριβώς πριν την ευρωπαϊκή κρίση δηλαδή, η Γερμανία εκμεταλλευόμενη χαλαρούς κανόνες δανεισμού της ευρωζώνης (τυχαίο; Δεν νομίζω…) είχε δανείσει σε Ελλάδα, Ιταλία Ιρλανδία Πορτογαλία και Ισπανία περισσότερα χρήματα από το συνολικό κεφάλαιο των γερμανικών τραπεζών! Είχε μαζέψει χρέος δηλαδή από την περιφέρεια του ευρώ, ύψους $704 δις συνολικά… Όταν η φούσκα έσκασε και αναγκάστηκε να επέμβει η ΕΚΤ για να σώσει τις χώρες αυτές, έδωσε την δυνατότητα στις γερμανικές τράπεζες να φέρουν πίσω τα λεφτά τους στη Γερμανία. Διασώθηκαν πρακτικά δηλαδή οι γερμανικές τράπεζες και αυτό έγινε ΑΥΤΟΜΑΤΑ, θεσμικά χωρίς να χρειαστεί πολιτική απόφαση όπως με τα πακέτα διάσωσης της Ελλάδας. Ως εδώ λίγο πολύ γνωστά. Όταν οι γερμανικές τράπεζες αποσύρθηκαν από την Ελλάδα, οι άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης αντιστάθμισαν αυτές τις εκροές χρήματος με δάνεια προς την Τράπεζα της Ελλάδος ώστε να διατηρηθεί το ευρώ σταθερό. Αυτά τα δάνεια εμφανίστηκαν στους ισολογισμούς της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας ως απαιτήσεις προς την ευρωζώνη. Προσέξτε τώρα… Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις των ιδιωτικών τραπεζών, οι απαιτήσεις της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας είναι ΜΕΡΙΚΩΣ μόνο ευθύνη της Γερμανίας. Δηλαδή αν η Ελλάδα προχωρούσε σε στάση πληρωμών για παράδειγμα, οι ζημίες θα διαμοιράζονταν μεταξύ ΟΛΩΝ των χωρών του ευρώ, ανάλογα με το ποσοστό συμμετοχής της κάθε χώρας στην ΕΚΤ! Πρακτικά; Η Γερμανία που ήταν εκτεθειμένη κατά εκατοντάδες δις ευρώ στην περιφέρεια του ευρώ θα είχε μερίδιο στις απώλειες μόλις 28% και όχι όλο το ποσό! Σε δυο χρόνια, η Γερμανία μετέφερε το ρίσκο των δανείων της στους φορολογούμενους ολόκληρης της ευρωζώνης! Η ανάλυση του Bloomberg υπολογίζει χοντρικά πόσο ωφελήθηκε η Γερμανία από την λειτουργία των ευρωμηχανισμών διάσωσης. Εάν κρίνει κανείς από τα χρήματα που κατάφεραν να επαναπατριστούν από τις γερμανικές τράπεζες μέσα στην κρίση, μιλάμε για τουλάχιστον 300 δις ευρώ! Όλα μαζί τα πακέτα «διάσωσης» της Ελλάδας φτάνουν τα… 340 δις ευρώ από τα οποία το Βερολίνο βάζει μόλις… 15 δις. Είναι σύμπτωση που όσα χρεωθήκαμε εμείς, γλύτωσε η Γερμανία; Τελικά ποιος πρέπει να πει και ευχαριστώ για τη διάσωση των τραπεζών του και του χρέους του;

    Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

    Η Ευρωζώνη προετοιμάζεται για έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ

    Φαίνεται ότι ο Λουκάς Παπαδήμος είχε… άνωθεν πληροφόρηση σχετικά με τον αν γίνονται προετοιμασίες για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ αφού λίγες ώρες μετά τις περιβόητες δηλώσεις του ήρθε και το Γιούρογκρουπ να το επιβεβαιώσει.
    Όπως μεταδίδει το Reuters, αξιωματούχοι της ευρωζώνης συμφώνησαν πως κάθε χώρα μέλος θα πρέπει να ετοιμάσει ένα δικό της σχέδιο ετοιμότητας, σε περίπτωση που η Ελλάδα αποφασίσει να αποχωρήσει από την νομισματική ένωση.
    Η συμφωνία ολοκληρώθηκε στη διάρκεια τηλεδιάσκεψης του Eurogroup Working Group (EWG), που ξεκίνησε στις 1300 την Δευτέρα, και κράτησε σχεδόν μια ώρα.
    Εκτός από την μαρτυρία των δυο αξιωματούχων, το Reuters έχει δει ένα υπόμνημα που συνέταξε μια από τις χώρες μέλη, και που περιέχει λεπτομέρειες αναφορικά με τα σημεία που θα πρέπει να προσέξουν οι χώρες της ευρωζώνης.
    Το EWG αποτελείται από αξιωματούχους οι οποίοι προετοιμάζουν τις συναντήσεις των υπουργών Οικονομικών, και παράλληλα συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο του μηχανισμού στήριξης EFSF.
    Όπως ανέφερε ένας αξιωματούχος που γνωρίζει τι διημείφθη στην εν λόγω τηλεδιάσκεψη, «το EWG συμφώνησε πως κάθε χώρα μέλος της ευρωζώνης θα πρέπει να ετοιμάσει ένα σχέδιο ανάγκης, ξεχωριστά η κάθε μια, για τις πιθανές συνέπειες μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. μέχρι σήμερα δεν έγινε καμία προετοιμασία σε επίπεδο ευρωζώνης, για τον φόβο των διαρροών».
    Τα παραπάνω επιβεβαίωσε και ένα δεύτερος αξιωματούχος,
    Το υπόμνημα μιλάει για τα πιθανά κόστη στο κάθε κράτος, από την έξοδο της Ελλάδας, και αναφέρει πως αν είναι να συμβεί, τότε συμφέρει να επιδιωχθεί ένα «φιλικό διαζύγιο». Παράλληλα, αναφέρεται πως αν η Ελλάδα αποφασίσει τελικά να αποχωρήσει, η ΕΕ και το ΔΝΤ θα πρέπει να την στηρίξουν βοηθώντας την να το κάνει.
    Σχετικό δημοσίευμα και στην Zeit
    H γερμανική εφημερίδα Die Zeit αναφέρει σήμερα ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει δημιουργήσει μια ομάδα κρίσης για να διαχειριστεί ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, μετά τις εκλογές που θα διεξαχθούν τον ερχόμενο μήνα.
    Η εφημερίδα αναφέρει πως επικεφαλής της ομάδας είναι ο Γεργκ Άσμουσεν, o Γερμανός διευθυντής της ΕΚΤ, ο οποίος έχει υποβαθμίσει αναφορές ότι η ΕΚΤ προετοιμάζεται για μια έξοδο της Ελλάδας. Προσθέτει ότι και η γερμανική κεντρική τράπεζα, η Μπούντεσμπανκ, έχει δημιουργήσει ανάλογη ομάδα.
    Πάντως εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διαψεύδεται κάθε τέτοιος σχεδιασμός. Ενδεικτική είναι η δήλωση του μέλους του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ Άντερς Λίπστοκ: «Δεν συζητήσαμε ποτέ επισήμως μια έξοδο. Ίσως να υπήρξαν κάποιες ανεπσίσημες συζητήσεις μελών του συμβουλίου εκτός του συμβουλίου» δήλωσε ο Λίπστοκ στο πρακτορείο Bloomberg.
    «Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας»
    Κύμα ζημιών θα αντιμετωπίσουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες έχουν συνολική έκθεση 1,19 τρισ. δολ. σε ομόλογα Ισπανίας, Πορτογαλίας, Ιταλίας και Ιρλανδίας, σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
    Δημοσίευμα του Bloomberg επισημαίνει ότι παρά τα όσα έχουν γίνει τα δύο τελευταία χρόνια για την προάσπιση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών και παρά τα φτηνά δάνεια της ΕΚΤ, οι ευρωπαϊκές τράπεζες παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτες στον κίνδυνο μετάδοσης, στη μαζική φυγή τραπεζικών καταθέσεων, αλλά και το κύμα εταιρικών πτωχεύσεων στις υπερχρεωμένες χώρες.
    «Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας» υποστηρίζει ο Jacques- Pascal Porta, διαχειριστής κεφαλαίων για την Ofi Gestion Privee και συμπληρώνει:
    «Θα είναι μία καταστροφή που θα αφήσει ανοιχτή την πόρτα και για άλλες καταστροφές.
    Η αξιοπιστία του ευρώ θα αποδυναμωθεί και θα δημιουργηθεί προηγούμενο.
    Γιατί να μην αποχωρήσει η Ισπανία ή η Ιταλία ή ακόμη και η Γαλλία;»
    Το δημοσίευμα αναφέρεται στο αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου και τονίζει ότι, για πρώτη φορά, Ευρωπαίοι ηγέτες και κεντρικοί τραπεζίτες αναφέρονται ανοιχτά στο ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
    Επισημαίνει ότι ο άμεσος κίνδυνος για τις τράπεζες της Ευρώπης και για την ευρωζώνη θα είναι η μαζική φυγή τραπεζικών καταθέσεων από τα υπερχρεωμένα κράτη όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Ιταλία που είναι και η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης.

    Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

    «Βαρέλι χωρίς πάτο η Ελλάδα»

    Ενα επιχείρημα που, τουλάχιστον στη Γερμανία, ακούγεται συνήθως από τους πιο σκληρούς πολέμιους της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη, επεστράτευσε ο Αλέξης Τσίπρας για να πείσει το ακροατήριό του στο Βερολίνο σχετικά με την αναγκαιότητα αλλαγής του προγράμματος λιτότητας: «Για όνομα του Θεού, πόσο ακόμα ο Γερμανός φορολογούμενος θα ρίχνει χρήματα σ’ ένα πηγάδι δίχως πάτο;», είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί να φύγει η Ελλάδα από την ευρωζώνη, αλλά αντιθέτως να διασώσει την ενιαία νομισματική ένωση, δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας
    από το Βερολίνο όπου έχει μεταβεί για να συναντηθεί με τους επικεφαλής του γερμανικού αριστερού κόμματος Die Linke, Κλάους Ερνστ και Γκρέγκορ Γκίζι.
    Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου, ο κ. Τσίπρας επεσήμανε ότι είναι προς το συμφέρον των Γερμανών να επιτρέψουν στην Ελλάδα να σταματήσει τα μέτρα λιτότητας, ώστε να μην σπαταλά η Γερμανία άλλα χρήματα χρήματα για «λύσεις» που δεν αποδίδουν.
    «Ήρθαμε εδώ για να σας πείσουμε ότι χρειαζόμαστε μια κοινή λύση. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Γερμανούς πολίτες, τους Γερμανούς φορολογούμενους για να τους πούμε ότι είναι προς το συμφέρον σας να σταματήσετε την εφαρμογή του προγράμματος λιτότητας» δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας, ενώ σύμφωνα με όσα μεταφέρει η Wall Street Journal, διερωτήθηκε:
    «Για όνομα του Θεού, για πόσο ακόμα ο Γερμανός φορολογούμενος θα ρίχνει χρήματα σ’ ένα πηγάδι δίχως πάτο;».

    Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

    Η Ελλάδα μπροστά σε δύο διλήμματα – το εξής… ένα!

    Σοφία Βούλτεψη
    Παλιές και νέες απειλές κατά της Ελλάδας αναβιώνουν ή κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους στον ορίζοντα, ενώ η χώρα βρίσκεται στην αρχή μιας νέας προεκλογικής περιόδου με αμφίβολη την έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος – κάτι στο οποίο συντείνει και η φορολογική επιδρομή που άρχισαν να δέχονται οι ψηφοφόροι της 17ης Ιουνίου.

    Η Τουρκία συνεχίζει τις απειλές της – και μέσα στο τριήμερο των εκδηλώσεων μνήμης για την Ποντιακή Γενοκτονία – οι Ευρωπαίοι εταίροι επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους ότι οι προσεχείς εκλογές αποτελούν δημοψήφισμα, προκειμένου να αποφανθούν οι Έλληνες αν επιθυμούν ή όχι να παραμείνουν στην ευρωζώνη, αλλά ανάλογα μηνύματα έρχονται (από το G8) και από τις εκτός ΕΕ υπερδυνάμεις, με τους ηγέτες των ΗΠΑ και της Ρωσίας να δηλώνουν μεν πως η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην ευρωζώνη, προσθέτοντας όμως πως… πρέπει και να το θέλουν και οι Έλληνες!
    Η χώρα βαδίζει μέσα σε ένα σκηνικό απειλών και σύγχυσης, με τις δημοσκοπήσεις να καταλήγουν σε αντικρουόμενα αποτελέσματα, δείχνοντας παράλληλα ότι προοιωνίζεται μάχη σώμα με σώμα μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να ανακάμψει, με τον επικεφαλής του Ευάγγελο Βενιζέλο να χρεώνεται προσωπικά την φοροεπιδρομή.
    Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας χθες στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού, ζήτησε «καθαρή νίκη» στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, ξεκαθαρίζοντας πως αυτός είναι ο στόχος του κόμματός του και μιλώντας για «χυδαία επιχείρηση προπαγάνδας».

    Όπως είπε, οι εκλογές της 17ης Ιουνίου θα είναι ένα «δεύτερο δημοψήφισμα για την κατάργηση του Μνημονίου», υποστηρίζοντας πως το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» είναι πλαστό και πως η επιστροφή στη δραχμή είναι «δικό τους σχέδιο», αφού «στο τέρμα των μνημονίων, αν συνεχιστούν απρόσκοπτα, βρίσκεται η χρεοκοπία και η επιστροφή στην δραχμή».
    Μιλώντας χθες στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε ότι η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα και η παρουσία μας στην ευρωζώνη μπορεί να αποτελέσει εχέγγυο για μια σταθερή πορεία στο βαθμό που μπορεί να συντελέσει σε μια αλλαγή πολιτικής, ενώ σχετικά με τις καταθέσεις, επανέλαβε ότι αυτές τις εγγυάται το Σύνταγμα και η ΕΚΤ, διαβεβαιώνοντας πως θα τις εγγυηθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι μεταξύ των άμεσων μέτρων που θα λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, αν σχηματίσει κυβέρνηση, είναι η επαναφορά του επιδόματος ανεργίας στα 440 ευρώ, η προώθηση δημόσιων επενδύσεων για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και η αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.
    Το επόμενο βήμα, όπως ανέφερε, θα είναι να δρομολογηθεί ένα σχέδιο αναδιανομής του πλούτου, δηλ. ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Πρότεινε επίσης έλεγχο πόθεν έσχες για όσους βγάζουν χρήματα στο εξωτερικό.
    Τάχθηκε παράλληλα κατά της αύξησης των τιμολογίων της ΔΕΗ, ενώ σχετικά με την πρόταση του Μ. Γλέζου, περί εθελοντικού δανεισμού του κράτους από πολίτες συγκεκριμένου εισοδήματος και άνω, διευκρίνισε ότι είναι μια ιδέα που δεν περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.
    Το πρόβλημα είναι πως – ακόμη και αν όλοι συμφωνήσουν πως το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» είναι πλαστό – στην Ευρώπη έχει επικρατήσει η άποψη πως το δίλημμα είναι υπαρκτό, καθώς η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ έχει συνδεθεί με την εφαρμογή του μνημονίου και την εκ μέρους της χώρας μας τήρηση των δεσμεύσεών της.

    Αυτός είναι και ο λόγος που, παρά τη διάψευση της καγκελαρίας, η Άγκελα Μέρκελ πράγματι πρότεινε, κατά την συνομιλία της με τον κ. Παπούλια, τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το ευρώ παράλληλα με τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

    Το γεγονός άλλωστε επιβεβαιώνει και το γερμανικό περιοδικό Ντερ Σπήγκελ στη σημερινή του έκδοση, υπό τον εύγλωττο τίτλο «Η Ευρωζώνη απειλεί να πετάξει έξω την Ελλάδα».
    Σύμφωνα με το περιοδικό, το ζήτημα του δημοψηφίσματος είχε τεθεί στην διάρκεια της συνεδρίασης του τελευταίου Eurogroup από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
    Όπως αναφέρεται, σε εκείνη τη συνεδρίαση ο επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ απευθυνόμενος στον τότε υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη φέρεται να είπε πως «αν κάναμε τώρα μια μυστική ψηφοφορία για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, η συντριπτική πλειοψηφία θα ήταν εναντίον της», ενώ πρόσθεσε ότι «οι εκλογές της 17ης Ιουνίου είναι η τελευταία ευκαιρία», και υπογράμμισε ότι εάν και τότε δεν καταστεί δυνατό να σχηματιστεί κυβέρνηση η οποία θα υλοποιήσει τους όρους της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, «τότε, τέλος!».
    Στην ίδια συνάντηση, σύμφωνα με το Spiegel, ο κ. Σόιμπλε έθεσε και το ζήτημα ενός δημοψηφίσματος για την παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, το οποίο θα μπορούσε να διεξαχθεί παράλληλα με τις εκλογές και μέσω του οποίου οι Έλληνες θα έπρεπε με ένα «ναι» στο ευρώ να δεχτούν και το συμφωνηθέν πρόγραμμα λιτότητας.
    Ο κ. Σαχινίδης από την πλευρά του διαψεύδει την διατύπωση τέτοιας πρότασης, αλλά φαίνεται ότι οι πιέσεις – ακόμη και από τις άλλες χώρες που έχουν λάβει βοήθεια από τον μηχανισμό στήριξης – υπήρξαν (και παραμένουν) μεγάλες.
    Μιλώντας στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο Β. Σόιμπλε αποκαλεί «φαντασιοπληξία» την εντύπωση ότι «κάποιος μπορεί να λαμβάνει βοήθεια χωρίς να πληροί οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις ή ότι η σταθερότητα του ευρώ δεν εξαρτάται από το κατά πόσον τα μέλη του δεσμεύονται από τους κανόνες της Ευρωζώνης».
    Αξιοσημείωτη άλλωστε είναι η βεβαιότητά του πως «οι Έλληνες ψηφοφόροι δεν θα ψηφίσουν απλώς υπέρ ενός κόμματος τον ερχόμενο μήνα».
    Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ο Σόιμπλε και κατά την συνέντευξή του στη γερμανική «Μπιλντ», όπου αναφέρει πως «όποιος προσπαθεί να πείσει τους Έλληνες ότι δεν χρειάζεται να τηρήσουν το συμφωνηθέν πρόγραμμα λιτότητας, λέει ψέματα στον ελληνικό λαό».
    Με σαφές μήνυμα προς τον Αλέξη Τσίπρα, που υποστηρίζει πως οι Ευρωπαίοι θα διστάσουν να λάβουν μέτρα, διότι κινδυνεύουν και οι ίδιοι, ο κ. Σόιμπλε σημειώνει πως «κάποιοι στην Ελλάδα φαίνεται να πιστεύουν ότι μπορούν να αποφύγουν τις ευθύνες τους, επειδή ''αυτοί στις Βρυξέλλες'' δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς».
    Αίσθηση προκαλεί και το γεγονός ότι ο Β. Σόιμπλε δείχνει να γνωρίζει καλύτερα όλων τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας μας.
    Όπως λέει, «η Ελλάδα διαθέτει αρκετά χρήματα μέχρι μετά από το μέσο του χρόνου ώστε να μην χρειάζεται τις αγορές, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι όσο γρηγορότερα μπορέσει να έχει μια λειτουργούσα κυβέρνηση, τόσο το καλύτερο. Η σημερινή κατάσταση προκαλεί ανασφάλεια στους ανθρώπους και ακριβώς αυτό είναι που δεν πρέπει να κάνει η πολιτική».
    Όπως και νάχει το πράγμα, το πρόβλημα παραμένει:
    Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου θα είναι ένα δημοψήφισμα – υπέρ ή κατά του ευρώ κατά τους δανειστές, υπέρ ή κατά του μνημονίου κατά τον Αλέξη Τσίπρα.
    Και οι μεν Ευρωπαίοι δεν είναι βέβαιοι αν μπορούν να αντιμετωπίσουν μια έξοδο της Ελλάδας χωρίς εξαιρετικά δραματικές συνέπειες για το σύνολο της ευρωζώνης (αν και αυτό διακινούν), ο δε κ. Τσίπρας δεν λέει ξεκάθαρα τι θα κάνει σε περίπτωση που οι δανειστές δεν δεχθούν τις προτάσεις του.
    Υποστηρίζει πως τότε θα εξετάσει τι άλλες επιλογές υπάρχουν, αφήνοντας όμως να εννοηθεί πως μια άρνηση των Ευρωπαίων θα θεωρηθεί μονομερής ενέργεια εκ μέρους τους που με τη σειρά της θα δικαιολογεί μονομερή ενέργεια (στάση πληρωμών) και εκ μέρους της Αθήνας.
    Σ’ αυτήν την περίπτωση, όμως, δεν ισχύει η δήλωσή του στον Σκάι ότι τις καταθέσεις εγγυάται το Σύνταγμα και η ΕΚΤ.
    Διότι σε περίπτωση χρεοκοπίας, το Σύνταγμα δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτε (καθώς δεν θα υπάρχουν χρήματα για να εγγυηθεί κάτι), ενώ σε περίπτωση εξόδου από το μνημόνιο μπορεί να μην υπάρχει νομικός τρόπος, υπάρχει όμως οικονομικός τρόπος για να εξωθηθεί η χώρα εκτός ευρώ:

    Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

    Τι θα συμβεί αν βγούμε από το ευρώ

    Αναμφισβήτητα η ελληνική αποχώρηση θα δοκιμάσει τη δομή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και τη λειτουργία της Ευρώπης, ενώ θα έχει σημαντικές οικονομικές παρενέργειες σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι τυχαίο ότι αναλυτές εκτιμούν πως εάν η ευρωζώνη δεν κινηθεί πειστικά σε μια τέτοια κρίση, τελικά θα αποσυντεθεί και θα θέσει σε κίνδυνο ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
    «ΤΑ ΝΕΑ» προσπαθούν να αποτυπώσουν όλα τα πιθανά σενάρια μιας ελληνικής αποχώρησης από το ευρώ και να απαντήσουν στις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις για ένα οικονομικό και πολιτικό φαινόμενο το οποίο, αν συμβεί, θα είναι πρωτοφανές στα ιστορικά χρονικά.
    Ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα σημαίνει για τη χώρα και τους κατοίκους της πορεία σε αχαρτογράφητα νερά. Ανεξάρτητα από το πώς θα προκληθεί, δηλαδή από το εάν θα αποχωρήσουμε εθελουσίως ή θα μας εξωθήσουν σε έξοδο, η εγκατάλειψη του ευρώ θα δοκιμάσει την ελληνική κοινωνία, το πολιτικό σύστημα, την οικονομία και την ίδια τη δημοκρατία όπως ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

    Μπορεί η Ελλάδα να εκδιωχθεί από την ευρωζώνη;
    Δεν μπορεί να εκδιωχθεί, αλλά μπορεί να αποχωρήσει με δική της πρωτοβουλία εγκαταλείποντας ταυτόχρονα και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Στις ευρωπαϊκές συνθήκες δεν ελήφθησαν ειδικές πρόνοιες για την αναγκαστική αποβολή ενός κράτους από τη νομισματική ένωση. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισαβώνας, κάθε κράτος-μέλος μπορεί να αποφασίσει να αποχωρήσει από την Ενωση, σύμφωνα με τους εσωτερικούς συνταγματικούς του κανόνες. Ωστόσο υπό τις παρούσες δυσμενείς πολιτικοοικονομικές συνθήκες η Ελλάδα θα μπορούσε να εξωθηθεί στην αποχώρηση.
    Με ποιον τρόπο θα αποφασιζόταν η έξοδος από το ευρώ;
    Είτε εθελούσια είτε με έμμεσο καταναγκασμό. Στην πρώτη περίπτωση, η κυβέρνηση θα αποφάσιζε να μην εφαρμόσει το Μνημόνιο και να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Ακολούθως θα έπρεπε τα 3/5 της Βουλής να συμφωνήσουν με την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ (άρθρο 28 Συντάγματος), ενώ με πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας θα προκηρυσσόταν δημοψήφισμα (άρθρο 44 Συντάγματος) στο οποίο και ο λαός θα αποφάσιζε με τη σειρά του υπέρ της αποχώρησης από το ευρώ και την ΕΕ. Διαφορετικά η έξοδος δεν θεωρείται έγκυρη, καθώς δεν έχει την απαραίτητη συνταγματική νομιμοποίηση.
    Τι θα συμβεί αν μας αναγκάσουν να βγούμε από την ευρωζώνη;
    Στην περίπτωση του έμμεσου καταναγκασμού τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης κρίνουν ότι η Ελλάδα είναι ανακόλουθη με τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι των δανειστών της, οπότε δεν εκταμιεύουν τις δόσεις του δεύτερου μηχανισμού στήριξης αποκόπτοντας μερικώς ή καθολικώς τις ελληνικές τράπεζες από την ρευστότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Ευρωσυστήματος. Αποκομμένη από την εξωτερική χρηματοδότηση για κάποιους μήνες και μη δυνάμενη να αντεπεξέλθει στις εσωτερικές και διεθνείς της υποχρεώσεις, η Ελλάδα λαμβάνει (με τις προαναφερθείσες συνταγματικές προβλέψεις) την απόφαση αποχώρησης από το ευρώ, ώστε να αποκτήσει εκ νέου τη δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής και να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις υποχρεώσεις της.

    Με ποιες διαδικασίες θα γινόταν η έξοδος από το ευρώ;
    Με συντεταγμένο ή με ασύντακτο τρόπο. Το πρώτο σενάριο είναι το πλέον πιθανό. Σε αυτό η Ελλάδα θα υπέβαλλε αίτηση αποχώρησης από την ευρωζώνη και θα ερχόταν σε συνεννόηση με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ειδική συμφωνία που θα καθόριζε τις λεπτομέρειες της εξόδου από την ΕΕ. Η συμφωνία αυτή θα περιλάμβανε όλο το πλαίσιο των μελλοντικών σχέσεων της χώρας με την Ενωση. Κυρίως θα καθόριζε το αν η Ελλάδα εξέρχεται από την ΕΕ για μεταβατικό διάστημα ή μόνιμα. Και αυτό είναι σημαντικό. Αν η μεταβατική συμφωνία προέβλεπε τη σύντομη επιστροφή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αυτό θα σήμαινε πως η χώρα θα εξακολουθούσε να έχει πρόσβαση στα 15 δισ. ευρώ του ΕΣΠΑ και ότι δεν θα σταματούσε η ελεύθερη κυκλοφορία των Ελλήνων στην ΕΕ, η ελεύθερη απασχόλησή τους στα ευρωπαϊκά κράτη, η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων κτλ. Ακόμη, στο πλαίσιο της συμφωνίας αυτής θα μπορούσε να καθορισθεί ένα μεταβατικό διάστημα διπλής κυκλοφορίας του ευρώ και του νέου εθνικού νομίσματος, όπως συνέβη με τον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών II το 2002, ώστε να δώσει χρόνο προσαρμογής στην οικονομία. Ολα αυτά σημαίνουν βεβαίως ότι οι εταίροι θα έχουν τον πρώτο και κύριο λόγο στις αποφάσεις.

    Και αν η έξοδος γινόταν με ασύντακτο τρόπο;
    Μια βίαιη έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ θα μπορούσε να έχει οδυνηρές συνέπειες. Σε αυτό το σενάριο η Ελλάδα δεν θα συνομολογούσε την ειδική μεταβατική συμφωνία αποχώρησης. Αυτό θα σήμαινε ότι οι ελληνικές τράπεζες θα έχαναν άμεσα κάθε επαφή με την ΕΚΤ και τη ρευστότητα του Ευρωσυστήματος. Η χώρα θα αποκοβόταν από την Κοινότητα, έχοντας τις ίδιες ή λιγότερες διπλωματικές σχέσεις με αυτές που έχει σήμερα η Αλβανία με την ΕΕ. Η εξέλιξη αυτή θα είχε άμεσο αντίκτυπο στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις κάθε Ελληνα και Ελληνίδας και σε κάθε ελληνική επιχείρηση, είτε βρισκόταν στην Ελλάδα είτε σε χώρα της ΕΕ. Ενδεικτικά, οι έλληνες εργαζόμενοι στα ευρωπαϊκά κράτη θα έπρεπε να λάβουν ειδική βίζα παραμονής και εργασίας, ενώ κάποιοι θα απελαύνονταν.
    Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις από τη συντεταγμένη έξοδο;
    Στο καλό αυτό σενάριο η Ελλάδα, παρά την έξοδο από την ΕΕ και την ευρωζώνη, δεν θα έχανε τα προνόμια του κράτους-μέλους της Ενωσης (με την προϋπόθεση ότι η μεταβατική συμφωνία θα προέβλεπε τη σύντομη επανένταξη). Το ίδιο σενάριο προβλέπει πως η ΕΚΤ θα διατηρούσε μια ειδική μεταβατική σχέση με την Τράπεζα της Ελλάδος και ότι οι ελληνικές τράπεζες θα είχαν ειδική πρόσβαση στο Ευρωσύστημα. Το 2002 η περίοδος παράλληλης κυκλοφορίας της δραχμής και του ευρώ ήταν δύο μήνες, ωστόσο στην περίπτωση επιστροφής της Ελλάδας σε νέο εθνικό νόμισμα θα έπαιρνε πολύ περισσότερο χρόνο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μόνο ο σχεδιασμός, η εκτύπωση και το κόψιμο των νέων νομισμάτων θα απαιτούσαν έξι-εννέα μήνες.

    Τι οφέλη θα είχε το «συναινετικό διαζύγιο» με την ευρωζώνη;
    Στο καλό σενάριο τα στατικά λεγόμενα οφέλη από την εισαγωγή στο ευρώ, δηλαδή το χαμηλό κόστος μετατροπής του νομίσματος, το χαμηλό κόστος ασφάλισης έναντι του συναλλαγματικού κινδύνου και το χαμηλό κόστος διασυνοριακών πληρωμών, θα χάνονταν με τρόπο μη βίαιο. Ακόμη, θα μπορούσε να δοθεί πολυετής περίοδος χάριτος για την αποπληρωμή των δανείων που έχει λάβει η χώρα από ευρωζώνη και ΔΝΤ, με ακόμη χαμηλότερο επιτόκιο από το 2,5% που ισχύει σήμερα. Η δε νέα ισοτιμία με το ευρώ, η διακίνηση κεφαλαίων και οι διασυνοριακές συναλλαγές θα διέπονταν από τη συμφωνία Ελλάδας - ΕΕ. Οι επιχειρήσεις θα είχαν χρόνο να προσαρμοσθούν και οι πολίτες δεν θα βρίσκονταν αντιμέτωποι με μη διαχειρίσιμες καταστάσεις.

    Με τις τράπεζες τι θα συμβεί;
    Κοινή παραδοχή είναι ότι η έξοδος από το ευρώ, όποια μορφή και αν είχε, θα οδηγούσε σε κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Αυτό θα συνέβαινε διότι οι καταθέτες στην είδηση της εξόδου από το ευρώ θα απέσυραν μαζικά τα χρήματά τους από τις τράπεζες (bank run) καθώς θα προεξοφλούσαν την υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος (η μόνη περίπτωση να μην έφευγαν τα χρήματα από τις τράπεζες είναι να έμενε μυστική τόσο η έξοδος από το ευρώ όσο και η ημερομηνία μετατροπής των ευρώ στην νέα νομισματική μονάδα, σενάριο που λόγω της φύσης του εγχειρήματος είναι απίθανο να συμβεί).

    Ποια θα ήταν η πορεία της οικονομίας με το καλό σενάριο;
    Στο καλό (πολύ καλό) σενάριο μια υπεύθυνη κυβέρνηση θα ήταν σε θέση να προχωρήσει στην επανεκκίνηση του κρατικού τραπεζικού συστήματος, να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό χρησιμοποιώντας ως όπλο τη νομισματική πολιτική και να οδηγήσει τη χώρα σε σταδιακή ανάκαμψη αξιοποιώντας τα χαμηλά κόστη, το πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τις μειωμένες - πλέον - υποχρεώσεις της. Αυτό θα προϋπέθετε ότι το διεθνές περιβάλλον και ειδικά η ευρωζώνη δεν τελούν σε καθεστώς αναταραχής και πως οι ελληνικές εξαγωγές θα είχαν μεγάλη διείσδυση.

    Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις από την άτακτη έξοδο;
    Η άτακτη έξοδος από το ευρώ θα ήταν βίαιη και θα οδηγούσε σε παραλυσία και χάος. Η διατήρηση της δημόσιας τάξης θα ήταν μεγάλη πρόκληση. Η δημοκρατία θα κινδύνευε και το πολιτικό σύστημα θα χρεοκοπούσε. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου και η προκήρυξη νέων εκλογών έχουν αθροιστικά οδηγήσει σήμερα σε οριακό σημείο την οικονομία και την κοινωνία, οι επιπτώσεις μιας άτακτης αποχώρησης από το ευρώ εκτιμάται ότι θα είχαν χιλιαπλάσιο αποτέλεσμα. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα οδηγούσε σε μείωση του ΑΕΠ κατά 10% ή 20 δισ. ευρώ μέσα σε έναν χρόνο, ενώ διεθνή χρηματοοικονομικά ιδρύματα σε εκθέσεις τους ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στα 40 δισ. ευρώ.

    Τι θα γινόταν με το νέο νόμισμα;
    Η κυβέρνηση θα εισήγε το νέο νόμισμα, θα επαναπροσδιόριζε όλες τις εγχώριες συμβάσεις σε αυτό το νόμισμα, θα επέβαλλε ελέγχους συναλλάγματος και θα έκλεινε τα σύνορα για τον περιορισμό της φυγής κεφαλαίων. Αν η Ελλάδα ακολουθούσε το παράδειγμα της Αργεντινής, θα υιοθετούσε την παλαιά ισοτιμία 340,75 δραχμές προς 1 ευρώ. Βέβαια, η δραχμή θα άξιζε στην πραγματικότητα 700 δραχμές ανά 1 ευρώ, επίπεδα στα οποία θα έφθανε τελικώς έπειτα από συνεχόμενες υποτιμήσεις. Στην πράξη για μεγάλο διάστημα το ευρώ θα ήταν το βασικό νόμισμα συναλλαγών, καθώς το νέο νόμισμα θα καθυστερούσε να τυπωθεί και να διατεθεί στους πολίτες. Με την υποτίμηση του νέου νομίσματος θα επέρχετο και μείωση των πραγματικών μισθών και συντάξεων και η αγοραστική δύναμη θα κατέρρεε.

    Ποιο θα ήταν το κλίμα στην αγορά και στην πραγματική οικονομία;
    Οι εισαγωγές λόγω της συναλλαγματικής κρίσης θα πάγωναν (οι προμηθευτές θα ζητούσαν προκαταβολικά όλα τα χρήματα σε ευρώ), οι ελλείψεις σε βασικά προϊόντα (καύσιμα, φάρμακα κτλ.) θα γίνονταν άμεσα εμφανείς και θα ανθούσε το λαθρεμπόριο. Αμεσα οι περισσότερες επιχειρήσεις θα έχαναν την πρόσβαση στους προμηθευτές τους, οι τιμές των πρώτων υλών θα ήταν απαγορευτικές και ο τραπεζικός δανεισμός θα απαιτούσε κυβερνητική μεσολάβηση. Η μεταποίηση θα κλονιζόταν και θα συρρικνωνόταν. Το ποσοστό της ανεργίας θα διπλασιαζόταν τουλάχιστον (40%), καθώς δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις θα έκλειναν. Σε δεύτερο στάδιο οι ελληνικές επιχειρήσεις θα αγοράζονταν από ξένους για ψίχουλα. Το Δημόσιο θα τύπωνε διαρκώς χρήμα. Αποτέλεσμα της αυξημένης κυκλοφορίας του χρήματος και των ελλείψεων βασικών αγαθών θα ήταν η εκτίναξη του πληθωρισμού ακόμη και στο 50%! Ευαίσθητες κοινωνικές υποδομές, όπως τα νοσοκομεία και δημόσιες υπηρεσίες, θα υπολειτουργούσαν, ενώ και ο Στρατός θα μπορούσε να αντιμετωπίσει βασικές ελλείψεις, κυρίως σε καύσιμα. Σε αυτή τη μεταβατική φάση θα ανθούσε η ανταλλακτική οικονομία.
    Θα υπήρχε όφελος για το χρέος και τον προϋπολογισμό;
    Οι υποτιμήσεις θα οδηγούσαν σε αύξηση του εξωτερικού χρέους, το οποίο θα ξεπερνούσε το 200% του ΑΕΠ. Οίκοι αξιολόγησης όπως η Fitch Raitings θεωρούν ότι η έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ θα οδηγήσει πιθανότατα σε εκτεταμένη στάση πληρωμών έναντι υποχρεώσεων στον ιδιωτικό τομέα, αλλά και σε μη αποπληρωμή των δανείων που έχει λάβει η χώρα από την ευρωζώνη και το ΔΝΤ ύψους 240 δισ. ευρώ περίπου. Ακόμη και αν η Ελλάδα κήρυττε χρεοστάσιο και δεν πλήρωνε το κεφάλαιο και τους τόκους, ο προϋπολογισμός της θα έπρεπε να καλύψει πλήρως τις δαπάνες μιας κρατικής οικονομίας. Το έλλειμμα αυτό δεν θα μπορούσε να καλυφθεί με δανεισμό ή από φόρους και θα έπρεπε να τυπωθεί νέο χρήμα σε μεγάλες ποσότητες, κάτι που θα εκτίνασσε τον πληθωρισμό.

    Τι θα συμβεί με τις καταθέσεις;
    Οι καταθέσεις σε ευρώ αυτόματα θα μετατρέπονταν στο νέο εθνικό νόμισμα (δραχμές). Με κάθε υποτίμηση οι καταθέσεις θα έχαναν αξία. Κανένας δεν θα εμπιστευόταν το νέο νόμισμα και όλοι θα προσέτρεχαν να το μετατρέψουν σε δολάρια ή ευρώ, κάτι που θα πίεζε περαιτέρω το νέο νόμισμα. Πάντως, η αδύναμη συναλλαγματική ισοτιμία θα καθιστούσε -τουλάχιστον την πρώτη περίοδο - ασύμφορη την απόκτηση συναλλάγματος. Οι τράπεζες θα επέβαλαν αρχικά περιορισμούς στις αναλήψεις χρημάτων, κάτι που θα επηρέαζε και τους λογαριασμούς συναλλάγματος (ευρώ, δολάριο ή φράγκο). Οι καταθέσεις στο εξωτερικό θα παρέμεναν σε ευρώ. Ωστόσο οι διατυπώσεις για τον επαναπατρισμό των κεφαλαίων αυτών θα γίνονταν πλέον πιο γραφειοκρατικές (λόγω εξόδου από την ΕΕ) και θα απαιτούσαν μεγαλύτερο κόστος (προμήθειες). Θα εγκυμονούσε δε και ο κίνδυνος ιδιαίτερης φορολογικής μεταχείρισης κατά την επιστροφή των χρημάτων στην Ελλάδα.

    Τι θα συμβεί με τα δάνεια;
    Τα δάνεια θα δραχμοποιούνταν ώστε να μη χάσουν εντελώς οι τράπεζες τα λεφτά τους. Δανειακές συμβάσεις σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο) θα μετατρέπονταν σε δραχμικές, αλλιώς τα δάνεια λόγω κόστους δεν θα εξυπηρετούνταν. «Κερδισμένοι» από την αποχώρηση από το ευρώ θα ήταν οι έλληνες επιχειρηματίες που χρωστούν λεφτά σε ξένες τράπεζες, καθώς αυτά θα δραχμοποιούνταν ακόμη και αν οι δανειακές συμβάσεις δεν διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο. Οι επιχειρηματίες θα στιγματίζονταν και οι τράπεζες του εξωτερικού θα ενέγραφαν μεγάλες προβλέψεις. Η αλλαγή των συμβατικών κανόνων θα προκαλούσε χιλιάδες δικαστικές διενέξεις.

    Τι θα συμβεί με τα ακίνητα;
    Οι κατασχέσεις και πλειστηριασμοί ακινήτων, λόγω αθέτησης δανειακών υποχρεώσεων, θα είναι τόσο πολλοί που οι τιμές θα καταρρεύσουν από την υπερπροσφορά. Αν δεν υπάρξει κρατική παρέμβαση, τεράστιες περιουσίες θα αλλάξουν χέρια. Ωστόσο με τη δραχμή και τον πληθωρισμό στα ύψη οι συναλλαγές αυτές θα γίνονται σε ξένο νόμισμα ή με χρυσό, πρακτική που επικρατούσε πριν από τη δεκαετία του '70 στην Ελλάδα.

    Τι θα συμβεί με επενδύσεις σε χρυσό, μετοχές και ομόλογα;
    Ο χρυσός θα μπορούσε να αναδειχθεί για ένα διάστημα σε μέσο συναλλαγής, ωστόσο θα επηρεαζόταν και αυτός από την ακραία μεταβλητότητα που θα πυροδοτούσε η κρίση στην ευρωζώνη στις αγορές εμπορευμάτων. Οι ήδη καταποντισμένες αξίες μετοχών και ομολόγων θα μηδενίζονταν. Μεσοπρόθεσμα οι επενδύσεις σε μετοχές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπεραξίες, κάτι που έγινε στην Αργεντινή. Πραγματικά κερδισμένοι θα είναι όσοι έχουν στο χαρτοφυλάκιό τους ξένες μετοχές, οι οποίες είναι αγορασμένες σε ευρώ ή δολάρια και δεν θα χάσουν την αξία τους (χρηματιστηριακά θα διακυμαίνονται). Τα ομόλογα, εταιρικά και κρατικά, θα χάσουν τα 2/3 της αξίας τους καθώς θα δραχμοποιηθούν, ενώ άγνωστο παραμένει το τι θα γίνουν τα ομόλογα του EFSF που έλαβαν οι μετέχοντες στο PSI.


    tanea

    Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

    "Ντέρμπι" δείχνουν 4 δημοσκοπήσεις

    - 2 δημοσκοπήσεις δίνουν πρωτιά στο ΣΥΡΙΖΑ και 2 στη ΝΔ
    - Τρίτο κόμμα έρχεται το ΠΑΣΟΚ
    - Μεγάλη πτώση για το ΚΚΕ
    - Εκτός βουλής δείχνουν το ΛΑΟΣ
    - Eίσοδος της "Δημιουργία Ξανά" δείχνει μία δημοσκόπηση
    - Δείτε αναλυτικά και τις 4 δημοσκοπήσεις

    Ιδιαίτερα αντιφατική είναι η εικόνα που προκύπτει από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις οι οποίες δείχνουν μεγάλο "ντέρμπι" μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ σε όλες τις δημοσκοπήσεις προκύπτει τρίτο κόμμα, ενώ επίσης μεγάλη είναι και η πτώση του ποσοστού του ΚΚΕ.
    Αναλυτικά, μετά από δημοσκόπηση της Public Issue προκύπτει βουλή με εκπροσώπηση από οκτώ κόμματα , τα αποτελέσματα της οποίας φέρνουν πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ με 28%, δεύτερη τη ΝΔ με 24% και τρίτο το ΠΑΣΟΚ με 15%.
    Από τα μικρά κόμματα διασώζεται μόνο το κόμμα Δημιουργία Ξανά του Θάνου Τζήμερου με 3%
    Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της Καθημερινής της Κυριακής και τα αποτελέσματα της είναι τα εξής:
    ΣΥΡΙΖΑ 28%
    Νέα Δημοκρατία 24%
    ΠΑΣΟΚ 15%
    Ανεξάρτητοι Έλληνες 8%
    ΔΗΜΑΡ 7%
    ΚΚΕ 5%
    Χρυσή Αυγή 4,5
    Δημιουργία Ξανά 3%
    Ανοδική τάση κυρίως για την ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ και οριακά για το ΠΑΣΟΚ, σε σχέση με το εκλογικό αποτέλεσματης 6ης Μαίου, καταγράφουν άλλες δυο δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται στης εφημερίδες ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και REAL NEWS.
    Στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει η "Real News", στην εκτίμηση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει 24,4%, ο ΣΥΡΙΖΑ 23,8%, το ΠΑΣΟΚ 14,5% , οι Ανεξαρτητοι Έλληνες 8,5%, το ΚΚΕ 5,9%, η Χρυσή Αυγή 5,8% και η ΔΗΜΑΡ 6,9%. Οικολογοι -Πράσινοι λαμβάνουν 2,3%, ο ΛΑΟΣ 1,3%,η ΔΗΣΥ 1,7%, η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ 1,9%, η ΔΡΑΣΗ, 0,8% , και το άλλο κόμμα 2,2%.
    Στην δημοσκόπηση που δημοσιεύει το "ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ", στην εκτίμηση ψήφου επί των εγκύρων η ΝΔ συγκεντρώνει 23,1%, ο ΣΥΡΙΖΑ 21,4%,το ΠΑΣΟΚ 13,5%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 7,3%, ΤΟ ΚΚΕ 5,2%, η Χρυσή Αυγή 5,2% και η ΔΗΜΑΡ 6%. Αλλα κόμματα δηλώνει ότι θα ψηφίσει το 7,7% και οι αναποφασιστοι φθάνουν το 12%.
    Τέλος στη δημοσκόπηση που έκανε η METRON ANALYSIS για λογαριασμό του "PROTAGON.GR" στην εκτίμηση ψήφου προκύπτε πρώτο κόμμα το ΣΥΡΙΖΑ με 20,8%, δεύετρο η ΝΔ με 19,7% και ακολουθούν ΠΑΣΟΚ με 14,4%, Ανεξάρτητοι Έλληνες με 6,5%, ΔΗΜΑΡ με 5,2%, ΚΚΕ με 4,8% και Χρυσή Αυγή με 4%.

    Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

    Απίστευτο αλαλούμ με την πρόταση της Μέρκελ

    - Το δημοψήφισμα αυτό θα είναι για το εάν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ ή όχι
    - Στην ανακοίνωση της υπηρεσιακής κυβέρνησης αναφέρεται ότι κάτι τέτοιο ξεφεύγει από τις αρμοδιότητές της
    - Υπενθύμιση: Για το δημοψήφισμα όταν προτάθηκε από τον κ. Παπανδρέου η Μέρκελ μας απείλησε με έξοδο

    Σάλος έχει προκληθεί από την παρέμβαση της γερμανίδας καγκελαρίου, κας Μέρκελ στα εσωτερικά της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια του τηλεφωνήματος που είχε το πρωί της Παρασκευής με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια.
    Ωστόσο, πριν από λίγο η καγκελαρία διέψευσε ότι η κα Μέρκελ ζήτησε ή πρότεινε δημοψήφισμα στην Ελλάδα, κάτι που στην ουσία αποτελεί διάψευση της ελληνικής κυβέρνησης και κατ' επέκταση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μόλις αυτό έγινε γνωστό, η Προεδρία της Δημοκρατίας παρενέβη άμεσα και ξεκαθάρισε ότι η ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα όλων όσων συνέβησαν.
    "Αυτές οι αναφορές δεν αληθεύουν", δήλωσε εκπρόσωπος της Καγκελαρίας στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, απαντώντας σε ερώτηση σχετικώς με το εάν η 'Αγκελα Μέρκελ συνέστησε στην Αθήνα την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή στην Ευρωζώνη.
    Τα γερμανικά ΜΜΕ, τα οποία είχαν μεταδώσει ήδη την ανακοίνωση του Μεγάρου Μαξίμου από την Αθήνα, κάνουν πλέον λόγο για "σύγχυση". Ένα απίστευτο δηλαδή αλαλούμ με το Βερολίνο να διαψεύδει τον πρώτο πολίτη της Ελλάδας και ο Κάρολος Παπούλιας να διαψεύδει τη διάψευση της γερμανικής καγκελαρίας.
    Από νωρίς επικρατούσε ένα μυστήριο για το τί ακριβώς ειπώθηκε μεταξύ του κ. Παπούλια και της κας Μέρκελ, αλλά αυτό διευκρινίστηκε αργά το απόγευμα με ανακοίνωση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Δημήτρη Τσιόδρα.
    Σύμφωνα με την ανακοίνωση η κα Μέρκελ μετέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σκέψεις για τη διενέργεια δημοψηφίσματος παράλληλα με τις εκλογές, με το ερώτημα κατά πόσον επιθυμούν οι Έλληνες πολίτες την παραμονή στην ευρωζώνη. Ωστόσο, στην ανακοίνωση το πρωθυπουργικό γραφείο αναφέρει πως ένα τέτοιο θέμα εκφεύγει των αρμοδιοτήτων της υπηρεσιακής κυβέρνησης.
    Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του NewsIt την πρόταση για δημοψήφισμα την έκανε αρχικά ο κ. Σουλτς κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχε το πρωί με τον Κάρολο Παπούλια. Αυτό προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος με κάθετο τρόπο απέρριψε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Βγαίνοντας ο κ. Σουλτς από το Προεδρικό Μέγαρο ενημέρωσε τηλεφωνικά την κα Μέρκελ και τότε εκείνη με αφορμή την αντίδραση του κ. Παπούλια, του τηλεφώνησε και του το κατέθεσε και εκείνη ως αίτημα ή σαν σκέψη.

    Κάτι τέτοιο προκαλεί τεράστια ερωτήματα για το τι σχεδιάζει η κα Μέρκελ και για ποιό λόγο ζήτησε κάτι τέτοιο. Ειδικά εάν θυμηθούν οι πολίτες ότι η Ελλάδα βρέθηκε στην πιο άσχημη ημέρα της, όταν στις Κάννες τον Νοέμβριο ο κ. Παπανδρέου πρότεινε δημοψήφισμα και η ίδια η κα Μέρκελ με τον τότε γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί τον κατακεραύνωσαν.

    Με αφορμή αυτή την πρόταση του κ. Παπανδρέου και τις άγριες αντιδράσεις που προκάλεσε στην Ευρώπη, η Ελλάδα απειλήθηκε με έξοδο από το ευρώ και στην ουσία εξαναγκάστηκε να υπογράψει νέα δανειακή σύμβαση που έφερε και το δεύτερο μνημόνιο. Ενώ αυτή η πρόταση του κ. Παπανδρέου ήταν και η τελευταία του πολιτική σελίδα, μιας και οι δύο ευρωπαίοι ηγέτες τον ταπείνωσαν, όπως είχε αποκαλύψει αργότερα και ο κ. Βενιζέλος.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ
    Η κ. Μέρκελ επανέλαβε τη στήριξη της Ε.Ε. στις προσπάθειες της Ελλάδας για υπέρβαση της κρίσης. Επίσης ανέφερε ότι η Ε.Ε. έχει την πρόθεση να εξετάσει την ενίσχυση των πολιτικών για ανάπτυξη και καταπολέμηση της ανεργίας στον ευρωπαϊκό χώρο. Το ζήτημα της ανάπτυξης, είναι άλλωστε ένα το βασικό θέμα που θα απασχολήσει το Έκτακτο Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ στις 23 Μαΐου στις Βρυξέλλες.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΑΠΟΥΛΙΑ-ΜΕΡΚΕΛ

    Ο πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, επικοινώνησε με τους πολιτικούς αρχηγούς: Α. Σαμαρά, Πρόεδρο της ΝΔ, Αλ. Τσίπρα, πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ευ. Βενιζέλο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Π. Καμμένο Πρόεδρο Ανεξάρτητων Ελλήνων, Αλ. Παπαρήγα ΓΓ του ΚΚΕ, Ν. Μιχαλολιάκο ΓΓ του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή και τον πρόεδρο της ΔΗΜ.ΑΡ Φ. Κουβέλη και τους ενημέρωσε για το περιεχόμενο της συνομιλίας που είχε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με την Καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας Αγκελα Μέρκελ.

    Την ίδια ώρα οργιάζουν οι φωνές που ουσιαστικά μας έχουν βγάλει εκτός ευρώ, αν και η Κομισιόν με τον πλέον επίσημο τρόπο διέψευσε τον Επίτροπο Εμπορίου, ο οποίος είχε δηλώσει ότι Κομισιόν και ΕΚΤ καταρτίζουν ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση του σεναρίου της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ

    ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

    "Ατυχή" χαρακτήρισε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς την πρόταση Μέρκελ για δημοψήφισμα και πρόσθεσε ότι «Ο Ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη από δημοψήφισμα για να αποδείξει την επιλογή του στο ευρώ". Ο κ. Σαμαράς υπογράμμισε ότι την επιλογή του ευρώ ο ελληνικός λαός την υπερασπίζεται με αιματηρές θυσίες και κατέληξε: "Δικαιούται, όμως, ο Ελληνικός λαός τον σεβασμό των εταίρων του. Η αποψινή πρόταση της κας Μέρκελ περί δημοψηφίσματος – και μάλιστα σε χρόνο προεκλογικό - είναι, τουλάχιστον, ατυχής και δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Γιατί απευθύνεται στον Ελληνικό λαό σε λάθος ώρα και με λάθος μήνυμα».

    ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΣΥΡΙΖΑ
    Η Κα Μέρκελ έχει συνηθίσει να απευθύνεται στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας σαν να πρόκειται για χώρα προτεκτοράτο. Αυτό το δικαίωμα της το έχουν δώσει ο Κος Βενιζέλος και ο Κος Σαμαράς με την στάση τους και τις επιστολές τους. Στις εκλογές της 17 Ιούνη, όμως, ο Ελληνικός λαός θα της δώσει οριστική απάντηση. Θα βάλει τέλος στα μνημόνια της λιτότητας, της υποτέλειας και της αναξιοπρέπειας και θα ανοίξει το δρόμο για προοδευτικές εξελίξεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.

    ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΠΑΣΟΚ
    Η διενέργεια δημοψηφίσματος ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κυβέρνησης και της Βουλής των Ελλήνων και όχι στην αρμοδιότητα της ΕΕ ή κυβερνήσεων άλλων κρατών-μελών. Ζήτημα δημοψηφίσματος συνεπώς δεν τίθεται. Το ζήτημα στην Ελλάδα δεν είναι η παραμονή ή όχι στο ευρώ, αλλά η οριστική έξοδος από την κρίση και η αποκατάσταση της ουσιαστικής ισοτιμίας της χώρας μέσα στην Ευρώπη, με ασφάλεια και με χειρισμούς που προστατεύουν τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών, ανακόπτουν την ύφεση και την ανεργία, προστατεύουν τα εισοδήματα, ιδίως τα χαμηλά και μεσαία, και δίνουν προοπτική και αισιοδοξία.

    ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
    Κατηγορηματικά αντίθετος με την πρόταση της κ. Μέρκελ για διεξαγωγή δημοψηφίσματος στην Ελλάδα με το ερώτημα της παραμονής ή όχι στο ευρώ, είναι ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνος Καμμένος. Ο κ. Καμμένος μάλιστα κάλεσε την κ. Μέρκελ αν επιμένει στο δημοψήφισμα, ας το κάνει η ίδια στη χώρα της. «Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να κάνουμε δημοψήφισμα. Είμαστε μέσα στην Ευρώπη, είμαστε μέσα στο ευρώ, και καμία διαδικασία δεν προβλέπει είτε να βγούμε μόνοι μας είτε να μας βγάλουν από το ευρώ» τόνισε συγκεκριμένα Πάνος Καμμένος, απόψε μετά την συνάντησή του με τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σούλτς. Όπως είπε ο κ. Καμμένος «αν η Γερμανία, η κ. Μέρκελ, επιμένει σε δημοψήφισμα, ας το κάνει για τη χώρα της, ας το κάνει για τη Γερμανία αν θέλει να παραμείνει εκείνη στο ευρώ».

    ANΤΙΔΡΑΣΗ ΚΚΕ
    Το ΚΚΕ απορρίπτει και καταγγέλλει τον εκβιασμό περί διενέργειας δημοψηφίσματος που έθεσε η Α. Μέρκελ με το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή». Πέρα από το γεγονός ότι αυτό δεν μπορεί να διενεργηθεί από υπηρεσιακή κυβέρνηση, αποτελεί ωμό εκβιασμό σε βάρος του λαού και στήριξη στα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» και στην ελληνική πλουτοκρατία. Είναι επίσης μία ακόμα απόδειξη ότι η κατάργηση των μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων απαιτεί σύγκρουση με την ΕΕ. Το ΚΚΕ είναι γνωστό ότι καλεί το λαό με τους δικούς του όρους να οργανώσει την πάλη του και με δική του πρωτοβουλία να βγάλει ο ίδιος την Ελλάδα από την ΕΕ. Θα προχωρήσει έτσι μπροστά με δικό του σχεδιασμό και στόχο, πράγμα που είναι τελείως διαφορετικό από το να την βγάλουν οι άλλοι από την ΕΕ. Γιατί λύση υπέρ του λαού σημαίνει: Αποδέσμευση από την ΕΕ, με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους.

    ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

    Η πρόταση Μέρκελ για δημοψήφισμα αποτελεί ωμή παρέμβαση στην εσωτερική πολιτική ζωή της χώρας. Προφανής της σκοπός η τρομοκράτηση του ελληνικού λαού και η κάμψη της θέλησής του να πολεμήσει το εθνοκτόνο μνημόνιο.
    Παρά τις όποιες διαψεύσεις της γερμανικής κυβέρνησης, ο θόρυβος που ήδη δημιουργήθηκε, πέτυχε απόλυτα τον παραπάνω σκοπό. Ο «Λαϊκός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή» καλεί όλους τους Έλληνες να αντισταθούν στους ξένους δυνάστες της χώρας και τους εγχώριους τοποτηρητές τους. Ο Αγώνας για Εθνική Ανεξαρτησία συνεχίζεται

    Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

    Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 28 δις ευρώ!

    Δεν θέλω να σας τρομάξω, αλλά έχετε ακούσει τώρα τελευταία τον κ. Βενιζέλο; Στον κόσμο του. Λες και δεν ζούμε σ' αυτήν την χώρα. Λες και δεν βιώνουμε μια πρωτοφανή καταστροφική ύφεση που τρέχει αυτή την στιγμή με ρυθμό -8% σε ετήσια βάση για το 2012, έχει εκτοξεύσει την ανεργία στο 22% επίσημα, έχει βυθίσει στην ανέχεια το 45% του ενεργού πληθυσμού της χώρας και έχει κυριολεκτικά συνθλίψει την εσωτερική αγορά. Ο ετήσιος δείκτης κύκλου εργασιών (τζίρος) στο χονδρικό εμπόριο μειώθηκε το 2009 κατά 8,9%, το 2010 κατά 5,9%, ενώ το 2011 κατά 13,4%. Μέσα σε τρία χρόνια εξαφανίστηκε πάνω από το 28% του τζίρου στο χονδρεμπόριο, ενώ το 2012 προμηνύεται ακόμη χειρότερη χρονιά. Αντίστοιχα ο ετήσιος δείκτης κύκλου εργασιών (τζίρος) του λιανικού εμπορίου μειώθηκε το 2009 κατά 7,1%, το 2010 κατά 5,0%, το 2011 κατά 7,7%, ενώ το 2012 εκτιμάται ότι θα μειωθεί περισσότερο από 10,9%! Δηλαδή την περίοδο 2009-2012 χάθηκε πάνω από το 30% του λιανικού τζίρου.
    Οι πολιτικές των μνημονίων επιδείνωσαν από κάθε άποψη την ύφεση και κυρίως την δραματική συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι ο ετήσιος δείκτης κύκλου εργασιών (τζίρος) στον τομέα υπηρεσιών παροχής καταλύματος και εστίασης, ο οποίος επειδή συνδέεται και με τον τουρισμό αποτελούσε μια από τα πιο δυναμικά μερίδια της εσωτερικής αγοράς, πνέει τα λοίσθια. Το 2009 υπέστη μείωση κατά 9,1%, το 2010 κατά 8,2%, το 2011 κατά 7,4% και για το 2012 εκτιμάται ότι θα συρρικνωθεί περεταίρω κατά 8,9%. Με άλλα λόγια η αγορά αυτή έχασε μέσα σε τέσσερα χρόνια πάνω από το 1/3του ετήσιου τζίρου της. Μπορεί να αναβιώσει μια οικονομία με τέτοια καθίζηση της εσωτερικής της αγοράς, κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς; Ούτε κατά διάνοια.
    Για να ανακάμψει η εσωτερική αγορά που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση χρειάζεται ένα βασικό συστατικό. Δραστική αύξηση της αγοραστικής δύναμης του πληθυσμού. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με έναν τρόπο σήμερα: με την πραγματική αύξηση του μέσου λαϊκού εισοδήματος, του μισθού και της σύνταξης. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Οι κυβερνήσεις τα παλιότερα χρόνια είχαν επινοήσει την υποκατάσταση της πραγματικής αύξησης του λαϊκού εισοδήματος με την επέκταση του ιδιωτικού δανεισμού. Κι έτσι εξασφάλιζαν την πλασματική επέκταση της ενεργού ζήτησης του πληθυσμού χωρίς πραγματικές αυξήσεις εισοδημάτων στα λαϊκά στρώματα. Η ιστορία αυτή τελείωσε οριστικά. Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι μπορούν οι τράπεζες και οι κυβερνώντες δεν μπορεί να συμβεί το ίδιο. Η δανειακή επέκταση νοικοκυριών και μικρομεσαίων είναι πλέον αδύνατη. Όχι μόνο γιατί δεν παρέχουν δάνεια οι τράπεζες, αλλά γιατί τα νοικοκυριά, οι ελευθεροεπαγγελματίες και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πνίγονται τόσο πολύ από τα δάνεια, ώστε κάθε επέκταση του δανεισμού είναι αναπόφευκτο να πηγαίνει όχι στην αγορά, αλλά στην εξυπηρέτηση παλιότερων δανείων.
    Αυτός είναι και ο λόγος που μια από τις πρώτες πράξεις παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάκαμψης της οικονομίας, θα πρέπει να εστιάζεται σε δυο πολύ βασικές συνθήκες: Αφενός, στην πραγματική αύξηση του εισοδήματος των λαϊκών στρωμάτων, ώστε να αναχαιτιστεί η καθίζηση της εσωτερικής αγοράς. Και αφετέρου, στην διαγραφή των ιδιωτικών χρεών νοικοκυριών και μικρομεσαίων προς τις τράπεζες προκειμένου να πάψει ο φαύλος κύκλος του υπερδανεισμού. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο υπό καθεστώς μνημονίων και δανειακών συμβάσεων; Ούτε κατά διάνοια
    Όλα αυτά βέβαια για τον κ. Βενιζέλο δεν είναι παρά επικίνδυνες και τυχοδιωκτικές αντιλήψεις. Πώς είναι δυνατό να τολμάμε να αμφισβητούμε τον μονόδρομο της καταστροφής που μας έχουν δρομολογήσει αυτός και οι όμοιοί του

    Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

    Θα ''κλάψει'' 395 δις ευρώ η ευρωζώνη εαν βγει η Ελλάδα από το ευρώ

    Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα για την Ευρώπη, κατά τους Financial Times, θα είναι πως ''η μετάδοση της κρίσης θα γίνει ένα κανόνι που θα βάλει εναντίον της Ισπανίας''.
    Διαβάστε όλο το άρθρο με τίτλο : Στα 395 δισ. ευρώ το κόστος του Grexit
    ''Κίνδυνος μετάδοσης: Ο φόβος των αγορών από τότε που ξεκίνησε η κρίση χρέους της ευρωζώνης. Η έξοδος της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα θα φέρει αυτόν τον κίνδυνο στο επίκεντρο, και μάλιστα με τρόπο που ουδείς μέχρι σήμερα δεν είχε φανταστεί.
    Η αποκαλούμενη Grexit θα θέσει υπό αμφισβήτηση τα τείχη προστασίας της ευρωζώνης -που πολλοί επενδυτές χαρακτηρίζουν ανεπαρκή- και θα ασκήσει τρομακτική πίεση στον τραπεζικό της κλάδο. Για τους περισσότερους στις αγορές, όμως, η βασική ανησυχία δεν αφορά τον άμεσο αντίκτυπο, αλλά κυρίως το παράδειγμα που θα θέσει η Ελλάδα για τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης.
    «Η βασική ανησυχία κατά την άποψή μας δεν είναι κατ’ ανάγκην ο πρώτος αντίκτυπος, αλλά το τι συνεπάγεται για την αδιάσπαστη φύση της ευρωζώνης» αναφέρει ο Jim Reid της Deutsche Bank και συμπληρώνει: «Ειδικότερα, το τι θα συμβεί εάν στο μέλλον και άλλες χώρες της ευρωζώνης εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Οι επιπτώσεις, στο σύνολό τους μπορεί να μην γίνουν αισθητές αμέσως, καθώς πολλά μπορούν να συμβούν με τον καιρό. Η αποχώρηση της Ελλάδας μπορεί να είναι επικίνδυνο παράδειγμα, εάν οι άλλες οικονομίες συνεχίσουν να αποδυναμώνονται».
    Το άμεσο κόστος κρίνεται ότι δεν θα είναι μικρό, δεδομένου ότι η Ελλάδα πιθανότατα θα κηρύξει στάση πληρωμών στο χρέος της. Χαρακτηρίζεται, όμως, διαχειρίσιμο.
    Ο Νικόλαος Πανηγυρτζόγλου, της JPMorgan, εκτιμά ότι το άμεσο κόστος για την ευρωζώνη ανέρχεται στα 395 δισ. ευρώ - σε αυτά συνυπολογίζονται τα 240 δισ. ευρώ των πακέτων στήριξης για τη χώρα, τα 130 δισ. ευρώ του Target 2 με δανεισμό από κεντρικές τράπεζες άλλων χωρών της ευρωζώνης και 25 δισ. ευρώ από τον δανεισμό εμπορικών τραπεζών.
    Το μεγάλο και αναπάντητο μέχρι τώρα ερώτημα είναι πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος μετάδοσης. Οι αρχές της ευρωζώνης επεδίωξαν τη δημιουργία νέων θεσμών, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF), με μόνιμα και προσωρινά εργαλεία στήριξης αντιστοίχως, που συνδυαστικά έχουν δυνατότητα χρηματοδότησης ύψους 750 δισ. ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, παράλληλα, έχει δείξει την ετοιμότητά της να στηρίξει τα κρατικά ομόλογα των χωρών της περιφέρειας όποτε κρίνεται απαραίτητο.
    Παρ' όλα αυτά, πολλοί στις αγορές ανησυχούν μήπως, αν οι θεσμικοί δανειστές όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση χάσουν όλα τα χρήματα που εμπιστεύθηκαν στην Ελλάδα, δεν θα έχουν τη δυνατότητα να στηρίξουν τη Ρώμη και τη Μαδρίτη. Το premium που πληρώνει η Ισπανία για να δανειστεί συγκριτικά με το γερμανικό επιτόκιο άγγιξε χθες νέο ρεκόρ, στις 481 μονάδες βάσης.

    Πράγματι, οι ξένοι επενδυτές φαίνεται ότι έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους. Τους τελευταίους εννέα μήνες, οι ξένοι επενδυτές πούλησαν ιταλικά κρατικά ομόλογα ύψους 200 δισ. ευρώ. Αντιστοίχως, για τα ισπανικά ομόλογα, οι πωλήσεις από ξένους επενδυτές άγγιξαν τα 80 δισ. ευρώ με βάση τις εκτιμήσεις της JPMorgan. Επισημαίνεται ότι ξένοι επενδυτές κατέχουν κρατικά ομόλογα των δύο χωρών συνολικά 800 δισ. ευρώ.
    Δύο είναι τα πιθανά σενάρια: Το πρώτο είναι εκείνο της άτακτης χρεοκοπίας στην Ελλάδα και το πανδαιμόνιο που θα ακολουθήσει με μαζικές πωλήσεις ιταλικών και ισπανικών κρατικών ομολόγων. Το δεύτερο είναι λιγότερο καταστροφικό και αφορά μία τεράστια, συντονισμένη πολιτική δράση. Η ΕΚΤ θα θέσει και πάλι σε ισχύ το πρόγραμμα άμεσης αγοράς κρατικών τίτλων όπως επίσης και τη στήριξη των τραπεζών της ευρωζώνης. Θα πρέπει επίσης να ανακοινωθεί κάποια μορφή δημοσιονομικής ενοποίησης, που να αφορά μεταφορές από τις ισχυρές χώρες στις πιο αδύναμες.
    Η κρίση θα αγγίξει πρώτα τις τράπεζες, των οποίων το κόστος χρηματοδότησης θα ενισχυθεί καθώς θα συρρικνώνεται η αξία των ομολόγων της περιφέρειας που παραμένει στην κατοχή τους. Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δύσκολη επειδή ορισμένες ισπανικές και ιταλικές τράπεζες χρησιμοποίησαν τα φθηνά δάνεια από την ΕΚΤ για να αγοράσουν εγχώριους κρατικούς τίτλους.
    Ο τραπεζικός κόσμος, όμως, φαίνεται διχασμένος από το πόση αναστάτωση θα φέρει η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ο Stuart Gulliver, διευθύνων σύμβουλος της HSBC, υποστήριξε την προηγούμενη εβδομάδα ότι «η ευρωζώνη θα επιβιώσει αλώβητη».
    Οι τραπεζίτες υποστηρίζουν ότι ως προς την προετοιμασία του χρηματοοικονομικού κλάδου έχουν γίνει όλα όσα μπορούσαν να γίνουν. Πολλές τράπεζες έχουν μειώσει την έκθεσή τους στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της περιφέρειας. Έχουν δημιουργηθεί σχεδιασμοί εκτάκτου ανάγκης ώστε να μπορέσουν οι τράπεζες να αντεπεξέλθουν με την εισαγωγή της δραχμής εντός 24 ωρών.
    «Υπάρχουν δύο βασικά θέματα» αναφέρει ο Piers Le Marchang, της Nomura, και συμπληρώνει: «Κανείς δεν ξέρει ποια όπλα θα βγάλει η Ε.Ε. από τη φαρέτρα της και δεν ξέρουμε τι θα πράξει η Ελλάδα, η οποιαδήποτε άλλη χώρα, ως προς την αλλαγή της νομοθεσίας, αν θα υπάρξουν έλεγχοι στο συνάλλαγμα ή άλλα μέτρα που θα εμποδίσουν την πληρωμή μας».
    «Βασικά, είναι μία τεράστια παρτίδα στο σκάκι, όπου είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς πέρα από την επόμενη κίνηση», προσθέτει.

    Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

    Δημοκρατία-Δημοκράτες και Χρυσή Αυγή

    Παρακολουθώ από το εξωτερικό όπου ζω τις εξελίξεις στην πατρίδα, την Ελλάδα μας.
    Ακούω δηλώσεις αρχηγών, ταγών της πολιτικής και της δημοκρατίας. Προστάτες της δημοκρατίας και παρακολουθώ με έκπληξή μου τους αφορισμούς
    .
    «Δεν κάθομαι στο ίδιο τραπέζι με την Χρυσή Αυγή» λένε ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ.
    «Να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή» λέει ο κομμουνιστής ή αριστερός ή δημοκράτης δήμαρχος Θεσσαλονίκης Μπουτάρης.
    Και διερωτώμαι….
    · Δεν χορτάσατε από το παρελθόν και μάλιστα το πρόσφατο της Ελλάδος;
    · Δεν σας δίδαξε τίποτα η ιστορία;
    · Δεν έχετε καταλάβει το πόσο υπέφερε ο Ελληνικός λαός από τους πάσης φύσεως διχασμούς;
    · Τι δίδασκε το 114; Το ξεχάσατε; Εδώ έρχεται η διαφήμιση που λέει: «…όταν λέω όλοι, εννοώ όλοι ΕΚΤΟΣ από τους Έλληνες που ψήφισαν Χρυσή Αυγή»
    · Στην βουλή δεν θα πάτε επειδή θα είναι μέσα και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής;
    · Είναι δημοκρατία αυτή;
    · Είναι λογική αυτή;
    · Δεν ντρέπεστε;
    Δεν συνεχίζω να εκθέτω τις απόψεις μου διότι οι σκέψεις που θέλω να καταγράψω προκαλούν εμετικές τάσεις.
    Τελικά οι πλέον δημοκράτες είναι οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής που δεν αφορίζουν κανένα και μιλάνε με όλους, χωρίς ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ….
    Ουδέποτε ψήφισα Χρυσή Αυγή. Όλα αυτά που ακούω με προβληματίζουν. Τι θα γίνει αν η Χρυσή Αυγή πάρει το 15%; Θα αφορίσουν τους Έλληνες; Κι’ αν πάρει 25%; Τι σόι τρέλλα είναι αυτή; Σκέπτομαι πολύ σοβαρά να ψηφίσω Χρυσή Αυγή, έτσι, για να δω τι θα κάνουν.
    Έχω να ψηφίσω τουλάχιστον 20 χρόνια στην πατρίδα, όμως οι αφορισμοί με έχουν πείσει ότι αξίζει τον κόπο, αυτή την φορά, να υποβληθώ στα τεράστια έξοδα του ταξιδιού ΟΧΙ για να ψηφίσω Χρυσή Αυγή, αλλά ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή πρώτον να μαυρίσω τους άλλους, αλλά και να τους δώσω ένα μήνυμα ενότητας.
    Τέτοιες βλακείες γινόντουσαν και στην μεσοπολεμική Γερμανία με αποτέλεσμα να ανέλθει στην εξουσία ο κριθείς ανίκανος για τον βαθμό του δεκανέως Αυστριακός ΧΙΤΛΕΡ που στις φλέβες του φέρει εβραϊκό αίμα, το δε μέγιστο, αν όχι όλοι, οι στενοί του συνεργάτες ήταν όλοι, μα όλοι εβραϊκού αίματος.

    Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

    Τον Β. Μαρκεζίνη προτείνει για πρωθυπουργό η Χρυσή Αυγή

    Ιδιαίτερα... χαρακτηριστικός ήταν ο διάλογος που είχαν στο τέλος της συνάντησης, ο Κάρολος Παπούλιας με τον πρόεδρο της Χρυσής Αυγής, Νίκο Μιχαλολιάκο!
    Αφού έμαθαν αμφότεροι πως πήγαν στο ίδιο σχολείο, συζήτησαν για το αν είναι ο Νίκος Μιχαλολιάκος κακός άνθρωπος, κάτι που επιχείρισε να "περάσει" ο πρόεδρος της Χρυσής Αυγής....
    Ακολουθεί το χαρακτηριστικό απόσπασμα:
    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Κύριε Πρόεδρε, αν με θέλετε κάτι άλλο…
    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Όχι. Ήσασταν σαφής.
    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Σας ευχαριστώ που με δεχθήκατε.
    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Για όνομα του Θεού, μην το λέτε αυτό.

    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Έναν τόσο κακό άνθρωπο.

    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Δεν νομίζω.

    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Όχι, όπως τέλος πάντων εικάζουν και λένε.
    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Από τη Γούβα και κακός;

    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Από τη Γούβα, ακριβώς. Στα σύνορα Γούβας- Παγκρατίου μάλλον, Δικαιάρχου και Φιλολάου.

    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Δικαιάρχου και Φιλολάου.

    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Στη Γούβα στην Πλατεία Πλυτά έπαιζα μικρός. Να μην σας κουράζω άλλο γιατί ξέρω ότι είχατε…


    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Σας ευχαριστώ. Έχω αναλάβει την υποχρέωση να σας εγχειρίσω από τον κ. Καμμένο τις θέσεις του κόμματός του.


    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Να είστε καλά.

    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Και εσείς το ίδιο.

    ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ (Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή): Να είστε καλά. Την καλησπέρα μου. Χαίρετε, κύριε Πρόεδρε.
    ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (Πρόεδρος της Δημοκρατίας): Στο καλό, κύριε Πρόεδρε.

    Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

    Δεν έχει πάτο η κοροϊδία και η αναξιοπιστία

    Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ως τη στιγμή που έκλεισαν οι κάλπες, έπαιζε με τον πιο άθλιο τρόπο με τον πόνο του λαού, υπέκλεψε ψήφους με τερατώδη ψέματα. Από το βράδυ της Κυριακής, με τον κυνισμό που διακρίνει τους τυχοδιώκτες, άρχισε να αναιρεί μία προς μία τις υποσχέσεις του, με την ίδια ευκολία που τις μοίραζε αφειδώς προεκλογικά.
    Εως την κάλπη, διακήρυττε με επιμονή: «Η πρώτη πράξη του νέου συνασπισμού εξουσίας με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η καταγγελία του μνημονίου». Γευστικότατο το δόλωμα για όσους είχε πείσει προηγούμενα με την προπαγάνδα του ότι το μνημόνιο είναι η πηγή της δυστυχίας τους και όχι η εξουσία των αστών, που σε όλη την ΕΕ επιβάλλει την ίδια πολιτική, με ή χωρίς μνημόνιο.
    Απ' την επόμενη μέρα των εκλογών, με τις λαϊκές ψήφους στην τσέπη πια, τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Για να φτάσουμε την Παρασκευή ο Γ. Δραγασάκης (το οικονομικό «μυαλό» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) να δηλώσει στον ρ/σ Real:
    «Η έννοια της καταγγελίας είναι ένας πολιτικός όρος. Τι θα πει καταγγέλλω; Υπάρχουν αρκετές συγχύσεις. Στη σκέψη τη δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης. Δηλαδή, να βγούμε και μονομερώς να πούμε διαγράφουμε το χρέος, καταγγέλλουμε κ.λπ. Δεν είναι και λογικό να το πει κανείς αυτό. Αυτό που θα γίνει είναι μία επαναδιαπραγμάτευση, ένα πλαίσιο διαφορετικό μέσα στο οποίο θα θέσουμε τους δικούς μας στόχους. Από εκεί και πέρα (...) άλλο το τι θέλουμε να κάνουμε κι άλλο το πώς θα γίνει αυτό».
    Επιστολή - διαπιστευτήρια στην ΕΕ
    Του Δραγασάκη είχε προηγηθεί η αποκαλυπτική επιστολή Τσίπρα στους ευρωενωσιακούς αξιωματούχους (προέδρους της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως και στους επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Γιούρογκρουπ), την οποία δικαιολογημένα ο Δ. Παπαδημούλης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτήρισε «επηρεασμένη από το πνεύμα της θεσμικής ευθύνης που χαρακτηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ».
    Καταθέτοντας τα διαπιστευτήριά του, ο Αλ. Τσίπρας τους διαμηνύει ότι η ΕΕ και η αντιλαϊκή της στρατηγική, όπως εκφράζεται και με τα μνημόνια, δε διατρέχουν κανέναν κίνδυνο απ' το ενδεχόμενο να αναλάβει το κόμμα του τη διακυβέρνηση της χώρας και πως το μόνο που ζητάει είναι η επαναδιαπραγμάτευσή τους! Ο,τι δηλαδή λένε με ένα στόμα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ.
    Από την επιστολή απουσιάζει κάθε αναφορά σε «καταγγελία του μνημονίου», σε κατάργηση των προβλεπόμενων μέτρων, σε αποκατάσταση μισθών και συντάξεων και στις άλλες υποσχέσεις που πουλάει ο ΣΥΡΙΖΑ στο λαό. Τους γράφει ότι η ψήφος του λαού απονομιμοποιεί πολιτικά το μνημόνιο, για το οποίο εκτιμά ότι είχε «ήδη απονομιμοποιηθεί όσον αφορά την οικονομική αποτελεσματικότητά του», αφού «απέτυχε στην επίτευξη των ίδιων του των στόχων», στο να αντιμετωπίσει «τις δομικές ανισορροπίες και ανισότητες της ελληνικής οικονομίας»!
    Προσπαθεί μάλιστα ενώπιόν τους να εμφανιστεί ως δύναμη που εγγυάται την αποκατάσταση των «στρεβλώσεων» της οικονομίας, γράφοντας ότι αν και «ο ΣΥΡΙΖΑ επεσήμαινε όλα τα τελευταία χρόνια τις ενδογενείς αδυναμίες της οικονομίας», εντούτοις οι κυβερνήσεις «αγνόησαν τις προτάσεις μας για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις».
    Τους λέει ακόμα ότι «το PSI έχει αποτύχει να διασφαλίσει με αξιόπιστο τρόπο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του αυξανόμενου δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ της Ελλάδας» και τους καθησυχάζει ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ στόχος και μάλιστα επιτακτικά άμεσος είναι η «αντιστροφή της καθοδικής τάσης της οικονομίας μας»,εφιστώντας τους την προσοχή ότι πρέπει «επειγόντως να διασφαλίσουμε την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα στη χώρα».
    Μάλιστα, επικρίνει το πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης, αλλά πρωτίστως απ' τη σκοπιά της επίδρασής του στην οικονομία αφού, όπως λέει, «την οδηγεί στην καταστροφή, χωρίς να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης».
    Επαναδιαπραγμάτευση και όχι καταγγελία
    Επιχειρεί, τέλος, να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα της ΕΕ και επί της ουσίας ζητάει επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, αναφέροντας επί λέξει: «Οφείλουμε να επανεξετάσουμε ολόκληρο το πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής, δεδομένου ότι δεν απειλεί μόνο την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πηγή αστάθειας για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση και την Ευρωζώνη (...) Είναι βαθιά η πίστη μας ότι το πρόβλημα της κρίσης είναι ευρωπαϊκό, και άρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να βρεθεί η λύση».
    Σε πολύ απλά ελληνικά, ο πρόεδρος του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ λέει στην ΕΕ ότι του είναι αδιανόητη οποιαδήποτε λύση των λαϊκών προβλημάτων εκτός του πλαισίου και «κανόνων» της ΕΕ, δεσμεύεται απέναντί της ότι δεν πρόκειται να αναλάβει καμία μονομερή πρωτοβουλία και πως όποια απόφαση ληφθεί θα είναι «αμοιβαία αποδεκτή» και σε συνεννόηση με τα όργανα της ΕΕ.
    Μετά το σούσουρο που προκάλεσε η νέα του κωλοτούμπα, που μάλιστα αφορά τη βασική προγραμματική του δέσμευση, ο μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ διένειμε την Παρασκευή non paper προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, χωρίς να το καταφέρνει. Στο διά ταύτα, επικεντρώνουν στις «αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο», αφού εκεί πρέπει «να αλλάξει η κυρίαρχη οικονομική πολιτική» και το «πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής»! Προσθέτουν, μάλιστα, ότι «εάν η Ελλάδα καταγγείλει το μνημόνιο και το ευρωπαϊκό πλαίσιο παραμείνει, τα προβλήματα θα επανέλθουν και θα αναπαράγονται».
    Ομολόγησαν, δηλαδή, για πολλοστή φορά μέσα στη βδομάδα που πέρασε, ότι καμιά πρόθεση να καταγγείλουν το μνημόνιο δεν έχουν, και επιπλέον τα εναποθέτουν όλα στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ (δηλαδή τον θύτη) καλλιεργώντας αυταπάτες ότι ο λαός θα σωθεί αν η λυκοσυμμαχία θα αποκτήσει μια άλλη πολιτική.
    Πρόκειται για πλήρη κατάρρευση της προπαγάνδας, με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε προεκλογικά να κοροϊδέψει το λαό και να κλέψει την ψήφο του. Τώρα, μάλιστα, λέει στο λαό ότι ακόμα κι αν καταγγείλει το μνημόνιο, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, όσο το «πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής παραμένει ίδιο»!Δηλαδή, φούμαρα αυτά που έλεγε στο λαό ότι μια κυβέρνηση της αριστεράς θα άλλαζε δήθεν τη ζωή του, θα αποκαταστούσε μισθούς και συντάξεις, θα καταργούσε αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους και πάει λέγοντας.
    Τα αποκαλυπτήρια της απατεωνιάς
    Υπήρξαν όμως κι άλλες εξόχως αποκαλυπτικές παρεμβάσεις στελεχών του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του Αλ. Τσίπρα στο πλαίσιο και του προεκλογικού σόου που έστησε αξιοποιώντας τη διερευνητική εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης:
    -- Ο Αλ. Τσίπρας το βράδυ της Τετάρτης μιλώντας στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα παρέπεμψε στις καλένδες την υλοποίηση των υποσχέσεων που έχει δώσει στο λαό, δηλώνοντας ότι ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί κάποτε,«σε ένα συνολικό πλαίσιο παρεμβάσεων και διεργασιών στο ευρωπαϊκό επίπεδο που θέλουμε να επιταχύνουμε», αφού θα πρέπει «να σταματήσουμε να απομονώνουμε την εξεύρεση λύσης στην Ελλάδα και να διεκδικήσουμε ευρωπαϊκή λύση».
    -- Η επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ μνημονίου επίπεδα, την οποία ο Δ. Στρατούλης παρουσίαζε σαν δεδομένη λέγοντας: «Δεν είναι αυτονόητο αυτό; Με αυτό τον προεκλογικό στόχο δεν εκλέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ;», έδωσε τη θέση της στη διατύπωση για «ανάγκη άμεσης ακύρωσης εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου και ειδικότερα των επαίσχυντων εκείνων νόμων που περικόπτουν περαιτέρω μισθούς και συντάξεις». Ο Δ. Παπαδημούλης πιο ειλικρινής δήλωσε: «Δεν υποσχεθήκαμε ποτέ πριν τις εκλογές ότι λεφτά υπάρχουν κι αν εμείς έρθουμε στα πράγματα θα γυρίσουν οι μισθοί και οι συντάξεις, πατώντας ένα κουμπί, στο επίπεδο που ήταν το 2008 και το 2009».
    -- Η «παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και τον οικολογικό επανασχεδιασμό της ανάπτυξης», γρήγορα αντικαταστάθηκε από: «(...) θα ζητήσουμε και θα διεκδικήσουμε ισχυρή πολιτική διαπραγμάτευση για τους όρους επανένταξης της χώρας μας στο διεθνή και ευρωπαϊκό καταμερισμό εργασίας».
    -- Ο Στρατούλης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε με βεβαιότητα σε συνέντευξή του ότι η κυβέρνηση της αριστεράς θα καταργήσει τα χαράτσια και θα επιστρέψει στο λαό τα χρήματα που έχουν ήδη καταβάλει. Την ίδια ώρα, ο Λαφαζάνης, βουλευτής κι αυτός, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν θα επιστραφούν τα χρήματα που κατατέθηκαν ήδη γι' αυτό το σκοπό, έλεγε: «Αυτά θα τα δούμε, δεν είμαι έτοιμος αυτή τη στιγμή να σας πω ποια θα είναι μια κυβερνητική πολιτική».
    -- Ο Γ. Σταθάκης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) δήλωνε ότι ο στόχος της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά το θέμα της δανειακής σύμβασης - την οποία θα κατήγγελλαν αμέσως - είναι να υπάρξει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση με τους εταίρους και δανειστές, ώστε όπως είπε «να διασφαλιστούν και οι μεν και οι δε, και οι εταίροι και εμείς, ότι πρώτον θα μας επιτραπεί να ανακάμψουμε, να δημιουργήσουμε ανάκαμψη στην οικονομία, και δεύτερον να έχουμε μια δανειακή σύμβαση αναχρηματοδότησης του χρέους συμβατή με την οικονομική πραγματικότητα της Ελλάδας».
    -- Οσο για τα μεγάλα λόγια περί φορολόγησης του πλούτου και αναδιανομής του; Πήγαν κι αυτά περίπατο. Αντικαταστάθηκαν, σύμφωνα με τον Γ. Μηλιό υπεύθυνο οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝ, με «στοχευμένα μέτρα, συμφωνίες με επιχειρηματικούς ομίλους με βάση κάποια στοιχεία, για παράδειγμα θα ζητήσουμε από τους Ελληνες εφοπλιστές να δείξουνε τον πατριωτισμό τους και σε επίπεδο μιας έκτακτης εισφοράς»!

    Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

    Η Ελλάδα παραχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας

    Η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία παραχώρησαν μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας, υποστήριξε ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι, προσθέτοντας ότι «δεν θα ευχόταν ποτέ» κάτι τέτοιο για τη Ιταλία.
    Ο Μάριο Μόντι, αναφερόμενος στις τρεις αυτές χώρες στις οποίες «επιβλήθηκαν τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», δήλωσε ότι «είναι πολύ σημαντικό, και για μια χώρα ιδιαίτερα ανοικτή προς την παγκόσμια διάσταση, να διατηρήσει, οπωσδήποτε, μια αυτόνομη ικανότητα λήψης αποφάσεων. Η Ιταλία, λίγο έλειψε να μετατραπεί σε αποικία», τόνισε.
    «Η δημοσιονομική πειθαρχία που ζητήσαμε δεν αποτέλεσε μια παραχώρηση σε λογικές που αποφασίσθηκαν από άλλους, αλλά, αντιθέτως, καλέσαμε τους Ιταλούς να δείξουν, όλοι μαζί, ότι διαθέτουν περηφάνια, τους καλέσαμε να αναλάβουν συγκεκριμένες ευθύνες για ένα καλύτερο μέλλον», προσέθεσε ο Ιταλός πρωθυπουργός.

    Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

    Παράθυρο για συγκρότηση κυβέρνησης από Φ.Κουβέλη

    Παράθυρο για συγκρότηση κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών αφήνει η χθεσινή πρόταση του Φώτη Κουβέλη, προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, ενώ από το...
    πρωί εντείνονται οι παρασκηνιακές διεργασίες μεταξύ όλων των πλευρών.

    Οι πιέσεις από την Ευρώπη, η δραματική κατάσταση της χώρας και το (πολύ) πιθανό ενδεχόμενο στις νέες εκλογές - όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις - ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα, αναγκάζει τις ηγεσίες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να ρίξουν πολύ νερό στο κρασί τους, ώστε τουλάχιστον να κερδίσουν χρόνο.
    Παρά τις συζητήσεις περί «οικουμενικής κυβέρνησης», με εξαίρεση ΚΚΕ και «Χρυσή Αυγή» - για διαφορετικούς βεβαίως λόγους - όλοι κατανοούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συμμετάσχει στην κυβέρνηση, ούτε και οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες», αν και κάποιοι βουλευτές τους δεν αποκλείεται να στηρίζουν επιμέρους θέματα, καθώς ο Π. Καμμένος έχει δηλώσει πως τα μέλη της Κοινοβουλευτικής
    Ομάδας θα ψηφίζουν ελεύθερα, κατά συνείδηση.
    Ο πραγματικός στόχος είναι η συγκυβέρνηση από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, από Αντώνη Σαμαρά, Ευάγγελο Βενιζέλο και Φ. Κουβέλη. Μια κυβέρνηση συνεργασίας των τριών αυτών κομμάτων, άλλωστε, θα διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 168 εδρών. Σε περίπτωση δε που δεν αποδεχθεί ο Φώτης Κουβέλης να λάβει τη θέση του πρωθυπουργού, συζητούνται ήδη τα ονόματα των αντιπροέδρων της ΝΔ, που έχουν κρατήσει μια συναινετική στάση εδώ και πολύ μεγάλο διάστημα, του Δημήτρη Αβραμόπουλου και του Σταύρου Δήμα. Μια τέτοια κυβέρνηση, είναι φανερό πως θα «διευκολυνθεί» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους άλλους δανειστές, αν και είναι επίσης φανερό ότι αυτό θα οφείλεται στην ψήφο των πολιτών στις κάλπες της 6ης Μαΐου, ενώ η θητεία της θα φτάνει έως και τις ευρωεκλογές της άνοιξης του 2014, ευρωεκλογές που θα διεξαχθούν για πρώτη φορά ταυτόχρονα με τις δημοτικές, σύμφωνα με το νόμο Ραγκούση.
    Ο ΣΥΡΙΖΑ αποκλείει κατηγορηματικά να συμμετάσχει σε μια τέτοια κυβέρνηση, με τον Αλέξη Τσίπρα να μιλάει για «αριστερό Καρατζαφέρη», αναφερόμενος εμμέσως στον Φώτη Κουβέλη, ή με τον Μανόλη Γλέζο να χαρακτηρίζει «εφιάλτες» όσους τυχόν στηρίζουν κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το κλίμα φορτίζουν ακόμα περισσότερο ανακοινώσεις, όπως π.χ. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που ζητάει «να εμποδιστούν οι νέες κυβερνήσεις Τσιριμώκων», ενώ καλεί σε ξεσηκωμό ενάντια «στην τρόικα και τα παιδιά της».
    Ταυτόχρονα, πάντως, εντείνονται οι επιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα, με στόχο ουσιαστικά να καταστούν «όχι τόσο οξεία αντιπολίτευση». Παράλληλα καθίσταται σαφές πως αν ο Πρόεδρος της ΝΔ είναι αυτός που θα διαφωνήσει στη συγκρότηση συγκυβέρνησης με ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, θα βρεθεί ενώπιον σημαντικών εξελίξεων στο εσωτερικό του κόμματός του. «Σημείο αιχμής» των επιθέσεων κατά του ΣΥΡΙΖΑ είναι η επιστολή του Αλέξη Τσίπρα προς Μπαρόζο, Ρομπάι και Σουλτς, με την οποία ο Πρόεδρος του κόμματος δεν αναφέρει πως θα καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση. Λόγω αυτού κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί δυο γλώσσες, μια προς τους δανειστές και μια προς το εσωτερικό της χώρας.

    Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

    Μέρκελ προς Παπανδρέου: Θέλω οι Έλληνες να πονέσουν

    Αποκαλύψεις για όσα έγιναν κατά τη συμφωνία εφαρμογής του δανειακού προγράμματος διάσωσης, κάνει η εφημερίδα Wall Street Jouranl σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα…
    Μεταξύ άλλων, εκτός από την επισήμανση της αδυναμίας των ελληνικών αρχών για εφαρμογή μέτρων καταπολέμησης κυρίως της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, παρουσιάζεται η εικόνα -και μέσα από αναφορές για τις θέσεις Μέρκελ- ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως πείραμα για μια πειθαρχημένη Ευρώπη στο δημοσιονομικό τομέα.

    Στο δημοσίευμα καταγράφεται ειδικά η γερμανική πολιτική για τις χρεωμένες χώρες της νότιας Ευρώπης. «Είναι πρόγραμμα αυτοκτονίας, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για το ευρώ», δήλωσε η Λούκα Κατσέλη, σημειώνοντας ότι «στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, παντού, το ίδιο λάθος γίνεται», αναφερόμενη στην εμμονή της ΕΕ για περικοπή των δαπανών σε περίοδο ύφεσης.
    Με αναφορά στις γερμανικές προειδοποιήσεις για πιστή εφαρμογή της δανειακής σύμβασης, σημειώνεται ότι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι το πιο δαπανηρό στην ιστορία για τη σωτηρία μιας χώρας.
    «Ήταν σχεδόν αδύνατη αποστολή», ανέφερε ο Γιώργος Παπανδρέου, ο «άτυχος», όπως σημειώνεται, Έλληνας πρωθυπουργός, ο οποίος διαπραγματεύτηκε την «αρχική διάσωση» και στη συνέχεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, «από εξέγερση στο κόμμα του, το περασμένο φθινόπωρο». Ο κ. Παπανδρέου σημείωσε, κατά την εφημερίδα ότι όταν ζήτησε από τη Μέρκελ ηπιότερα μέτρα το 2010, η Γερμανίδα καγκελάριος του είπε ότι το πρόγραμμα βοήθειας έπρεπε να πονέσει, πως «θέλουμε να είμαστε σίγουροι πως κανένας άλλος δεν θα θέλει αυτό».
    Αναφορά γίνεται και στις θέσεις που είχε διατυπώσει ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν για τον τρόπο αντιμετώπισης του ελληνικού προβλήματος, οι οποίες ήταν αντίθετες με τις ευρωπαϊκές, παρουσιάζοντας μια σειρά από αλλαγές που προέβλεπε το σχέδιο διάσωσης, όπως την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και των προνομίων που είχαν διάφορες επαγγελματικές ομάδες.
    Στο δημοσίευμα γίνονται αναφορές και στις προσπάθειες του τότε υπουργό Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος «βρέθηκε όλο και περισσότερο απομονωμένος στο γραφείο του», στις μαζικές αντιδράσεις που ακολούθησαν ενάντια στα μέτρα, στην όλο και αυξανόμενη διόγκωση της κρίσης με την αύξηση των ανέργων.

    Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

    Η έξοδος από το ευρώ,είναι εδώ για την Ελλάδα"

    Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει με την Ελλάδα, ούτε μπορεί να προβλέψει με σιγουριά τις εξελίξεις για την πολιτική και οικονομική πορεία της χώρας μας.
    Αυτό είναι το συμπέρασμα που εξάγεται μέσα από πληθώρα δημοσιευμάτων, αναλύσεων και ραδιοτηλεοπτικών ρεπορτάζ σε αμερικανικά ΜΜΕ, για την κατάσταση που διαμορφώνεται, μετά τις ....
    προχθεσινές βουλευτικές εκλογές.

    Την ίδια στιγμή, πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι τα αποτελέσματα των εκλογών σε Γαλλία και Ελλάδα, καθώς και τα μηνύματα που έρχονται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, επαυξάνουν τη δυναμική για συνολική αναθεώρηση της μέχρι τώρα ακολουθούμενης πολιτικής για λιτότητα.
    Επίσης, σημειώνεται ότι πολλοί τώρα κάνουν λόγο για στήριξη επιλογών που θα ωθούν στην ανάπτυξη, αλλά το ερώτημα που θέτουν είναι: πώς θα προχωρήσει η ανάπτυξη χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις;
    Σε αρκετές αναφορές επαναφέρεται το σενάριο για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ενώ επισημαίνεται ο κίνδυνος για αρνητικές επιπτώσεις στην Ευρώπη, αλλά και με δυσμενείς συνέπειες στην αμερικανική αγορά, δημιουργώντας αίσθημα ανασφάλειας στην κυβέρνηση Ομπάμα, μιας και οι ΗΠΑ βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο.
    Η «Ουάσιγκτον Ποστ» αναφέρει ότι υπάρχει πλέον ανοικτό το ενδεχόμενο για να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, με όλες τις οδυνηρές συνέπειες που θα είχε για το κοινό νόμισμα, αλλά και την πορεία της αμερικανικής και παγκόσμιας οικονομίας. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, απαιτήθηκαν πολλοί μήνες διαπραγματεύσεων για τη διαμόρφωση του σχεδίου διάσωσης για την Ελλάδα, αλλά χρειάσθηκαν μόλις 12 ώρες εκλογικής διαδικασίας για να τιναχθεί η συμφωνία στον αέρα, επαναφέροντας τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.
    Μεταξύ άλλων, υποστηρίζεται ότι οι Έλληνες περιόρισαν την επιρροή των δύο κομμάτων που στήριξαν το μνημόνιο. Οι περισσότεροι πολιτικοί και αναλυτές προσβλέπουν στην αποτυχία των προσπαθειών για σχηματισμό κυβέρνησης και στη διενέργεια νέων εκλογών τον Ιούνιο. Οι ξένοι ηγέτες ωστόσο δεν άφησαν χθες πολλά περιθώρια αλλαγής του εφαρμοζόμενου προγράμματος λιτότητας, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, καθώς η Γερμανίδα καγκελάριος, 'Αγκελα Μέρκελ, επανέλαβε την εμμονή της στο πρόγραμμα σταθεροποίησης, ενώ ο Αυστριακός καγκελάριος, Werner Faymann, επανέφερε το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.
    Η «Νιου Γιορκ Τάιμς» υπογραμμίζει ότι «η προοπτική αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη αυξάνεται ολοένα και περισσότερο». Σύμφωνα με τη νεοϋορκέζικη εφημερίδα, πολλοί αναλυτές δηλώνουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αναδυθεί από την τρέχουσα κρίση με μια κυβέρνηση ικανή ή πρόθυμη να εφαρμόσει τις εντολές των διεθνών δανειστών της για αυστηρές περικοπές, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις πολύ ευρύτερες από τα εθνικά όρια της χώρας.
    Άλλες χώρες, τονίζεται χαρακτηριστικά, που έχουν δανείσει απευθείας την Ελλάδα, όπως η Ισπανία, θα αντιμετωπίσουν ενδεχομένως μεγάλες απώλειες, δεδομένου ότι ένα χρηματοπιστωτικό γεγονός στην Ελλάδα θα καταστήσει τους επενδυτές ακόμη πιο επιφυλακτικούς να συνεχίσουν το δανεισμό προς την ισπανική κυβέρνηση. Εκτός αυτού, σημειώνεται στη σχετική ανταπόκριση, οικονομικοί αναλυτές ανησυχούν ότι μια ελληνική χρεοκοπία μπορεί να βλάψει τη Γερμανία και τη Γαλλία, χώρες οι οποίες μέχρι στιγμής δεν θεωρούνται ότι βρίσκονται σε επισφαλή θέση.
    Σε άλλο κείμενο στην ίδια εφημερίδα, προβάλλεται η άποψη ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί να παραμείνει η χώρα εντός ευρωζώνης, ωστόσο σύμφωνα με τον Kenneth S. Rogoff, καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, «δεν είναι σαφές πως οι Έλληνες μπορούν να παραμείνουν εντός Ευρωζώνης επί μακρόχρονη περίοδο».
    «Μια ελληνική έξοδος από το ευρώ θα υπογράμμιζε ότι δεν υφίσταται μακροπρόθεσμο σχέδιο για την Ευρώπη και θα μπορούσε να οδηγήσει σ' ένα χαοτικό τέλος για το υπόλοιπο της ευρωζώνης» δήλωσε ο κ. Rogoff, προσθέτοντας ότι «με ένα αντιμνημονιακό πλήθος να κυριαρχεί στην ελληνική Βουλή, ορισμένοι επενδυτές θεωρούν ότι είναι απλώς ζήτημα χρόνου να αθετήσει η χώρα τις υποσχέσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για μεγάλες περικοπές στις δαπάνες και για υψηλότερους φόρους».
    Η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» αναφέρει ότι οι δραματικές εξελίξεις στην ελληνική πρωτεύουσα πραγματοποιήθηκαν την επαύριον των γενικευμένων αλλαγών στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, όταν οι ψηφοφόροι κουρασμένοι από τα μέτρα λιτότητας σε Γαλλία, Ελλάδα και άλλες χώρες, αντέδρασαν στους καθιερωμένους πολιτικούς ηγέτες τους.
    Όπως σημειώνεται, η υπομονή των Ευρωπαίων έναντι της Ελλάδας αρχίζει να εξαντλείται και ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός Ευρωπαίων διαμορφωτών πολιτικής αρχίζει να συντάσσεται με την άποψη οικονομολόγων του ιδιωτικού τομέα, που δηλώνουν ότι μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν θα προκαλέσει γενικότερη καταστροφή.
    Συνέντευξη Τσαρλς Νταλάρα
    Ο εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF), Τσαρλς Νταλάρα, σε συνέντευξή του στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC, υποστήριξε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως η Γερμανία παραμένουν ιδιαίτερα προσηλωμένες στην λιτότητα σε βάρος της ανάπτυξης, επιδεινώνοντας την κατάσταση σε χώρες όπως την Ελλάδα. «Παρατηρούμε ότι το πολιτικό πλαίσιο έχει οδηγήσει στην αποσύνθεση της ευρωπαϊκής οικονομίας», όπως είπε, προσθέτοντας ότι «η γενική προσήλωση στις άμεσες δημοσιονομικές περικοπές θα πρέπει να προσαρμόζεται στην οικονομική πραγματικότητα. Εάν θέλουμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη στους επενδυτές, θα πρέπει να αλλάξουμε την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς ήταν πολύ οδυνηρή η επικέντρωση στις άμεσες δημοσιονομικές περικοπές, δημιουργώντας την αίσθηση μιας αδιέξοδης κατάστασης».
    Ο κ. Νταλάρα εμφανίστηκε αισιόδοξος για το μακροπρόθεσμο μέλλον της Ελλάδας, επισημαίνοντας παράλληλα ότι στο άμεσο μέλλον θα τεθεί σε δοκιμασία η αποφασιστικότητα της χώρας. «Παρακολουθώ προσεκτικά τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αλλά θα πρέπει να αφήσουμε την διαδικασία να ολοκληρωθεί. Θα χρειασθεί χρόνος για να υπάρξουν αποτελέσματα, αλλά όταν καθίσει η σκόνη θα έχουμε μια κυβέρνηση που θα αντιληφθεί ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να εφαρμόσει τις περισσότερες πλευρές του προγράμματος οικονομικών μεταρρυθμίσεων» τόνισε ο επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου.
     

    ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

    AGIOS GR VIDEO

    Text

    AGIOS GR BLOG Copyright © 2009 Community is Designed by Bie