Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

    Τα δεδομένα που βρέθηκαν μέσα σε laptop των τρομοκρατών του ISIS

    Όταν μαχητές μιας μικρής δύναμης ανταρτών της Συρίας εισέβαλαν σε κρησφύγετο του ISIS νωρίτερα αυτό το έτος, δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα ανακαλύψουν κάτι τόσο πολύτιμο. Δεν ήταν όπλα, πυρομαχικά ή χρήματα, ήταν ένα laptop. Ένα laptop γεμάτο με χιλιάδες κρυφά αρχεία, που περιείχαν συστήματα, οδηγίες κατασκευής βομβών, και οδηγίες παρασκευής βιολογικών όπλων μαζικής καταστροφής στο σπίτι.

    Η επιδρομή στο κρησφύγετο του ISIS έγινε τον Ιανουάριο στη συριακή επαρχία Idlib, κοντά στα τουρκικά σύνορα. Αυτή την εβδομάδα, ο διοικητής της ομάδας, Abu Ali, παρέδωσε τον υπολογιστή στους δημοσιογράφους Harald Doornbos και Jenan Moussa του Foreign Policy για να του ρίξουν μια ματιά:
    Τα περιεχόμενα του φορητού υπολογιστή έχουν αποδειχθεί ένας θησαυρός που παρέχει ιδεολογική αιτιολόγηση για τις οργανώσεις της Jihad – και πρακτική εκπαίδευση για θανατηφόρες εκστρατείες του ισλαμικού κράτους. Περιλαμβάνουν βίντεο του Osama bin Laden, εγχειρίδια κατασκευής βομβών, οδηγίες για κλοπή αυτοκινήτων, και μαθήματα μεταμφιέσεων.
    Οι δύο δημοσιογράφοι παρατηρώντας τα έγγραφα, κατάλαβαν ότι το laptop του ISIS περιείχε κάτι περισσότερο από εγχειρίδια μιας τυπικής προπαγάνδας και διδασκαλίας που χρησιμοποιούνται από τους Τζιχαντιστές. Τα έγγραφα αποκάλυπταν ότι ο ιδιοκτήτης του φορητού υπολογιστή ήταν ο ίδιος διδάσκαλος για τη χρήση βιολογικών όπλων, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μια πιθανή επίθεση που θα συγκλονίσει όλο τον κόσμο.
    Ο φορητός υπολογιστής φαίνεται να ανήκε στο χημικό και βιολόγο με το όνομα Muhammad S, ο οποίος σπούδασε σε πανεπιστήμιο της Τυνησίας. Το γεγονός ήταν εύκολο να το καταλάβουν καθώς στο laptop υπήρχαν ένα σωρό εργασίες του πανεπιστημίου, αλλά και μια φωτογραφία του ιδιοκτήτη.
    Άλλα αξιοσημείωτα αρχεία που ανακάλυψαν οι δημοσιογράφοι περιλαμβάνουν ένα φετβά 26 σελίδων γραμμένο από τον κληρικό του Τζιχάντ, Nasir al-Fahd. Περιέχει τον εξορθολογισμό για το πόσο ευχαριστημένος θα είναι ο προφήτης αν οι Τζιχαντιστές ξεκληρίσουν όλη την Ευρώπη με την βουβωνική πανώλη, το βιολογικό όπλο το Muhammad S.
    Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο Foreign Policy

    Kίνα και Ρωσία έδωσαν την χαριστική βολή στην Αμερική. Τέρμα το δολάριο στις μεταξύ τους συναλλαγές.

    Μια μια συμφωνία αστραπή και μια απόφαση βόμβα για τα παγκόσμια χρηματιστήρια, που αυτή τη στιγμή δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν, Κίνα και Ρωσία αποφάσισαν οι μεταξύ τους συναλλαγές για την προμήθεια πετρελαίου και φυσικού αερίου να γίνονται σε Ρούβλια ή Γουάν (τα τοπικά νομίσματα Ρωσίας και Κίνας αντίστοιχα).

    Αυτό είναι το πρώτο σε παγκόσμιο επίπεδο χτύπημα "κάτω από τη μέση" για την οικονομία της Αμερικής, αφού έτσι αμφισβητείτε ευθέως η σταθερότητα του νομίσματος τους και ουσιαστικά καταργείται η "αναγκαία υποχρεώση για συναλλαγές σε δολάρια".
    Αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες χώρες σε ανάλογες ενέργειες, ειδικά χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας, που ούτως ή άλλως δεν έχουν καλές σχέσεις με την Αμερική.
    Η σχετικές υπογραφές από τους υπευθύνους των εταιρειών gazprom και της Δημόσιας Εταιρείας Ενέργειας Κίνας, έπεσαν πριν από λίγους μήνες και τώρα με την παρουσία των προέδρων των δύο χώρων, άρχισες και η επίσημη συναλλαγή στα τοπικά νομίσματα.

    Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

    Ουκρανία: Συνεδριάζει εκτάκτως το ΝΑΤΟ – Το Λονδίνο απειλεί την Ρωσία


    Ουκρανία: Συνεδριάζει εκτάκτως το ΝΑΤΟ – Το Λονδίνο απειλεί την Ρωσία

    Κλιμακώνεται η ένταση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας με αφορμή τις καταγγελίες της Ουκρανίας ότι η Ρωσία έχει εισβάλλει στην επαρχία Ντονέτσκ.

    Αύριο συνεδριάζουν εκτάκτως οι αντιπρόσωποι των 28 χωρών μελών του ΝΑΤΟ με την συμμετοχή της Ουκρανίας παρά το γεγονός ότι η χώρα δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
    Την ίδια ώρα από το Λονδίνο ο Ντέιβιντ Κάμερον έκανε λόγο για κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας της Ουκρανίας από τη Ρωσία και απείλησε την Μόσχα με κυρώσεις.
    «Προτρέπουμε τη Ρωσία να ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο και να βρει μία πολιτική λύση σε αυτήν την κρίση. Εάν η Ρωσία δεν το κάνει, τότε θα δεν θα πρέπει να έχει καμία αμφιβολία ότι θα υπάρξουν περαιτέρω συνέπειες» τόνισε ο Ντέιβιντ Κάμερον.

    Αρβελέρ: Οταν μου λένε ότι υπάρχει κρίση, γελάω


    Αρβελέρ: Οταν μου λένε ότι υπάρχει κρίση, γελάω

    «Όταν μου λένε ότι υπάρχει κρίση, γελάω». Η βυζαντινολόγος, πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόνης και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δελφών έδωσε το δικό της στίγμα σε σχέση με αυτό που αποκαλούμε σήμερα κρίση.

    Δηλώνει στο ΑΠΕ:
    «Εγώ γνώρισα την κατοχή. Για να πάω στο σχολείο περνούσα πάνω από πτώματα πεινασμένων ανθρώπων, τα οποία μάζευε ένα καροτσάκι του δήμου. Λοιπόν, όταν μου λένε ότι υπάρχει κρίση, γελώ».
    Αναφερόμενη στην εικόνα που έχει ο μέσος πολίτης στο εξωτερικό για τους Έλληνες, ανέφερε ένα πρόσφατο περιστατικό που βίωσε:
    «Είχα πάρει ένα ταξί πρόσφατα στο Παρίσι», αναφέρει, «και μου λέει ο ταξιτζής "κυρία Αρβελέρ, πρέπει να βοηθήσουμε τους Ισπανούς γιατί είναι εργατικοί, κάνουν ό,τι πρέπει, όχι σαν τους Έλληνες".
    "Για στάσου" τον κόβω. "Ξέχασα, είστε Ελληνίδα, αλλά δεν πειράζει αλήθεια λέω" μου λέει». »Οι Έλληνες αυτή τη στιγμή πάνε με όποιον δίνει τα λεφτά», συμπληρώνει η επιφανής ακαδημαϊκός για την ελληνική στάση στα προβλήματα της χώρας.
    «Είναι άσχημο αυτό, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Θυμάμαι μία μέρα ταξίδευα με τον Ντελόρ και μου λέει "πες μου λίγα πράγματα για την Ελλάδα". "Είναι μία χώρα, όπου δεν είσαι άνθρωπος, είσαι πακέτο, το πακέτο Ντελόρ" του απάντησα.
    Η Ευρώπη δεν είναι μόνο τα χρήματα που δίνει. Η Ευρώπη έχει υποχρεώσεις, αλλά και εμείς έχουμε υποχρεώσεις απέναντί της. Αν ρωτήσεις έναν Έλληνα ποιες είναι οι υποχρεώσεις που έχουμε απέναντι στην Ευρώπη, δεν θα σου απαντήσει κανείς».
    «Οι Έλληνες έχασαν την δυνατότητα του οράματος»
    «Νομίζεις ότι οι Έλληνες έχουν πάθει καθίζηση. Δεν υπάρχει ένα όραμα. Μνημόνιο-όχι μνημόνιο. Το μνημόνιο είναι όραμα; Τι θα πεις στα παιδιά; Όχι μνημόνιο, καλά, αλλά μετά; Λοιπόν, αυτό με φοβίζει πολύ περισσότερο απ’ όλα. Ότι έχασαν οι Έλληνες τη δυνατότητα -όχι της ελπίδας, την οποία έχουν εναποθέσει στους ξένους- αλλά του οράματος», δήλωσε η κ. Αρβελέρ για την σημερινή πραγματικότητα, συμπληρώνοντας:
    Περάσαμε από τα τσαρούχια στα Tod’s
    «Κάποτε είπα κάτι και μου θύμωσε όλος ο κόσμος. Ότι περάσαμε από τα τσαρούχια στα Tod’s. Είναι μία ατάκα που όμως αν την αναλύσεις έχει αλήθεια. Από τις σκηνές της κατοχής φτάνουμε στο "πάρε δάνειο", "πάρε αυτοκίνητο", "πάρε και δεύτερο και τρίτο".
    Εγώ μόνο στην Ελλάδα βλέπω οικογένειες να έχουν δύο αυτοκίνητα, ένα μονό και ένα ζυγό».
    «Δεν πάψαμε ποτέ να είμαστε σε εμφύλιο πόλεμο»
    «Νομίζω ότι φταίει η εμφυλιακή κρίση. Δεν πάψαμε ποτέ να είμαστε σε εμφύλιο πόλεμο. Δεν πάψαμε ποτέ να έχουμε αυτόν το διχασμό», δήλωσε δίνοντας την δική της ερμηνεία για τα δεινά που μας κατατρέχουν.
    Και μιλώντας για δεινά, η κ. Αρβελέρ δήλωσε περί Χρυσής Αυγής: «Η "Χρυσή Αυγή" καλπάζει, όπως και η Χαμάς στην Παλαιστίνη. Είσαι μεγάλη γυναίκα, πας να πάρεις τις πέντε πεντάρες σου και σε περιμένει ο πεινασμένος μετανάστης να σου τις πάρει, σε παίρνει το αγόρι της Χρυσής Αυγής, σε πηγαίνει πιο κάτω, οπότε το λες στον εγγονό, στην κόρη, στον γιο. Δεν ήρθαν οι δικοί σου να σε πάνε και σε πήγε η "Χρυσή Αυγή". Oπότε να ψηφίσουμε "Χρυσή Αυγή", γιατί αυτοί θα πηγαίνουν στη θέση μας, αντί να παίρνουμε εμείς την γιαγιά την παίρνουν αυτοί.
    Δεν έχει εθνικό χαρακτήρα η "Χρυσή Αυγή", γιατί αν είχε θα είχε μια άλλη στάση απέναντι στο μεταναστευτικό κίνημα. Και αυτό είναι το μόνο πράγμα, που φοβίζει τους Ευρωπαίους. Δεν τους φοβίζει η οικονομική κρίση, άλλωστε όλοι περνάνε οικονομική κρίση, αλλά η "Χρυσή Αυγή" δεν θα περάσει στην Ευρώπη. Έχει καταντήσει η Ελλάδα να είναι ένα υπόδειγμα ρατσισμού για τους ξένους. Αν ρωτήσεις ποια είναι η πιο ρατσιστική χώρα στην Ευρώπη, θα σου πουν αμέσως η Ελλάδα. Αλλά έχουν άδικο οι Ευρωπαίοι γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη ανοιχτή χώρα. Είναι το πέρασμα όλων. Πάντως, αν δεις την παγκοσμιότητα στην καλή της εκδοχή, δεν υπάρχει πια ξένος… Οι Ευρωπαίοι, ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει, γελάνε. Αλλά με τη "Χρυσή Αυγή" δεν γελάνε καθόλου», είπε. Τέλος, η πρύτανης του πανεπιστημίου της Σορβόννης ανέφερε την θλίψη της για το «μαύρο» στην ΕΡΤ: «Με ρώτησαν οι γάλλοι δημοσιογράφοι "τι έγινε" και τους είπα "δεν υπάρχει εθνικός αερομεταφορέας, δεν υπάρχει εθνική τηλεόραση, ε, μένει ο εθνικός ύμνος"».
    Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

    Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

    Εφιαλτικά τα στοιχεία για την ISIS: Στα 100.000 άτομα η δύναμή της!!!

    Στον εφιαλτικό αριθμό των 100.000 ανδρών (και γυναικών) ανέρχεται η δύναμη της εγκληματικής ισλαμικής οργάνωσης ISIS (τώρα IS) όπως αποκάλυψε ιρακινός αξιωματούχος ασφάλειας.

    Ο αριθμός αυτός των τζιχαντιστών (τους οποίους αίφνης ανακάλυψαν τα ελληνικά ΜΜΕ καθώς μέχρι και πριν από λίγο καιρό τους αποκαλούσαν «ακτιβιστές» και συριακή αντιπολίτευση…) εάν ισχύει είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τους 10.000(!) που οι αρχικές εκτιμήσεις έκαναν λόγο.
    Ο κυριότερος λόγος για την εντυπωσιακή αυτή άυξηση της δύναμης της ISIS είναι η δυνατότητα της, όπως αναφέρεται να «απορροφά» και να ενσωματώνει στη δομή της πολυάριθμες άλλες ισλαμικές οργανώσεις «ακτιβιστών» που δραστηριοποιούνται κυρίως στη Συρία αλλά και σε μεγάλο αριθμό εθελοντών που συρρέουν από την Ευρώπη. «Το ισλαμικό κράτος δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Είναι μια επέκταση άλλων ομάδων οι οποίες προϋπήρχαν», αναφέρει ο Hisham al-Hashimi ο οποίος είναι σύμβουλος των ιρακινών υπηρεσιών ασφαλείας.
    Όπως αναφέρει ο ίδιος με την κατάληψη και της Μοσούλης τον Ιούνιο, η οποία είναι σουνιτικό προπύργιο, η ISIS κατόρθωσε να εντάξει στη δύναμη της χιλιάδες νέους εθελοντές πολλοί εκ των οποίων υπηρετούσαν στον Στρατό του Saddam Hussein και τώρα είναι αντίθετοι στην Σιιτική κυβέρνηση του Ιράκ. Ο κίνδυνος όμως της ISIS δεν αφορά μόνο το Ιράκ βέβαια αλλά και την Ευρώπη καθώς στα σχέδια της οργάνωσης είναι η επέκταση του «Χαλιφάτου» και στην Ευρώπη σύμφωνα με το χάρτη που έχει δημιουργήσει η ίδια.
    Όπως αναφέρεται από τον αυστριακό Τύπο κύρια πύλη διακίνησης των ισλαμιστών προς και από την Ευρώπη αποτελεί η Αυστρία και τα Βαλκάνια. Οι ισλαμιστές χρησιμοποιούν την Αυστρία καθώς βρίσκεται σε καίρια θέση στον οδό προς τα Βαλκάνια και από εκεί προς την Τουρκία χώρα η οποία ακόμη και τώρα δεν εμποδίζει τους εθελοντές να εισέρχονται στην Συρία, αν και τυπικά η Άγκυρα έχει αποκαλέσει την οργάνωση ως τρομοκρατική.
    «Ο πόλεμος στη Συρία προσελκύει χιλιάδες εθελοντές της ISIS από όλη την Ευρώπη στην Αυστρία» σύμφωνα με έκθεση των αυστριακών υπηρεσιών ασφαλείας και αντι-τρομοκρατίας.
    Στην ίδια έκθεση αναφέρεται πως πολλοί εξ αυτών είναι Τσετσένοι οι οποίοι έρχονται από τον Καύκασο στην Αυστρία και από εκεί στα Βαλκάνια για να εισέλθουν στην Συρία μέσω Τουρκίας, ενώ σημειώνεται πως πρόκειται για πλέον σκληρούς και φανατικούς ισλαμιστές που πολεμούν εκεί. Στην έκθεση τονίζεται πως η Αυστρία έχει γίνει κύριο κέντρο συγκέντρωσης και οργάνωσης της ISIS με τους εθελοντές να ταξιδεύουν μέσω των δυτικών Βαλκανίων προς την Τουρκία. Η ίδια διαδρομή ισχύει και για όσους επιστρέφουν από την Συρία για να αναλάβουν ηγετικές και οργανωτικές θέσεις σε διάφορες χώρες μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα.
    Ο ρόλος της Τουρκίας όπως τονίζεται είναι ιδιαίτερα σημαντικός καθώς αδυνατεί (κυριότερα δεν θέλει) να ελέγξει τα σύνορά της με τη Συρία με αποτέλεσμα η «κυκλοφορία» των τζιχαντιστών προς και από τη Συρία μέσω της Τουρκίας να είναι πρακτικά απρόσκοπτή. Πολλοί δε εξ αυτών καταλήγουν στην Ελλάδα μέσω της γνωστής Αιγιακής οδού υπό το μανδύα των «μεταναστευτικών ροών».
    Η θέση της Ελλάδας στη διακίνηση, οργάνωση και ισχυροποίηση της ISIS είναι πλέον κρίσιμη καθώς προσφέρει άσυλο σε σημαντικό τζιχαντιστών οι οποίοι δρουν στη συνέχεια ανεξέλεγκτα.
    Φυσικά κανένα μέτρο ούτε και καν σύνταξη κάποιας έκθεσης ανάλογης των αυστριακών μυστικών υπηρεσιών δεν έχει γίνει στη χώρα μας και κάνεις γνωρίζει πόσο η κατάσταση θα επιδεινωθεί στο μέλλον

    ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΚΤΥΠΩΝΕΙ TEST NOTE ΣΕ ΔΡΑΧΜΕΣ. ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ?


    ΓΙΑ ΠΙΟ ΛΟΓΟ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΚΤΥΠΩΝΕΙ TEST NOTE ΣΕ ΔΡΑΧΜΕΣ;;;;

    ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ;;;;
    ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ;;;;;
    ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΤΩΝ 50 ΔΡΑΧΜΩΝ, 100 ΔΡΑΧΜΩΝ, 200 ΔΡΑΧΜΩΝ.. ΚΑΙ 20 ΔΡΑΧΜΩΝ.

    Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

    «Μεγάλη πιθανότητα να πάμε σε DEFCON 1 πριν τις 11 Σεπτεμβρίου»

    Τον κίνδυνο για ένα επερχόμενο μεγάλο γεγονός σχεδόν ίδιου επιπέδου με αυτό της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 επισήμανε ο αντιπτέραρχος ε.α. Thomas G. McInerney μιλώντας στο αμερικανικό δίκτυο FOX News. Ο McInerney με αρκετά αινιγματικό ύφος μίλησε αρχικά για κάποιο βιβλίο το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει το Σεπτέμβριο λέγοντας:
    «Στις 7 Σεπτεμβρίου ένα μεγάλο δίκτυο ενημέρωσης και ένας εξίσου μεγάλος εκδοτικός οίκος πρόκειται να εκδώσουν ένα βιβλίο και το γεγονός αυτό πρόκειται να προκαλέσει πραγματικό σεισμό για ότι έχει συμβεί και ότι συμβαίνει. Το θέμα είναι ότι μπορούμε να δούμε μια νέα 9/11 του 2014 αυτή τη φορά και μια υπόθεση ΜΗ 370 (το αεροσκάφος των Μαλαισιανών Αερογραμμών που έχει εξαφανιστεί) να έρχονται πάλι στο φως της δημοσιότητας» για να προσθέσει:
    «Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για το οτιδήποτε. Πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα να πάμε σε DEFCON 1 το ύψιστο επίπεδο ετοιμότητας των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και να είμαστε έτοιμοι για αυτό καθώς οδεύουμε προς την 11η Σεπτεμβρίου».
    Όταν η παρουσιάστρια θέλησε να ζητήσει περισσότερες διευκρινίσεις για τις αινιγματικές δηλώσεις του πτεράρχου ο ίδιος δεν έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες παρά λέγοντας μόνο πως τώρα οι ΗΠΑ είναι λιγότερο ασφαλείας από ότι ήταν 6 χρόνια πριν.

    Οι χάκερ απειλούν με κραχ τις αγορές

    ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ : Μάλιστα ξεκίνησαν και οι προειδοποιήσεις , χτίζεται σιγά σιγά στο πεδίο η πληροφορία !

    Η επόμενη μεγάλη κρίση των χρηματαγορών θα ξεκινήσει από τον κυβερνοχώρο, με μια σειρά διαδοχικών επιθέσεων σε μεγάλους παίκτες του χρηματοπιστωτικού χώρου και μετά σειρά θα έχουν οι αγορές, εκτιμά ο επικεφαλής του IOSCO, Γκρεγκ Μέντκραφτ.
    Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο IOSCO, ο μεγαλύτερoς θεσμικός φορέας ασφάλειας συναλλαγών στον κόσμο, προειδοποιώντας ότι η επόμενη κρίση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές θα προέλθει από επίθεση χάκερ, όπως αναφέρουν οι Financial Times. Υπό το πρίσμα αυτό, ο ΙΟSCO απευθύνει έκκληση στις Αρχές να λάβουν τα μέτρα τους εγκαίρως, ώστε να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά και συντονισμένα τέτοια κρούσματα. Κατά τον Γκρεγκ Μέντκραφτ, πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου του φορέα, η επόμενη κρίση θα ξεκινήσει από τον κυβερνοχώρο με μια σειρά διαδοχικών επιθέσεων σε μεγάλους παίκτες του χρηματοπιστωτικού χώρου και μετά σειρά θα έχουν οι αγορές. «Μέσα από τις συζητήσεις μας με επιχειρήσεις διαφορετικών κλάδων, είναι σαφές πως δεν υπάρχει μια ενιαία προσέγγιση στο φλέγον ζήτημα», υπογραμμίζει ο κ. Μέντκραφτ.
    Μια πρόσφατη μεγάλη επίθεση από τον κυβερνοχώρο κατευθύνθηκε στον αμερικανικό κολοσσό λιανεμπορίου της Target, η οποία διατηρούσε δεδομένα πιστωτικών καρτών 40 εκατομμυρίων πελατών της. Στο στόχαστρο βρέθηκε και η ηλεκτρονική πλατφόρμα δημοπρασιών της eΒay. Σοβαρό πλήγμα δέχθηκαν οι διεθνείς ιστοσελίδες και από το ηλεκτρονικό μικρόβιο «Ηeartbleed», το οποίο βάλλει εναντίον του συστήματος κρυπτογράφησης που χρησιμοποιείται στο 70% του Διαδικτύου. Ολα τα παραπάνω περιστατικά καθιστούν εμφανές το πόσο ευπρόσβλητοι είναι οι ιστότοποι στις επιθέσεις. Σύμφωνα με όσα έκανε γνωστά ο Γκρεγκ Μέντκραφτ, οι αρμόδιοι κρατικοί αξιωματούχοι επιδιώκουν έως το 2015 να συγκροτήσουν μια «εργαλειοθήκη», με την οποία να αξιολογούν εάν οι επιχειρήσεις είναι επαρκώς ισχυρές για να διαχειριστούν τους έξωθεν κινδύνους. Η ιδέα, η οποία βασίζεται σε πρωτοποριακή δουλειά Αμερικανών, έγκειται στο να αναγνωριστούν οι προδιαγραφές διαχείρισης κινδύνου για την ανίχνευση, τον εντοπισμό και την απάντηση στις κυβερνοεπιθέσεις. «Το ζήτημα της ανθεκτικότητας/προσαρμοστικότητας στον κυβερνοχώρο είναι εν μέρει παραπλανητικό, γιατί μπορεί να φαίνεται συνηθισμένο, αλλά υποκρύπτει σοβαρότατο κίνδυνο», επισήμανε, τέλος, ο κ. Μέντκραφτ στους FT. «Πρέπει να δρούμε προληπτικά, εννοώντας ότι πρέπει να διασφαλίσουμε πως η διαχείριση κινδύνου από τις επιχειρήσεις διεθνώς είναι δυναμική. Το έγκλημα στον κυβερνοχώρο έχει τεράστια επίπτωση στις αγορές».
    Ηλεκτρονική επίθεση στη Sony
    Κλειστό παρέμεινε για μερικές ώρες το δίκτυο των βιντεοπαιχνιδιών PlayStation της Sony, εξαιτίας επίθεσης χάκερ. Οι χάκερ προκάλεσαν υπερφόρτωση δεδομένων, η οποία είχε ως συνέπεια το δίκτυο να αρνείται την εξυπηρέτηση των χρηστών σε διάφορα σημεία του, όπως αναφέρει το ΒΒC. Πάντως, επισήμως η εταιρεία διαβεβαίωσε τους καταναλωτές της πως δεν υπήρξε πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα. Συν τοις άλλοις, η Sony, όταν ανέλαβε την ευθύνη προσωρινής διακοπής λειτουργίας του δικτύου του PlayStation, ενημέρωσε μέσω Τwitter ότι υπήρξαν απειλές και για την ασφάλεια του στελέχους της Τζον Σμέντλεϊ, το οποίο ταξίδευε με την American Airlines. Η συγκεκριμένη πτήση άλλαξε πορεία. Η Sony, επίσης, ανέφερε ότι το FΒΙ ερευνά τις απειλές εις βάρος του κ. Σμέντλεϊ, προέδρου της Sony Online Entertainment, ο οποίος προοριζόταν να προσγειωθεί στο Σαν Ντιέγκο και κατευθύνθηκε στο Φοίνιξ της Αριζόνα. Χθες 25 Αυγούστου επρόκειτο να διεξαχθούν εργασίες συντήρησης στο δίκτυο του PlayStation, το οποίο αριθμεί 52 εκατ. χρήστες. Λόγω των χάκερ, η διαδικασία αναβλήθηκε. Ανάλογη επίθεση χάκερ είχε δεχθεί η Sony και το 2011.

    Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

    Εκλογές για τόν Οκτώβριο και ο Θεός βοηθός

    Και τώρα τι γίνετε…; Εκλογές για ξεκαθάρισμα του πολιτικού τοπίου είπε ο πρωθυπουργός και τις προκήρυξε μάλλον για τις 4 Οκτωβρίου.Φωτιά τα επιτελεία στην Μεσσηνία μια και οι τέσσερες έδρες τις ΝΔ σίγουρα δεν θα είναι ίδιες αλλά και αυτές που θα χαθούν από το κυβερνών κόμμα ποιος θα τις πάρει. Μερικά γραφεία βουλευτών ήταν έτοιμα από εχθές βγάζοντας τους εκλογικούς καταλόγους από τα συρτάρια και παίρνοντας ακόμα και τηλέφωνα…
    ΠΡΟΩΡΕΣ κάλπες για την χώρα στήνονται τον Οκτώβριο σε μια χώρα που οι πολιτικές αντιπαραθέσεις οξύνθηκαν με αποτέλεσμα να εκτραχηλιστούν τα ουσιώδη θέματα που αφορούν τον μέσο Ελληνα και τα προβλήματά του. Εμείς θα σταθούμε στην ανεργία, τις απολύσεις, τις ακάλπυτες επιταγές, την πτώση της ζήτησης και προσφοράς και ερωτούμε ευθέως. Για τους υπαλλήλους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους ΔΕΝ υπάρχουν χρήματα. Για τις ΕΚΛΟΓΕΣ και τα αναδρομικά των βουλευτών μας υπάρχουν που θα στοιχίζουν 100 εκ.Ευρώ χώρια απο τις χρηματοδοτήσεις των κομμάτων; Τελικά είμαστε 'απέραντο Φρενοκομείο' όπως είχε πει ο Εθνάρχης;

    Ανοικτή "επιστολή" προς τον νομικό κόσμο της χώρας …και όχι μόνον

    …Προς την ηγεσία της Δικαιοσύνης, …προς την ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, …προς τους γνωστούς "συνταγματολόγους" της Βουλής, …προς τον δικηγορικό σύλλογο Αθηνών …και βέβαια προς όλους τους πολίτες.

    Με τον Βουλγαράκη μάθαμε ότι το νόμιμο δεν είναι πάντα και ηθικό. Με τον Λοβέρδο θα μάθουμε ότι το ανήθικο είναι πάντα και παράνομο. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η άυλη μορφή του κεφαλαίου και τα πνευματικά δικαιώματα, αποτελεί έγκλημα τεραστίων διαστάσεων η "δήμευση" και εν συνεχεία η ολοκληρωτική καταστροφή περιουσιακών στοιχείων εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών …Περιουσιακών στοιχείων, τα οποία για πολλούς απ’ αυτούς είναι και τα μοναδικά που κατέχουν. Όταν ο διεθνής νόμος προστατεύει ακόμα και δύο στιχάκια τραγουδιού ως "πνευματική ιδιοκτησία", δεν είναι δυνατόν ο εθνικός νόμος να κάνει "κατασχέσεις" άπειρου πνευματικού κόπου και σημαντικών οικονομικών επενδύσεων …Να κάνει "κατασχέσεις" ανολοκλήρωτου πνευματικού "κεφαλαίου".
    Ρωτάμε λοιπόν τους νομομαθείς, αλλά και τους πολίτες αυτής της χώρας: Η "διαγραφή" των φοιτητών από τα πανεπιστημιακά αρχεία είναι νόμιμη, με βάση το Σύνταγμα, πράξη; Είναι μέσα στις δυνατότητες ενός κοινού αιρετού πολιτικού να πάρει φαινομενικά αναίτια μια τόσο άδικη και για πολλές χιλιάδες πολίτες μια τόσο εξοντωτική απόφαση; Έχει επίγνωση η Πολιτεία ποιο είναι το διακύβευμα αυτού του νόμου; Γνωρίζει τι ακριβώς "διαγράφει" και πόσο ακριβώς θίγει τον πολίτη, τον οποίον αφορά ο νόμος της. Γνωρίζει τι σχέση έχει το διαγραφόμενο πρόσωπο από τη λίστα με το περιουσιακό στοιχείο που χάνεται εξαιτίας αυτής της διαγραφής; Γνωρίζει αν με την πράξη της "γεννά" έννομο συμφέρον γι' αυτούς που θίγει; Γνωρίζει αν μετά από την όποια ενέργειά της θα προκαλέσει "κύμα" οικονομικών απαιτήσεων από το κράτος από την πλευρά αυτών που θίγει;
    Επιπλέον, εδώ τίθεται και ένα άλλο εξίσου σοβαρό ζήτημα. Ζήτημα νομικής φύσεως, το οποίο είναι τόσο σημαντικό, που επηρεάζει την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία του συστήματος. Σύμφωνα με το δικαιικό μας σύστημα, πάντα μια ενέργεια κρίνεται ως προς τη νομιμότητά της με βάση τον νόμο, ο οποίος ίσχυε στον χρόνο εκείνον, που αυτή η ενέργεια τελέστηκε. Δεν μπορείς δηλαδή με έναν νεότερο νόμο να "παράγεις" "εγκληματίες" από παλαιότερες δράσεις τους …δράσεις, οι οποίες δεν ήταν παράνομες στην εποχή της τέλεσής τους. Όταν λοιπόν ενεργείς "τιμωρητικά" για κάποιους πολίτες, εννοείται ότι σε κάποιον βαθμό τους έχεις καταστήσει "εγκληματίες". Αυτό είναι παράνομο να γίνεται με έναν νεότερο νόμο …Είναι παντελώς παράνομο και παράλογο.
    Αυτόν τον παραλογισμό μπορεί να τον καταλάβει κάποιος, αν σκεφτεί ένα αντίστοιχο παράδειγμα σε έναν άλλον τομέα της δημόσιας ζωής. Για παράδειγμα, υπάρχει για κάποιους κλάδους του δημοσίου σε ισχύ ένας νόμος, ο οποίος απαγορεύει τον κομματισμό στους υπαλλήλους τους. Τον απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς με την απειλή της απόλυσης …"Ευαίσθητους" κλάδους, όπως είναι για παράδειγμα αυτός της Δικαιοσύνης. Με απόφαση της Κυβέρνησης αυτός ο νόμος μπορεί να γενικευτεί και να ισχύσει για ολόκληρο τον δημόσιο τομέα.
    Δικαίωμα της Κυβέρνησης είναι να το κάνει αυτό και να απειλεί τους δημοσίους υπαλλήλους με απόλυση σε περίπτωση που αναπτύσσουν κομματική δραστηριότητα. Είναι δυνατόν όμως αυτός ο νόμος να έχει ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ισχύ και να αφορά τους υπαλλήλους εκείνους, οι οποίοι ανήκαν σε κομματικούς μηχανισμούς τα προηγούμενα χρόνια; Είναι δυνατόν να "κριθούν" αναδρομικά οι υπάλληλοι για παλιές τους νόμιμες επιλογές και να τιμωρηθούν με βάση έναν νέο νόμο που τις καθιστά παράνομες; Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να απολυθούν σχεδόν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, εφόσον, αφού μέχρι τώρα δεν ήταν παράνομη η κομματικοποίησή τους, το πιθανότερο είναι να ήταν επιλογή των περισσοτέρων σε μια Μεταπολίτευση, όπου χωρίς τη βοήθεια του κόμματος δεν "προόδευες". Πόσο βλάκας και εγκληματίας είναι αυτός, ο οποίος μπορεί και μόνον να σκεφτεί να βάλει τον όρο "Αναδρομικότητα" σε μια τέτοια κατάσταση; Ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν το σκέφτηκε αυτό, αναζητώντας νομική "φόρμουλα", για να "απολύσει" χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους. Και όμως; …Αυτό το έκανε η Διαμαντοπούλου. …Η πανάσχετη σε νομική κατάρτιση, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.
    Τα πράγματα είναι απλά. Απειλείται η ίδια η Δημοκρατία, όταν επιτρέπει στον νόμο να γίνεται όργανο φασιστικών πρακτικών. Δεν μπορεί ο νεότερος νόμος να λειτουργεί ως "δίχτυ", για να μπορεί η εξουσία να "στοχεύει", να "πιάνει" και στη συνέχεια να τιμωρεί επιλεκτικά όποιους θέλει με βάση τα χαρακτηριστικά τα οποία η ίδια επιλέγει. Ο νόμος δεν μπορεί να λειτουργεί ως "εργαλείο" τιμωρίας ανεπιθύμητων. Φαντάζεται κάποιος η δημοκρατική μας κοινωνία να θέσει τον σταλινισμό εκτός νόμου —όπως καλή ώρα τον ναζισμό— και να μην προσλαμβάνονται πλέον ως Πανεπιστημιακοί άνθρωποι, οι οποίοι υπήρξαν μέλη αυτής της εγκληματικής "συμμορίας"; Τι θα γίνει αν ένας τέτοιος νόμος έχει και αναδρομική ισχύ και άρα πιάνει και τον Λοβέρδο; …Να απολυθεί ο Λοβέρδος από το Πανεπιστήμιο, γιατί, ως σταλινικός που υπήρξε, δεν δικαιούται πρόσληψης στο δημόσιο.
    Κατάλαβε ο αναγνώστης για τι πράγμα μιλάμε; Κατάλαβε ο ίδιος ο Λοβέρδος για τι πράγμα μιλάμε; Αυτό είναι φασισμός. Αυτό είναι ο απόλυτος φασισμός. Αυτό απαγορεύεται δια ροπάλου. Δεν υπάρχει δημοκρατία, που μπορεί να αντέξει τέτοια φασιστική λογική. Δεν υπάρχει δημοκρατία, που να επιτρέπει στους φασίστες να εκμεταλλεύονται τη νομοθετική τους δυνατότητα σαν "όπλο" εναντίον των πολιτών. Αυτήν την "εκτροπή" όχι μόνον την αναγνωρίζει ο συνταγματικός μας νόμος και την απαγορεύει, αλλά προσπαθεί να κατευθύνει τα πράγματα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση …Προς την κατεύθυνση εκείνη, την οποία θα πρέπει να γνωρίζει —και θα την διαλαλούσε αν αφορούσε τον ίδιο— ο "συνταγματολόγος" Λοβέρδος.
    Επειδή το δημοκρατικό σύστημα θέλει να ευνοήσει τα μέγιστα τον άνθρωπο, σου δίνει τη δυνατότητα —αν και εφόσον ένας πιο πρόσφατος νόμος είναι πιο "ευεργετικός"— να επικαλεστείς τον "ευεργετικό" νόμο και να απορρίψεις εκείνον, ο οποίος ίσχυε τη στιγμή της τέλεσης μιας πράξης. Σου επιτρέπει, δηλαδή, αν θέλεις ή αν σε βολεύει, να "πας" προς το "ευμενέστερο", αλλά σου απαγορεύει ρητώς να πας προς το "δυσχερέστερο". Το να είναι δηλαδή ο πιο πρόσφατος νόμος χειρότερος ή αυστηρότερος από τον προηγούμενο, δεν σημαίνει ότι αφορά κάποιον, ο οποίος έχει διασφαλιστεί άπαξ από τον νόμο εκείνον, ο οποίος ίσχυε την εποχή που ενεργούσε.
    Αυτό, όμως, δεν είναι που ισχύει και για την περίπτωση των "αιωνίων"; Δεν πρέπει να αναζητήσουμε τον νόμο εκείνον, ο οποίος ίσχυε στην εποχή που έκαναν όλοι αυτοί τα "συμβόλαιά" τους με την πανεπιστημιακή "κοινότητα"; Η εγγραφή στα Πανεπιστήμια μετά από τις Πανελλήνιες Εξετάσεις αποτελούσε μια "δικαιοπραξία" μεταξύ κράτους και πολίτη …Μια νόμιμη σύμβαση, την οποία ρύθμιζε ένας συγκεκριμένος νόμος …Ένας νόμος-πλαίσιο εκείνης της εποχής. Από τη στιγμή που ο νόμος τότε επέτρεπε σε κάποιον, ο οποίος είχε εισαχθεί σε μια ανώτατη σχολή, να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε όποιον χρόνο τον βόλευε, χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε περιοριστική "οροφή" χρόνου, δεν μπορεί ο νόμος αυτός να καταστεί παράνομος με έναν νεότερο νόμο. Δεν μπορεί ένας νεότερος νόμος να καταστήσει παράνομους όλους τους πολίτες, οι οποίοι έκαναν χρήση των ευεργετημάτων του προηγούμενου νόμου …Του νόμου εκείνου, ο οποίος ίσχυε όταν έλαβε χώρα η μεταξύ τους δικαιοπραξία.
    Οι νεότεροι νόμοι αφορούν τις νεότερες δικαιοπραξίες μεταξύ των νεότερων συμβαλλόμενων μερών "…Από εδώ και πέρα" είναι η λογική τους …Από εδώ και πέρα μπορεί να αποφασίσει το κράτος με έναν νόμο ότι οι φοιτητές, όταν πάψουν να έχουν αυτήν την ιδιότητα, θα πάψουν ταυτόχρονα να ανήκουν στην κοινότητα των δυνάμει πτυχιούχων …Να αποφασίσει το κράτος ότι από τους εισακτέους μιας χρονιάς και έπειτα δικαίωμα στην ιδιότητα τού "Επί Πτυχίω" θα έχει για παράδειγμα κάποιος μόνον για τρία χρόνια μετά το πέρας της υποχρεωτικής φοίτησης. Ας ορίσει εκ νέου τι σημαίνει η ιδιότητα του φοιτητή και ας προσδιορίσει τα όρια μεταξύ των οποίων θα "κινείται" αυτή η ιδιότητα. Τα ελάχιστα όρια υπάρχουν εξ’ ορισμού, εφόσον τα Πανεπιστήμια έχουν συγκεκριμένα προγράμματα σπουδών και τα ανώτατα όρια μπορεί να τα ορίσει το κράτος με νόμο.
    Αυτός ο νόμος, όμως, δεν θα αφορά κανέναν άλλο εκτός από εκείνους που θα προβλέπεται. Τους παλαιότερους τους αφήνεις να τους "σβήσει" ο χρόνος και ο θάνατος των θνητών. Οι "λίμνες" που είναι ανεπιθύμητες εξαλείφονται, όταν απλά δεν τροφοδοτούνται. Τους "λιμνάζοντες" αφήνεις τον χρόνο να τους "εξατμίσει" και να πάψουν να υπάρχουν ως πρόβλημα. Τι θα το κάνουν το πτυχίο άνθρωποι, οι οποίοι βρίσκονται σε ηλικία σύνταξης ή έχουν ξεπεράσει τα όρια ηλικίας για διορισμούς στο δημόσιο; "Διακοσμητική" αξία έχουν γι' αυτούς τα πτυχία. Γι' αυτόν τον λόγο τούς αφήνεις απλά να υπάρχουν γραμμένοι σε κάποιους καταλόγους …Αυτό είναι το σωστό …Το ηθικό, το οποίο είναι και νόμιμο. Σε διαφορετική περίπτωση καταρρέει όλο το συνταγματικό σκεπτικό.
    Σε διαφορετική περίπτωση δεν υπάρχει ισονομία και ισοπολιτεία μεταξύ των πολιτών. Δεν είναι δυνατόν να αφήνεις πολίτες χωρίς την προστασία τού Συντάγματος. Επιπλέον είναι και ανήθικο. Αποκαλύπτει μικροψυχία. Γιατί να στερηθεί κάποιος τη χαρά της "επιστροφής" στην πρώτη του "Ιθάκη"; …Στη δική του "Ιθάκη", την οποία στερήθηκε, για να κάνει τα μεγάλα του "ταξίδια"; Όλοι μας έχουμε δει κατά καιρούς ανθρώπους στα βαθιά γεράματα να ολοκληρώνουν σπουδές, επειδή για λόγους "ανώτερης βίας" —συνήθως οικονομικούς ή οικογενειακούς— δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν στον κατάλληλο χρόνο και μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία το έκαναν. Κόστιζαν τίποτε όλοι αυτοί στην κοινωνία κατά τη διάρκεια της "απουσίας" τους; Ήταν όλοι αυτοί κάποια συγκεκριμένη απειλή για την κοινωνία; Ήταν όλοι αυτοί απειλή για την αγορά εργασίας; Βγήκαν ποτέ επιστημονικά σωματεία ή σύλλογοι να καταγγείλουν κάποια παρανομία εκ μέρους τους; Ζήτησαν ποτέ διορισμούς ή επιδόματα και αύξαναν το κόστος λειτουργίας του κράτους; Ποτέ δεν έγινε αυτό, γιατί ποτέ δεν απειλήθηκαν τα συμφέροντα κανενός, εξαιτίας των "καθυστερημένων" της εκπαίδευσης.
    Πτυχίο Κεφάλαιο.
    Αν αυτό όμως είναι το ηθικό μέρος του ζητήματος, υπάρχει και το πρακτικό. Δεν είναι μόνον ανήθικο για το κράτος να διαγράψει αυτούς τους πολίτες από τα "κατάστιχά" του, όπου τους διατηρεί χωρίς κόστος …Υπάρχει και το νομικό μέρος, το οποίο αφορά καθαρά πρακτικές παραμέτρους. Δεν είναι μόνον ανήθικο το κράτος σε περίπτωση που τους διαγράψει, αλλά είναι και παράνομο ταυτόχρονα. Υπάρχουν ποινικές ευθύνες γι' αυτούς που θα το επιχειρήσουν, έστω κι αν αυτό το κάνουν με τη "βούλα" του κράτους. Γιατί; …Γιατί το πτυχίο είναι πάνω απ’ όλα ένα βασικό περιουσιακό στοιχείο για τον άνθρωπο …Το πολυτιμότερο και μοναδικό για πολλούς συνανθρώπους μας. Το δικαίωμα της κατοχής περιουσίας είναι απαραβίαστο για το ελληνικό Σύνταγμα. Ως εκ τούτου η περιουσία του ανθρώπου προστατεύεται. Μόνον ανώτερες κοινωνικές ή εθνικές ανάγκες μπορούν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να γίνουν αιτία να δημευτεί ή να απαλλοτριωθεί ή να καταστραφεί μια ιδιωτική περιουσία.
    Άρα, τι πρέπει να δούμε; …Αν το Πτυχίου είναι μια μορφή περιουσίας και άρα μια μορφή κεφαλαίου. Είναι δηλαδή το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο για κάποιους πολίτες μόνον μεταφορικά ή αυτό ισχύει και κυριολεκτικά; Στην Ελλάδα —και με βάση την μέχρι τώρα λειτουργία του εκπαιδευτικού μας συστήματος— το Πτυχίο είναι μια μορφή Κεφαλαίου για το κάτοχό του …Μια ολοκληρωμένη, πλήρης και αναγνωρισμένη μορφή Κεφαλαίου, εφόσον ο κάτοχός του ανταμείβεται με επιπλέον παροχές κατά την εργασία του. Το γεγονός, δηλαδή, ότι στο μισθολόγιο τού Δημοσίου υπάρχει παράμετρος "πτυχίο", η οποία δικαιολογεί καταβολή επιδόματος —και άρα αύξηση του μισθού— αυτό αποτελεί απόδειξη της "κεφαλαιοποίησης" του πτυχίου. Με μόνον αυτό το στοιχείο μπορεί να αποδείξει κάποιος ότι το κάθε Πτυχίο αποτελεί μια ατόφια μορφή κεφαλαίου, το οποίο αναγνωρίζει το κράτος στον ιδιοκτήτη του.
    Το πτυχίο, δηλαδή, δεν αποτελεί απλά προϋπόθεση και τεκμήριο εξειδίκευσης για ένα επάγγελμα που απαιτεί τέτοια εξειδίκευση —ώστε να αντιμετωπιστεί ως "πάσο" ή "άδεια"—, αλλά αποτελεί "κεφάλαιο" με απολύτως προσδιορισμένη "απόδοση" για τον κάτοχό του, ανεξαρτήτως της εργασίας την οποία θα κληθεί να κάνει. Δεν είναι "πιστοποιητικό", το οποίο παρέχεται από το κράτος και απλά αποδεικνύει κάποια σεμιναριακού τύπου εκπαίδευση. Δεν είναι ένα "δίπλωμα" Excel ή ένα δίπλωμα οδήγησης, το οποίο είναι απολύτως απαραίτητο για μια πρόσληψη λογιστού ή οδηγού. Δεν είναι καν "άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος". Το Πανεπιστημιακό Πτυχίο είναι κεφάλαιο, ανεξαρτήτως του είδους της γνώσης που περιγράφει και πιστοποιεί. Είναι κεφάλαιο, το οποίο δίνει έξτρα "απόδοση" στον ιδιοκτήτη του, ανεξαρτήτως της εργασίας που καλείται να εκτελέσει. Μηχανικοί εργάζονται για παράδειγμα στις εφορίες —σε άσχετο αντικείμενο με την επιστήμη τους— και παίρνουν επίδομα πτυχίου, χωρίς να το χρησιμοποιούν στην εργασία τους.
    Αυτή είναι η απόλυτη απόδειξη της κεφαλαιοποίησης του Πτυχίου. Αυτή όμως η κεφαλαιοποίηση του Πτυχίου αυτόματα επιβάλει συγκεκριμένους χειρισμούς σ' ό,τι το αφορά …Σ' ό,τι αφορά τον χειρισμό του και την αντιμετώπιση των ιδιοκτητών του. Εφόσον δηλαδή διαπιστώσαμε ότι το Πτυχίο είναι μια μορφή κεφαλαίου, θα πρέπει να δούμε σε ποιον πραγματικά ανήκει αυτό το κεφάλαιο. Αν το Πτυχίο αποτελούσε μια δωρεάν παροχή του κράτους προς τον κάτοχό του, θα του έδινε νομιμοποίηση να του το "αφαιρέσει" σε περίπτωση που έκρινε ότι υπήρχε λανθασμένη χρήση ή ακόμα και παρατεταμένη αχρησία. Αυτό το δικαίωμα θα το είχε το κράτος, αν πλήρωνε το ίδιο τις σπουδές του πτυχιούχου. Σε μια τέτοια περίπτωση το ίδιο το κράτος θα ήταν ο ιδιοκτήτης αυτού του κεφαλαίου και ο κάτοχός του απλά ένας περιστασιακός διαχειριστής του.
    Όμως, έτσι όπως ήταν από ιδρύσεως του ελληνικού κράτος δομημένο το σύστημα παιδείας, αυτό είναι κάτι που δεν συμβαίνει. Το "κεφάλαιο" πανεπιστημιακό πτυχίο δεν υπήρξε ποτέ μια δωρεάν παροχή του κράτους προς κάποιους, οι οποίοι πληρούσαν κάποια συγκεκριμένα κριτήρια. Η Ελλάδα ποτέ δεν υπήρξε μια σοβιετικού τύπου "λαϊκή" Δημοκρατία, ώστε το κράτος να αναλαμβάνει εξ’ αρχής τα έξοδα και τη μέριμνα της δημιουργίας του επιστημονικού του δυναμικού, ώστε να το αντιλαμβάνεται ως απλό εξειδικευμένο προσωπικό χωρίς παραπάνω δικαιώματα. Στη σοβιετική Ρωσία μπορούσε το κράτος μόνο του να αποφασίζει ποιων τα πτυχία θα τους οδηγούσαν στην "επιστήμη" και ποιων στα "εργοστάσια". Δικό του ήταν το "καρπούζι" και δικό του και το "μαχαίρι". Στην Ελλάδα αυτό δεν ίσχυε ποτέ. Στην Ελλάδα την εκπαίδευση την παρείχε το κράτος ως "δωρεάν" επιλογή για ανθρώπους, οι οποίοι με ιδιωτικά κριτήρια θα την επέλεγαν …Για ανθρώπους, οι οποίοι με τα ιδιωτικά τους χρήματα θα χρηματοδοτούσαν την επιλογή τους.
    Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ποτέ δεν υπήρχε στην Ελλάδα δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα υπήρχε —υπό τις προϋποθέσεις σκληρών εξετάσεων και μεγάλων αποκλεισμών— ελεύθερη "πρόσβαση" στην εκπαίδευση με χρήση ιδίων πόρων στα όσα αυτή απαιτούσε για την ολοκλήρωση της διαδικασίας της. Το κράτος έβαζε απλά ένα "έπαθλο" σε μια εξαιρετικά δύσκολη, εξόχως δαπανηρή και βέβαια χρονοβόρα διαδικασία …Έβαζε ένα "δώρο", που, για να το "πλησιάσεις" και να το αποκτήσεις, δεν έφτανε μόνον να "στύψεις" το μυαλό σου, αλλά θα έπρεπε να ξοδέψεις και μια περιουσία …Ένα "έπαθλο", που, για να το αποκτήσεις, προϋπέθετε δύο πράγματα ταυτόχρονα: Μυαλό και χρήμα.
    Αν κάποιος δεν διέθετε κάτι απ’ αυτά τα δύο, απλά δεν μπορούσε καν να συμμετάσχει στον αγώνα γι' αυτό το πανάκριβο "έπαθλο". Άπειροι άνθρωποι, οι οποίοι είχαν τις πνευματικές δυνατότητες, δεν σπούδασαν ποτέ, γιατί απλούστατα δεν είχαν τις απαραίτητες οικονομικές δυνατότητες. Το κράτος γι' αυτόν τον λόγο δεν έβαζε "οροφή" στον χρόνο αποφοίτησης. Πώς να βάλει, όταν δεν προσφέρει σχεδόν τίποτε στη "δωρεάν" παιδεία του; Περνάει κάποιος σε ένα Πανεπιστήμιο σε κάποια γωνιά της χώρας και το κράτος δεν ενδιαφέρεται πέρα από μια ανακοίνωση της "επιτυχίας" του. Του προσφέρει ένα κάθισμα σε ένα αμφιθέατρο και λιγότερα βιβλία ανά έτος ακόμα και από αυτά που δίνει στο Λύκειο. Από εκεί και πέρα δεν το ενδιαφέρει πώς θα πάει εκεί ο φοιτητής, πού θα μείνει, τι θα τρώει. Αυτά τα θεωρεί προβλήματα της οικογένειάς του, παρ' όλο που αυτό "προσφέρει" δωρεάν παιδεία. Γι' αυτόν τον λόγο δεν έβαζε "ταβάνι" …Για να μην πιέζουν οι "επιτυχόντες" για παροχές. Γι' αυτόν τον λόγο έκανε το "κορόιδο" και δεν έβαζε "ταβάνι" στον χρόνο ολοκλήρωσης των σπουδών.
    Στην Ελλάδα, δηλαδή, υπήρχε ένας ιδιότυπος "συνεταιρισμός" κράτους και γονέων, όπου το κράτος έβαζε το οικονομικά πιο φτηνό μέρος της εκπαίδευσης και οι γονείς το πιο ακριβό μέρος, που είναι αυτό της διαβίωσης. Πιο ακριβά δηλαδή κόστιζε στους γονείς ο φοιτητής, παρά στο κράτος που τον εκπαίδευε. Γι' αυτόν τον λόγο το "κεφάλαιο"-πτυχίο ήταν και εξακολουθεί να είναι μια μεγάλης αξίας "επένδυση" για τον κάτοχό του και άρα αποτελεί περιουσιακό στοιχείο με συγκεκριμένη ελάχιστη αξία …Μια επένδυση, η οποία —όπως είπαμε— για την κατάκτησή της δεν απαιτεί μόνον το μυαλό τού κατόχου του, αλλά και μεγάλο μέρος του πλούτου του …Μια επένδυση, την οποία μπορεί κάποιος να την υπολογίσει απόλυτα …Μια επένδυση, η οποία καθημερινά προκαλεί οικονομική "αιμορραγία" σε εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.
    Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, η εισαγωγή στα ΑΕΙ ή στα ΤΕΙ στοιχίζει στους γονείς —σε σημερινές τιμές— πάνω από 14.000 ευρώ μόνον σε φροντιστήρια. Από εκεί και πέρα αρχίζει ένας μαραθώνιος εξόδων τεράστιων για τη μέση ελληνική οικογένεια. Το κράτος παρέχει σε ελάχιστους δωρεάν στέγη και διατροφή και κανένα από τα λοιπά έξοδα διαβίωσης. Για τους πολλούς όλα αυτά τα τεράστια έξοδα πρέπει να πληρωθούν από τις οικογένειές τους. Στέγη σε μια ξένη πόλη και μακριά από την οικογενειακή εστία — και μάλιστα σε δωδεκάμηνη βάση για το κάθε έτος σπουδών. Διατροφή και λοιπά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων και των μεταφορικών τους εξόδων, δημιουργούν ένα εξαιρετικά μεγάλο κονδύλιο …Ένα κονδύλιο, το οποίο για σχολές μεγάλης διάρκειας φοίτησης, όπως είναι το Πολυτεχνείο, γίνεται τεράστιο. Με λίγα λόγια, ένας φοιτητής για την οικογένειά του κοστίζει το ελάχιστο όσο ένας κοινός εργαζόμενος, εφόσον το κόστος ζωής του είναι όμοιο με το κόστος ζωής ενός κοινού εργαζόμενου. Ενοίκιο, διατροφή και λοιπά έξοδα δεν μπορούν να είναι λιγότερα από ένα ποσό των 600 ευρώ τον μήνα για πέντε χρόνια. 600*12*5=36.000 ευρώ — αν βέβαια όλα πάνε καλά και ο φοιτητής ολοκληρώσει τις σπουδές του στον ιδανικό χρόνο. 36.000+14.000=50.000 ευρώ μαζί με τα έξοδα της εισαγωγής. Μιλάμε για ένα τεράστιο ποσό για τη μέση ελληνική οικογένεια εργαζομένων. Ποσό, που για οικογένειες μη προνομιούχες έγινε επιλογή "θανάτου". Κάποιοι επέλεξαν να μην αποκτήσουν ποτέ σπίτια, για να δώσουν στα παιδιά τους πτυχία. Κάποιοι στερήθηκαν περιουσιακά τους στοιχεία, για να αποκτήσουν "άυλη" περιουσία τα παιδιά τους.
    Αυτό το "ποσό" είναι μια "επένδυση" για ένα "κεφάλαιο", το οποίο λέγεται Πτυχίο. Είναι όπως τα σπίτια, που φτιάχνουν οι άνθρωποι, για να ζήσουν μ' αυτά. Όμως, όπως συμβαίνει και με τα σπίτια, κάποια ολοκληρώνονται στον χρόνο που προβλέπεται και κάποια όχι. Κάποια, για τον οποιοδήποτε λόγο, μένουν "γιαπιά" …Νόμιμα γιαπιά, όμως, δεν ολοκληρώνονται μόνον εις βάρος των συμφερόντων των κατόχων τους και όχι εις βάρος της κοινωνίας. Υπάρχει πιθανότητα να πάει το κράτος και να γκρεμίσει ένα νόμιμο γιαπί σε ένα νόμιμο οικόπεδο, επειδή ο ιδιοκτήτης του δεν το αποπεράτωσε; …Όχι βέβαια. Γιατί; …Γιατί ο Συνταγματικός Νόμος προστατεύει τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη.
    Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό σημείο. Το Πτυχίο είναι κεφάλαιο, το οποίο ανήκει στον ιδιοκτήτη του και απλά μέσω αυτού μπορεί να ασκήσει ένα επάγγελμα …Δεν είναι "Άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος", η οποία ανήκει στο κράτος και παρέχεται στον ιδιώτη …Δεν είναι "Άδεια", την οποία ο "ιδιοκτήτης" της, που είναι το κράτος, μπορεί να την ανακαλέσει όποτε αυτό κρίνει, είτε επειδή δεν γίνεται ορθή χρήση της είτε επειδή δεν έγιναν σεβαστά τα χρονικά όρια που έχει θέσει ως προθεσμίες. Ο Πτυχιούχος θα είναι τέτοιος μέχρι να πεθάνει, είτε αυτό αρέσει στο κράτος είτε όχι. Ο Αδειούχος θα παραμένει τέτοιος για όσο διάστημα επιθυμεί το κράτος, είτε αυτό του αρέσει του ιδίου είτε όχι. Αυτή είναι η διαφορά και πρέπει να είναι κάποιος πολύ άσχετος για να μην την καταλάβει. Εφόσον λοιπόν κάποιος μπορεί να αποδείξει ότι το Πτυχίο του ελληνικού Πανεπιστημίου είναι ΚΕΦΑΛΑΙΟ για τον κάτοχό του, αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί και ως τέτοιο. Εφόσον επίσης ακόμα και η παραμέληση —έστω και σε βαθμό "εγκληματικό"— αυτού του ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ γίνεται αποκλειστικά εις βάρος των συμφερόντων του ιδιοκτήτη του και όχι εις βάρος της κοινωνίας ή του κράτους, ευνόητο είναι ότι δεν "παράγει" έννομο συμφέρον για την κοινωνία, ώστε το κράτος να επέμβει, προκειμένου να την προστατεύσει. Ο νόμος, ο οποίος προβλέπει τη διαγραφή φοιτητών, είναι παράνομος, γιατί απλούστατα παραβιάζει το Σύνταγμα. Παραβιάζει το άρθρο εκείνο, το οποίο προβλέπει την προστασία της ιδιωτικής περιουσίας. Δεν δικαιολογείται από καμία διάταξή του, που αφορά αναγκαστικές "απαλλοτριώσεις", εφόσον δεν προκύπτει ζημιά για το κράτος ή το κοινωνικό σύνολο.
    Μπορεί το κράτος να παρανομεί;
    Αν συνδυάσουμε τα παραπάνω περί αναγκαστικής γνώσης του νόμου και της ταύτισης του Πτυχίου με την έννοια του κεφαλαίου, εύκολα βγάζει κάποιος το συμπέρασμα ότι οι νόμοι —και οι περιορισμοί τους οποίους αυτοί συνεπάγονται— δεν αφορούν μόνον τους πολίτες. Ακόμα και το ίδιο το κράτος πρέπει να ελέγχεται και να περιορίζεται στις ενέργειές του. Εφόσον κοινοί άνθρωποι αποφασίζουν για τις πράξεις του, πρέπει να ελέγχεται και το ίδιο …Να ελέγχεται, εφόσον μπορεί και το ίδιο να παρανομήσει αν αγνοεί τη νομιμότητα των νόμων, τους οποίους με τη δύναμή του επιχειρεί να επιβάλει. Δεν αρκεί δηλαδή μόνον η θέλησή του, ώστε να επιβληθεί ένας νόμος. Τον νόμο τον επιβάλει πρώτα η ίδια η νομιμότητά του και μετά η δύναμη του κράτους.
    Δεν μπορεί το κράτος να "υιοθετεί" άκριτα ό,τι νόμους τού "πλασάρουν" οι άσχετες Διαμαντοπούλου και οι Λοβέρδοι και να έχει την απαίτηση το βάρος τού ελέγχου να το επωμίζονται οι πολίτες, οι οποίοι τυχόν θίγονται σαν να ήταν έμπειροι νομικοί. Οι νόμοι, τους οποίους ο νόμος τούς "αναγκάζει" να γνωρίζουν —ακόμα κι όταν δεν τους ξέρουν—, είναι οι απλοί νόμοι …Οι νόμοι, οι οποίοι δεν προκαλούν προβλήματα στην προσωπική τους ασφάλεια …Οι νόμοι, οι οποίοι δεν απειλούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα …Οι νόμοι οι απλοί, οι οποίοι έχουν σχέση με τα διαχειριστικά και όχι με τα ουσιαστικά ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία βρίσκονται υπό την προστασία του Συντάγματος.
    Αυτά, τα οποία λέμε, είναι τα βασικά και τα θεμελιώδη για μια στοιχειωδώς ευνομούμενη κοινωνία. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, κάθε φορά που αλλάζει ο οικοδομικός κώδικας, να σημαίνει πανεθνικός "συναγερμός". Δεν μπορεί, κάθε φορά που αλλάζει, να ψαχνόμαστε, για να μάθουμε αν μας ανήκουν ή όχι τα σπίτια μας ή τα γιαπιά μας …Αν θα εξακολουθήσουν να στέκονται όρθια ή αν θα μας τα γκρεμίσουν. Η όποια αλλαγή του οικοδομικού κώδικα ενδιαφέρει αυτούς που ΘΑ χτίσουν στο μέλλον και όχι αυτούς οι οποίοι έχουν ήδη χτίσει, είτε έχουν ολοκληρώσει την κατασκευή τους είτε όχι.
    Η αλλαγή, όμως, πάντα θα έχει σχέση με τα "δευτερεύοντα" και όχι με τα "πρωτεύοντα" και τα θεμελιώδη …Δεν μπορεί η αλλαγή αυτού του κώδικα να προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάσχεση του "γιαπιού", αν δεν έχει αυτό ολοκληρωθεί στον χρόνο τον οποίον αυθαίρετα "εμπνεύστηκε" ένας γελοίος υπουργός. Τα θέματα της ιδιοκτησίας δεν μπορούν να αφορούν τον οικοδομικό κώδικα. Αυτά είναι θέματα του Συνταγματικού Νόμου.
    …Απλά πράγματα. Είναι δυνατόν να πάει μια μέρα στο οικόπεδό του και να βρει ανθρώπους να το γκρεμίζουν, επειδή έληξε ο χρόνος που μόνοι τους κάποιοι φιλόδοξοι "υπουργάρες" προέβλεπαν για την κατασκευή; Τι θα του πουν; …Ότι αποφάσισαν —για λόγους "οικονομίας" και "νοικοκυροσύνης"— να "ξεκαθαρίσουν" τα πράγματα στις Πολεοδομίες και άρα θα έπρεπε να διαγράψουν από τα μητρώα τους τούς "αιώνιους" κατασκευαστές; …Ότι με έναν νόμο, ο οποίος πέρασε "νύχτα" από τη Βουλή, αποφάσισαν ότι θα έδιναν δύο χρόνια παράταση για να ολοκληρώσουν οι "αιώνιοι" τις κατασκευές τους; …Ότι θα έπρεπε ο "κατασκευαστής" να γνωρίζει ότι το "γιαπί" του έχει ημερομηνία λήξης; …Θα του πουν ότι άγνοια νόμου δεν νοείται;
    Δεν υπάρχει νόμος, ο οποίος να επιτρέπει ακόμα και στο κράτος να μπαίνει στην ιδιοκτησία του ανθρώπου. Γιατί θα μπορούσε άλλωστε να το κάνει αυτό, αν κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετούσε το κοινό συμφέρον ή τη δημόσια ασφάλεια; Γιατί θα έπρεπε το κράτος να εφεύρει έναν νόμο, που να απειλεί τους ιδιοκτήτες των "γιαπιών"; Εφόσον η κοινή λογική θεωρεί ότι οι "απώλειες" της ελλιπούς "κατασκευής" δεν θίγουν τα κοινά συμφέροντα της κοινωνίας, παρά μόνον αυτά του ιδιοκτήτη, δεν έχει καμία νομιμοποίηση το κράτος να επέμβει με τελεσίγραφα και απειλές κατασχέσεων. Γιατί να του δώσει προθεσμίες, για κάτι το οποίο δεν απειλεί και άρα δεν αφορά την κοινωνία;
    Το ίδιο ακριβώς δεν συμβαίνει και με τα νοητά "γιαπιά" της εκπαίδευσης; Εφόσον αυτή η εκπαίδευση, μετά το πέρας του "εύλογου" χρόνου, δεν αποτελεί μέριμνα του κράτους και αφήνεται στις τσέπες των γονέων, δεν μπορεί το κράτος να αποφασίζει μόνο του για θέματα που αφορούν τη διάρκειά τους. Δεν πληρώνει τα δωμάτια και τα εστιατόρια των φοιτητών, για να προβλέπει μόνο του διάρκειες σπουδών και να θέτει προθεσμίες. Μπορεί να "κόψει" μόνον ό,τι παρέχει το ίδιο και δεν θέλει να το παρέχει αιωνίως, γιατί δεν θέλει να το στερήσει από κάποιους άλλους. Μπορεί, για παράδειγμα, να βγάλει κάποιους "καθυστερημένους" από τις φοιτητικές εστίες, να τους στερήσει τα "πάσα" των συγκοινωνιών κλπ..
    Από εκεί και πέρα, εφόσον δεν συμμετέχει σε κανένα έξοδο, αφήνει τον καθένα να "προχωρά" με τη δική του ευθύνη …Εφόσον το "ημιτελές" πτυχίο αποτελεί πληρωμένο περιουσιακό στοιχείο, αφήνεται ο ιδιοκτήτης του να το διαχειριστεί όπως μπορεί και όπως τον βολεύει. Αφήνει τον καθένα να κάνει ό,τι επιθυμεί και άρα πρέπει να ανέχεται κι αυτόν που διακόπτει τις σπουδές του …Αυτόν, ο οποίος σταματά την προσπάθειά του μέχρι να μπορέσει να ξαναξεκινήσει.... αν ποτέ το καταφέρει. Το ίδιο δηλαδή, το οποίο συμβαίνει και με την οικοδομική δραστηριότητα. Με ποια λογική λοιπόν το κράτος δεν σέβεται τον Συνταγματικό Νόμο σε μια απολύτως ανάλογη περίπτωση;
    Με ποιο δικαίωμα μπορεί να διαγράψει φοιτητές και άρα να "γκρεμίσει" ανολοκλήρωτα "γιαπιά" πτυχίων; …Νόμιμα "γιαπιά", εφόσον οι ιδιοκτήτες τους πέρασαν στα Πανεπιστήμια μέσω διαγωνισμών και άρα όχι ελεύθερα και επιπλέον πλήρωσαν τεράστια ποσά για την έστω ημιτελή "κατασκευή" τους. Εδώ δηλαδή δεν μιλάμε για ένα γραφειοκρατικό θέμα, το οποίο έχει ως σκοπό την "εκκαθάριση" αρχείων, όπως συμβαίνει με τους πεθαμένους των εκλογικών καταλόγων. Δεν μιλάμε για μια "εκκαθάριση", η οποία ευνοεί την κοινωνία στη λειτουργία της και αυτοί, οι οποίοι θίγονται, δεν βρίσκονται ανάμεσά μας να διαμαρτυρηθούν. Εδώ μιλάμε για μαζική δήμευση περιουσιών ζωντανών ανθρώπων.
    Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον νόμο αυτόν, τον οποίο θα κλιθεί να εκτελέσει η πανεπιστημιακή κοινότητα. Σε αυτήν την περίπτωση δεν διαγράφεις απλά ανθρώπους από λίστες. "Καταστρέφεις" περιουσιακά τους στοιχεία και άρα καταστρέφεις και τους ίδιους τους διαγραφέντες. Τιμωρείς πιθανότατα φτωχούς, επειδή ακριβώς ήταν φτωχοί και δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Τιμωρείς πιθανότατα ατυχείς ανθρώπους, οι οποίοι βρέθηκαν μπροστά σε ανυπέρβλητα εμπόδια και δεν μπόρεσαν να τα ξεπεράσουν. Τιμωρείς ελεύθερους ανθρώπους, οι οποίοι έκαναν επιλογές στη ζωή τους, χωρίς να επιβαρύνουν την κοινωνία και εσύ απλά μπορεί να μην συμφωνείς μ' αυτές.
    Γιατί θεωρούμε δεδομένο ότι όλοι αυτοί τιμωρούνται; …Γιατί δεν εξυπηρετείς καμία ανάγκη της κοινωνίας, όταν τους αφαιρείς ένα πολύτιμο περιουσιακό —και όχι μόνον— στοιχείο. Αυτό είναι καθαρή τιμωρία, η οποία αφορά μόνον αυτούς που θίγονται …Αποκλειστικά τιμωρία, εφόσον, εξαιτίας αυτής της πράξης, δεν προκύπτει κανένα αντισταθμιστικό όφελος για την κοινωνία. Μόνον οι ίδιοι —και κανένας άλλος— είναι αυτοί, οι οποίοι θίγονται από την καθυστέρησή τους. Εξαπολύεις πογκρόμ διώξεων απέναντι σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν έκαναν τίποτε παράνομο πέρα του να κάνουν επιλογές επιβίωσης με τις οποίες κάποιος βολεμένος καρεκλοκένταυρος απλά διαφωνεί, γιατί δεν μπορεί να τις κατανοήσει.
    Γιατί το κράτος απειλεί το —για πολλούς απ’ αυτούς τους ανθρώπους— κορυφαίο περιουσιακό τους στοιχείο; Με ποια λογική αφαιρεί από κάποιους ανθρώπους ίσως το βασικότερο σημείο αναφοράς της ζωής τους; Πού απειλούνται τα συμφέροντα της κοινωνίας και το κράτος τούς αφαιρεί την περιουσία; Από τη στιγμή που δεν τους παρέχει ΚΑΜΙΑ απολύτως παροχή ή άλλο προνόμιο, το οποίο να στερεί πόρους από την κοινωνία ή να περιορίζει παροχές για τους εν ενεργεία φοιτητές, δεν έχει ούτε καν "έννομο" συμφέρον να παρέμβει. Δεν αποτελεί έννομο συμφέρον η θέλησή του να διατηρεί στα αρχεία του κάποια λιγότερα ονόματα ανθρώπων. Τα λίγα Kbytes μνήμης στους σκληρούς δίσκους των Πανεπιστημίων δεν δημιουργούν έννομο συμφέρον για το κράτος να τα επανακτήσει, διεκδικώντας τα. Μόνον πονηρά να σκεφτεί κάποιος, πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχει "παρασκήνιο" πίσω από αυτές τις ενέργειες. Δεν έχει λόγο το κράτος να εκδηλώσει απλά εκδικητική μανία απέναντι σε κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι δεν το ενοχλούν. Επίσης, και η στάση των κομμάτων είναι περίεργη. Τα κόμματα εξουσίας, τα οποία παρακαλάνε για ψήφους και συμπάθεια, κάθονται και δημιουργούν εχθρότητα με χιλιάδες μορφωμένους ανθρώπους μόνο και μόνο για να "καθαρίσουν" τα αρχεία των Πανεπιστημίων; …Των Πανεπιστημίων, τα οποία όχι μόνον δεν ζήτησαν κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα αντιδρούν σ' αυτήν την εκκαθάριση;
    Γιατί να τους διαγράψεις όλους αυτούς από τα αρχεία, όταν δεν σου κοστίζουν τίποτε και δεν απειλούν κανέναν; Έτσι κι αλλιώς δεν θα τους βρεις μπροστά σου ως πρόβλημα. Αυτοί, οι οποίοι μπορούσαν κάποτε να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και δεν το έκαναν από επιλογή, το πιο πιθανό είναι να μην το κάνουν ποτέ εξαιτίας των ίδιων λόγων. Αυτοί, οι οποίοι κάποτε δεν μπορούσαν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους —όταν είχαν ιδανικές συνθήκες ηλικίας, χρόνου, διάθεσης και εξωτερικής υποστήριξης— δεν θα τις ολοκληρώσουν επίσης ποτέ. Δεν το έκαναν όταν είχαν κάποιες πιθανότητες και θα το επιτύχουν όταν τα πάντα είναι αρνητικά γι' αυτούς; Ποιον ενοχλούν και σε ποιον γίνονται "βάρος" όλοι αυτοί; Ποιο ζωτικό πρόβλημα της Ανώτατης Εκπαίδευσης θα λύσουν αυτές οι διαγραφές; Πώς θα ευνοηθεί με αυτές τις διαγραφές η "ανταγωνιστικότητα" των ελληνικών Πανεπιστημίων;
    Όταν όμως η μικροψυχία, η αντικοινωνικότητα και πολλές φορές ο ανθελληνισμός γίνονται "ελατήρια" για την παραγωγή πολιτικής, είναι εύκολο να οδηγηθούμε σε ακρότητες όλων των ειδών και εις βάρος όλων των πολιτών. Είναι εύκολο μια άρρωστη κατάσταση ελέγχου, καταστολής και τιμωρίας των πολιτών να ξεπεράσει τα όρια και να απειλήσει την ίδια τη Δημοκρατία. Δεν απέχουμε πολύ από τον φασισμό και τη Χούντα, όταν επιβάλλονται τέτοιοι νόμοι, χωρίς να υπολογίζονται οι πολίτες. Δεν μπορεί να θυσιάζονται χιλιάδες πολίτες, για να "ελαφρύνουν" λίγο κάποιοι σκληροί "δίσκοι" και να ανακουφιστούν κάποια μαλθακά "μυαλά". Μα, θα πει κάποιος, πώς ένας τέτοιος νόμος μπορεί να απειλήσει τη Δημοκρατία; Μήπως είμαστε υπερβολικοί, προκειμένου να υποστηρίξουμε τις θέσεις μας; Καθόλου υπερβολικοί δεν είμαστε. Το θέμα είναι να ελέγχεις πάντα το κράτος και τις αυθαιρεσίες των κρατούντων, για να μην βρεθείς προ εκπλήξεων. Όταν το κράτος "εκτροχιάζεται" και θέλει να μπαίνει στις "ζωές" των πολιτών και να τους ελέγχει και να τους τιμωρεί, μπορεί να το κάνει σε πολλά πεδία και όχι μόνον σ' αυτό της εκπαίδευσης …Ειδικά όταν αυτά αφορούν άυλα "αγαθά", τα οποία πολλοί δεν αντιλαμβάνονται στην πραγματική τους βάση και ως εκ τούτου τα υποτιμούν. Ποιος εγγυάται σήμερα στους πολίτες ότι αυτό το κράτος, το οποίο ελέγχεται από τους "δανειστές" και την Μπίλντερμπεργκ, δεν θα συνεχίσει να αυθαιρετεί εις βάρος των πολιτών του; Ποιος μας λέει ότι δεν είναι η εκπαίδευση απλά μια πρόβα τζενεράλε για ανάλογες πολιτικές; …Ένα πρώτο πεδίο, όπου το σύστημα θα κάνει "εκκαθαρίσεις" πολιτών από τις λίστες του;
    Λίστες "αιωνίων" δεν έχουν μόνον τα Πανεπιστήμια. Λίστες "αιωνίων" δεν έχουν μόνον τα Νοσοκομεία. Λίστες "αιωνίων" δεν έχουν μόνον οι εκλογικοί κατάλογοι. Λίστες "αιωνίων" δραστηριοτήτων μπορούν να γίνουν πολλές. "Αιώνιοι", που να ενοχλούν το σύστημα και να θέλει να τους "καθαρίσει", μπορεί να γίνουν πάρα πολλοί. Υπό αυτήν την έννοια, γιατί να μην θεωρήσουμε ως "σωστό" και "νοικοκυρεμένο" να ελέγχει το κράτος και τους εκλογικούς καταλόγους του; Να ελέγχει ποιοι πολίτες ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα και ποιοι όχι και μετά από μια παρατεταμένη "αποχή" να διαγράφει τους δεύτερους από τους εκλογικούς καταλόγους. Γιατί οι "αιώνιοι" απέχοντες των εκλογών να γεμίζουν τους καταλόγους και να απασχολούν τους σκληρούς "δίσκους" του υπουργείου Εσωτερικών; Γιατί να ξοδεύεται μελάνι για την αναπαραγωγή των λιστών, όταν αυτοί δεν συμμετέχουν; Αφού δεν πάει να ψηφίσει ένας πολίτης, γιατί να διατηρεί τα πολιτικά του δικαιώματα; …Να τα διατηρούν μόνον αυτοί, οι οποίοι πηγαίνουν συνέχεια, και ειδικά τα κομματόσκυλα.
    Γίνεται αυτό; …Όχι βέβαια …Προς το παρόν τουλάχιστον. Δεν γίνεται, γιατί η ιδιότητα του πολίτη είναι το μέγιστο κεφάλαιο του ιδιώτη μέσα στην Δημοκρατία μας και τα πολιτικά του δικαιώματα αναφαίρετα. Εφόσον δεν γίνεται αυτό, γιατί να γίνει το ανάλογο με το κεφάλαιο της γνώσης; Εφόσον θα διαμαρτύρονταν όλοι οι πολίτες για μια τέτοια φασιστική αυθαιρεσία, που —άσχετα αν υποσχόταν νοικοκύρεμα και οικονομία— θα απειλούσε τα θεμελιώδη δικαιώματά τους, γιατί υπάρχουν κάποιοι, οι οποίοι σήμερα βλέπουν με "συμπάθεια" το δήθεν "νοικοκύρεμα" των Πανεπιστημίων; Μήπως έπιασε τελικά η προπαγάνδα και έπεσαν οι άμυνες των πολιτών; Μήπως στο μέλλον θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλες τέτοιες εκπλήξεις; Μήπως κάποιοι μας δοκιμάζουν; Όταν έχεις το θράσος να απειλείς δικαιώματα μορφωμένων ανθρώπων, πόσο θα διστάσεις να απειλήσεις δικαιώματα ανθρώπων λιγότερο ισχυρών;
    Το γελοίο "άλλοθι" ενός προμελετημένου εγκλήματος.
    Το πιο προκλητικό στοιχείο, το οποίο καθιστά αυτόν τον νόμο απολύτως χυδαίο, είναι η απίστευτα κουτοπόνηρη μεθόδευσή του …Είναι η απίστευτη προκλητικότητά του …Είναι το "απίστευτο", το οποίο το αυθαίρετο και παράνομο κράτος προτείνει στους θιγόμενους ως "λύση" αντίδρασης …Είναι ο απίστευτος κομπλεξισμός των εξουσιαστών, ο οποίος "αναδίδεται" μέσα από τις διατάξεις αυτού του νόμου. Προκειμένου να έχουν ένα νομικό "άλλοθι", ότι δεν πέρασαν απευθείας στην πράξη της κατάσχεσης και καταστροφής περιουσιακών στοιχείων πολιτών, "εφεύραν" ένα "αντίμετρο".
    Γνωρίζοντας δηλαδή ότι υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθούν για αυθαίρετη κατάσχεση και καταστροφή ιδιωτικών περιουσιακών στοιχείων, προσπάθησαν να δημιουργήσουν μια "ψευδοάμυνα". Με δικολαβίστικα κόλπα έδωσαν θεωρητικά στα θύματά τους μια δυνατότητα να "σώσουν" το περιουσιακό τους στοιχείο ...Τους έδωσαν μια δυνατότητα υποτίθεται της ίδιας φύσης και βέβαια ανάλογη με αυτήν που έδωσαν σ' αυτούς, οι οποίοι έχουν αυθαίρετα και αδήλωτους ημιυπαίθριους χώρους. Πώς όμως να το "σώσουν", όταν για τη διάσωση των αυθαίρετων και των ημιυπαίθριων χώρων αρκεί μια απλή δήλωση ή αίτηση αναγνώρισης νομιμότητας, ενώ για το πτυχίο τίποτε απ' αυτά δεν φτάνει; Αποδεικνύεται για άλλη μία φορά —και με τον πιο απόλυτο τρόπο— ότι πολλοί από τους ανθρώπους, οι οποίοι κατά καιρούς μάς έχουν κυβερνήσει, είναι κοινοί καραγκιόζηδες …Δεν εξηγείται διαφορετικά.
    …"Θα έπρεπε να είχαν ήδη μεριμνήσει μετά από τόσες προειδοποιήσεις που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια, κι όχι να ελπίζουν σε έκτακτη συμμετοχή στην εξεταστική του Σεπτεμβρίου", δήλωσε ο θρασύτατος Λοβέρδος σε εκπομπή τού Σκάι. Δεν ξέρουμε τι μπορεί να σημαίνουν αυτές οι προειδοποιήσεις στο "ταραγμένο" του μυαλό. Τι είναι το κράτος; …Νταβατζής ή κακοποιός και "προειδοποιεί" πολίτες; …Πώς μπορεί το κράτος να "διατάζει" πολίτες να ολοκληρώσουν σπουδές σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα; …Εδώ δεν μπορείς να "διατάξεις" φοιτητές να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, που αυτή είναι η δουλειά τους και απολαμβάνουν τις παροχές σου και θα "διατάξεις" ανθρώπους, οι οποίοι δεν ασχολούνται πλέον μ' αυτό;
    Επιπλέον υπάρχει και το οικονομικό θέμα στη μέση. Πώς μπορεί να τους διατάξει να ξοδέψουν χρήματα, τα οποία δεν μπορεί να γνωρίζει αν υπάρχουν διαθέσιμα και πώς μπορεί να τους διατάξει να επιτύχουν σε εξετάσεις, χωρίς να γνωρίζει την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τη δεδομένη περίοδο; Αν τα χρήματα μπορεί να τα δανειστεί ένας πολίτης, την μελέτη —και μάλιστα επιτυχή— από που θα την πάρει; Υπάρχει καμία λογική σ' αυτήν την απαίτηση του κράτους; Απλά πράγματα
    . Πώς και με ποια λογική προειδοποιεί πολίτες να "μεριμνήσουν", γιατί θα ακολουθήσει τιμωρία; Με ποια λογική μπορεί να διατάξει έναν πολίτη, για παράδειγμα, ο οποίος ζει και εργάζεται στα Χανιά, να ολοκληρώσει υποχρεωτικά μέσα σε δύο χρόνια τις σπουδές που έχει εγκαταλείψει στην Ξάνθη; Πώς μπορεί να αναγκάσει έναν πιθανότατα σαραντάχρονο ή πενηντάχρονο οικογενειάρχη να εγκαταλείψει την οικογενειακή του εστία, προκειμένου να κάνει κάτι, το οποίο δεν αποτελεί προτεραιότητα και άρα επιλογή η οποία προέκυψε από τη δική του ανάγκη και τη δική του ελεύθερη βούληση; Μόνον φασίστες μπορούν να τα σκεφτούν αυτά και βέβαια μόνον ηλίθιοι μπορούν να τα προτείνουν ως "επιλογές". Απολύτως παράνομα είναι όλα αυτά, τα οποία προτείνει αυτήν τη στιγμή το κράτος. Δεν μπορεί το κράτος να "διατάζει" πολίτες να εκτελέσουν πράξεις, τις οποίες δεν μπορεί να τις υποστηρίξει το ίδιο.
    Πράξεις που συνεπάγονται οικονομικά έξοδα, τις οποίες δεν μπορεί είτε να τις "επιδοτήσει" οικονομικά είτε να τις εξυπηρετήσει το ίδιο με τις δικές του δυνατότητες και τη δική του γραφειοκρατία.
    Δεν είναι περίπτωση όμοια με την περίπτωση που ζητά το κράτος να καταταχθούν πολίτες στο στράτευμα και αναγκαστικά θα πρέπει να τους πληρώσει τα "φύλλα πορείας" και τα έξοδα διαβίωσης για το χρονικό διάστημα που έχει το ίδιο προϋπολογίσει. Δεν είναι περίπτωση όμοια με την περίπτωση που ζήτησε το κράτος από πολίτες να προσέλθουν με τα απαραίτητα δικαιολογητικά σε μια υπηρεσία του, για να δηλώσουν το πηγάδι τους ή το αυθαίρετο ακίνητό τους. Δεν είναι περίπτωση όμοια μ' αυτήν, όπου το κράτος ζήτησε από τους πολίτες να "κινήσουν" ανενεργούς τραπεζικούς λογαριασμούς, για να καταλάβει ποιοι είναι "νεκροί", ώστε να τους δημεύσει. Δεν είναι συνήθης δηλαδή περίπτωση που αυτό που ζητά επιτακτικά το κράτος είτε το χρηματοδοτεί το ίδιο είτε είναι παντελώς δωρεάν για τον πολίτη. Αυτή είναι μια περίπτωση τελείως διαφορετική, εφόσον το κράτος ζητάει από κάποιους πολίτες στην κυριολεξία να αλλάξουν την ίδια τη ζωή τους για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, προκειμένου να "σώσουν" κάτι, το οποίο εκ των δεδομένων τούς ανήκει, εφόσον το έχουν κερδίσει με το "σπαθί" τους στις εξετάσεις και το έχουν αναπτύξει με τα χρήματά τους στον βαθμό που μπόρεσαν.
    Σε ποια Δημοκρατία και με ποια λογική μπορεί το κράτος να διατάξει τους πολίτες να κάνουν κάτι τόσο χρονοβόρο και δαπανηρό, χωρίς να ξέρει τις δυνατότητες τους και χωρίς να παρέχει την παραμικρή υλική υποστήριξη σ' αυτό; Δεν παρείχε κονδύλια υποστήριξης σ' αυτούς, οι οποίοι θα έκαναν αυτά τα οποία προβλεπόταν. Δεν νομοθέτησε —όπως για παράδειγμα για τις περιπτώσεις στρατιωτικών ασκήσεων, δημοσιοϋπαλληλικών μετεκπαιδεύσεων, εγκυμοσύνης εργαζομένων— με στόχο να διευκολύνει κάποιες εξελίξεις.
    Όταν ζητάς από κάποιον να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε δύο χρόνια, πρέπει —αν μη τι άλλο— να του δίνεις δυνατότητα να εξασφαλίσει τη ζωή του αυτά τα δύο χρόνια. Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, απλά δεν το ζητάς. Κατάλαβε ο αναγνώστης γιατί μιλάμε για χυδαία και κουτοπόνηρη μεθόδευση, που στόχο είχε μόνον να του προσφέρει ένα "άλλοθι"; Τι σημασία είχε, δηλαδή, που έδωσε κάποιες "επιλογές" σε κάποιους να "σώσουν" τα πτυχία τους; Θα μπορούσε να τους πει να μαζευτούν στην Ακρόπολη και να πέσουν απ’ αυτήν …και όποιος επιβιώσει θα πάρει το πτυχίο του. Είναι επιλογή αυτή; Γιατί λοιπόν να είναι επιλογή αυτή, που έδωσε το κράτος σε αυτήν την περίπτωση, όταν αυτός, στον οποίο δίνεται η επιλογή, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει, είτε γιατί είναι άνεργος είτε επειδή έχει μια οικογένεια να συντηρήσει;
    Πότε θα μπορούσε να έχει τέτοιου είδους απόλυτες απαιτήσεις το κράτος; Μόνον εάν μπορούσε να "δώσει" το ίδιο στους πολίτες και όχι να τους "ζητήσει". Αν μπορούσε, για παράδειγμα, με τη θέσπιση ευεργετικών νόμων να χαρίσει "υπόλοιπα" πτυχίων, θα μπορούσε να καλέσει τους πολίτες να προσέλθουν, για να εκμεταλλευτούν την παροχή του νόμου. Αν, για παράδειγμα, έλεγε το κράτος ότι, προκειμένου να "καθαρίσει" τα αρχεία του, θα προχωρούσε σε "δωρεά" και θα "χάριζε" τα Πτυχία σε όσους θα "δήλωναν" τη θέλησή τους —κάνοντας απλές αιτήσεις— να εισπράξουν αυτήν τη δωρεά.
    Μόνον σε μια τέτοια περίπτωση θα είχε ένα "δικαίωμα" να διαγράψει αυτούς, οι οποίοι δεν θα συμμορφώνονταν. Αν, δηλαδή, ένας πολίτης δεν θα πήγαινε σε κάποιες προθεσμίες να πάρει αυτό, το οποίο παρείχε δωρεάν το κράτος, θα μπορούσε να θεωρηθεί αυτή η ενέργειά του ως "άρνηση" αποδοχής κρατικής δωρεάς και άρα δεν θα υπήρχε ούτε και νομικά το πρόβλημα της διαγραφής. Έγινε κάτι τέτοιο και δεν το μάθαμε ή δεν το καταλάβαμε; Δεν έγινε κάτι τέτοιο, γιατί θα ήταν παράνομο και παράλογο να μοιράζει το κράτος πτυχία χωρίς εξετάσεις. Το ίδιο όμως παράνομο και παράλογο είναι κι αυτό το οποίο έκανε.
    Στην πραγματικότητα αυτό το ανάλγητο κράτος δεν έχει καν αποδείξεις ότι έκανε τα στοιχειώδη απέναντι στους ανθρώπους, τους οποίους μέσα σε μια νύχτα αποφάσισε να "κατακρεουργήσει". Δεν έκανε ούτε αυτά, τα οποία κάνει συνήθως ακόμα και για τους κατάδικους. Ούτε καν αναζήτησε τους "μελλοθάνατους", για να τους ενημερώσει με υπεύθυνο τρόπο για το πότε και με ποιόν τρόπο θα τους "εκτελέσει". Δεν έχει καν τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έκανε κάποια τηλεφωνήματα ή έστειλε κάποια ενημερωτικά σημειώματα προς όλους τους ενδιαφερόμενους, οι οποίοι θα έχαναν ένα βασικό τους περιουσιακό στοιχείο σε περίπτωση ελλιπούς ενημέρωσης. Δεν ενδιαφέρθηκε καν να κάνει το στοιχειώδες.
    Το ίδιο το κράτος, δηλαδή, που, όταν ζητάει κάτι για λογαριασμό του, στέλνει τα περιπολικά στο σπίτι του πολίτη για να τον ενημερώσουν, δεν συμπεριφέρεται το ίδιο όταν αυτή η ενημέρωση εξυπηρετεί τα συμφέροντα του πολίτη. Έχουμε άδικο; Γιατί το κράτος δεν αρκείται να "καλεί" τους στρατεύσιμους από τα τηλεοπτικά κανάλια και στέλνει την αστυνομία να τους καλέσει; Γιατί στην περίπτωση των "αιωνίων" δεν έκανε το ίδιο; Γιατί άφησε τους πολίτες να ενημερωθούν από τα τηλεοπτικά κανάλια για την αλλαγή του νόμου, που αφορούσε ένα τόσο σημαντικό θέμα της ζωής τους και δεν τους έστειλε μια επιστολή, για να "τακτοποιήσουν" την εκκρεμότητα τους, όπως κάνει με την εφορία του;
    Ενώ όμως δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει το καθήκον του, έρχεται τώρα και σε τιμωρεί σκληρά, επειδή δεν "συμμορφώθηκες". Σου ανακοινώνει —σαν να κουβαλάει όλο το δίκιο του κόσμου πάνω του— ότι στις 31-8-2014 θα διαγραφείς οριστικά από τα μητρώα των Πανεπιστημίων. Παριστάνοντας μάλιστα και τον υπέρτατο υπηρέτη του νόμου και της νομιμότητας, έρχεται να σου "υπενθυμίσει" ότι η άγνοια νόμου τιμωρείται. Αυτός, ο οποίος δεν σεβάστηκε κανέναν νόμο, έρχεται να σε τιμωρήσει για άγνοια νόμου …Αυτός, ο οποίος αγνόησε τον πλέον βασικό νόμο αυτού του κράτους —που είναι ο Συνταγματικός Νόμος—, έρχεται να σε τιμωρήσει, επειδή αγνόησες ένα νόμο-"πατσαβούρα", που σκέφτηκαν τα δουλικά της Νέας Τάξης.
    Επιπλέον, εδώ τίθεται και ένα θέμα ηθικής τάξεως. Ζούμε σε μια εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης. Εν ενεργεία φοιτητές αναγκάζονται για λόγους οικονομικούς να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους. Όταν δεν μπορείς με κάποιον τρόπο να τους βοηθήσεις αυτούς οικονομικά να συνεχίσουν τις σπουδές τους είναι δυνατόν να διατάζεις πολίτες να επιστρέψουν στα θρανία για να σώσουν αυτά που βάση του νόμου είναι ήδη δικά τους; Όταν μιλάς για "αιώνιους" μιλάς πάντα για πολίτες που "παλεύουν" μέσα στην κοινωνία για την επιβίωση. Ποια εθνική ανάγκη και ποιο εθνικό ή κοινωνικό συμφέρον έκανε τόσο επείγουσα την ανάγκη να "καθαριστούν" τα αρχεία σε μια εποχή που είναι βέβαιον ότι υπάρχουν "θύματα" της οικονομίας. Σε μια τέτοια εποχή το κράτος πρέπει να είναι αλληλέγγυο προς τους πολίτες ...Σε μια εποχή που πρέπει να συμπαραστέκεται στους πολίτες ...Σε μια εποχή που πρέπει να αναβάλλει αποφάσεις επειγουσών αναγκών, οι οποίες οδηγούν τους πολίτες σε επιπλέον έξοδα ή ταλαιπωρία.
    Πόσο βλάκας μπορεί να είναι αυτός, που σκέφτηκε αυτόν τον νόμο; Πόσο απάνθρωπος μπορεί να είναι; Μόνο και μόνο, δηλαδή, εξαιτίας της τεράστιας οικονομικής κρίσης, αυτός ο νόμος —ακόμα κι αν ήταν ο τελειότερος και δικαιότερος νόμος που σκέφτηκαν ποτέ τα "αστροπελέκια" του Υπουργείου Παιδείας— θα έπρεπε να μπει σε αναστολή ...Αναστολή, μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση, εφόσον διαρκώς αυξάνονται οι πολίτες οι οποίοι "πέφτουν" οικονομικά επίπεδα και άρα αυτό αφορά και όσους θα καλούνται να σώσουν τα πτυχία τους υπό τις παρούσες συνθήκες.
    Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε σε αυτήν την περίπτωση, το πρόβλημα δεν είναι απλά εκπαιδευτικό, αλλά κυρίως κοινωνικό. Εδώ απειλούνται θεμελιώδη ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνον αυτούς, τους οποίους φαινομενικά στοχεύει ...Τους αφορά όλους, γιατί εκφράζει μια νεοφανή φασιστική νοοτροπία, η οποία απειλεί τους πάντες. Αυτός ο νόμος είναι ένα "καμπανάκι" για ολόκληρη την κοινωνία. Πρέπει οι πολίτες να αντιδρούν, όταν θίγονται τα δικαιώματα των πολιτών γενικά και όχι μόνον όταν το πρόβλημα φτάνει έξω από τη δική τους "πόρτα". Πρέπει οι πολίτες να είναι σε έναν συνεχή συναγερμό, γιατί οι καιροί είναι "ύποπτοι".
    Όμως, για να γίνουν όλα αυτά σωστά, απαιτούνται γνώσεις και ενημέρωση από την πλευρά των πολιτών. Αυτά τα "ξεκαθαρίσματα" δεν είναι τυχαία …Είναι προμηνύματα άσχημων φαινομένων. Όταν κάποιοι αποφασίζουν να "καθαρίσουν" λίστες και αρχεία για το "καλό" μας, καλό είναι να το διπλοεξετάζουμε. Κανένας δεν ξέρει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η "φαντασία" των "δανειστών" μας και της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Ποιος μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι στο μέλλον με τον τρόπο αυτόν το κράτος θα αρχίσει να "ξεφορτώνεται" όποιον δεν του αρέσει; Να κάθονται να υπολογίζουν ποιοι "συμφέρουν" και ποιοι δεν "συμφέρουν" και όποιους δεν τους βολεύουν να τους πετάνε στην "θάλασσα".
    Γιατί δεν πάει ο Λοβέρδος να βοηθήσει τον Βούρτση για να σώσει τα ασφαλιστικά ταμεία; Γιατί να κάθεται και όλη την ημέρα κάνει προσθαφαιρέσεις για να βγουν οι συντάξεις και δεν ακολουθεί μια ανάλογη "τέλεια" λύση; Όταν υπάρχει φασισμός πάντα υπάρχουν λύσεις. Λύσεις όμως που εξυπηρετούν τους ίδιους τους φασίστες και όχι τους πολίτες. Απλά πράγματα. Μετά από τα Πανεπιστήμια μπορούν να "σώσουν" και τα ασφαλιστικά ταμεία. Γιατί όχι; Όποιος ασφαλισμένος φτάνει σε ηλικία συνταξιοδότησης και δεν έχει συμπληρώσει τα ένσημα —που θα προσδιορίζει κάποιος νέος υπό "κατασκευή" νόμος— να διαγράφεται από τα μητρώα των ασφαλισμένων και να πηγαίνει με τους ανασφάλιστους και τους απόρους '''Να πηγαίνουν οι εισφορές τους υπέρ "πίστεως" και "ταμείων" …Να τους δίνουν για νομικό "άλλοθι" μερικούς μήνες παράταση να τα συμπληρώσουν και αν δεν τα καταφέρουν να τους διαγράφουν.
    Γιατί να τους έχουμε όλους αυτούς τους "ανεπαρκείς" σε καταλόγους, εφόσον οι εισφορές τους δεν φτάνουν το "επίπεδο" που επινόησε αυθαίρετα κάποιος Βούρτσης; Σε όποιον τομέα υπάρχουν "ανεπαρκείς", να τους ξεφορτωνόμαστε με συνοπτικές διαδικασίες. Τον φασισμό τον πολεμάμε κάθε φορά που τον αντιλαμβανόμαστε και όχι μόνον όταν έρθει έξω από τη δική μας πόρτα. Όταν δεν αντιδράμε στις μεθοδεύσεις φασιστών πρώην σταλινικών, οι οποίοι δεν υπολογίζουν καθόλου τους πολίτες, είναι θέμα χρόνου να βυθιστούμε στο χάος. Σήμερα "τρώνε" δικά μας περασμένα με κόπο μαθήματα, αύριο θα "φάνε" τα πληρωμένα αλλά ελλιπή ένσημα κάποιων "ανεπαρκών" εργατών και μεθαύριο τα ακαλλιέργητα χωράφια κάποιων άλλων επίσης "ανεπαρκών" αγροτών.
    Αυτό δεν είναι που γίνεται και με τον ΕΝΦΙΑ; Γιατί ένας "ανεπαρκής" φορολογούμενος να διατηρεί ακίνητη περιουσία; Ορίζουν αυθαίρετα έναν φόρο πάνω σε αυθαίρετες αντικειμενικές αξίες και όποιος φορολογούμενος δεν έχει να πληρώσει —αυτό είναι προφανώς και του ζητούμενο— απειλείται με κατάσχεση της περιουσίας του. Δεν ορίζουν φόρο πάνω σε έσοδα, όπως είναι το σωστό. Ορίζουν φόρο πάνω σε αξίες, όπως τις υπολογίζουν οι ίδιοι.
    Κάποιοι ανοίγουν τον "ασκό του Αιόλου" στην κοινωνία μας. Θα αρχίσουν με τη φασιστική αυθάδεια να αρπάζουν ό,τι θέλουν από όποιον θέλουν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Άρχισαν από το άυλο και το αφηρημένο, το οποίο δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό από τους αδαείς και θα συνεχίσουν σε όλα τα επίπεδα. Η πατρίδα μας βρίσκεται υπό απειλή …Υπό την απειλή ξένων ιμπεριαλιστών και των ντόπιων δουλικών τους, που, προκειμένου να τους εξυπηρετήσουν, δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτε …Ακόμα και αν με τις πράξεις τους μετατρέπουν τον Συνταγματικό Νόμο σε ένα "κουρέλι". Όποιος δεν αντιδράσει στη σημερινή μεθόδευση των νεοταξιτών, θα τους βρει πολύ σύντομα μπροστά του και τότε θα είναι αργά.
    Αγώνας υπέρ του δικαίου
    Ακούγονται φήμες για κινητοποιήσεις των "αιωνίων" σε περίπτωση εφαρμογής του νόμου. Αυτές είναι λάθος στρατηγικές. Οι κινητοποιήσεις είναι μέσον πάλης για πολιτικά θέματα. Για θέματα, τα οποία από τη φύση τους άπτονται της έννοιας τού "υποκειμενικού". Με κινητοποιήσεις προσπαθούμε να ανατρέψουμε κάτι, το οποίο εμείς —για εντελώς υποκειμενικούς λόγους— θεωρούμε "κακό" για κάτι το οποίο θεωρούμε "καλό". Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν ισχύει. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα νομικό θέμα και σε αυτά τα θέματα υπάρχει αντικειμενικότητα. Υπάρχει το νόμιμο και το παράνομο και γι' αυτό είναι αρμόδια να το κρίνουν τα Δικαστήρια αυτής της χώρας.
    Αυτό σημαίνει ότι οι θιγόμενοι δεν πρέπει να παρασυρθούν στο "πεδίο" που συμφέρει τους πολιτικούς. Δεν τους συμφέρει να διαπληκτίζονται με τον Λοβέρδο. Τους θιγόμενους τους συμφέρει να τον σύρουν αυτόν και τους ομοίους του στα δικαστήρια. Συλλογικές ενέργειες μπορούν να είναι μαζικές μηνύσεις κατά των ηγεσιών του Υπουργείου και των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, τα οποία θα εκτελέσουν τις παράνομες αποφάσεις. Μαζικές αγωγές με απαιτήσεις πολλών εκατομμυρίων, εφόσον οι θιγόμενοι μπορούν να αποδείξουν ότι τους κόστισαν συγκεκριμένα χρήματα τα "κεκτημένα" τους σε μια οικονομία, όπου το πτυχίο αντιμετωπίζεται καθαρά ως Κεφάλαιο …Στα δικαστήρια πρέπει να δοθούν οι μάχες και όχι στα πεζοδρόμια…
    …Να γίνουν μηνύσεις για δυσφήμιση και σε όλα τα "παπαγαλάκια", τα οποία μιλάνε για "αιώνιους", χαρακτηρίζοντάς τους κηφήνες. Να εξασφαλίσουν μια δικαστική απόφαση και να πληρώνουν "ταρίφα" τα ΜΜΕ κάθε φορά που μιλάνε για "αιώνιους". Πληρωμένα σκουπίδια είναι, τα οποία πληρώνονται για να δημιουργούν αρνητικό "κλίμα" στην κοινωνία, προκειμένου να διευκολύνουν τους πολιτικούς. Με ψέματα προσπαθούν να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον των αδικημένων. Πώς το "εξηγεί" το δημοσίευμά του Κουρδιστό Πορτοκάλι για τους "200 χιλιάδες κηφήνες" που γράφει με μια καλά επιλεγμένη φωτογραφία του Λοβέρδου; …Τους πληρώνει κανένας όλους αυτούς τους "κηφήνες" για να κάθονται;
    Τραϊανού Παναγιώτης. Επί πτυχίω Πολιτικός Μηχανικός.

    To Iράν κατέρριψε ισραηλινό UAV επάνω από πυρηνικό αντιδραστήρα - Προετοιμασία επίθεσης;

    Συναγερμός έχει σημάνει στην ιρανική αεράμυνα μετά τον εντοπισμό και την κατάρριψη ενός ισραηλινού UAV πάνω από τις πυρηνικές εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου στο Νατάνζ.

    H ενέργεια θεωρείται προπαρασκευαστική ισρηλινής επίθεσης στο Ιράν, αφού η αποστολή του συγκεκριμένου UAV ήταν πολύ παρακινδυνευμένης και σαφώς κατέγραφε τακτικής αξίας πληροφορίες (δρομολόγια διαφυγής ισραηλινών ειδικών δυνάμεων, δυνάμεις που βρίσκονται γύρω από το Νατάνζ, κλπ) αφού οι ισρηαλινοί δορυφόροι έχουν "σαρώσει" την πειροχή προ πολλού.
    Και όλα αυτά δείχνουν προετοιμασία επίθεσης...
    Ο ιρανικός τηλεοπτικός σταθμός «Al Alam», πρόβαλλε εικόνες που απεικονίζουν συντρίμμια από το ισραηλινό μη επανδρωμένο αερόχημα (UAV), μάλλον τύπου Hermes. το οποίο κατέρριψαν σήμερα, μάλλον με βλήμα από το ρωσικής κατασκευής SHORAD Tor-M1, το οποίο έχει αναπτυχθεί γύρω από τη Νατάνζ.
    Οι Ιρανοί υποστηρίζουν ότι το UAV δεν έφτασε είχε φτάσει πάνω από τον στόχο του, άρα δεν πρόλαβε να στείλει εικόνα πίσω στη βάση του σε ζωντανό χρόνο. Είναι το πρώτο ισραηλινό UAV το οποίο καταρρίπτεται επάνω από το Ιράν ή τουλάχιστον το πρώτο για το οποίο δίνονται εικόνες.
    Οι Ιρανοί αναφέρουν ότι απέκτησαν πρόσβαση στα κεντρικά συστήματά του και σύντομα θα γνωρίζουν τις ακριβώς έχει καταγράφει.
    Μέχρι στιγμής το Ισραήλ δεν έχει εκδόσει κάποια ανακοίνωση

    Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

    Μία “βόμβα” στα “θεμέλια” της Νέας Τάξης...

    ...Οι λαοί πρέπει να απαιτήσουν εδώ και τώρα από τη Ρώμη ν' αποκαλύψει το μεγαλύτερο μυστικό όλων των αιώνων... ...τον Τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

    Ο νέος "λαμπερός" κόσμος πρέπει να χτιστεί πάνω στο πιο λαμπερό του "πετράδι". Ζούμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης και αυτό —όπως καθημερινά αποδεικνύεται— δεν μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε. Καθημερινά διαχειριζόμαστε περισσότερες πληροφορίες απ' όσες μπορούμε πραγματικά να επεξεργαστούμε και το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό ..."Καταπίνουμε" τα πάντα και δεν "θρεφόμαστε" με τίποτε ...Μαθαίνουμε τα πάντα και δεν γνωρίζουμε τίποτε. Δεν υπάρχει κάτι σημαντικό ή ασήμαντο, που να μην το μαθαίνει σήμερα ο άνθρωπος και όμως βρισκόμαστε στο απόλυτο "μηδέν". Η ανθρωπότητα στην εποχή της υπερπληροφόρησης κινδυνεύει να μπει εκ νέου στον Μεσαίωνα ...Να επιστρέψει στον εφιάλτη της.
    Θρησκείες και ιδεολογίες, οι οποίες μέσα στους αιώνες "υποσχέθηκαν" στον άνθρωπο τους "παραδείσους" τους, καταρρέουν σήμερα η μία μετά την άλλη, για να πάμε κατ’ ευθείαν στον Μεσαίωνα ...στον Μεσαίωνα, όπου οι έμποροι και οι τοκογλύφοι θα αποφασίζουν ποιος λαός και ποιος άνθρωπος θα επιβιώσει και ποιος όχι ...στον Μεσαίωνα, όπου το σύνολο του Πλανήτη και των πόρων του θα ανήκουν στην κυριολεξία σε μια χούφτα ανθρώπων. Αυτήν την αδυναμία του ανθρώπου να εκμεταλλευτεί την πληροφορία και να αντιδράσει την έχουν αντιληφθεί οι πονηροί και την εκμεταλλεύονται. Έχουν αντιστρέψει απόλυτα την τακτική τους και έχουν καταφέρει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα.
    Έχουν αντιληφθεί την αδυναμία του ανθρώπου να επεξεργαστεί τους τόνους των πληροφοριών και τον πλημμυρίζουν από τέτοιες. Κάποτε στερούσαν την πληροφορία από τον κόσμο, ενώ σήμερα κάνουν το ακριβώς αντίθετο, γιατί δεν έχουν τέτοια ανάγκη. Κάποτε ο κόσμος "διψούσε" για πληροφορία και σήμερα "πνίγεται" από αυτήν. Κάποτε η πληροφορία ήταν σπάνια —και άρα πολύτιμη—, ενώ σήμερα είναι τζάμπα ...και σχεδόν άχρηστη. Γιατί; Γιατί η υπερπροσφορά της αλλάζει τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου. Κάποτε η σπανιότητα της πληροφορίας έκανε τον άνθρωπο να καλλιεργεί τη σκέψη του, προκειμένου ν' ανακαλύψει αυτά, τα οποία του έκρυβαν ...Αυτά, τα οποία ήταν σίγουρος ότι του έκρυβαν και θα έπρεπε να τα υποκαταστήσει με γνώση και έξυπνα συμπεράσματα. Σήμερα, επειδή δεν του κρύβουν τίποτε, δεν σκέφτεται, αλλά ψάχνει.
    ...Αυτή είναι η παγίδα. Κάποτε έψαχνε πρώτη ύλη, για να φτιάξει με τη σκέψη του το "σπίτι" της αλήθειας όπου και θα κατοικούσε. Σήμερα ψάχνει το ίδιο το σπίτι έτοιμο. Δεν σκέφτεται να βρει τη λύση των προβλημάτων του, χρησιμοποιώντας τη γνώση του, την ευφυΐα του και τις όποιες πληροφορίες τού διατίθενται. Αντιλαμβάνεται την ίδια τη λύση σαν μια μορφή πληροφορίας. Δεν σκέφτεται ως άνθρωπος, αλλά ψάχνει σαν σκύλος. Δεν είναι στατικός και ήρεμος, αλλά βιαστικός και ταραγμένος. Ψάχνει απεγνωσμένα να βρει έτοιμη τη λύση ανάμεσα στις πληροφορίες. Ψάχνει, αλλά με ένα μυαλό το οποίο πλέον δεν το έχει "εκπαιδευμένο" να επεξεργάζεται πληροφορίες.
    Αυτό το γνωρίζει το σύστημα και επενδύει σ' αυτό. Από τις "κοτσάνες" του κάθε απίθανου τύπου μέχρι τις διαρροές τύπου WikiLeaks τα πάντα μπαίνουν μέσα σε μια "κατσαρόλα", η οποία δεν δίνει "τροφή" σε κανέναν. Η ποιότητα των άπειρων πληροφοριών, οι οποίες προσφέρονται πλέον στον άνθρωπο, είναι τόσο ασαφής, που κανένας δεν είναι σίγουρος για τίποτε. Αν αυτό συνδυαστεί και με την άπειρη ποσότητα που παρέχεται, τότε τα πράγματα είναι τραγικά. Αλήθειες και ψέματα ανακατεύονται σε τόσο μεγάλες ποσότητες, που δεν είναι δυνατόν να διασταυρωθούν από κανέναν. Ξεκινάει ο άνθρωπος να διασταυρώσει αυτά, τα οποία υποτίθεται ότι έμαθε και πέφτει επάνω σε τόσο αντικρουόμενες πληροφορίες, που στο τέλος ξεχνάει τι έψαχνε.
    ...Ακούει και διαβάζει τα πάντα και στο τέλος δεν του μένει τίποτε. Ανοίγει το ίντερνετ και "βουτάει" μέσα στον ωκεανό της πληροφορίας και όταν το κλείσει είναι "στεγνός" ...Απόλυτα "στεγνός". Είναι σε χειρότερη κατάσταση απ' ό,τι πριν "ανακαλύψει" τόσα πολλά πράγματα ...Σε χειρότερη κατάσταση, γιατί, εκτός όλων των άλλων, είναι και μπερδεμένος. Αυτή είναι η επιτυχία του συστήματος. Κάποτε το σύστημα, για να προστατεύει τη γνώση του, έπρεπε να κλειδώνει βιβλιοθήκες ή να δηλητηριάζει σελίδες βιβλίων, όπως πολύ περιγραφικά μας έδωσε να καταλάβουμε ο Ουμπέρτο Έκο στο "Όνομα του Ρόδου". Σήμερα δεν έχει ανάγκη από κάτι ανάλογο. Τα προσφέρει όλα άπλετα, γιατί γνωρίζει πως, ακόμα κι αν βρουν οι άνθρωποι κάτι πολύτιμο, δεν θα έχουν τη γνώση να το αξιολογήσουν και βέβαια να το αξιοποιήσουν. Αυτό, το οποίο είναι το πιο πιθανό ότι θα κάνουν, είναι να συνεχίσουν να ψάχνουν, γιατί έχουν εθιστεί στην αναζήτηση. Έχουν μάθει να "λουφάρουν" και δεν σκέφτονται. Αναζητούν το "τζάμπα", που το σκέφτηκε κάποιος άλλος και οι ίδιοι απλά θέλουν να είναι οι έξυπνοι που θα το κάνουν "download".
    Το αποτέλεσμα είναι αυτό, το οποίο βλέπουμε καθημερινά. Νέοι και μορφωμένοι άνθρωποι, οι οποίοι υποτίθεται ενημερώνονται όλη την ημέρα μπροστά στους υπολογιστές τους, έχουν κατώτερης ποιότητας άποψη για το κοινωνικό "γίγνεσθαι" από τους αμόρφωτους ανθρώπους του μόχθου και της πραγματικής ζωής, οι οποίοι ανταλλάσσουν μεταξύ τους ασήμαντες πληροφορίες στα εργοστάσια ή στα καφενεία ...Ενημερωμένοι για τα πάντα και άσχετοι με τα πάντα. Υπερπληροφορημένοι άνθρωποι ανοίγουν το στόμα τους και το μόνο που αποκαλύπτουν είναι μια "εκκωφαντική" άγνοια. Νομίζεις ότι βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Νομίζεις ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Τεράστια κινούμενα "αρχεία" ασύνδετων μεταξύ τους πληροφοριών, που δεν "παράγουν" τίποτε απολύτως. Μιλάμε για πραγματική "πάθηση". Ο σύγχρονος άνθρωπος "καταπίνει" τις πληροφορίες, αλλά δεν τις "χωνεύει". Δεν ισχυροποιείται με τις πληροφορίες, παρά γίνεται ένας απλός κι ασήμαντος φορέας τους ...Στιγμιαία. Έχει γίνει ένας απλός "σωλήνας", όπου η πληροφορία "μπαίνει" και "βγαίνει" από αυτόν, χωρίς να τον αλλάζει καθόλου.
    Από το άπειρο you tube καταλήγει ο ίδιος να γίνει ένα human tube ...Καλός μόνον για να παίζει trivial pursuit. Φτάνει στο σημείο να αγνοεί αυτόν, ο οποίος έχει πραγματικές γνώσεις και να θαυμάζει εκείνον, που η μόνη γνώση που έχει είναι να κατεβάζει τζάμπα υλικό από το δίκτυο ...Άσχετο και τις περισσότερες φορές άχρηστο υλικό, που μπορεί να είναι από πληροφορίες για κουτσομπολιά μέχρι παιχνίδια και πορνοταινίες. Το αποτέλεσμα; Τραγικό. Μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με τη σημαντικότερη πληροφορία στον κόσμο και, μη μπορώντας να την αξιολογήσει, να την προσπεράσει. Θα περάσει από μπροστά του η συνταγή του φαρμάκου που καταπολεμά τον καρκίνο και αυτός θα συνεχίσει να ψάχνει για το φάρμακο. Πρέπει να γράφει πάνω στην πληροφορία ..."φάρμακο για τον Καρκίνο", για να "σταματήσει" το ψάξιμο. Αν δεν το γράφει αυτό, θα συνεχίσει να το ψάχνει ...Μυαλό Google.
    Καθημερινά το βλέπουμε να συμβαίνει αυτό. Για παράδειγμα, ολόκληρος ο Πλανήτης έμαθε τι συνέβη στις 26-2-2012 ή στις 24-10-2011 και το οποίο ήταν απολύτως όμοιο με αυτό που είχε γίνει στις 4-5-1945. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι έμαθαν τι έγινε. Είχαν ανοικτούς τους υπολογιστές τους ή τις εφημερίδες τους και έμαθαν τι έγινε. Οι πιο πολλοί εντυπωσιάστηκαν από αυτό το οποίο έμαθαν την ημέρα εκείνη, αλλά δεν κατάλαβαν αυτό, το οποίο έπρεπε να καταλάβουν. Σήμερα δεν θυμούνται καν τι έμαθαν τις ημέρες εκείνες. Γιατί να το θυμούνται, εφόσον δεν κατάλαβαν τι αξία είχε εκείνο το οποίο έμαθαν; Τι να καταλάβουν; Να καταλάβουν —από την ομοιότητα αυτών που έμαθαν— ό,τι συνέβη, αλλά πλέον δεν θυμούνται —καθώς οι πληροφορίες τρέχουν καθημερινά— ότι το σύστημα κάνει πάντα τα ίδια πράγματα, όταν πρέπει ν' αντιμετωπίσει τις ίδιες καταστάσεις ...Σημαντικές καταστάσεις, οι οποίες επηρεάζουν τα συμφέροντά του. Όμως, αυτό απαιτεί κρίση και οι σύγχρονοι "εξερευνητές" έχουν μόνον ένα μάους στα χέρια τους. Έφαγαν την "πληροφορία" την ημέρα που τους την έδωσε το σύστημα, αλλά δεν την κατανόησαν. Την έμαθαν και την "ξέχασαν" την επόμενη στιγμή. Την ξέχασαν μέσα σε δευτερόλεπτα, αν η επόμενη πληροφορία, που είχαν να μάθουν, ήταν οι υποψηφιότητες για τα Όσκαρ ή κάποια άλλη "γαργαλιστική" πληροφορία.
    Δεν κατόρθωσαν να συνδυάσουν τίποτε από εκείνα, τα οποία προκύπτουν από την πληροφόρηση αυτήν. Γιατί; Γιατί η πληροφορία για τη σωστή της επεξεργασία —και άρα για να έχει αξία— απαιτεί αυτό, το οποίο δεν έχει ο άνθρωπος σήμερα ...Απαιτεί χρόνο, ηρεμία και γνώσεις ...Αρκετές γνώσεις. Για να καταλάβουν λοιπόν αυτό, το οποίο θα τους συνέφερε να μάθουν, θα έπρεπε να το "φτιάξουν" μόνοι τους με το μυαλό τους, εκμεταλλευόμενοι την πληροφορία, η οποία τους παρέχεται από το ίντερνετ. Αυτοί όμως δεν έχουν μάθει να "φτιάχνουν" τίποτε με το μυαλό τους. "Τρέχουν" και νομίζουν ότι αυτό, το οποίο τους ενδιαφέρει, θα το βρουν ως νέα πληροφορία στο επόμενο "κλικ". Το σύστημα αυτό το έχει αντιληφθεί και το δουλεύει τέλεια. Πάντα εξασφαλίζει μια νέα πληροφορία για ένα νέο "κλικ". Σε παρασέρνει πίσω από τις πληροφορίες όπως έναν σκύλο, που του πετάνε κόκαλα δεξιά κι αριστερά και στο τέλος δεν γνωρίζει πού να πάει και τι να δαγκώσει.
    Σε αυτό το σημείο φαίνεται η διαφορά στη στρατηγική του συστήματος. Το σύστημα δίνει σε αφθονία στους ανθρώπους ό,τι δεν μπορεί και δεν θέλει πλέον να κρύψει. Στην κυριολεξία το συμφέρει πιο πολύ να δίνει, παρά να κρύβει πληροφορίες από τους ανθρώπους. Τους δίνει άφθονες πρώτες "ύλες", γιατί γνωρίζει πως έχουν χάσει την ικανότητα "δόμησης" καινοτόμου αποτελέσματος και άρα νέας γνώσης. Γι' αυτό βέβαια δεν ευθύνονται μόνον οι άνθρωποι. Γι' αυτό φρόντισε και το ίδιο το σύστημα, εφόσον αυτό είναι που ελέγχει τα συστήματα παιδείας ...Συστήματα, τα οποία εκ του πονηρού ωθούν τους μαθητές στην "απομνημόνευση" εις βάρος της κρίσης ...Συστήματα, τα οποία στα τελευταία χρόνια έχουν ως στόχο να "υποβαθμίσουν" τον άνθρωπο ...Συστήματα, τα οποία εκπαιδεύουν τον άνθρωπο να "σκέφτεται" σαν κομπιούτερ.
    ...Μιλάμε για διαβολική "επιλογή". Αντί να φτιάξουν έξυπνα κομπιούτερ, τα οποία σκέφτονται σαν άνθρωποι, "φτιάχνουν" ανθρώπους, οι οποίοι σκέφτονται σαν κουτά κομπιούτερ ...Ανθρώπους, οι οποίοι μαθαίνουν να "φορτώνονται" γνώσεις, είτε αυτές τους ενδιαφέρουν είτε όχι ...Γνώσεις άσχετες κι ασύνδετες μεταξύ τους, είτε αυτές τους χρειάζονται είτε όχι ...Γνώσεις τεράστιες, οι οποίες βάζουν το μυαλό να λειτουργεί εις βάρος της κρίσης. Αρκεί να είναι φορτωμένος ο "σκληρός" και ο ιδιοκτήτης του να αγωνιά για την "πληρότητά" του ...Ένας τεχνητός εθισμός στο "φόρτωμα", το οποίο εκ του πονηρού το μπερδεύουν με τη μόρφωση. Αυτό κατόρθωσε το σύστημα και αυτό το πέτυχε με το συγκεκριμένο υπερεθνικό μοντέλο εκπαίδευσης, που έχει επιβάλει σήμερα παγκοσμίως ...Ένα μοντέλο, που, στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης "ανταγωνιστικότητας", αποχαυνώνει τον άνθρωπο. Γιατί τον αποχαυνώνει; Γιατί έχει ως στόχο να του φάει" τον χρόνο που σε κανονικές συνθήκες θα είχε για να σκεφτεί, να φανταστεί ή να ονειρευτεί. Γι' αυτόν τον λόγο έχουν εντατικοποιήσει σε απάνθρωπο βαθμό την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν υπάρχει κανένας άλλος λόγος γι' αυτήν την αλλαγή. Δεν βοηθάνε την ανταγωνιστικότητα κανενός με αυτήν την πρακτική.
    Όταν μια πρακτική εφαρμόζεται στο γενικό επίπεδο και αφορά τους πάντες, δεν διαφοροποιείται από το πρόσημό της. Είτε επιταχύνονται όλοι οι μαθητές μαζί είτε επιβραδύνονται όλοι μαζί, είναι το ίδιο και το αυτό. Το θέμα είναι τι χάνουν ή τι κερδίζουν όλοι αυτοί, είτε από τη μια επιλογή είτε από την άλλη. Το σημερινό μοντέλο εκπαίδευσης παράγει τελείως διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά, τα οποία παρήγαγαν τα παλαιότερα εθνικά εκπαιδευτικά μοντέλα ...Τα μοντέλα εκείνα, τα οποία όντως ήθελαν να δημιουργήσουν πραγματικά ισχυρό ανθρώπινο δυναμικό για τα έθνη ...Τα παλαιότερα μοντέλα, τα οποία με ένα ταπεινό βιβλίο "παρήγαγαν" πανίσχυρους μορφωμένους ανθρώπους σε αντίθεση με το σημερινό μοντέλο, το οποίο με άπειρα βιβλία "παράγει" αδύνατα και αμόρφωτα ανθρωπάκια.
    Λογικό είναι αυτό. Μέχρι να διαβάσει ο σύγχρονος μαθητής ό,τι του βάζουν μπροστά του, "ξεχνάει" πώς είναι να σκέφτεται κάποιος. Μέχρι να "δει" τις έτοιμες εικόνες που του βάζουν μπροστά του, "ξεχνάει" πώς είναι να φαντάζεται κάποιος. Μέχρι ν' απαριθμήσει τις επιλογές που του προσφέρουν, "ξεχνάει" πώς είναι να ονειρεύεται κάποιος. Βλέπεις σύγχρονους μαθητές δημοτικών σχολείων να έχουν κατασταλαγμένες και δογματικές απόψεις, σαν να επρόκειτο για απόμαχους της ζωής. Το αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής είναι αυτό το οποίο "πληρώνουμε" σήμερα. Με το ένα και μοναδικό βιβλίο των Επών οι αρχαίοι Έλληνες κατέκτησαν τον κόσμο και οι σύγχρονοι Έλληνες με όλα τα βιβλία του Πλανήτη κινδυνεύουν να χάσουν την ίδια την πατρίδα τους.
    Γι' αυτόν τον λόγο δεν ανησυχεί το σύστημα για τη διάχυση των πληροφοριών. Γνωρίζει —καθώς το ίδιο φρόντισε γι' αυτό προηγουμένως— πως δεν υπάρχουν άνθρωποι ικανοί να εκμεταλλευτούν τις πληροφορίες εις βάρος του. Το αποτέλεσμα; Ο κόσμος "σερφάρει" άνευ λόγου και αιτίας σε "νερά", τα οποία δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί. Παραμένει "άστεγος", ενώ καθημερινά προσπερνά "βουνά από πλίνθους και κεράμους ατάκτως ερριμένους", γιατί απλά δεν γνωρίζει να "χτίζει". Ψάχνει τη λύση με τον βλακώδη τρόπο που ψάχνει μια "μηχανή" αναζήτησης. Ψάχνει με τον βλακώδη εκείνον τρόπο, που θα ξεκινούσε κάποιος να βρει ένα συγκεκριμένο "χαλίκι", προσπαθώντας να "κοσκινίσει" τον ωκεανό, επειδή έμαθε πως μέσα σε αυτόν υπάρχει σίγουρα ένα "μαγικό" χαλίκι. Αυτό είναι το πιο τραγικό που θα μπορούσε να συμβεί στον άνθρωπο και αυτό είναι προϊόν άγνοιας ...Μεγάλης άγνοιας, που ξεκινάει από την υποτίμηση της έννοιας της γνώσης. Ο σύγχρονος άνθρωπος υποτιμά τη γνώση ...Την πραγματική γνώση. Νομίζει πως θα την αντικαταστήσει με την πληροφορία. Φορτώνεται σαν "χαμάλης" με την πληροφορία και δεν γυμνάζεται σαν "αθλητής" μ' αυτήν.
    Αυτό είναι λάθος και είναι κάτι, το οποίο αποδεικνύεται καθημερινά. Βυθιζόμαστε στον Μεσαίωνα και καμία πληροφορία δεν μας βοηθά να σωθούμε. Θα μάθουμε πρώτοι απ' όλους πότε θα μας "σκοτώσουν" και αντί να το αποτρέψουμε, θα "τρέξουμε" να πάμε στο ραντεβού μας εγκαίρως ...Να γράψουμε στην προσωπική μας σελίδα στο Facebook ..."ήμουν κι εγώ εκεί". Μιλάμε για τραγικά πράγματα. Έχουμε πληροφόρηση για τα πάντα και δεν μπορούμε να επηρεάσουμε καμία εξέλιξη. Μαθαίνουμε εγκαίρως πως μας έχουν στήσει στον "τοίχο" και δεν μπορούμε να φύγουμε από αυτόν. Μαθαίνουμε εγκαίρως όχι μόνον ό,τι άσχημο μας επιβάλουν σήμερα, αλλά και τι σκέφτονται να μας επιβάλουν στο μέλλον. Στο τέλος θα μάθουμε με ακρίβεια δευτερολέπτου πότε θα μας "πυροβολήσουν" και δεν θα κουνιόμαστε, για να επιβεβαιώσουμε την ορθότητα της πληροφορίας που είχαμε ...Να μην καταστήσουμε την πληροφορία μας ψευδή ...Να μην εκθέσουμε τα πολλά like, που κάποιοι μας έδωσαν. Έχουμε τόσο ακριβείς πληροφορίες, που στο τέλος το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να γίνουμε αυτόπτες μάρτυρες του θανάτου μας.
    Εθισμένοι στην πληροφόρηση μέχρι θανάτου. Junkie's της πληροφορίας, την οποία δεν γνωρίζουμε τι να την κάνουμε. Εγκλωβισμένοι στα σπίτια μας να ζούμε μια virtual ζωή στην οποία "πρωταγωνιστούμε", χωρίς να υπάρχουμε. Υποδομές virtual αυτοκράτορα και ζωή homeless. Γιατί; Γιατί με λίγα ευρώ ιντερνετική συνδρομή και έναν υπολογιστή ο καθένας από εμάς μπορεί να νιώσει λίγο "αυτοκράτορας", εφόσον έχει "μάτια" και "αυτιά" σε ολόκληρο τον Πλανήτη. Ξέρει αυτά, τα οποία επί αιώνες τα γνώριζε μόνον το σύστημα και δεν επέτρεπε να διαχέονται μέσα στην κοινωνία ως πληροφόρηση. Αυτό κατόρθωσε ο σύγχρονος άνθρωπος. Μπορεί να μην γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει, αλλά μπορεί και μαθαίνει online τι γίνεται.
    Αυτή είναι κύρια διαφορά μας με το παρελθόν. Μαθαίνουμε τα πάντα, αλλά, όπως και στο παρελθόν, εξακολουθούμε να γνωρίζουμε τα ελάχιστα. Σε σχέση με το παρελθόν είμαστε πολύ καλύτερα σε πολλά πράγματα, αλλά και πολύ χειρότερα σε κάποια άλλα. Καλύτερα σ' ό,τι αφορά τον πραγματικό χρόνο που φτάνει η πληροφορία στην αντίληψή μας, αλλά τραγικά χειρότερα σ' ό,τι αφορά τη διαχείρισή της. Στο παρελθόν η πληροφόρηση δεν ήταν ακριβής και η διάχυσή της δεν γινόταν με μεγάλες ταχύτητες. Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας μπορεί να ήταν ήδη ένα μποστάνι όταν θα μάθαινε κάποιος στη Δύση ότι αυτή κάηκε. Όχι απλά δεν είχε την ευκαιρία να καθίσει και να σκεφτεί ποιος μπορεί να είχε συμφέρον να την κάψει, αλλά ούτε καν μάθαινε ότι αυτή κάηκε. Ακόμα δηλαδή κι αν είχε τη γνώση ή την ευφυΐα ν' αντιληφθεί τι μπορεί να συμβαίνει εξαιτίας ενός συμβάντος, του έλλειπε η βασική πληροφόρηση, που αφορούσε το ίδιο το συμβάν ...Του έλλειπαν δομικά "υλικά", για να χτίσει ένα συμπέρασμα, το οποίο θα αποτελούσε γνώση γι' αυτόν.
    Σήμερα —και στην εποχή της πληροφόρησης— έχουν αντιστραφεί όλα αυτά, αλλά το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο. Βλέπουμε online τη "Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας" να "καίγεται", αλλά δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε αυτό το οποίο βλέπουμε. Το κάνουμε "share" και νομίζουμε ότι κάναμε το καθήκον μας. Η ανθρωπότητα μαθαίνει σε πραγματικό χρόνο τι γίνεται, αλλά εξακολουθεί να μην γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει. Κέρδισε κάτι που της έλλειπε και έχασε κάτι που είχε. Κέρδισε την αξιόπιστη πληροφορία και έχασε τη δυνατότητα να σκέφτεται καθαρά πάνω στην πληροφορία. Μαθαίνει πάντα εγκαίρως και αξιόπιστα τι κάνει —και άρα πώς ενεργεί— το σύστημα και ενώ θεωρητικά έχει τη δυνατότητα να αυτοπροστατευτεί από τις ενέργειές του, δεν το κάνει. Δεν το κάνει, γιατί δεν μπορεί πλέον να σκεφτεί.
    Επανερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα, το οποίο θέσαμε στην αρχή του κειμένου. Τι έγινε στις ημερομηνίες που αναφερόμαστε και όλοι τις ξέχασαν; Στις 26-2-2012 γκρεμίστηκε το σπίτι του Μπιν Λάντεν στο Πακιστάν ...Του Μπιν Λάντεν, που, λίγο καιρό πριν, υποτίθεται ότι είχαν πετάξει το πτώμα του σε άγνωστο σημείο στη θάλασσα. Γιατί ασχολήθηκαν με το σπίτι όπου τον βρήκε ο θάνατος; Για να μην μετατραπεί σε τόπο λατρείας κάποιων "νοσταλγών" του "αγώνα" του. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Αυτό το είπαν αυτοί, οι οποίοι το κατεδάφισαν.
    Κάτι ανάλογο έγινε και στις 24-10-2011 μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα πιο μακριά. Εκείνη την ημέρα ενταφιάστηκε στη "λήθη" ο Μουαμάρ Καντάφι ...Ετάφη σε άγνωστο μέρος της ερήμου. Γιατί; Για να μην μετατραπεί ο τάφος του σε τόπο λατρείας κάποιων νοσταλγών του καθεστώτος του. Αυτό δεν το λέμε εμείς. Αυτό το είπαν αυτοί, οι οποίοι τον παράχωσαν στην έρημο. Αυτά δεν είναι μυστικά. Τα έδωσαν οι ίδιοι σχεδόν σαν πληροφορίες. Πληροφόρησαν το παγκόσμιο κοινό για τα "ελατήρια" των ενεργειών τους.
    Αυτές οι ενέργειες του συστήματος δεν είναι πρωτοφανείς. Απλά σήμερα τις ομολογεί, γιατί δεν φοβάται να τις ομολογήσει. Πάντα αυτά κάνει, όταν πρέπει να "εξαφανίσει" αυτά που το απειλούν. Τα ίδια έκανε και σχεδόν μισό αιώνα πριν σε μια ανάλογη περίπτωση. Εξαφάνισε σε μυστικά εργαστήρια της "δημοκρατικής" Σοβιετικής Ένωσης το πτώμα του Χίτλερ, για να μην το βρουν οι "νοσταλγοί" του. Στις 4-5-1945 πήγε και βομβάρδισε το περίφημο Berghof, για να μην το μετατρέψουν σε τόπο λατρείας και προσκυνήματος οι αμετανόητοι οπαδοί του. Το ίδιο κάνουν όλα τα συστήματα, ανεξαρτήτου ιδεολογίας. Οι μπολσεβίκοι, με το που πήραν την εξουσία, σκότωσαν και εξαφάνισαν τα πτώματα της τσαρικής οικογένειας για τους ίδιους λόγους. Για να μην γνωρίζουν οι οπαδοί τους πού βρίσκονται και προκαλούν προβλήματα.
    Όμως, τα απολύτως ανάλογα κάνει το σύστημα κι όταν επιδιώκει τα αντίθετα αποτελέσματα. Ενώ ό,τι το απειλεί προσπαθεί να το "εξαφανίσει" από προσώπου Γης, προκειμένου αυτό να "ξεχαστεί", ό,τι το συμφέρει το υπερπροβάλει, γιατί θέλει να διαιωνίσει την "ανάμνησή" του. Χτίζει μαυσωλεία για όσους το βολεύουν να παραμένουν "αξέχαστοι". Γνωρίζει πού είναι θαμμένος ο Άγιος Πέτρος. Γνωρίζει πού είναι θαμμένος ο Ναπολέων. Γνωρίζει πού είναι θαμμένος ο Νέλσων. Γνωρίζει πού είναι θαμμένος ο Δαρβίνος. Γνωρίζει πού είναι θαμμένος ο Λένιν ή ο Μάο. Όχι μόνον γνωρίζει το ίδιο πού βρίσκονται αυτοί, αλλά φτιάχνει και επιβλητικά μαυσωλεία, προκειμένου να το μάθει και ο όλος ο κόσμος. Φτιάχνει τόσο επιβλητικά μαυσωλεία, ώστε και "τυφλός" να είναι κάποιος να τα "βλέπει" και να τα γνωρίζει μόνο και μόνο εξαιτίας της περιέργειάς του.
    Γνωρίζει λοιπόν το σύστημα ανά πάσα στιγμή τι το ευνοεί αλλά και τι το απειλεί. Το πρώτο το αναδεικνύει χτίζοντας λαμπρά "σήματα", ενώ το δεύτερο το εξαφανίζει, κρατώντας μόνον για τον εαυτό του την άκρως απόρρητη πληροφορία. Καί στις δύο περιπτώσεις όμως είναι δεδομένο ότι γνωρίζει τι γίνεται και ενεργεί ανάλογα. Ποτέ δεν "ξεχνάει" οτιδήποτε το αφορά. "Θυμόταν" πού βρίσκονταν τα οστά του Τσάρου και όταν έπεσε το σύστημα που τον εχθρευόταν, πήγαν και τα "ξέθαψαν. "Θυμόταν" πού βρίσκονταν τα οστά του Χίτλερ και όταν πλέον ο Χίτλερ δεν αφορούσε κανέναν, τα παρέδωσε στους ερευνητές.
    Τι αποδεικνύουν όλα αυτά; Ότι το σύστημα, είτε το ομολογεί είτε όχι, πάντα ενεργεί με πρωταρχικό στόχο να προστατεύσει τα συμφέροντά του. Εφόσον αυτά τα συμφέροντα παραμένουν πάντα ίδια, θα παραμένουν ίδιες και οι επιτυχημένες εφαρμογές εξυπηρέτησής τους. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τη γνώση των παραπάνω ημερομηνιών. Το ίδιο σύστημα, για ν' αντιμετωπίσει το ίδιο πρόβλημα, καταφεύγει πάντα στις ίδιες λύσεις. Ένα συμπέρασμα, το οποίο μας δίνει μια βάση λογικής, όταν θέλουμε να ερμηνεύσουμε αντίστοιχες κινήσεις του συστήματος στο παρελθόν ή να προβλέψουμε τις μελλοντικές του ενέργειες σε ανάλογες περιπτώσεις. Αυτό είναι και το νόημα της γνώσης. Συμφέροντα δεν έχει μόνον το σύστημα. Συμφέροντα έχει και ο άνθρωπος, με τα οποία συχνά-πυκνά απειλεί το σύστημα. Με την κρίση και τη γνώση του ο άνθρωπος μπορεί να προστατεύει τα συμφέροντά του, όταν το σύστημα τα απειλεί. Εύκολο είναι αυτό, όταν γνωρίζεις τα συμφέροντα του συστήματος. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορείς να ερμηνεύεις με ασφάλεια ή ακόμα και να προβλέπεις τις ενέργειές του. Να τις προβλέπεις, για να μπορείς να προστατεύσεις τον εαυτό σου ή τα παιδιά σου από τις αυθαιρεσίες του. Κάθε φορά που αντιμετωπίζεις το ίδιο πρόβλημα, γνωρίζεις τι είναι αυτό που πρέπει να κάνεις εναντίον του ...και αυτό κάνεις.
    Με βάση αυτήν τη γνώση, θα ήταν παράλογος, για παράδειγμα, κάποιος "ταλιμπάν" ισλαμιστής, αν στο μέλλον ζητούσε από το σύστημα εξουσίας να του αποκαλύψει τον τάφο του Μπιν Λάντεν; Θα ήταν παράλογος ένας κανταφικός Λίβυος, αν ζητούσε από το σύστημα εξουσίας να του αποκαλύψει πού βρίσκεται ο τάφος του Καντάφι; Όχι βέβαια. Γιατί; Γιατί αυτοί οι ίδιοι μπορεί να μην γνωρίζουν πού βρίσκονται αυτοί οι τάφοι, αλλά είναι σίγουροι για την ταυτότητα αυτών που γνωρίζουν. Αντί λοιπόν να πάρεις ένα φτυάρι και να ψάχνεις μέσα στις έρημους, πηγαίνεις έξω από το σπίτι αυτού που τον έθαψε και τον πιέζεις μέχρι να τον αναγκάσεις ν' αποκαλύψει το μυστικό.
    Αυτή η γνώση, για κάποιον που ψάχνει κάτι συγκεκριμένο, είναι η δεύτερη σε αξία γνώση που μπορεί να έχει. Απλά πράγματα. Όταν είσαι ασθενής και δεν έχεις τη γνώση να σώσεις τον εαυτό σου, η δεύτερη καλύτερη γνώση που μπορεί να έχεις είναι να γνωρίζεις την ταυτότητα αυτού που την έχει. Ο μελλοντικός ερευνητής αυτών των "μυστηρίων" δεν χρειάζεται να πάρει "φτυάρι" ή "αναπνευστήρα", για να βρει τα λείψανα των Καντάφι ή του Μπιν Λάντεν. Γιατί; Γιατί είναι σίγουρος για τη δεύτερη σε αξία γνώση, την οποία μπορεί να έχει κάποιος που ψάχνει. Είναι απόλυτα σίγουρος για την ταυτότητα εκείνου που γνωρίζει το πού βρίσκονται αυτοί οι τάφοι ...και είναι το σύστημα.
    Εφόσον ένας ταλιμπάν ή ένας κανταφικός του μέλλοντος δεν θα ήταν παράλογος αν απαιτούσε από το σύστημα να του αποκαλύψει αυτό, που είναι βέβαιον ότι γνωρίζει, γιατί να ήταν παράλογος ένας Έλληνας, αν απαιτούσε από το σύστημα να του αποκαλύψει τον τάφο του Αλεξάνδρου; Ίδια περίπτωση δεν είναι; Σε ιστορικούς και όχι σε μυθικούς χρόνους "χάθηκε" ο τάφος και βέβαια το λείψανο του αυτοκράτορα των Ελλήνων ...Σε χρόνους που το σύστημα διατηρούσε ακριβή και απολύτως ενημερωμένα αρχεία των αποφάσεων του, που ακόμα και σήμερα επηρεάζουν τη ζωή μας.
    ...Την επηρεάζουν πραγματικά και όχι θεωρητικά. Οι Οικουμενικές Σύνοδοι, που ακόμα και σήμερα αποτελούν τους "άξονες" των χριστιανικών δογμάτων, πραγματοποιήθηκαν από εκείνους τους ανθρώπους σε εκείνους τους χρόνους. Αυτά, τα οποία εμείς σήμερα χρησιμοποιούμε ως θρησκευτικά μας "πιστεύω", τότε κωδικοποιήθηκαν και έφτασαν στις ημέρες μας. Αυτοκρατορικά διατάγματα, τύπου "Διάταγμα του Μεδιολάνου", τότε εκδόθηκαν. Το συγκεκριμένο Διάταγμα άλλαξε τον ρου της ιστορίας της Ευρώπης, εφόσον επέτρεπε την ανεξιθρησκία μέσα στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και άρα "νομιμοποιούσε" τον χριστιανισμό. Ρωτάμε εμείς λοιπόν τον σύγχρονο άνθρωπο της πληροφορίας. Αποτελεί υπαρκτό ιστορικό στοιχείο το Διάταγμα του Μεδιολάνου; Υπάρχουν τα στοιχεία που το αποδεικνύουν με βάση τις προδιαγραφές που δέχεται η ιστορική επιστήμη; Ποιος το υπέγραψε, πού το έκανε, ποιον αφορούσε; ...Ό,τι δευτερεύον στοιχείο αφορά ένα πραγματικό ιστορικό ντοκουμέντο ...Ό,τι διαφοροποιεί ένα τέτοιο ντοκουμέντο από ένα μυθικό "κατασκεύασμα", όπως είναι για παράδειγμα "οι οδηγίες της Κίρκης προς τον Οδυσσέα".
    Ποιος υπέγραψε το Διάταγμα εκείνο; Ο αυτοκράτορας της Ρώμης Κωνσταντίνος. Πότε το υπέγραψε; Το 313 μ.Χ.. Γιατί το υπέγραψε; Για να σταματήσουν οι διωγμοί εναντίον των χριστιανών. Γιατί γίνονταν οι διωγμοί; Γιατί η κυρίαρχη θρησκεία της αυτοκρατορίας του ήταν η ελληνική του δωδεκάθεου. Ποιος ήταν ο ρόλος τού αυτοκράτορα σε σχέση με αυτήν τη θρησκεία; Ήταν αρχιερέας της θρησκείας και "ζων θεός", εφόσον θεωρούνταν Υιός του ενανθρωπισμένου Θεού. Ποιος ήταν ο ενανθρωπισμένος Θεός για την αυτοκρατορία; Ο Αλέξανδρος. Ο δέκατος τρίτος Θεός της Ρώμης. Όλα αυτά είναι πληροφορίες ...Αξιόπιστες πληροφορίες, τις οποίες μπορεί ο καθένας να τις βρει στις βιβλιοθήκες και στο ίντερνετ.
    Τι μπορούμε να "κατασκευάσουμε" με αυτές τις πληροφορίες ως "δομικά" υλικά; Εφόσον ήταν τόσο σημαντικός ο Αλέξανδρος για την αυτοκρατορία της Ρώμης και τον αυτοκράτορά της, λογικό θα ήταν το σύστημα να είχε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά απέναντί του. Όπως η Μόσχα έκανε μαυσωλείο για τον Λένιν, ώστε να συνδέεται ο "ιδρυτής" τής αυτοκρατορίας με τον εκάστοτε διάδοχό του, έτσι θα έκανε και η Ρώμη. Είχε συμφέρον ο αυτοκράτοράς της να "επιδεικνύει" τη σχέση του με τον "θεό" της Ρώμης. Είχε συμφέρον να υποβοηθά με υλικά μέσα την κοινοποίηση αυτής της μεγαλειώδους "θεϊκής" σχέσης. Άρα, είναι βέβαιον ότι στον ιστορικό χρόνο του 313 μ.Χ. υπήρχε μαυσωλείο του Αλεξάνδρου στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
    Πού βρισκόταν αυτό το μαυσωλείο; Οπουδήποτε και να βρισκόταν, θα ήταν γνωστό και καταγεγραμμένο από το σύστημα ...Γνωστό από όλους τους υπηκόους της αυτοκρατορίας, είτε το είχαν δει είτε όχι ...Γνωστό, όσο γνωστό ήταν το μαυσωλείο του Λένιν για τους απανταχού κομμουνιστές του Πλανήτη, είτε είχαν επισκεφτεί τη Μόσχα είτε όχι. Το πιθανότερο να βρισκόταν στο κέντρο της Ρώμης. Εκεί όπου βρισκόταν ο αυτοκράτοράς της. Εκεί όπου βρισκόταν ο ζωντανός "Υιός" του Αλεξάνδρου. Εκεί όπου βρισκόταν ο αρχιερέας Του. Με βάση λοιπόν τις πληροφορίες μας και τη γνώση μας για τη συμπεριφορά της εξουσίας —όταν πρόκειται να "διαφημίσει" κάτι που την συμφέρει—, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το 313 μ.Χ. —και άρα σε απόλυτα ιστορικό χρόνο— ο Τάφος του Αλεξάνδρου είναι γνωστός στο σύστημα και στον λαό.
    Πότε μπορεί να άλλαξε αυτό; Όταν άλλαξαν τα συμφέροντα της εξουσίας. Όταν ο Αλέξανδρος και ο Τάφος του έγιναν για τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία ό,τι έγιναν οι Τσάροι για τη Σοβιετική Ένωση ή ο Μπιν Λάντεν για το σημερινό δυτικό σύστημα ή ο Καντάφι για τη Λιβύη της νέας εποχής. Άρα τι αναζητούμε; Πληροφορία για το πότε το σύστημα άλλαξε συμφέροντα και άρα συμπεριφορά. Αναζητούμε εκείνη την ημερομηνία, που είναι όμοια με αυτές που καταγράψαμε πολύ πρόσφατα. Και πάλι αρκεί ένα "κλικ" στον υπολογιστή μας, για να έχουμε σε δευτερόλεπτα αυτήν την πληροφορία ...Την τόσο σημαντική πληροφορία, για να "χτίσει" κάποιος μια λογική σκέψη και την τόσο ασήμαντη πληροφορία, αν δεν υπάρχει τέτοιος στόχος.
    Βάζουμε στο Google το όνομα του αυτοκράτορα Θεοδοσίου του Α’ και μαθαίνουμε τα εξής ακριβή ιστορικά περιστατικά. Στις 27 Φεβρουαρίου του 380 αναγνώρισε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, δηλώνοντας ..."επιθυμούμε όλα τα διάφορα υπήκοα έθνη [...] να ακολουθούν τη Θρησκεία που παραδόθηκε στους Ρωμαίους από τον άγιο απόστολο Πέτρο" και στις 8 Νοεμβρίου του 392 έθεσε εκτός νόμου τις αρχαίες θρησκείες[2] [3]. Στις 2 Μαΐου του 381 εξέδωσε το λεγόμενο "έδικτο κατά των αποστατών"[4] με το οποίο τιμωρούσε με πλήρη στέρηση δικαιωμάτων δικαιοπραξίας όλους τους πρώην χριστιανούς, που επέστρεφαν στην Εθνική Θρησκεία. Στις 21 Δεκεμβρίου του 382 απαγόρευσε με ποινή θανάτου και δήμευση της περιουσίας των ενόχων Εθνικών (που χαρακτηρίζονται "παράφρονες" και "ιερόσυλοι"), κάθε μορφή θυσίας, μαντικής, ψαλμωδιών προς τιμή των Θεών ή τις απλές επισκέψεις σε αρχαίους Ναούς[5].
    Το 384 διέταξε την κατεδάφιση ή το σφράγισμα Εθνικών Ιερών[6] [7] και υπέγραψε νέα απαγόρευση των θυσιών, ενώ στις 24 Φεβρουαρίου του 391 ανανέωσε την πλήρη απαγόρευση των θυσιών, των επισκέψεων σε Εθνικούς Ναούς: "Κανείς δεν θα μολυνθεί με θυσίες και σφάγια, κανείς δεν θα πλησιάσει ή θα εισέλθει σε Ναούς, ούτε θα σηκώσει τα μάτια σε εικόνες φτιαγμένες από ανθρώπινο χέρι, διαφορετικά θα είναι ένοχος μπροστά στους ανθρώπινους και τους θεϊκούς νόμους"[8]. Ως συνέπεια της διογκούμενης έλλειψης ανεκτικότητας, το 392 καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σταμάτησαν να δίνονται επιχορηγήσεις προς τα παγανιστικά ιερατεία, ενώ αυξήθηκε η οχλοκρατική βία εναντίον των παγανιστικών ναών και ομοιωμάτων με την υποκίνηση των μοναχών[9].
    Τι συμπέρασμα βγάζουμε από όλα αυτά; Ότι από τις 27 Φεβρουαρίου του 380 τα συμφέροντα της Ρώμης άλλαξαν και ο Τάφος του Αλεξάνδρου ήταν ανεπιθύμητος ...Απόλυτα ανεπιθύμητος. Από αυτήν την ημερομηνία και μετά ο Αλέξανδρος έγινε για τη Ρώμη ό,τι ο Μπιν Λάντεν για την Ουάσιγκτον ή ο Καντάφι για την Τρίπολη ...Επικίνδυνος. Όπως λοιπόν το σύστημα πήγε κρυφά και μέσα στη νύκτα εξαφάνισε το σπίτι όπου σκοτώθηκε ο Μπιν Λάντεν, έτσι θα πήγε και θα εξαφάνισε τον Τάφο του Αλεξάνδρου και βέβαια το Λείψανό του. Όπως πήγε με άκρα μυστικότητα και έθαψε σε "άγνωστο" μέρος το πτώμα του Καντάφι, έτσι πήγε και τοποθέτησε σε "άγνωστο" μέρος το λείψανο του Αλεξάνδρου. Άρα; Άρα γνωρίζει αυτός ο οποίος το έκανε, πού τοποθέτησε αυτό το Λείψανο.
    ...Αποδεδειγμένα με αδιάσειστα στοιχεία. Γνωρίζουμε ημερομηνίες εκδόσεως νόμων και αυτοκρατορικών αποφάσεων. Γνωρίζουμε τα ίδια τα κείμενα των αποφάσεων. Όταν λοιπόν γνωρίζουμε από εκείνη την εποχή —καθώς το ίδιο το σύστημα τα έχει καταγράψει— ότι "κόβονται επιχορηγήσεις" σε παγανιστικά ιδρύματα ή ότι εκδόθηκαν εντολές δήμευσης περιουσιών "ανυπάκουων" ιδιωτών, είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι το σύστημα δεν έχει καταγράψει την ακριβή θέση όπου βρίσκει το Λείψανο του Αλεξάνδρου; ...Το Λείψανο του πρώην Θεού του; ...Το Λείψανο του δέκατου τρίτου Θεού της Ρώμης; ...Το Λείψανο του μέχρι λίγες ώρες πριν Θεανθρώπου της αυτοκρατορίας; Για τη δική του ασφάλεια και μόνον θα έπρεπε το σύστημα να το γνωρίζει ...για να μην το βρουν τυχαία οι εχθροί του ...για να μην εμφανίσουν ψεύτικο Λείψανο οι "νοσταλγοί" του ...για να μην πλουτίσουν θεομπαίχτες και κομπογιαννίτες, πουλώντας "ιερά" λείψανα.
    Αν σκεφτεί κάποιος ότι εκείνη η χριστιανική Ρώμη δεν έχει χάσει από τότε μέχρι σήμερα τη "συνέχειά" της, είναι δυνατόν να πιστέψει κάποιος ότι δεν γνωρίζει πού βρίσκεται ο Τάφος του Αλεξάνδρου; Η ίδια χριστιανική εξουσία των ίδιων χριστιανών με την ίδια γνώση και τα ίδια συμφέροντα είναι αυτή, η οποία έδρασε σε όλες αυτές τις ομοειδείς περιπτώσεις. Είναι δυνατόν σε μερικά χρόνια από τώρα να "ξεχάσει" η χριστιανική Ουάσιγκτον πού "παράχωσε" τον Μπιν Λάντεν; Είναι δυνατόν σε μερικά χρόνια από τώρα να "ξεχάσει" η Τρίπολη ποιοι και πού παράχωσαν τον Καντάφι;
    "Μερικά" χρόνια είναι για τους αθάνατους μηχανισμούς του συστήματος, είτε μιλάμε για δέκα χρόνια είτε για πεντακόσια. Από τη στιγμή που υπάρχει καταγραφή των ενεργειών του, είναι το ίδιο πράγμα. Η καταγραφή "παγώνει" τον χρόνο. Όταν πηγαίνεις στα μυστικά αρχεία του Βατικανού και βλέπεις μια γραπτή αναφορά του 800 μ.Χ., αυτή δεν διαφέρει —σ' ό,τι αφορά την αξιοπιστία της— από ένα χθεσινό έγγραφο
     

    ΒΙΝΤΕΟΘΗΚΗ

    AGIOS GR VIDEO

    Text

    AGIOS GR BLOG Copyright © 2009 Community is Designed by Bie