AGIOS GR BLOG

Η Ευρωπαϊκή κρίση χρέους στρέφει τη Γερμανία ενάντια στην Ελλάδα

2012-02-11T09:12:00.000+02:00

Οι Γερμανοί θέλουν την Ελλάδα έξω. Αυτό είναι το καθαρό μήνυμα από την απόφαση του Eurogroup να αρνηθεί την προσφορά ενός φρέσκου πακέτου μέτρων λιτότητας σε αντάλλαγμα για τα 130 δις ευρώ του bail-out. Τις προηγούμενες μέρες έγινε φανερό με οδυνηρό τρόπο ότι η κυβέρνηση συνασπισμού της Ελλάδας είχε πραγματικό πρόβλημα στο να εξασφαλίσει τη συμφωνία, αλλά τώρα της ζητήθηκε να κόψει κι άλλα. Το Βερολίνο επιθυμεί περισσότερο πόνο και θυσίες.
Οι Γερμανοί θα μπορούσαν να πουν ότι η σκληρή προσέγγιση δικαιολογείται από το ιστορικό της Ελλάδα να δίνει υποσχέσεις και μετά να τις αθετεί. Μετά τη μαζική υποβάθμιση των ευρωπαϊκών κρατών από την S&P τον προηγούμενο μήνα, οι λοιπές χώρες με το τριπλό ΑΑΑ, είναι περισσότερο από ποτέ αποφασισμένες να δείξουν την οικονομική τους πυγμή. Στη Γερμανία, υπάρχει βαθύ μίσος ενάντια στην Ελλάδα.
Αλλά και οι Έλληνες δεν πάνε πίσω. Πιστεύουν ότι τα δρακόντεια μέτρα καταδικάζουν την οικονομία σε μόνιμη ύφεση και ότι σκοτώνουν την ανάπτυξη, όντας βέβαιοι ότι το πρόβλημα χρέους δεν θα θεραπευτεί. Το να σου ζητάνε να κόψεις παραπάνω, γνωρίζοντας ότι αυτό είναι μάταιο, είναι κάτι παραπάνω από ταπεινωτικό.
Το ερώτημα είναι πλέον αν οι Έλληνες σπρώχνονται σε μια κατάσταση να αρνηθούν τους βάρβαρους όρους της ειρήνης που τους προσφέρονται (Carthaginian peace terms) και να αποφασίσουν ότι η σκληρή ζωή που συνεπάγεται έξω από το ευρώ (η οποία και θα είναι σίγουρα), δεν θα είναι χειρότερη από την παρούσα, που τους προσφέρεται.
Με μια σημαντική προειδοποίηση, αυτό θα είναι ένα καλό αποτέλεσμα για την Μέρκελ. Εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να αποχωρήσει από το ευρώ με τη θέλησή της, τότε η Μέρκελ θα μπορούσε να πει ότι έκανε όσα ήταν να κάνει για να κρατήσει το κοινό νόμισμα ανέπαφο, αλλά στο τέλος ήταν οι έλληνες αυτοί που αποφάσισαν ότι ήταν η ώρα να φύγουν.
Η εξήγηση είναι φυσικά ότι η αποχώρηση της Ελλάδας θα γινόταν με ομαλό παρά με άτακτο τρόπο. Αν οι Γερμανοί και οι υπόλοιπο σκληροπυρηνικοί τραβάνε το σκοινί είναι γιατί πιστεύουν ότι τους προηγούμενους μήνες οι ενέργειες της ΕΚΤ ήταν αρκετές ώστε να εξασφαλίσουν τη μη μετάδοση της μόλυνσης και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες και στο εύθραυστο τραπεζικό σύστημα της ΕΕ.
Αυτό είναι η μια πλευρά του παιχνιδιού και μην εκπλαγείτε αν αποτύχει. Από τότε που κατέστη φανερό στο τέλος του 2009 ότι η Ελλάδα έχει ένα ηχηρό χρέος, ο χειρισμός της κρίσης ήταν πολύ αδέξιος. Και όπως είναι πασιφανές τίποτε δεν μάθανε στο δρόμο, όλον αυτό τον καιρό

Και ευρώ και ανυπακοή

2012-02-10T08:30:00.000+02:00

Επί τη ευκαιρία της συμπόρευσης στελεχών του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ με την ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη έγιναν και δηλώσεις για τους κοινούς στόχους της συνεργασίας. Που είναι η ...παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη, χωρίς όμως να υποχωρούμε σε «εκβιασμούς»!
Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε πως ακριβώς δεν υποχωρεί κάποιος σε εκβιασμούς και γιατί αν δεν εφαρμόζουμε κάποιες μεταρρυθμίσεις, που σημειωτέον τις ζητάνε είκοσι χρόνια τώρα, αυτοί είναι υποχρεωμένοι να μας στηρίζουν και να μας ενισχύουν οικονομικά;
Από λόγια έχουμε χορτάσει. Από έργα πάσχουμε και εκεί χρειάζονται οι ηρωισμοί. Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ θα γίνει στις 8 το βράδυ. Ωστόσο, το όργανο θα συνεδριάσει στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, στη Λεωφόρο Συγγρού.
Αιτία της προσωρινής μετακόμισης είναι η έλλειψη χώρου, καθώς στην αίθουσα της Γερουσίας θα συνεδριάσει και η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ.
Να σημειωθεί ότι πριν λίγους μήνες, οπότε και υπήρχε το ίδιο πρόβλημα, η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ συνεδρίασε τελικώς στην αίθουσα της Ολομέλειας.

Μέτρα οριστικής διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας.

2012-02-09T08:16:00.000+02:00

Είναι μικρή η έκφραση «ΣΟΚ και ΔΕΟΣ» για να περιγράψει την Ελλάδα της επόμενης ημέρας, την Ελλάδα του νέου Μνημονίου.
Παρά το γεγονός ότι δεν είναι οι τελικές προτάσεις καθώς επικρατεί μια απίστευτη σύγχυση για το ποιές είναι τελικά οι θέσεις της Τρόικας και τι μεταφράζει ο Βενιζέλος και η διαπραγμάτευση μπορεί να φέρει αλλαγές, δημοσιεύουμε με κάθε επιφύλαξη στη συνέχεια ένα μέρος της δανειακής σύμβασης που αφορά μισθούς και συντάξεις και συμφωνήθηκε μεταξύ της τρόικας και του Παπαδήμου.
Και για να καταλάβετε τι παραπληροφόρηση πέφτει, δείτε εδώ σε ποια διαρροή στηρίζονται όλα όσα γράφονται τις τελευταίες ώρες σε διαδίκτυο και ΜΜΕ. Πρόκειται για ένα έγγραφο όπου έχει μια σελίδα από το υπόμνημα της Τροϊκα και ακολουθεί μια μετάφραση που δεν ξέρουμε αν είναι του κειμένου της Τρόικα, ή …άλλου.
Όπως θα διαβάσει κανείς στη συνέχεια , έχουμε να κάνουμε με μια απίστευτη αγριότητα που κυρίως χτυπά τους νέους, τα λαϊκά στρώματα τους μικροσυνταξιούχους. Είναι χαρακτηριστικό ότι νέοι έως 25 ετών θα πληρώνονται με μισθό πάνω από 30% χαμηλότερο.
Η νέα δανειακή σύμβαση για μισθούς και συντάξεις προβλέπει τα εξής:
Α) ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ
Νόμος για τα επικουρικά ταμεία με στόχο την μείωση της ασφαλιστικής δαπάνης κατά 0,4% του ΑΕΠ (600 εκ. ευρώ μείωση). Δηλαδή μείωση επικουρικών συντάξεων κατά 15%. Επίσης μειώσεις κατά 15% των κύριων συντάξεων ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τραπεζών και 7% των συντάξεων του ΝΑΤ από 1.1.2012.
Από το Μάρτιο 2012 ενοποίηση ελέγχου και είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών και φόρων.
Β) ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΧΕΣ
Κατάργηση προγραμμάτων κοινωνικής στήριξης και εισοδηματικό όριο για την παροχή των επιδομάτων. Εξοικονόμησης ποσού ύψους 1,5% του ΑΕΠ
Γ) ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Μείωση εργασιακού κόστους κατά 15%. Εάν έως το τέλος Φεβρουαρίου δεν υπάρξει συμφωνία, τότε νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης για την προσαρμογή του κόστους. Η νομοθετική πρωτοβουλία θα περιλαμβάνει:
Συμβάσεις
- Μέγιστη διάρκεια συλλογικών συμβάσεων τρία χρόνια.
- Όσες υφιστάμενες συμβάσεις έχουν κλείσει 24 (ή περισσότερο) μήνες ισχύος λήγουν έως ένα χρόνο μετά την νομοθέτηση του προγράμματος.
- Μετενέργεια κλαδικών συμβάσεων: μείωση του χρόνου της από έξη μήνες σε τρεις.
- Μετά τη λήξη της μετενέργειας, εάν δεν υπάρξει νέα συλλογική σύμβαση, ως βάση υπολογισμού του μισθού θεωρείται ο βασικός μισθός της ΕΓΣΣΕ. Τα μόνα επιδόματα που διατηρούνται είναι: θέσης, παιδιών, εκπαίδευσης, επικινδυνότητας.
-Κατάργηση μονιμότητας σε ΔΕΚΟ, τράπεζες
- Πάγωμα ωριμάνσεων μέχρις ότου η ανεργία μειωθεί κάτω από 10%.
-Κατάργηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Στη διαιτησία μπαίνουν μόνο οι βασικοί μισθοί.
Μείωση του κατώτατου μισθού της ΕΓΣΣΕ κατά 22% σε όλα τα επίπεδα.
Πάγωμα του κατώτατου στα επίπεδα που θα διαμορφωθούν μετά τη μείωση έως το πέρας της προγραμματικής περιόδου.
Επιπρόσθετη μείωση κατά 10% για τους νέους (έως 25 ετών)
Έως τέλη Ιουλίου 2012, σαφές χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ με σκοπό την ευθυγράμμιση αυτής με τις ανταγωνίστριες χώρες.

◦ Μη μισθολογικό κόστος
Μείωση ασφαλιστικών εισφορών κατά 2% με παράλληλη κατάργηση των εισφορών για ΟΕΚ _ΟΑΕΔ Οι δύο αυτοί οργανισμοί κλείνουν. Κατάργηση επιχορήγησης των συνδικάτων.
Μείωση κατά 3% των εισφορών ΙΚΑ από 1.1.2013
Εάν από την μείωση των εισφορών προκύψει επιπρόσθετο κόστος στον προϋπολογισμό τότε νέα μείωση των συντάξεων.
Μετά από μελέτες τα ειδικά επικουρικά ταμεία με ιδιαίτερο κόστος ασφαλιστικών εισφορών θα εξομοιωθούν με τις εισφορές άλλων επιχειρήσεων που καλύπτει το ΙΚΑ.
Δ) Μέτρα για τους εργαζόμενους δημόσιου τομέα
Επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων με στόχο εξοικονόμηση ποσού 0,2% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση (Ιούνιος 2012)
Επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων
Μείωση αριθμού δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 έως το 2015.
Διατήρηση προσλήψεων 1:5
Εργασιακή εφεδρεία – επαναφέρεται ο θεσμός
Μείωση συμβασιούχων
Περιορισμός εισαγωγών σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές και γενικά σε σχολές που εξασφαλίζουν αυτόματη πρόσληψη στο δημόσιο

Δημοσκόπηση ΣΟΚ της Puplic Issue

2012-02-08T08:13:00.003+02:00

Mια νέα δημοσκόπηση που αποδεικνύει την κατάρευση του ΠΑΣΟΚ στο εκλογικό σώμα δημοσιοποιείται σε λίγες ώρες.
Η έρευνα είναι της Public Issue για το ΣΚΑΪ εμφανίζει την Νέα Δημοκρατία στην πρόθεση ψήφου με αναγωγή αναποφάσιστων να φτάνει στο 31%
Ακολουθεί η Δημοκρατική Αριστερα του Φωτη Κουβέλη με 18% και στη συνέχεια το ΚΚΕ με 12,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 12% και το ΠΑΣΟΚ με 8% ενώ ο ΛΑΟΣ συγκεντρώνει 5%.
Πρόκειται για την χειρότερη για το ΠΑΣΟΚ δημοσκόπηση που...βλέπει το φως της δημοσιότητας σε μια συγκυρία εξαιρετικά κρίσιμη και για την κοινοβουλευτική του ομάδα που θα κληθει να στηρίξει σκληρα μέτρα.

”Φόρο-σοκ” σε εκατομμύρια πολίτες

2012-02-07T08:15:00.002+02:00

Θα γονατίσουν, κυριολεκτικά, από τους φόρους που θα κληθούν να πληρώσουν τα νοικοκυριά, για τα εισοδήματα που απέκτησαν το 2011. Και αυτό γιατί, οι φόροι αυξάνονται ακόμη και πάνω από 1.500% σε σύγκριση με τα εισοδήματα του 2010.
Όσο για το ποιοι πλήττονται περισσότερο; Ποιοι άλλοι: Οι φορολογούμενοι με μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, καθώς και οι οικογένειες με παιδιά!!!
Ο φορολογικός λογαριασμός είναι ασήκωτος για τα νοικοκυριά μετά τη μείωση του αφορολόγητου ορίου στις 5.000 ευρώ, την αύξηση των συντελεστών φόρου για χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, τις αυξήσεις ακόμη και πάνω από 100% στα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα.
«Μαχαίρι» μπαίνει επίσης στις εκπτώσεις δαπανών για ενοίκια, δίδακτρα, ασφάλιστρα ζωής, ασφαλιστικές εισφορές, τόκους στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας, ιατρικές επισκέψεις και νοσήλια. Καταργείται, ακόμη, το «μπόνους» 10% για τους φορολογούμενους που συγκέντρωναν περισσότερες αποδείξεις.
Ο αριθμός των φορολογούμενων που θα λάβουν φέτος εκκαθαριστικό σημείωμα με επιστροφή φόρου θα είναι ελάχιστος, καθώς, όπως αναφέρει το «Έθνος», οι αλλαγές που έχουν γίνει στη φορολογία εισοδήματος φέρνουν μεγάλες επιβαρύνσεις για όλους.
Ο χρόνος για την υποβολή των νέων φορολογικών δηλώσεων άρχισε να μετράει αντίστροφα και ήδη το νέο έντυπο Ε1 είναι έτοιμο να αποσταλεί στους φορολογούμενους.
Τα έντυπα των νέων δηλώσεων θα πρέπει να υποβληθούν υποχρεωτικά ηλεκτρονικά, μέσω του ΤΑΧΙSnet, από όσους φορολογούμενους απέκτησαν εντός του 2011 εισοδήματα από εμπορικές επιχειρήσεις, ελευθέρια επαγγέλματα, γεωργικές εκμεταλλεύσεις, ακίνητα και κινητές αξίες.
Οι φορολογούμενοι που απέκτησαν εισοδήματα προερχόμενα αποκλειστικά από μισθούς και συντάξεις μπορούν να υποβάλουν τη δήλωση είτε ηλεκτρονικά είτε σε έντυπη μορφή

Συμφώνησαν σε όλα, που είπαν όμως ΟΧΙ;

2012-02-06T08:19:00.000+02:00

Ο Πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί των τριών κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση συναντήθηκαν για να λάβουν από κοινού απόφαση για το περιεχόμενο των βασικών στοιχείων της συμφωνίας με την τρόικα, όσον αφορά το νέο οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας που αποτελεί...
προϋπόθεση για τη νέα χρηματοδοτική στήριξη της χώρας.
Ο Πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί συμφώνησαν σε βασικά θέματα τα οποία, μεταξύ άλλων, αφορούν:
1) Τη λήψη μέτρων εντός του 2012 για τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών κατά 1,5% του ΑΕΠ.
2) Την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των επικουρικών συνταξιοδοτικών ταμείων.
3) Την αντιμετώπιση του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας με τη λήψη μέτρων που περιλαμβάνουν ρυθμίσεις σε διάφορους τομείς, όπως η μείωση του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους, με στόχο την ενίσχυση της απασχόλησης και της οικονομικής δραστηριότητας.
4) Την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με συνδυασμό μέσων που διασφαλίζουν την προαγωγή του δημόσιου συμφέροντος και την επιχειρηματική αυτονομία τους.
Ο Πρωθυπουργός και οι πολιτικοί αρχηγοί θα ξανασυναντηθούν αύριο προκειμένου να ολοκληρώσουν τις διαβουλεύσεις για το περιεχόμενο του προγράμματος.

Στόχος αναρχικών ο Πρόεδρος και η Ελλάδα στο χάος...

2012-02-05T09:43:00.000+02:00

Στόχος αγνώστων έγινε λίγο μετά τις οκτώ το βράδυ το σπίτι του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, επί της οδού Ασκληπιού, στο Κολωνάκι. Ομάδα 30 ατόμων πέταξε ξύλα και πέτρες και στη συνέχεια εξαφανίστηκαν.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι νεαροί προκάλεσαν ζημιές στο σπίτι του κ. Παπούλια καθώς και σε παρακείμενα αυτοκίνητα.
Οι αστυνομικές αρχές διεξάγουν έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών.

Βλαδίμηρος Πούτιν σε σαφές «άδειασμα» του Γκρουέφσκυ

2012-02-04T09:11:00.000+02:00

«Αδειάζοντας» σαφώς και κάθετα τον Γκρουέφσκυ και την προπαγάνδα του, ο Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας και υποψήφιος για την προεδρία της Βλαδίμηρος Πούτιν, σε δήλωσή του η οποία καταγράφεται με τον πιο επίσημο τρόπο στην ιστοσελίδα της ρωσικής κυβέρνησης, (http://premier.gov.ru/events/news/17938/) αναφέρει:
Οι Έλληνες, πρέπει να μπορούν να ελέγχουν τη ρευστότητα του νομίσματός τους.
«Στην εποχή του και για να....λύσει οικονομικά προβλήματα, ο Αλέξανδρος ο Μακεδών, κατέκτησε την Περσία. Η σημερινή Ελλάδα δεν διεκδικεί να κατακτήσει κανέναν, αλλά θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα να ελέγχει το εθνικό της νόμισμα και να έχει παράλληλα και το δικό της σύστημα εκτύπωσης νομίσματος».
Με τη δήλωσή του αυτή ο Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας, παράλληλα με την σαφή του τοποθέτηση απέναντι στην ανιστόρητη και σχεδιαζόμενη από κέντρα πέραν των Σκοπίων προπαγάνδα του εθνικιστικού VMRO και του Γκρουέφσκυ, τοποθετείται σαφώς και στην υπό διαμόρφωση «ατζέντα» η οποία άνοιξε στις επαφές που είχε αντιπροσωπεία του Πατριωτικού Μετώπου με επιτελείς της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τον Δεκέμβριο του 2011. (Δείτε λεπτομέρειες στο http://www.pamet.gr/deltiatypou/epestrepse%20apo%20osetia%20to%20pam%201%2012%2011.php).
Να προσθέσουμε εδώ, πως πέραν του αιτήματος του Πατριωτικού Μετώπου, για διασαφήνιση από την πλευρά των Ρώσων, των θέσεων των, για τα εθνικά μας ζητήματα, το ΠΑΜ αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση για τη στήριξη με την δήλωση Πούτιν και της θέσης του Κινήματος, για έλεγχο του εθνικού μας νομίσματος από το ελληνικό Κράτος. Παράλληλα, αναμένει τοποθέτηση πάνω στην πρόταση μας για εγγύηση του εθνικού μας νομίσματος με τα συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας, στην περίπτωση επιστροφής της χώρας στη δραχμή.
Από την πλευρά του, ο Βλαδίμηρος Πούτιν, συνεπής στην προσέγγισή του με τις ειλικρινείς αντινεοταξίτικες δυνάμεις της Ελλάδας, συνεχίζει να στέλνει μηνύματα συμπαράστασης κατ’ ευθείαν στον δοκιμαζόμενο ελληνικό Λαό και όχι μέσω του πολιτικού συστήματος, στο οποίο έχει επανειλημμένα δείξει την δυσαρέσκεια και την αποστροφή του.

ΠΟΥΤΙΝ: «Στέρησαν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να εξυγιάνει την οικονομία της»

2012-02-03T08:18:00.000+02:00

Μιλώντας στο οικονομικό Φόρουμ «Ρωσία 2012» ο ρώσος πρωθυπουργός, Βλαντίμιρ Πούτιν, δήλωσε ότι «η Ελλάδα στερήθηκε τεχνητά της δυνατότητας να εξυγιάνει την οικονομία της».
«Της στέρησαν τη δυνατότητα να υποτιμήσει το εθνικό της νόμισμα, άρα της στέρησαν τη δυνατότητα αύξησης της ρευστότητας, εφόσον δεν διέθετε δικό της νομισματικό κέντρο» είπε ο κ. Πούτιν, επισημαίνοντας ότι κατ' αυτόν τον τρόπο απέμεινε μόνο ένας διαθέσιμος τρόπος, «η απευθείας μείωση των κοινωνικών δαπανών και η αύξηση της ανταγωνιστικότητας.. σε αυτή τη βάση, γιατί για να επανεξοπλίσεις όλη την οικονομία, τη βιομηχανία, τον πραγματικό τομέα της οικονομίας χωρίς επενδύσεις είναι αδύνατο. Αλλά και να προσελκύσεις επενδύσεις σε αυτήν την κατάσταση είναι επίσης αδύνατο».
Ο ρώσος πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι πολλές χώρες αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες και ότι «στην Ελλάδα, συγκεκριμένη βοήθεια από το εξωτερικό προς το παρόν δεν προσφέρουν».
«Το θέμα δεν είναι ότι οι Έλληνες δεν θέλουν ή δεν ξέρουν να δουλεύουν», συμπλήρωσε ο Β. Πούτιν, εκτιμώντας ότι «εκεί δεν έχουν δημιουργηθεί δυνατότητες υψηλής τεχνολογίας για αποτελεσματική αξιοποίηση της εργατικής δύναμης με υψηλή ειδίκευση, ή τουλάχιστον σε επαρκή αριθμό, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στη Ρωσία. Και από εκεί προέρχονται τα προβλήματα».
Μιλώντας στο Φόρουμ ο κ. Πούτιν συμφώνησε με τον οικονομολόγο, Πολ Κρούγκμαν, ότι η κρίση χρέους των κρατών και των επιχειρήσεων είναι ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα του δεύτερου κύματος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, ενώ κατονόμασε ως δεύτερο χαρακτηριστικό «την ανισορροπία του χρηματιστικού τομέα, υπερφουσκωμένου και κερδοσκοπικού, αποκομμένου από την πραγματική οικονομία».
«Ούτε μία από τις αιτίες των σημερινών χρηματιστικών συγκλονισμών μέχρι στιγμής δεν έχει εξαλειφθεί», είπε αποτιμώντας την υπάρχουσα κατάσταση ο ρώσος ηγέτης, ο οποίος συμμετέχει εντατικά στην προεκλογική εκστρατεία ενόψει των προεδρικών εκλογών της 4ης Μαρτίου, διαθέτοντας σημαντικό προβάδισμα έναντι των αντιπάλων του, πράγμα που του επιτρέπει να θεωρείται ως ο πιθανότερος επόμενος πρόεδρος της Ρωσίας.

Μονοψήφιο το ΠΑΣΟΚ - Στη Βουλή η "Χρυσή Αυγή"

2012-02-02T08:12:00.002+02:00

Μεγάλες ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό δείχνει έρευνα της Pulse για το "Ποντίκι", η οποία καταγράφει προβάδισμα της ΝΔ χωρίς όμως αυτοδυναμία, μονοψήφιο ποσοστό για το ΠΑΣΟΚ και δέκα κόμματα στη Βουλή - μεταξύ αυτών και την "Χρυσή Αυγή".
Η δημοσκόπηση που θα δημοσιευτεί την Πέμπτη καταγράφει στην εκτίμηση πρόθεσης ψήφου ποσοστό 19% για τη ΝΔ, 9,5% για το ΠΑΣΟΚ, 9% για το ....ΚΚΕ, 8,5% για τον ΣΥΡΙΖΑ, 8% για... την "Δημοκρατική Αριστερά", 4% για το ΛΑΟΣ, 2,5% για τους "Οικολόγους - Πράσινους", 2% για τη "Δημοκρατική Συμμαχία", 2% για το "Άρμα Πολιτών", 2% για τη "Χρυσή Αυγή" και ποσοστό 4% απαντά υπέρ κάποιου άλλου κόμματος.
Το λευκό και η αποχή φτάνουν στο 19,5% και οι αναποφάσιστοι στο 10%.
Ωστόσο με την αναγωγή των παραπάνω εκτιμήσεων σε εκλογικά αποτελέσματα, προκύπτει Βουλή 11 κομμάτων με τα παρακάτω ποσοστά: ΠΑΣΟΚ 13,5%, ΝΔ 27%, ΚΚΕ 12,5%, ΛΑΟΣ 5,5%, ΣΥΡΙΖΑ 12%, "Δημοκρατική Αριστερά" 11,5%, "Οικολόγοι - Πράσινοι" 3,5%, "Δημοκρατική Συμμαχία" 3%, "Άρμα Πολιτών" 3%, "Χρυσή Αυγή" 3% και "άλλο κόμμα" 5,5%.

ΟΑΣΑ: ΔΕΛΤΙΑ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 18 ΕΤΩΝ

2012-02-01T08:24:00.000+02:00

Μαθητικά δελτία Αστικών Συγκοινωνιών και για μαθητές άνω των 18 ετών, θα εκδίδει πλέον ο ΟΑΣΑ, σε συνεργασία με το. υπουργείο Παιδείας. Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο ΟΑΣΑ ξεκίνησε ήδη τη διαδικασία έκδοσης τέτοιων δελτίων τα οποία αφορούν...
μαθητές άνω των 18 ετών, που φοιτούν σε σχολεία δημόσιας εκπαίδευσης, στην Αττική.
Σύμφωνα με τη σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ του ΟΑΣΑ και του υπουργείου Παιδείας, οι διευθυντές των σχολικών μονάδων θα πρέπει να προσκομίσουν στον ΟΑΣΑ αίτηση, στην οποία θα αναγράφεται ο αριθμός των μαθητικών δελτίων που θα διατεθούν στους δικαιούχους μαθητές, το ΑΦΜ και η ΔΟΥ του σχολείου και να παραλάβουν τα μαθητικά δελτία έως την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012.
Κατά την παραλαβή των δελτίων θα πρέπει να καταβληθεί το ποσό του ενός (1) ευρώ για κάθε δελτίο. Ο διευθυντής κάθε σχολικής μονάδας είναι υπεύθυνος για το σφράγισμα και την παράδοση των δελτίων στους δικαιούχους.

Σχεδιάζεται με ιδιαίτερη μυστικότητα το plan Β για την Ελλάδα

2012-01-31T08:59:00.000+02:00

Περιλαμβάνει χρεοκοπία εντός του ευρώ, υποχρεωτικό haircut που θα ξεπεράσει το 50%, πληρωμή των CDS, η Γερμανία θα ασκεί την οικονομική πολιτική ενώ θα υπάρχει και σχέδιο ανάπτυξης…
Το plan Β σχεδιάζεται μεθοδικά, με μεγάλη μυστικότητα και περιλαμβάνει την χρεοκοπία της Ελλάδος εντός ευρώ και πιθανότητα να αρχίσει να ....... υλοποιείται τον Μάρτιο. Προκαλεί απορία που ενώ το εθελοντικό PSI+ προχωράει, το IIF αναφέρει ότι εντός της τρέχουσας εβδομάδας μπορεί να υπάρξει συμφωνία, ασκούνται πιέσεις και στην ΕΚΤ να συμμετάσχει άρα θετικές εξελίξεις για την Ελλάδα άπαξ και θα συμμετάσχει ο ιδιωτικός τομέας.
Εφόσον προχωρήσει το PSI+ θα δοθεί και το πράσινο φως για τον νέο δανεισμό της Ελλάδα ύψους 130 εκατ ευρώ – μπορεί να φθάσει και τα 145 δις ευρώ – άρα ακόμη μια θετική είδηση για την Ελλάδα μια περίοδο γενικευμένης αβεβαιότητας. Όμως προκαλεί απορία ότι ενώ διαφαίνονται θετικές ειδήσεις, στην Γερμανία τα επίσημα όργανα αλλά και οι ανεπίσημοι εκφραστές της Γερμανικής πολιτικής μιλούν για χρεοκοπία εντός του ευρώ ενώ οι αμερικανικοί επενδυτικοί οίκοι για πρώτη φορά διαφοροποιούνται λέγοντας ότι θα ήταν σωστό τελικά να πληρωθούν τα CDS για να αποκατασταθούν οι ισορροπίες και οι στρεβλώσεις στην παγκόσμια αγορά χρέους. Πηγές πολύ καλά ενημερωμένες και διαχρονικά αξιόπιστες αναφέρουν ότι σχεδιάζεται εδώ και μήνες το plan B. «Έχετε διερωτηθεί, μας αναφέρει η πηγή μας, γιατί ενώ ξεκίνησαν να μιλούν στην Ελλάδα για μαζική αναδιάρθρωση της οικονομίας, για πρόγραμμα μαμούθ 50 δις ευρώ που θα προέκυπτε από τις αποκρατικοποιήσεις, πλέον όλα έχουν εγκαταλειφθεί;» Ίσως γιατί διαπίστωσαν ότι δεν είναι υλοποιήσιμα σχέδια , απλά υπερφίαλα σενάρια που δεν εδράζονταν στην πραγματικότητα, απαντήσαμε. Η απάντηση όμως της πηγής μας, μας βάζει σε προβληματισμό «ναι αυτό ισχύει αλλά πολύ γρήγορα δεν εγκαταλείφθηκε η προσπάθεια; Τα πράγματα είναι απλά η Γερμανία και το ΔΝΤ συνειδητοποίησαν ότι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδος όπως το είχαν επινοήσει και καταστρώσει απέτυχε. Ήδη εμμέσως το έχουν αναφέρει ότι το σχέδιο δεν πέτυχε στην Ελλάδα και πλέον ενεργοποίησαν το plan B.
To plan B
περιλαμβάνει την χρεοκοπία της Ελλάδος εντός ευρώ θα είναι μια συντεταγμένη χρεοκοπία όχι μια άναρχη διαδικασία θα είναι ένα μεγάλο βήμα για την οικονομική ιστορία της Ελλάδος. Μετά το πρώτο σοκ θα υπάρξουν καλές ειδήσεις και εκεί πρέπει να εστιαστεί η ελληνική κυβέρνηση, στην διαχείριση της χρεοκοπίας και στις ειδήσεις, στις καλές ειδήσεις που θα έρθουν μετά. Υπάρχει σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας της Ελλάδος μετά την χρεοκοπία αλλά η Γερμανία θα ζητήσει να ασκήσει οικονομικό έλεγχο στην Ελλάδα. Το θέμα πλέον είναι πολιτικό» To plan B Η διαδικασία του PSI+ θα ξεκινήσει ως εθελοντική με το haircut να φθάνει στο 50% ή 70% απομειώσεις με βάση την καθαρή παρούσα αξία. Στην πορεία θα αποδειχθεί ότι το haircut πρέπει να φθάσει στο 70% ή 80% και η καθαρή παρούσα αξία περιλαμβανομένων και των νέων κουπονιών στο 90% ή 100%. Όμως το βασικό πρόβλημα θα αποδειχθεί ότι είναι η συμμετοχή των ιδιωτών σε αυτή την εθελοντική διαδικασία. Όλες οι ενδείξεις καταδεικνύουν ότι η συμμετοχή των ιδιωτών στο PSI+, δεν θα ξεπεράσει το 55% με 60%. Σε αυτή την περίπτωση τρεις θα είναι οι εναλλακτικές λύσεις. Ή η Τρόικα και η Γερμανία ειδικότερα αποδέχονται τα αποτελέσματα και συμψηφίζουν την διαφορά άπαξ και το χρέος δεν θα απομειωθεί 100 δις αλλά μόνο 60-70 δις ευρώ με νέα δάνεια προς την Ελλάδα ή εντάσσουν και την ΕΚΤ άρα και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες στο haircut των ομολόγων. Όμως αυτές οι δύο λύσεις πάσχουν στο γεγονός ότι η μεν χορήγηση νέων δανείων δεν θα αντιμετωπίσει το δομικό πρόβλημα της Ελλάδος που είναι το χρέος ή δε εμπλοκή της ΕΚΤ θα σηματοδοτήσει μείζονος σημασίας ζήτημα κεφαλαιακής επάρκειας της Κεντρικής Τράπεζας και ίσως αυτό να δώσει πολύ λανθασμένα μηνύματα στις αγορές. Βέβαια εσχάτως εξετάζεται η λύση η ΕΚΤ να μεταβιβάσει τα ελληνικά ομόλογα στο EFSF και στην κατοχή του EFSF να υποστούν haircut. Αν και οι δύο λύσεις δεν τελεσφορήσουν τότε θα ξεδιπλωθεί η κακή εκδοχή της επίλυσης του ελληνικού προβλήματος. Με βάση αυτό το σενάριο η διευθέτηση του ελληνικού ζητήματος θα εξελιχθεί ως εξής. Η εθελοντική διαδικασία του PSI+ παύει να υφίσταται και η απομείωση το haircut θα αγγίξει το 70% με 80%. Όλοι οι κάτοχοι των ομολόγων θα υποστούν υποχρεωτικά haircut 70% με 80%. H υποχρεωτική συμμετοχή αυτόματα θα υποχρεώσει την ISDA να πιστοποιήσει credit event και οι οίκοι αξιολόγησης Moody’s Standard and Poor’s και Fitch θα υποβαθμίσουν την Ελλάδα όχι σε επιλεκτική χρεοκοπία αλλά σε επίσημη χρεοκοπία. Τα CDS θα πληρωθούν στους κατόχους τους. Η Τρόικα και η Γερμανία που έχει τον πρώτο λόγο ακυρώνουν το μνημόνιο 2 και επιβάλλουν το μνημόνιο plus ένα νέο μνημόνιο που περιλαμβάνει μια ακραία θεραπεία σοκ στην ελληνική οικονομία. Η Τρόικα σε συνεργασία με την ΕΚΤ όπως έχουν ρητά δεσμευτεί θα στηρίξουν τις ελληνικές τράπεζες ενισχύοντας το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με 30 δις ευρώ ώστε να καλυφθούν οι ζημίες από τα ομόλογα. Ταυτόχρονα στο νέο μνημόνιο plus για να χορηγηθούν νέα δάνεια οι οικονομικές αποφάσεις δεν θα λαμβάνονται από την ελληνική κυβέρνηση όποια και αν είναι αυτή αλλά αποκλειστικά από την Τρόικα. Το σενάριο αυτό έχει επεξεργαστεί πέραν των κύκλων της Τρόικα και από έλληνες αξιωματούχους. Δηλαδή η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει συντεταγμένα εντός του ευρώ αλλά προφανώς τα χειρότερα για την κοινωνία είναι εμπρός

Διαφωνία για τα μέτρα

2012-01-30T08:08:00.002+02:00

OI KOKKINEΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΟΥ ΕΘΕΣΕ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ
Αντιρρήσεις για σειρά μέτρων που ζητά η τρόικα στο πλαίσιο της νέας δανειακής σύμβασης εξέφρασε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, κατά τη συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών με τον πρωθυπουργό. Κατά τις πληροφορίες, ο κ. Σαμαράς πρότεινε ισοδύναμα μέτρα, ενώ φέρεται να υποστήριξε ότι δεν μπορεί να δοθεί «λευκή επιταγή» στον Λουκά Παπαδήμο, παρά μόνο μια εξουσιοδότηση για να διαπραγματευθεί και στη συνέχεια να υπάρξει περαιτέρω συζήτηση με τους πολιτικούς αρχηγούς για τη λήψη της τελικής απόφασης.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τις πληροφορίες, στο πλαίσιο της γενικότερης συζήτησης για την λειτουργία της κυβέρνησης, ο κ. Σαμαράς τόνισε ότι μία μεταβατική κυβέρνηση θα πρέπει να συμπεριφέρεται σαν μεταβατική και να μην εκφεύγει του ειδικού σκοπού που έχει συναποφασιστεί.
Παρατήρησε ότι οι υπουργοί δεν μπορούν να κάνουν ότι θέλουν και ανέφερε το θέμα που προέκυψε πρόσφατα στην δικαιοσύνη με τους εισαγγελείς, καθώς επίσης το νομοσχέδιο για τις αποφυλακίσεις, τις κρίσεις στα σώματα ασφαλείας, καθώς και τους διορισμούς γενικών διευθυντών.
Ο κ. Σαμαράς υποστήριξε, δε, ότι δεν πρέπει να δοθεί μία γενική πολιτική εξουσιοδότηση για συμφωνία από τους πολιτικούς αρχηγούς στον κ. Παπαδήμο (όπως προσφέρθηκε να δώσει ο κ. Παπανδρέου), αλλά να δοθεί εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό για να διαπραγματευθεί και να υπάρξει και περαιτέρω συζήτηση με τους πολιτικούς αρχηγούς.
Σύμφωνα με τις πηγές της λεωφόρου Συγγρού, ο κ. Παπαδήμος στην συνάντηση έθεσε το θέμα των υπογραφών σε κοινό κείμενο, αλλά όχι πιεστικά. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, με το θέμα της υπογραφής διαφώνησαν τόσο ο κ. Σαμαράς, όσο και ο κ. Καρατζαφέρης.
Ο κ. Σαμαράς επέμεινε ότι τα όποια μέτρα ληφθούν δεν θα πρέπει να προκαλούν μεγαλύτερη ύφεση και ότι αντίθετα θα πρέπει να ληφθούν μέτρα στην κατεύθυνση της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Τσακίζουν τους μισθούς, ταϊζουν τις τράπεζες!!

2012-01-29T09:52:00.000+02:00

Τελεσίγραφο για μισθούς Βουλγαρίας!
Στον Παπαδήμο παραπέμπει το "ξήλωμα" της εργατικής νομοθεσίας ο Κουτρουμάνης
"Η Ελλάδα για να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της θα πρέπει άμεσα να μειώσει τους μισθούς τουλάχιστον στα επίπεδα της Πορτογαλίας, ή ακόμα και των γειτονικών ανατολικών χωρών"!
Αυτή η αποστροφή μέλους της τρόικας συνοψίζει το οριστικό, όπως το χαρακτήρισαν κύκλοι του υπουργείου Εργασίας, τελεσίγραφο για μείωση των κατώτατων μισθών, του 13ου και 14ου, των ωριμάνσεων, αλλά και των κλαδικών συμβάσεων, με κατάργηση της (6μηνης) περιόδου μετενέργειας. Μαζί με την αλλαγή του πλαισίου προσφυγής στον ΟΜΕΔ (θα πρέπει να υπάρχει συναίνεση και της εργοδοτικής πλευράς) και την εξίσωση των όρων εργασίας σε ΔΕΚΟ - Τράπεζες, με τους αντίστοιχους του ιδιωτικού τομέα, (απολύσεις, αποζημιώσεις, υπερωρίες) η τρόικα ζητεί ουσιαστικά πλήρη κατάργηση των Συμβάσεων, αλλά και του εργατικού δικαίου, όπως αυτό διαμορφώθηκε τα τελευταία 70 χρόνια, πριμοδοτώντας τη μετατροπή των συμβάσεων για να γίνει πλήρως ευέλικτη η αγορά εργασίας.
Και βέβαια στο θέματα που σχετίζονται με το ασφαλιστικό, ζήτησε την άμεση μείωση των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και μείωση των επικουρικών συντάξεων (έως 40% σε ορισμένα ταμεία).
Η τρόικα ζήτησε να ληφθούν αποφάσεις από την κυβέρνηση, πριν τη μεθαυριανή Σύνοδο Κορυφής, ενώ τις συνέδεσε με τις εξελίξεις για το PSI μη αφήνοντας ουσιαστικά περιθώρια για διαπραγματεύσεις. Μάλιστα μέχρι αργά χθες το βράδυ συνεδρίαζαν οι κοινές τεχνικές επιτροπές (τρόικας - υπουργείου) προκειμένου σήμερα να επαναληφθεί η συνάντηση των εκπροσώπων των δανειστών με τον υπουργό Εργασίας, προφανώς για να οριστικοποιηθούν τα μέτρα.
Με δεδομένες αυτές τις εξελίξεις η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας τόνισε ότι "το θέμα είναι πλέον πολιτικό" παραπέμποντας ουσιαστικά στον πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο, για την τελική στάση της κυβέρνησης.

68 σεισμοί σε 34 ώρες στο τρίγωνο Σαντορίνη, Κρήτη, Ρόδος

2012-01-28T09:00:00.002+02:00

Μια απίστευτη σεισμική ακολουθία εκτυλίσσεται τις τελευταίες ημέρες στην περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου στο τρίγωνο μεταξύ Σαντορίνης, Κρήτης και Ρόδου.
Μόλις τις τελευταίες 34 ώρες έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 68 καταγεγραμμένοι σεισμοί με αποκορύφωμα τους δύο σεισμούς των 5,3 ρίχτερ που σημειώθηκαν ο ένας στις 1.33' (ώρα Γκρίνουιτς) σήμερα τα ξημερώματα σε βάθος 13 χιλιομέτρων και ο άλλος στις 4.24' χθές τα ξημερώματα σε βάθος 14 χιλιομέτρων.
Συνολικά πάντως το ίδιο χρονικό διάστημα, όπως φαίνεται και από το σχετικό χάρτη (φωτογραφία) στον ελλαδικό χώρο έχουν σημειωθεί 42 σεισμοί από τα μεσάνυχτα σήμερα και 64 κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι οι δονήσεις που καταγράφονται έχουν σχετικά εστιακό βάθος και σχετικά μικρή διασπορά.

H κοινωνία δείχνει να έχει πάθει εγκεφαλικό !

2012-01-27T08:20:00.000+02:00

«Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να ‘χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!» ο Χρόνης Μίσσιος, μιλά εφ’ όλης της ύλης, στην Κρυσταλία Πατούλη, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να αντιληφθούμε ποιά είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!» και προτείνοντας «να πάρουμε τα βουνά, να ξαναεποικήσουμε την Ελλάδα».
Η κρίση που περνάμε, είναι πολυεπίπεδη, δεν είναι μονάχα οικονομική. Oυσιαστικά είναι κρίση αξιών και χρεοκοπίας του λογοκρατούμενου και τεχνοκρατικού πολιτισμού μας. Τους κινδύνους για την οικολογική κρίση, πια, του πλανήτη, δεν τους αμφισβητεί κανείς, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη να στρατευτούν σε τέτοιου είδους προσπάθειες για να σώσουν ή να βελτιώσουν το περιβάλλον. Αυτό, όμως, είναι το ένα μέρος: Ο περιβαλλοντολογικός ακτιβισμός. Διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο περιβάλλοντα:
Το ένα είναι το φυσικό περιβάλλον και το άλλο είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το ανθρώπινο περιβάλλον.
Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός, ότι το ανθρώπινο περιβάλλον είναι οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο και δρα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον. Συνεπώς για να διατυπώσουμε ένα οικολογικό αίτημα, που θα σημαίνει την σωτηρία του πλανήτη και συνεπώς της ζωής πάνω σε αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε πως θα ανατρέψουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην καταστροφή του και πως θα οδηγηθούμε σ’ έναν βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό, ο οποίος θα αποκαταστήσει τη φυσική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.
Αυτό σημαίνει, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης, σημαίνει μια καθημερινή απόκρουση της βαρβαρότητας του συστήματος και μιας διαφορετικής τοποθέτησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή τη κουλτούρα, ότι ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος του πλανήτη, και ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και τον διόρισε κυρίαρχο του πλανήτη και του είπε ότι: «όλα αυτά είναι δικά σου», την κουβαλάμε από τα γεννοφάσκια μας!
Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων. Αλλά κυρίως, πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!
Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του, κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει που πάει και τι κάνει, και πώς να ζήσει.
Ταυτόχρονα αυτή η ολιστική οικολογία- οικολογική αντίληψη, η οποία δεν ασκείται μόνο σ’ έναν οικολογικό ακτιβισμό αλλά βλέπει και θέλει και παλεύει να αναστρέψει τις καταστροφικές δομές του συστήματος και να εδραιώσει έναν καινούριο πολιτισμό, είναι σημαντική γιατί είναι η μόνη διαδικασία η οποία απαιτεί όχι την υπακοή ή την υποταγή των ανθρώπων σε μια πίστη ή σε μια ιδεολογία αλλά απαιτεί την αφύπνιση της συνείδησής του και την κατανόηση του νοήματος της ζωής.
Η ζωή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που μας δίνεται μια φορά. Μια φορά! Και πρέπει να το χαρούμε, πρέπει να το δωρίσουμε, πρέπει να το ζήσουμε!
Η οικολογία μάς απαλλάσσει, επίσης, και από το άγχος του θανάτου. Ξέρουμε, ότι αυτό το δώρο, είναι με ημερομηνία λήξεως, και συνεπώς πρέπει να το χαρούμε και όχι να το σπαταλάμε μέσα σε βάσανα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Που κατάντησαν τη ζωή μας σήμερα;
Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούνε, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά.
Η οικολογία είναι επαναστατική, με την έννοια ότι στοχεύει να καταργήσει όλες τις αρνητικές δομές της κοινωνίας. Είναι η μόνη επανάσταση, θα λέγαμε, η οποία δε φέρει εξουσία και δεν εδραιώνει καμία εξουσία. Και ξέρουμε από την ιστορία ότι και τα πιο ωραία, τα πιο όμορφα, τα πιο ρομαντικά όνειρα των επαναστατών, σκοτώθηκαν από την εξουσία. Αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής. Αυτή είναι η αιτία που μετατρέπει τα όνειρα σε εφιάλτη.
Είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και για πράσινη ανάπτυξη και να έχουμε την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο;

Η ΛΥΣΗ ΤΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ , του Βασίλη Βιλιάρδου

2012-01-26T08:20:00.000+02:00

Είναι ακατανόητο να αποδεχόμαστε τέτοιες ζημίες, όπως αυτές που έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα – πόσο μάλλον όταν με τον εσωτερικό δανεισμό θα κερδίζαμε την εθνική μας κυριαρχία, την ελευθερία, την υπερηφάνεια, τον αυτοσεβασμό μας και την εμπιστοσύνη των αγορών
“Θέλουμε το καλό μας σαν λαός, αλλά δεν διακρίνουμε πάντα ποιο είναι αυτό το καλό. Ο λαός δεν μπορεί να διαφθαρεί ποτέ, αλλά συχνά μπορεί να ξεγελαστεί – τότε μόνο μοιάζει να θέλει αυτό που είναι κακό.
Υπάρχουν συχνά πολλές διαφορές ανάμεσα στη βούληση όλων και στη γενική βούληση. Η πρώτη έχει κατά νου μόνο το ατομικό συμφέρον και δεν είναι παρά ένα άθροισμα από ιδιοτελείς, ατομικές βουλήσεις. Αντίθετα, η γενική βούληση αποβλέπει πάντοτε στο ανιδιοτελές, κοινό συμφέρον.
Όταν αρχίσουν να δημιουργούνται χάσματα και ξεχωριστές ομάδες ανάμεσα στο λαό (κόμματα στη σημερινή εποχή), τότε η βούληση κάθε μίας από αυτές γίνεται γενική, σε σχέση με τα μέλη της και ατομική, σε σχέση με το Κράτος. Μπορούμε τότε να πούμε ότι, δεν υπάρχουν τόσοι ψηφοφόροι, όσοι είναι οι άνθρωποι, αλλά όσες είναι οι ομάδες – με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η μεγαλύτερη, εκφράζοντας την ατομική, «ιδιοτελή» βούληση των μελών της και όχι τη γενική βούληση.
Δεν πρέπει λοιπόν να υπάρχουν ξεχωριστές ομάδες μέσα στο κράτος, για να μπορεί να εκφραστεί σωστά η γενική βούληση – με στόχο το κοινό καλό. Εάν όμως υπάρχουν, τότε πρέπει να αυξήσουμε τον αριθμό τους (καταδίκη του δικομματισμού;), για να παρεμποδίσουμε την ανισότητα, όπως έκανε ο Σόλωνας” (Ζαν Ζακ Ρουσσώ).
Ανάλυση
Περίληψη: Η ανάγκη υιοθέτησης εθνικών ομολόγων, έστω και αργά, η οποία προϋποθέτει την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην Πολιτική και τον έλεγχο της, οι ιδιαιτερότητες τους, οι τρεις διαφορετικές εστίες προβλημάτων της Ελλάδας, οι λύσεις για κάθε μία από αυτές, με ή χωρίς τη βοήθεια της Ευρωζώνης, οι μεγάλες απειλές της συμφωνίας διαγραφής (PSI) με το βρετανικό Δίκαιο, οι ενδογενείς ανισορροπίες της νομισματικής ένωσης, τα τεράστια προβλήματα του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης και ορισμένες υποχρεώσεις μας.
Οι λύσεις στα οικονομικά προβλήματα κάθε είδους είναι σε άμεση σχέση με το χρονικό σημείο (timing), κατά το οποίο επιλέγονται, ενώ η Οικονομία δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν επιστήμη, εάν δεν βοηθούσε στην πρόβλεψημελλοντικών κρίσεων - έτσι ώστε να λαμβάνονται έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης τους, με τη βοήθεια περισσοτέρων του ενός εναλλακτικών σεναρίων.
Στα πλαίσια αυτά, η υιοθέτηση «Εθνικών Ομολόγων» εκ μέρους της Ελλάδας, όπως είχαμε προτείνει με άρθρο μας τον Οκτώβριο του 2009, θα είχε συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση του προβλήματος του δημοσίου χρέους της, εάν είχε ληφθεί η απόφαση τότε – όταν είχαμε επισημάνει την κλιμάκωση της κρίσης, η οποία επισπεύσθηκε, μεταξύ άλλων, από τους εσφαλμένους χειρισμούς της «νεαρής» τότε κυβέρνησης (άρθρο μας). Η αντίθετη άποψη, σύμφωνα με την οποία η αγορά ομολόγων εκ μέρους των Ελλήνων θα ήταν εις βάρος των καταθέσεων και επομένως των τραπεζών, έχει πλέον αποδειχθεί λανθασμένη – αφού η μείωση των τραπεζικών καταθέσεων σήμερα έχει ξεπεράσει τα 70 δις €, με τις περισσότερες από αυτές να έχουν κατευθυνθεί σε ιδρύματα άλλων κρατών, χωρίς να ωφελούν ούτε την Ελλάδα, ούτε τις τράπεζες της.
Εάν δε συνειδητοποιήσει κανείς ότι, η χρηματοδότηση του Ελληνικού Δημοσίου από την Τρόικα, η οποία μας υποχρέωσε σε καταστροφικά για την οικονομία μας «υφεσιακά προγράμματα», δεν υπερβαίνει τα 70 δις € μέχρι σήμερα (Πίνακας Ι), όσα δηλαδή έχουν ήδη «μεταναστεύσει» στο εξωτερικό, θα κατανοήσει ότι, η μη υιοθέτηση των εθνικών ομολόγων ήταν τουλάχιστον ανόητη εκ μέρους μας – πόσο μάλλον όταν η εισβολή του ΔΝΤ κόστισε τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρωζώνη, τεράστια ποσά.
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ομόλογα δημοσίου σε δις €, με ημερομηνία 13.07.2011, συνολικού ύψους 341 δις €
Ιδιοκτήτες Ομολόγων
Ποσόν
Διαχειρ. Περιουσιακών στοιχείων, κρατικά κεφάλαια, κεντρ. Τράπεζες
151
ΕΚΤ
47
Τρόικα (ΔΝΤ-ΕΕ)
53
Ελληνικές τράπεζες
50
Γερμανικές τράπεζες (KFW 8,0 - HRE 7,4)
17
Γαλλικές τράπεζες
11
Ιταλικές τράπεζες
2
Λοιπές Ευρωπαϊκές τράπεζες
9
Τράπεζες εκτός Ευρώπης
1
Πηγή: Handelsblatt (Bloomberg, RBC, Barkley Capital)
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, το ΑΕΠ μας μειώθηκε σχεδόν κατά 15%, περιορίζοντας επικίνδυνα τα έσοδα του δημοσίου, οι μισθοί καταβαραθρώθηκαν, οι αξίες των ακινήτων ευρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, το χρηματιστήριο επίσης, οι τράπεζες μας έχουν σχεδόν χρεοκοπήσει, η ανεργία αυξάνεται διαρκώς, χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν κλείσει, τα ασφαλιστικά ταμεία είναι στο χείλος της καταστροφής, τα ενοικιαστήρια πληθαίνουν καθημερινά στους δρόμους, ενώ έχουν συμβεί τόσο πολλά άλλα τα οποία, εάν θελήσει να αποτιμήσει κανείς σε χρήματα (παρούσες αξίες), θα ξεπεράσει εύκολα τα 700 δις € «κόστος» – έναντι του οποίου έχουμε λάβει λιγότερα από 70 δις € δανεικά από το ΔΝΤ και την ΕΕ!
Εν τούτοις έχουμε την άποψη ότι, ποτέ δεν είναι πολύ αργά για ενέργειες, με βάση τις οποίες θα λύναμε μόνοι μας ορισμένα μέρη των προβλημάτων της χώρας μας – χωρίς να υποχρεωθούμε στη λεηλασία τόσο της δημόσιας, όσο και της ιδιωτικής μας περιουσίας, καθώς επίσης στη μετατροπή μας σε προτεκτοράτο της Γερμανίας.
Αν και ουσιαστικά λοιπόν προηγείται η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην πολιτική ηγεσία και ο έλεγχος της, όπως έχουμε τονίσει αρκετές φορές (γεγονός που δεν θα συμβεί ποτέ, όσο δεν συμμετέχουν ενεργά οι Πολίτες στη διαχείριση των κρατικών θεμάτων, ψηφίζοντας οι ίδιοι τους σημαντικότερους νόμους - δημοψηφίσματα), έχουμε την άποψη ότι, δεν υπάρχει πλέον ο απαιτούμενος χρόνος. Επομένως θα πρέπει να επιδιωχθούν παράλληλα, αφενός μεν η σταθεροποίηση των οικονομικών της χώρας, αφετέρου η εγκατάσταση μίας «χρηστής» πολιτικής ηγεσίας - με απώτερο στόχο την ενεργό συμμετοχή όλων των Πολιτών στα κοινά, την οποία θα πρέπει να μας υποσχεθεί το οποιαδήποτε πολιτικό κόμμα, το οποίο θα θελήσει να λάβει την ψήφο μας.

Η μεγάλη μπίζνα και το «μακελειό»

2012-01-25T08:17:00.000+02:00

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Μέχρι τις 13 Φεβρουαρίου θα πρέπει τελικά η Ελλάδα να έχει υποβάλει την τελική πρόταση για το «κούρεμα» των ομολόγων της που κατέχουν ιδιώτες (PSI). Μέχρι τότε – παρότι δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η συμφωνία έχει ήδη επιτευχθεί – θα έχει γίνει και η επόμενη σύνοδος κορυφής (30.1). Και εν τω μεταξύ αρχίζει το «μακελειό». Όχι αυτό με το οποίο απείλησε ο Λοβέρδος τους πολιτικούς του αντιπάλους. Αλλά αυτό εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.
Εξ άλλου η αναδιάρθρωση του χρέους, η νέα δανειακή σύμβαση και τα δημοσιονομικά μέτρα εξεύρεσης των 16 δισ. ευρώ αποτελούν ένα αξεδιάλυτο κουβάρι, στο οποίο κάθε μία από τις τρεις παραμέτρους αποτελεί προϋπόθεση για τις άλλες δύο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους...
Η Ελλάδα δεν θα πάρει προσωρινό δάνειο («γέφυρα») αν καθυστερήσουν οι διαπραγματεύσεις για το PSI, δήλωσε χθες η Μέρκελ πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup. Η «ιδέα» αυτή, περί ενδιάμεσης καταβολής, είχε διακινηθεί ως ενδεχόμενο εάν τυχόν καθυστερούσε η διαπραγμάτευση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Κοινώς, λοιπόν, η Μέρκελ ξεκαθάρισε: Ή συμφωνείτε τώρα το PSI ή κόψτε τον λαιμό σας.
Ποιος όμως πιστεύει ότι αυτή η ιστορία του PSI δίνει προοπτική επιβίωσης στην Ελλάδα; Κανείς! Δεν το πιστεύει ούτε καν ο Σόιμπλε, ο οποίος δήλωσε αυτές τις μέρες ότι η αναδιάρθρωση δεν είναι αρκετή καθώς πρέπει να συμπληρωθεί απαραιτήτως από τιςδιαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις – δηλαδή
● τη λαίλαπα απολύσεων,

● την εξαφάνιση των συμβάσεων και την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων,

● την άγρια περικοπή των μισθών σε όλο το φάσμα της εργασίας,

● την εξαφάνιση του κοινωνικού κράτους,

● το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,

● τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες,

● τη διαρκή άκρως υφεσιακή λιτότητα

● και τις συνεχείς φορολογικές επιδρομές.
Όλα τα παραπάνω, ως γνωστόν, αποτελούν προϋποθέσεις για τη νέα δανειακή σύμβαση, μαζί βεβαίως με την αναδιάρθρωση, η οποία πάλι δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς να υιοθετηθούν πολύ σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, και μάλιστα με δέσμευση όχι μόνο από την παρούσα κυβέρνηση, αλλά και από την όποια επόμενη προκύψει ύστερα από τις εκλογές.
Άλλωστε, όπως είπε και η Ντόρα Μπακογιάννη χθες μετά τη συνάντησή της με τον Παπαδήμο, τι χρειάζονται οι κατώτεροι μισθοί και οι συμβάσεις; Είναι άχρηστοι...«συμβολισμοί». Τώρα προέχουν οι «μεταρρυθμίσεις».
Αδύνατη η «βιωσιμότητα»
Παράλληλα η Λαγκάρντ του ΔΝΤ λέει ότι: «Η Ελλάδα δεν μπορεί να βρίσκεται εσαεί σε ένα σύστημα οικονομικής υποστήριξης. Η λύση που θα δοθεί στα ελληνικά προβλήματα πρέπει να είναι βιώσιμη».
Μάλιστα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κρίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση το ελληνικό χρέος να βρίσκεται στο επιδιωκόμενο 120% του ΑΕΠ το 2020, όπως προβλέπει η συμφωνία της αναδιάρθρωσης, αλλά αρκετά παραπάνω. Σε κάθε περίπτωση θα βρίσκεται τουλάχιστον στο διπλάσιο από το ποσοστό που προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ και – δεδομένου ότι αυτή είναι η απαίτηση και του νέου Συμφώνου για το Ευρώ – προφανώς θα χρειαστεί νέομεγάλο «κούρεμα» για να θεωρηθεί... «βιώσιμο».
Ωστόσο αυτό θα είναι σχεδόν αδύνατον λόγω του αγγλικού δικαίου, στο οποίο θα υπάγεται το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του χρέους που θα έχει η Ελλάδα μετά την πρώτη αναδιάρθρωση (PSI). Το ίδιο αυτό δίκαιο θα καθιστά αδύνατη και κάθε ιδέα επαναδιαπραγμάτευσης οποιουδήποτε μέτρου θα έχει αποφασιστεί στο πλαίσιο της τρέχουσας διαδικασίας, παρά τη ρητορική της Ν.Δ.
Τέλος, εναρμονισμένα με την άποψη του ΔΝΤ δημοσιεύματα των διεθνών ΜΜΕ θεωρούν ότι η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει αν πράγματι θα στηρίξει την Ελλάδα δίνοντας πολύ μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τη συμφωνημένη των 130 δισ. εξ αιτίας της βαθύτατης και μη αναστρεφόμενης ύφεσης και της πλήρους αποτυχίας στους δημοσιονομικούς στόχους. Όμως ήδη το χθεσινό μήνυμα που εξέπεμψε το Eurogroup ήταν σαφές: Δεν προβλέπεταιαύξηση του ποσού των 130 δισ.
Τις τελευταίες μέρες μάλιστα δημοσίευμα του Bloomberg ανέφερε ότι «όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων αυτών, δεν θα λύσει το πρόβλημα χρέους της Ελλάδας» καθώς «η φερεγγυότητα οποιασδήποτε χώρας έγκειται στην εξυπηρέτηση του χρέους της, στα κόστη των επιτοκίων, στον ρυθμό ανάπτυξης και στη δημοσιονομική πολιτική». Και συνεχίζει το δημοσίευμα:
«Στην περίπτωση της Ελλάδας, υπολογίζοντας ένα μέσο επιτόκιο της τάξης του 4% (αυτό το επιτόκιο ενδέχεται να επιτύχει από τις διαπραγματεύσεις για το PSI) επί του υπολοίπου χρέους των 238 δισ. ευρώ, και με βάση τις προβλέψεις του ΔΝΤ για την οικονομική ανάπτυξη, η κυβέρνηση θα πρέπει να εμφανίζει επ’ αόριστον πρωτογενές πλεόνασμα (χωρίς να υπολογίζονται οι πληρωμές των τόκων) 3,2% του ΑΕΠ, μόνο και μόνο για να μπορεί να διατηρήσει σταθερό το χρέος της.
Μην υπολογίζετε να γίνει αυτό. Η Ελλάδα έχει καταφέρει να εμφανίσει τόσο υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα μόνο τα 6 από τα τελευταία 24 χρόνια, όταν η οικονομική ανάπτυξή της ήταν πολύ υψηλότερη. Για να επιτευχθεί ένας τέτοιος στόχος τώρα θα πρέπει να μειώνει το έλλειμμά της κατά περίπου 10 δισ. ευρώ ετησίως, που ισοδυναμεί με τα δύο τρίταπερίπου των δαπανών της για κοινωνικά προγράμματα».

Η επικείμενη μουσουλμανοποίηση της χώρας...!

2012-01-24T08:13:00.000+02:00

Του Θεόδωρου Κατσανέβα
Η εισβολή...
Η σημερινή οικονομική καταστροφή μας έχει αποπροσανατολίσει από έναν μεγαλύτερο κίνδυνο: την ταχύτατη αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσης της χώρας, και τελικά τη μουσουλμανοποίησή της.
Το ενδιαφέρον όλων επικεντρώνεται στις επόμενες εκλογές και όχι στις επόμενες γενιές όπως θα έπρεπε. Σύμφωνα με τη ρεαλιστική όσο και εφιαλτική αυτή... πρόβλεψη, σε 10-20 χρόνια, η Ελλάδα όπως την ξέρουμε σήμερα, δε θα υπάρχει πια. Σε δέκα χρόνια, εδώ στο καλύτερο οικόπεδο της γης που έχει μπει στο μάτι πολλών, θα κατοικούν 4-5 εκατ. μουσουλμάνοι νεαροί σε ηλικία, έναντι 8-9 εκατ. γερασμένων ελληνογενών. Τότε, θα είναι αδύνατο να σταματήσει η συνέχιση της μαζικής εισβολής και του πολλαπλασιασμού της, με δεδομένο ότι οι γυναίκες-μουσουλμάνες γεννούν πέντε παιδιά κατά μέσο όρο, έναντι λιγότερο από ένα των ελληνίδων.
Σύμφωνα με έγκυρες και διασταυρωμένες πληροφορίες μας, σήμερα εισβάλλουν στη χώρα, κατά κύριο λόγο από τον Έβρο, 200.000-250.000 κυρίως μουσουλμάνοι από την Αφρική και την Ασία. Σε δέκα χρόνια, θα ανέρχονται σε 2-2,5 εκατ. και μαζί με τους εδώ εγκατεστημένους που υπολογίζονται σε 1,8 εκατ. (συμπεριλαμβανομένων αυτών της Δυτικής Θράκης, μαζί με γεννήσεις της τάξης των 500.0000), θα ανέρχονται σε πάνω 4 εκατ. Το δόγμα Οζάλ «δε χρειάζεται να κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από εδώ μεριά», βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, όπως αποδείχτηκε και από τις μυστικές εκθέσεις που βγήκαν στη δημοσιότητα, ύστερα από τις αποκαλυπτικές δηλώσεις του πρώην Πρωθυπουργού Γιλμάζ για δολιοφθορές σε βάρος της χώρας μας.
Το τραγικό είναι ότι, με την έλευση του άτεγκτου Μνημονίου και την ερημοποίηση της αγοράς εργασίας, πολλά νέα παιδιά, αλλά και νοικοκύρηδες νόμιμοι μετανάστες, φεύγουν από τη χώρα σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας στον ήλιο. Και έτσι, η χώρα μουσουλμανοποιείται με μαθηματική βεβαιότητα. Και αυτό λέγεται με όλο το σεβασμό που οφείλεται στη θρησκεία αυτή και σε κάθε ένα μουσουλμάνο ξεχωριστά.
Οι δουλέμποροι και η Αθηναϊκή ζούγκλα
Σε αντίθεση με το παρελθόν, όταν το ταξίδι των μεταναστών γινόταν με μύριες όσες δυσκολίες και κινδύνους, σήμερα τα πράγματα έχουν απλοποιηθεί. Οι τουρκικές αερογραμμές έχουν καθιερώσει απ’ ευθείας τακτικές πτήσεις από όλες ή τις περισσότερες χώρες εισαγωγής τους, με διαμονή «τράνζιτ» στην Τουρκία και αμέσως μετά στην Ελλάδα. Τα αεροπλάνα της Turkish Airlines κάνουν χρυσές δουλειές μεταφέροντας καθημερινά εκατοντάδες λαθρομετανάστες από το Λάγος της Νιγηρίας, την Άκρα της Σομαλίας, την Καζαμπλάκα του Μαρόκου, το Καράτσι του Πακιστάν, την Ντάκα του Μπακλαντές, την Αλγερία, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Αίγυπτο, το Λίβανο, το Νουμπαι, κλπ. Οι μετανάστες εγκαθίστανται προσωρινά σε δουλεμπορικά ξενοδοχεία των περιοχών Κουμ Καπί και Γελσικόι στην Κωνσταντινούπολη, υπό την αιγίδα του βαθέως τουρκικού κράτους. Σύντομα διέρχονται τον Έβρο περίπου ανενόχλητοι και όσοι το επιθυμούν, καταφεύγουν στις ελληνικές αρχές, όπου τελικά τους χορηγείται έγγραφο που αναγράφει ότι υποχρεούνται να φύγουν από τη χώρα σε διάστημα ενός μηνός!
Από την Αλεξανδρούπολη επιβιβιβάζονται στα τραίνα των ελληνικών σιδηροδρόμων και καταλήγουν στο τραγικό Αθηναϊκό γκέτο, όπου τους παραλαμβάνουν οι εδώ συνεργάτες των δουλεμπόρων και τους εγκαθιστούν σε βρωμερές πολυκατοικίες. Ακολουθεί η ένταξή τους στα κυκλώματα των συμμοριών, των ναρκωτικών, της πορνείας, της παιδεραστίας, της εμπορίας οργάνων, σε όλη την απαίσια αυτή εγκληματική βιομηχανία με ετήσιο τζίρο άνω του 1,5 δισ. ευρώ που ταΐζει και πολλούς «φιλάνθρωπους» και έχει μεταβάλει το κέντρο της Αθήνας σε ζούγκλα.
Το 80% της εγκληματικότητας και ειδικότερα της βαριάς εγκληματικότητας, διενεργείται διαπιστωμένα από παράνομους μετανάστες, που ανέρχονται σήμερα στο 15%-20% του πληθυσμού. Και επειδή στις φυλακές υπάρχει το αδιαχώρητο, κάθε 1-2 χρόνια, αφήνονται ελεύθεροι για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους, Οι δουλέμποροι και οι συνεργάτες τους, αν είναι δυνατόν, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αφού έχει γίνει γνωστό ότι η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι, εδώ συρρέουν από παντού τα πλέον εγκληματικά στοιχεία που επικαλούνται πολιτικούς διωγμούς στη χώρα τους. Έτσι, αλλοιώνεται όχι μόνο η ποσοτική αλλά και η ποιοτική σύνθεση των κατοικούντων εδώ, που από χώρα μεταβάλλεται σε χώρο-αποθήκη. Την ίδια ώρα, σε μεγάλα μέσα μαζικής επικοινωνίας γίνεται αναφορά σε «φασισταριό», σε «εθνοπαρανοϊκούς καραγκιόζηδες» που αντιδρούν στο να δοθεί «συλλήβδην η ιθαγένεια σε όλους τους μετανάστες...»! (Τα Νέα, 5/1/2012).
Λεφτά υπάρχουν
Η αρμόδια για τη μετανάστευση Κοινοτική Επίτροπος Σεσίλια Μάλστρομ, επέκρινε τη χώρα μας τελευταία, γιατί δε φροντίζει να απορροφήσει μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ που είναι διαθέσιμα από Κοινοτικά κονδύλια για την κατασκευή του φράκτη στον Έβρο, τη δημιουργία κέντρων υποδοχής, την επαναπροώθηση μεταναστών κλπ. Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής, απάντησε «υπερηφάνως» ότι, για τους σκοπούς αυτούς θα χρησιμοποιήσουμε δικούς μας πόρους. Προφανώς του έχει μείνει ακόμα το προεκλογικό κουσούρι ότι «λεφτά υπάρχουν»! Γεγονός είναι ότι, η ελληνική κυβέρνηση, ο Δήμαρχος της Αθήνας κ. Καμίνης, με την αγαστή συμπαιγνία των «φιλάνθρωπων» με το αζημίωτο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και αρκετών μέσων μαζικής επικοινωνίας, κωφεύουν ανεπίτρεπτα ή συνηγορούν για το έγκλημα που συντελείται σε βάρος της χώρας.

Ναυάγιο PSI: το μη χείρον βέλτιστον...

2012-01-23T08:25:00.000+02:00

ΤΟ PSI ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!
ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΡΩΣΙΑ – ΒΡΑΖΙΛΙΑ ΣΤΟ PSI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
Η τετριμμένη απάντηση ότι η αναχώρηση του επικεφαλής του IFF Τσαρλς Νταλάρα, μαζί με τον Ζαν Λεμιέρ για το Παρίσι, ήταν προγραμματισμένη, ελάχιστους πείθει και πολύ λιγότερους καθησυχάζει.
Η διαπραγμάτευση για την τύχη του περίφημου PSI, περνώντας από διάφορες φάσεις «σκωτσέζικου ντους», συνεχώς περιπλέκεται, με την ελληνική κυβέρνηση να δηλώνει «ωσεί παρούσα», έτοιμη, μοιραία και άβουλη, να δεχτεί ότι της προσφερθεί!
Η καλπάζουσα ύφεση στην ελληνική οικονομία μοιάζει να είναι ο άγριος πονοκέφαλος για το ΔΝΤ και τα κέντρα της ΕΕ, αφού η ύφεση αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο να έχει το PSI την παραμικρή πιθανότητα – δεν την είχε έτσι κι αλλιώς – επιτυχίας!
Ήδη το ΔΝΤ, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, εκτιμά ότι η ύφεση το 2012 θα είναι πολύ μεγαλύτερη της επίσημης πρόβλεψης του 2,8% και ότι αυτή θα συνεχιστεί με τουλάχιστον 1% και το 2013!
Με τέτοια πρωτοφανή σε διάρκεια ύφεση, η απόπειρα μείωσης του χρέους, με τις προδιαγραφές του PSI, πέφτει κατευθείαν «στο κενό», πολύ περισσότερο αν οι όροι της ανταλλαγής ομολόγων, μεταξύ των οποίων και τα επιτόκια του, δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκοί για την Ελλάδα.
Άλλωστε, το ΔΝΤ έχει διαμηνύσει ευθέως ότι δεν θα κάνει καν το κόπο να συζητήσει (και όχι να συμφωνήσει) τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας, αν δεν διασφαλισθεί ότι το 2020 το ελληνικό χρέος θα είναι κάτω από 120%!
Αυτή η «σκληρή» στάση του ΔΝΤ πηγάζει και από το γεγονός ότι στο Ταμείο υπάρχουν σφοδρότατες αντιδράσεις για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας, αφού θεωρούν ότι το χρέος της Ελλάδας είναι μη βιώσιμο και ότι θα ήταν προτιμότερη για τη χώρα μια πτώχευση.
Αυτή ήταν, μεταξύ άλλων, η στάση στο ΔΝΤ, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδουν διεθνή πρακτορεία και της Ρωσίας, αλλά και της Βραζιλίας!
Έτσι, το ΔΝΤ, αλλά και η Γερμανία, δεν αποδέχονται με τίποτα επιτόκιο για τα υπό ανταλλαγή ομόλογα, που θα κινείται γύρω στο 4%, όπως μπορεί να αποδεχθούν οι τράπεζες και επιμένουν σε επιτόκια κάτω του 3,5%.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, ΔΝΤ και ΕΕ σκέπτονται μια ριζική αναθεώρηση της συμφωνίας για το PSI, με μεγαλύτερο κούρεμα, μεγαλύτερη διάρκεια ομολόγων και άλλους όρους, ελπίζοντας (ματαίως) σε μια «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους, για την οποία, όμως, το κεντρικό πρόβλημα είναι η καλπάζουσα ύφεση, που δεν κάνουν απολύτως τίποτα για την αντιμετώπιση της!
Από την άλλη πλευρά, οι τράπεζες είναι πολύ αμφίβολο αν μπορούν να αποδεχθούν, χωρίς άλλα ισχυρά ανταλλάγματα, μικρότερα επιτόκια ή και δυσμενέστερη για αυτές αλλαγή πλαισίου για το PSI, αφού επιπλέον είναι ήδη πολύ προβληματική η εθελοντική συμμετοχή τους. Άλλωστε, μια συμφωνία για το PSI, μόνο ως προκαταρκτική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αφού θα ήταν πολύ δύσκολο, χωρίς περαιτέρω συζητήσεις, να συγκεντρώσει γύρω της το σύνολο των τραπεζών – για να μη μιλήσουμε για συμμετοχή στο «κούρεμα» και των hedge funds, που μάλλον θα πρέπει να θεωρείται από πολύ δύσκολη έως καθόλου πιθανή!
Άρα, η πτώχευση της Ελλάδας πρέπει να θεωρείται βέβαιη, με αδιευκρίνιστο το είδος της, αλλά ιδιαίτερα σκληρές τις επιπτώσεις της. Και θα είναι σκληρές, διότι θα πρόκειται για πτώχευση με βούλα ΕΕ και ΔΝΤ και όχι για πτώχευση που θα προέλθει από μια αριστερή κυβέρνηση με στάση πληρωμών επί του χρέους για την εφαρμογή προοδευτικού προγράμματος.
Πέραν αυτών, ήδη εμφανίζονται ανησυχίες από κύκλους της ΕΕ και ισχυρούς τραπεζίτες ότι το «κούρεμα» της Ελλάδας θα ακολουθήσει ένα ανεξέλεγκτο «ντόμινο» πτωχεύσεων στην ευρωζώνη, αρχής γενομένης από την Πορτογαλία.
Το αξεδιάλυτο «κουβάρι» όλων αυτών των προβλημάτων και των αντιθέσεων γύρω από το PSI πρόκειται να συζητήσουν την Κυριακή το βράδυ στο Βερολίνο η Α. Μέρκελ με την Κ. Λαγκάρντ, χωρίς να διαφαίνεται προοπτική άμεσης επίτευξης, έστω κάποιου, (άδοξου) συμβιβασμού.
Όλα τούτα δείχνουν ότι το PSΙ, όχι μόνο δεν είναι λύση, αλλάσυνιστά περιπέτεια σε βάρος της χώρας, που οδηγεί στη λεηλασία της!
Είναι προφανές ότι, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, αποκτούν νέα επικαιρότητα οι προτάσεις της «Iskra» για μια θετική διέξοδο.
Για πληρέστερη ενημέρωση των αναγνωστών της, η «Iskra» παραθέτει στη συνέχεια ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες:

Οι απαιτήσεις που γονατίζουν τους Έλληνες

2012-01-22T09:37:00.002+02:00

"Γη και ύδωρ" απαιτεί η τρόικα προκειμένου να δώσει τη συγκατάθεσή της για τη χρηματοδότηση του PSI+ και τη σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης.
Το ενδιαφέρον τους, όπως προκύπτει από τις συζητήσεις που άρχισαν την Παρασκευή, τόσο με τον πρωθυπουργό, Λουκά Παπαδήμο, όσο και με τον υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, εστιάζεται στη μείωση του μισθολογικού κόστους στον.....
ιδιωτικό τομέα και τις ΔΕΚΟ, στην περικοπή των επικουρικών συντάξεων, στην κατάργηση των ωριμάνσεων, στο ψαλίδισμα του 13ου και του 14ου μισθού, στο κλείσιμο κρατικών φορέων με απόλυση προσωπικού (8.000 με 10.000) και στην πλήρη απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων.
Ειδικότερα, η απαίτηση για καταργήσεις και συγχωνεύσεις 100 κρατικών φορέων θα περάσει παράλληλα και το θέμα των απολύσεων περίπου 8.000-10.000 υπαλλήλων.
Δεδομένης της αποτυχίας της εργασιακής εφεδρείας, η τρόικα ξεκαθαρίζει ότι το κλείσιμο των φορέων του Δημοσίου θα πρέπει να είναι πλέον μαζικό.
Αναφορικά με την κατάργηση των ωριμάνσεων, η τρόικα έχει ζητήσει περιορισμό του μισθολογικού κόστους και δεν φαίνεται διατεθειμένη να κάνει πίσω ούτε στο ζήτημα του παγώματος των αυξήσεων.
Το θέμα της περικοπής ή της παροχής εν είδει μπόνους του 13ου και 14ου μισθού υπάρχει ακόμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όπως υπάρχει και το ζήτημα της μείωσης του κατώτατου μισθού.
Η μείωση του μισθολογικού κόστους στις εισηγμένες και υπό αποκρατικοποίηση ΔΕΚΟ, αλλά και στις τράπεζες, με στόχο την εξυγίανσή τους.
Επιμένουν ακόμα να διευθετηθεί από την παρούσα Βουλή το ζήτημα των περικοπών στις επικουρικές συντάξεις.
Το πάγιο, τέλος, αίτημα της τρόικας αποτελεί το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, δεδομένου ότι μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει τίποτα.
Η τρόικα επιδιώκει τα μέτρα αυτά να ψηφιστούν από την παρούσα Βουλή και να αρχίσουν να υλοποιούνται άμεσα από την υφιστάμενη κυβέρνηση.
Στο μεταξύ, όπως αναφέρει η "Καθημερινή της Κυριακής", ΓΣΕΕ και εργοδοτικές οργανώσεις βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για τη μείωση του εργασιακού κόστους.
Τα βασικά σημεία της προσέγγισής τους αναμένεται να οριστικοποιηθούν σε συνάντηση, το αργότερο ώς την Τρίτη.

Σημίτης κατα ΓΑΠ: «Πολιτικά μοιραίο λάθος» το μνημόνιο...

2012-01-21T08:48:00.002+02:00

«Το Μνημόνιο συντάχθηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση», υποστηρίζει ο πρώην Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, χαρακτηρίζοντας τη δανειακή σύμβαση «πολιτικά μοιραίο λάθος». «Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση», συμπληρώνει ο κ. Σημίτης.
Ο πρώην Πρωθυπουργός θα είναι ο κύριος ομιλητής σε συνέδριο που οργανώνουν στις 23 Ιανουαρίου το Ίδρυμα Heinrich Böll και το Freïe Universität του Βερολίνου. Ο τίτλος του συνεδρίου είναι «Η Ελλάδα σε κρίση. Προοπτικές στον ευρωπαϊκό δρόμο».
Ο πρώην Πρωθυπουργός θα αναφερθεί στην ομιλία του, με τίτλο «Ελλάδα, quo vadis;», στις ελληνικές παραμέτρους της κρίσης, τοποθετώντας τις μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και θα αναλύσει τα μείζονα πολιτικά ζητήματα που ανέκυψαν στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας με την εφαρμογή της ΟΝΕ.
Θα αναφερθεί ιδιαίτερα στις αιτίες της κρίσης, στο ελληνικό Μνημόνιο, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26_ 27ης Οκτωβρίου 2011, καθώς και στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Η ομιλία εντοπίζει τη βαθύτερη πολιτική και οικονομική φιλοσοφία που επικράτησε στη σχέση των πιο ανεπτυγμένων με τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες της ΕΕ.
Τα κυριότερα σημεία της έχουν ως ακολούθως:
«Η αλληλεγγύη είναι ένας όρος που δεν είναι αρεστός σε ορισμένες χώρες της Ένωσης. Θεωρούν ότι υποδηλώνει μια υποχρέωση συμπαράστασης προς άλλους που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Συνεπάγεται μια μονόπλευρη δέσμευση. Όμως τα πράγματα επιβάλλουν την αμοιβαία σύμπραξη και συμπαράσταση. Κατά την κυρίαρχη άποψη στην πρακτική της ΟΝΕ η επίλυση του προβλήματος των διαφορών επιπέδου ανταγωνιστικότητας Βορρά και Νότου απαιτεί κυρίως προώθηση αλλαγών στις αγορές εργασίας και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτά δεν αρκούν. Χρειάζεται και στήριξη των οικονομιών του Νότου με επενδύσεις και διεύρυνση των εξαγωγών τους προς το Βορρά. Επιπρόσθετα είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συνολική οικονομική πολιτική αντίληψη για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη. Μια οικονομική διακυβέρνηση, που δεν θα περιορίζεται όπως σήμερα μόνο σε τρέχοντα προβλήματα αλλά θα φροντίζει για την ισόρροπη κατανομή των ωφελειών της στην ΟΝΕ, είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ καλύτερα το ευρύτερο θέμα της ανάπτυξης».
«Η ΟΝΕ δεν είναι όμως μια παρέα προηγμένων χωρών που έχουν κοινά συμφέροντα αντίθετα προς εκείνα των χωρών που υστερούν. Είναι ένα εξελικτικό στάδιο της Ένωσης, ώστε να διευκολυνθεί η οικονομική συνεργασία των μελών της, να δημιουργηθούν σχέσεις οι οποίες θα ενδυναμώνουν την κοινή προσπάθεια ανάπτυξης, να επιτευχθεί βαθμιαία σύγκλιση των οικονομιών και καλύτερη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχουν η κατάργηση των συνόρων και οι κοινές επιδιώξεις. Είναι κοινό σχέδιο προόδου. Οφείλει να εντάσσει λοιπόν στο σχεδιασμό τόσο τους πιο ισχυρούς με τις δυνατότητές τους όσο και τους πιο αδύνατους με τις αδυναμίες τους. Να λαμβάνει υπόψη του τις ανισότητες και να αποτιμά το γεγονός ότι οι αναπτυγμένες χώρες δεν επιβαρύνονται μόνο αλλά αποκομίζουν και σημαντικά κέρδη χάρη στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τους και τις εξαγωγές τους».
Αναφορικά με την αντιμετώπιση της κρίσης υπογραμμίζει ότι «Η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».
Ο Κ. Σημίτης υποστηρίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στην ΕΕ, «χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του ανεπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της» και προβλέπει ότι «αν αυτό δεν συμβεί τότε θα υπάρξουν και στο μέλλον επαναλαμβανόμενες κρίσεις».
Τέλος, η πρότασή του είναι ότι η «έξοδος από την κρίση επιβάλλει “την φυγή προς τα εμπρός” δηλαδή στην κατεύθυνση μιας οικονομικής διακυβέρνησης και μιας πολιτικής ενοποίησης. Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει με σοβαρότητα και επιμονή να επιδιώξουμε. Το ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν μία ατυχία στην πορεία της Ένωσης, η παρεκτροπή που ανέτρεψε ένα καλά σχεδιασμένο εγχείρημα. Ήταν ο καταλύτης που ανέδειξε τις αδυναμίες της μέχρι τώρα οικονομικής διακυβέρνησης, την ανάγκη ενός νέου προσδιορισμού της».
Συνομιλητής του πρώην πρωθυπουργού θα είναι ο Daniel Cohn Bendit, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Γερμανία πλουτίζει, οι άλλοι φτωχαίνουν...

2012-01-20T08:12:00.000+02:00

Oι 9 υποβαθμίσεις της Standard & Poor’s επιβεβαιώνουν και με τη «βούλα» των οίκων ότι η Γερμανία είναι ο μεγάλος κερδισμένος της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους. «Συνολικά, το πιο αξιοσημείωτο αποτέλεσμα ήταν μια ξεκάθαρη διαφοροποίησηανάμεσα στη Γερμανία και τις άλλες χώρες με ΑΑΑ. Η Γερμανία βγαίνει ως ξεκάθαρος νικητής, με σταθερές προοπτικές», εξηγεί ο Jacques Cailloux, επικεφαλής οικονομολόγος της Royal Bank of Scotland για την Ευρώπη. Την ίδια ακριβώς διαπίστωση έκανε την προηγούμενη εβδομάδα και το περιοδικό Spiegel. Σε άρθρο του με...
τίτλο:
«Κερδίζοντας από τον πόνο: Ευλογία για την Γερμανία η ευρωπαϊκή κρίση» επιβεβαίωνε περίτρανα πως η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, ευνοείται από την κρίση χρεών που πλήττει τον πολύπαθο Νότο. Το περιοδικό εξηγούσε πως η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης έχει αναδειχθεί σε καταφύγιο για τους επενδυτές, οι οποίοι «προτιμούν να δανείσουν την κυβέρνηση ακόμη και με τέτοια επιτόκια, παρά να διακινδυνεύσουν απώλειες».
Να σημειωθεί πως στην προηγούμενη δημοπρασία εντόκων γραμματίων που πραγματοποίησε η Γερμανία, για πρώτη φορά το επιτόκιο ήταν αρνητικό. Ουσιαστικά, οι επενδυτές την... πλήρωσαν για το... "προνόμιο" να της δανείσουν χρήματα.
Τα επιτόκια που πληρώνει η Γερμανία για τα δικά της χρέη, άρχισαν να μειώνονται σημαντικά, ήδη από το 2009 λόγω της κρίσης, διότι, όσο οι διεθνείς επενδυτές αποχωρούσαν από τις αγορές ομολόγων των κρατών της περιφερείας, σαν την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία, τόσο οι ίδιοι επενδυτές έριχναν όλο και πιο πολύ τα κεφάλαια τους στα γερμανικά ομόλογα, τα οποία, θεωρούνται ασφαλές επενδυτικό καταφύγιο. Έτσι τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων της Γερμανίας, έπεσαν από το 4%, που ήταν το 2008, στα κάτω από το μισό, και έφτασαν έως και τα 1,7%, και βασικά παραμένουν χαμηλά αυτά τα δύο χρόνια, κάτω από το ύψος του τιμάριθμου της Ευρώπης. Δηλαδή, η Γερμανία μπορούσε και μπορεί να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της σχεδόν άτοκα. Οι New York Times παραθέτουν τους υπολογισμούς του βελγικού ινστιτούτου οικονομικών ερευνών, Re-Define, που υποστηρίζουν ότι μόνο τα δύο τελευταία χρόνια η Γερμανία γλύτωσε 20 δισ. ευρώ σε χαμηλότερα επιτόκια του δημοσίου χρέους της, και ότι έχει άλλα τόσα κλειδωμένα για τα επόμενα χρόνια, από δάνεια που έχει ήδη συμφωνήσει.
Οι επενδυτές φοβούμενοι για τις ανησυχητικές διαστάσεις που μπορεί να λάβει η δημοσιονομική κρίση εγκαταλείπουν τις αγορές ομολόγων άλλων ευρωπαϊκών κρατών και σπεύδουν στα γερμανικά ομόλογα εξαιτίας του ισχυρού προϋπολογισμού της Γερμανίας και της υψηλής δημοσιονομικής της πειθαρχίας. Ορισμένοι από τους επενδυτές που βλέπουμε να βάζουν σήμερα τα λεφτά τους στα γερμανικά ομόλογα τα έχουν αντλήσει από την πώληση άλλων ευρωπαϊκών κρατικών τίτλων. Παράλληλα, μέσα στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα λαμβάνει χώρα μια παρόμοια εξέλιξη, καθώς οι γερμανικές τράπεζες κερδίζουν καταθέσεις σε βάρος των περισσότερων άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών.
Οσον αφορά την γερμανική οικονομία, τα τελευταία μακροοικονομικά στοιχεία κατέδειξαν πως παραμένει σε μεγάλο βαθμό αλώβητη από την κρίση. Το 2011 το γερμανικό ΑΕΠ έτρεξε με ρυθμό 3%, ξεπερνώντας τα προ κρίσης επίπεδα, ενώ το έλλειμμα έναντι του ΑΕΠ έμεινε για πρώτη φορά έπειτα από τρία χρόνια κάτω από το όριο του 3% που προβλέπεται από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. η θετική πορεία της γερμανικής οικονομίας οφείλεται κυρίως στην αύξηση της ζήτησης κατά 1,5% στο εσωτερικό, ενώ οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 8,2% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010. Παράλληλα, ο δανεισμός της γενικής κυβέρνησης ανήλθε σε 26,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε έλλειμμα 1,0% του ΑΕΠ. Παράλληλα ο αριθμός των ανέργων στη Γερμανία έφθασε κατά μέσον όρο τον περασμένο χρόνο τα 2,976 εκατομμύρια άτομα, στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1991 και 263.000 λιγότερα από το 2010. Το ποσοστό της ανεργίας μειώθηκε τον περασμένο χρόνο κατά 0,6% για να διαμορφωθεί στο 7,1% κατά μέσον όρο. Επίσης το 2011 ήταν «η καλύτερη χρονιά εδώ και 10 χρόνια» όσον αφορά την κατανάλωση των νοικοκυριών στη Γερμανία.
Εύλογα, λοιπόν, το ερώτημα που γεννάται είναι, μήπως τελικά το Βερολίνο δεν το συμφέρει να δοθεί λύση στην κρίση; Μήπως η αδιάλλακτη στάση της Μέρκελ δεν είναι τυχαία. Οι τελευταίες δημοπρασίες γερμανικών ομολόγων και τα μακροοικονομικά στοιχεία αποδεικνύουν πως η Γερμανία όχι μόνο βγαίνει αλώβητη μέχρι στιγμής από την κρίση, αλλά αποκομίζει και οφέλη. Και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο η γερμανίδα καγκελάριος έχει κανένα λόγο να πάρει γενναίες αποφάσεις, αφού βλέπει πως η χώρα της εξακολουθεί να κερδίζει από αυτό που συμβαίνει την Ευρωζώνη. Οπότε εξακολουθεί να κρατά επιφυλακτική στάση και αρνείται να βγάλει από το αδιέξοδο τις αδύναμες δημοσιονομικά χώρες. Απαγορεύει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να «κόψει» χρήμα και ανθίσταται στην έκδοση ευρωομολόγων, με αποτέλεσμα να αποδομεί την Ε.Ε. και άρα να κερδοσκοπεί.
Το ρεφρέν της Μέρκελ ήταν και παραμένει ότι η λύση της Ευρωζώνης θέλει πάρα πολύ καιρό, δηλαδή πάρα πολλά χρόνια, για να λυθεί. Παρεμπιπτόντως, η Γερμανία θα χρειαστεί να δανειστεί περίπου 500 δις. ευρώ, τα επόμενα τρία χρόνια, για να εξυπηρετήσει το τεράστιο χρέος της. Εάν καταφέρει η Γερμανία να κωλυσιεργήσει με την λύση της ευρωπαϊκής κρίσης ακόμα μερικά χρόνια, θα πάρει τα νέα δάνεια βασικά με μηδέν τόκο. Επομένως η πολιτική της Μέρκελ συνδυάζει το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Απαιτώντας την εξαναγκαστική δημοσιονομική εξυγίανση των κρατών της περιφερείας, η Γερμανία επιτυγχάνει τρεις σκοπούς ταυτόχρονα. Ο πρώτος σκοπός, και ο μόνος θετικός στόχος για την Ευρωζώνη, είναι να επιβάλει μία αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, σε πολλά κράτη. Ο δεύτερος στόχος είναι να σπρώξει τα κράτη της περιφέρειας σε αυστηρή οικονομική λιτότητα, κατεβάζοντας τους μισθούς και ανεβάζοντας τους φόρους, για τον υποτιθέμενο λόγο της μείωσης του ελλείμματος και του χρέους. Στην πραγματικότητα, όπως τα παραδείγματα της Ελλάδας και της Πορτογαλίας πιστοποιούν, αυτή η πολιτική, οδηγεί ανεπίτρεπτα σε ένα θανάσιμο κύκλο ύφεσης και επιδείνωσης και του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους. Ο τρίτος στόχος της Μέρκελ είναι να καταφέρει να ανανεώνει το τεράστιο χρέος της με μηδέν επιτόκιο, που την βοηθάει, φυσικά, στην συντήρηση και στην ελάττωση του δικούς της τεράστιου δημόσιου χρέους, το οποίο είναι γύρω στα 83% του ΑΕΠ. Με αυτό τον τρόπο η Γερμανία συνεχώς θα πλουτίζει και δυναμώνει και τα άλλα κράτη, συνεχώς θα φτωχαίνουν και θα αποδυναμώνονται αποδυναμώνουν γεωπολιτικά.

"Το ερώτημα είναι πώς θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα"

2012-01-19T08:15:00.000+02:00

Παρά το ό,τι το πρώτο μου μεταπτυχιακό ήταν στο πεδίο της χρηματιστικής (MBA in finance), τρία μεταπτυχιακά αργότερα, πάνω σε άλλα επιστημονικά πεδία, δεν νοιώθω αρκετή αυτοπεποίθηση γιά να σχηματίσω μίαν ιδίαν γνώμη επί θεμάτων χρηματιστικής. Έτσι πήγα τριγύρω ζητώντας να αποσπάσω μία έγγυρη γνώμη από ανθρώπους που είναι πολύ πιό ενημερωμένοι από εμένα επαγγελματικά επί της ζοφερής οικονομικής κατάστασης της Ελλάδος. Συνάδελφοί μου καθηγητές, ερευνητές και εμπειρογνώμονες της χρηματιστικής στο πανεπιστήμιο Fordham λοιπόν με πληροφορούν πως η ζοφερή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα είναι ταυτόσημη με τον ίδιο τον ορισμό της χρεοκοπίας μέσα στο πεδίο της χρηματιστικής. Άρα, πέρα από την φτηνή προπαγάνδα της πολιτικής τάξης στην Ελλάδα, δεν είναι απλά ένα σενάριο η χρεοκοπία της Ελλάδος εντός του ευρώ, αλλά ένα ιστορικό γεγονός. Και τώρα; Τι κάνουμε τώρα; Η αριστερά θεωρεί πως πρέπει όλος ο ελληνικός μας κόσμος πρώτα να μετατραπούμε σε αριστερούς, γιά να σωθεί μετά η πατρίδα. Είναι απίστευτο λοιπόν το πόσο την έχει βολέψει η ηγεσία όλης της αριστεράς στην Ελλάδα σήμερα, μέσα στο νυν σαθρό πολιτικό σύστημα της στυγνά δυναστικής κομματοκρατίας. Απίστευτο! Ο μόνος αριστερός που κατάλαβε πως τούτο δεν είναι αναγκαίο είναι ο Δημήτρης Καζάκης. Αυτός είναι ο λόγος που έφυγε από το ΚΚΕ και του τα χώνει τώρα κανονικά ο Ριζοσπάστης , προσπαθώντας να βγάλει τον Καζάκη ντε και καλά οπαδό του χρηματιστικοποιημένου ζόμπι οικονομισμού της μετανεωτερικότητας. Το κέντρο… Αλήθεια, ποιό κέντρο; Μπορούμε να θεωρούμε πως εκείνοι οι οπαδοί του ΠαΣοΚ που σκέφτονται λιγάκι πατριωτικά είναι το κέντρο που απέμεινε στην Ελλάδα; Και πόσοι είναι τούτοι, είναι άραγε ένα πέντε τοις εκατό του σημερινού ΠαΣοΚ; Όσες και όσοι δεν ασχολούνται με την πολιτική, μπορεί να μην γνωρίζουν τι εστί ΠαΣοΚ. Το ΠαΣοΚ λοιπόν είναι εκείνο το πολιτικό κόμμα που θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία ως το κόμμα που απεμπόλησε την εθνική κυριαρχία της χώρας του γιά μερικές δανειακές δόσεις… Από την άλλη μεριά, η δεξιά έχει τα δικά της προβλήματα. Κάθε φορά που λαλεί ο Σαμαράς γιά το πως θα κυβερνήσει, μου έρχεται στο νου η εικόνα ενός νηπίου που στέκεται όρθιο πίσω από το τιμόνι ενός παρκαρισμένου αυτοκινήτου και, κάνοντας “βου-βου-βου”, έχει την ψευδαίσθηση πως οδηγάει. Δεν μπορεί να του εξηγήσει του Σαμαρά κάποιος εκεί στην ΝΔ πως δεν κέρδισε την αρχηγία του κόμματος; Δεν πρέπει κάποτε να πληροφορηθεί αυτός ο φουκαράς πως ο κόσμος της ΝΔ δεν ψήφισε αυτόν, αλλά απλά ψήφισε κατά της Μπόρας Ντακογιάννη; Καταλαβαίνω, “έχει σειρά” ο άνθρωπος να γίνει πρωθυπουργός, όπως μας λέει κάποια παρέα. Μήπως όμως πρέπει, λόγω της εθνικής λαϊκής επιταγής της πατρίδος μας της Ελλάδος να αρκεστεί ο Σαμαράς στο “βου-βου-βου” του; Πάει λοιπόν η αριστερά, πάει το κέντρο, αλλά πάει και η δεξιά. Τι κάνουμε τώρα λοιπόν; Αλλαγή παιχνιδιού.

Ο Λ. Παπαδήμος ζήλεψε την δόξα του ΓΑΠ και θέλει νέο μνημόνιο

2012-01-18T08:12:00.000+02:00

Νέες απαιτήσεις της τρόικας έρχονται να προστεθούν στις ήδη σκληρές εντολές για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
Η τρόικα ζητά να καταργηθούν όλα τα προνόμια (μισθολογικά, εργασιακά και ασφαλιστικά) που έχουν οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες. Ζητά επίσης δραστικές περικοπές στον 13ο και το 14ο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, «πάγωμα» των λοιπών αποδοχών τους τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2015 και μαζικές απολύσεις εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων
Τα μέτρα αυτά προετοιμάζονται προκειμένου να περιληφθούν στο νέο επαχθές Μνημόνιο Οικονομικής Πολιτικής για την περίοδο 2012-2015, το οποίο επιθυμούν να επιβάλουν στον ελληνικό λαό ο
διορισμένος πρωθυπουργός Παπαδήμος, ΠΑΣΟΚ και η Τρόικα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Οι περικοπές στον 13ο και το 14ο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και το «πάγωμα» των αποδοχών τους θα επιβληθούν μέσω Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, σε περίπτωση που οι εκπρόσωποι των εργοδοτών και των εργαζομένων δεν καταλήξουν από μόνοι τους σε μια συμφωνία για τη μείωση μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πλαφόν 1.500 ευρώ μικτά ώστε να μη χαθούν οι δύο μισθοί ενώ όσοι τα ξεπερνούν αυτά τα χρήματα θα παίρνουν τα Χριστούγεννα 1.500 ευρώ, το Πάσχα 750 ευρώ και επίδομα αδείας 750 ευρώ. Οι περικοπές δεν θα αγγίξουν μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα με αποδοχές κάτω από το «πλαφόν».
Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι στο νέο Μνημόνιο Οικονομικής Πολιτικής που ο κ. Παπαδήμος επιθυμεί να υπογραφεί με την Τρόικα σχεδιάζεται να περιληφθεί ρητή δέσμευση της ελληνικής πλευράς ότι ο αριθμός των εργαζομένων στις υπηρεσίες, στους φορείς και τους οργανισμούς του Δημοσίου θα μειωθεί φέτος κατά 50.000 – 100.000 άτομα και σωρευτικά μέχρι το τέλος του 2015 τουλάχιστον κατά 200.000-300.000 άτομα!
Επιπλέον, στα μέτρα για τη μείωση των δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού που θα επιδιώξει να περάσει ο «φιλομνημονιακός» πρωθυπουργός περιλαμβάνονται:
Νέες μειώσεις μισθών
Στους στρατιωτικούς, στους αστυνομικούς, στους λιμενικούς, στους πυροσβέστες, στους δικαστικούς, στους ιατρούς του ΕΣΥ, στους πανεπιστημιακούς καθηγητές, στους καθηγητές ΤΕΙ, στους ερευνητές, στους διπλωματικούς υπαλλήλους και τους λοιπούς λειτουργούς του Δημοσίου, οι οποίοι εξαιρέθηκαν από το επαχθές μισθολόγιο των πολιτικών υπαλλήλων, θα επιβληθούν εντός του 2012 περικοπές αποδοχών που θα ανέρχονται σε 20% σε μέσα επίπεδα, αλλά θα κυμαίνονται από 10% έως και 50%.
Νέες περικοπές-σοκ σε όλες τις συντάξεις και τις εφάπαξ παροχές.
Το ανώτατο όριο στο ύψος των συντάξεων θα περιοριστεί ακόμη περισσότερο και θα υποχωρήσει κάτω από το επίπεδο των 2.000 ευρώ, ενώ παράλληλα θα επιβληθούν μειώσεις-μαμούθ έως και 50% σε κύριες συντάξεις ακόμη και κάτω των 1.000 ευρώ! Σημαντικές θα είναι επίσης οι μειώσεις που θα επιβληθούν εκ νέου στις επικουρικές συντάξεις και στα εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων και των ασφαλισμένων σε Ταμεία του ιδιωτικού τομέα.
- Περικοπές και καταργήσεις κοινωνικών επιδομάτων και παροχών για ανέργους, τριτέκνους, πολυτέκνους και αναπήρους. Οι περικοπές θα επιβληθούν με την καθιέρωση πολύ χαμηλών εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων. Τα επιδόματα που καταβάλλονται σε ανέργους, αναπήρους, τριτέκνους και πολυτέκνους, καθώς και για ισόβιες πολυτεκνικές συντάξεις, θα περιοριστούν σημαντικά, καθώς η καταβολή των συγκεκριμένων επιδομάτων θα συνδεθεί άμεσα με κριτήρια που θα αφορούν στο ύψος του ετήσιου δηλωθέντος ή τεκμαρτού εισοδήματος και στα περιουσιακά στοιχεία που κατέχουν οι σημερινοί δικαιούχοι των επιδομάτων!

Μισθοί Ελλήνων vs Ευρωπαίων

2012-01-17T08:20:00.000+02:00

Στην όγδοη θέση ανάμεσα στις 14 από τις 17 χώρες της Ευρωζώνης για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία και στην έβδομη ανάμεσα στα 20 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατατάσσεται η Ελλάδα βάσει του κατώτου μισθού.
Η εθνική νομοθεσία προβλέπει τον καθορισμό ελάχιστου μισθού σε 20 από τα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στα υπόλοιπα επτά δεν υπάρχει θεσμικά κατοχυρωμένη κατώτερη αμοιβή, αλλά
αποτελεί προϊόν ελεύθερης διαπραγμάτευσης μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων.
Μεγάλες είναι οι διακυμάνσεις που παρουσιάζει στα πλαίσια της Ευρωζώνης το ύψος του κατώτερου μισθού που διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα.
Ο μεγαλύτερος βασικός μισθός, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat του Ιουλίου του 2011, καταγράφεται στο Λουξεμβούργο με 1,757.56 ευρώ ανά μήνα και οι χαμηλότεροι μισθοί στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία με 158 και 123 ευρώ αντίστοιχα.
Στα ίδια επίπεδα, κινούνται οι κατώτερες αμοιβές και στις άλλες χώρες που συνορεύουν με την Ελλάδα. Στην Αλβανία, ο βασικός μισθός είναι 143,69 ευρώ στην Τουρκία 263,28 ευρώ και στη Σερβία 167,25 ευρώ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Εργοδοτικών Οργανώσεων (FedEE), το 2011 οι μεικτές κατώτερες αμοιβές στον πυρήνα της Ευρωζώνης, διαμορφώθηκαν ως εξής:
Λουξεμβούργο: 1.757.56 ευρώ
Βέλγιο: 1.498.87 ευρώ
Ιρλανδία: 1.499.93 ευρώ
Ολλανδία: 1.424.40 ευρώ
Γαλλία: 1.365.00 ευρώ
Αυστρία: 1.000.00 ευρώ
Κύπρος: 909.00 ευρώ
Ελλάδα: 739.56 ευρώ
Μάλτα: 664.95 ευρώ
Ισπανία: 641.50 ευρώ
Σλοβενία: 530.00 ευρώ
Πορτογαλία: 485 ευρώ
Σλοβακία: 317.00 ευρώ
Εσθονία: 278.02 ευρώ
Οι μισθολογικές ανισότητες ακολουθούνται από ανισότητες στην αγοραστική δύναμη, με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ευρώπη των 27 να το έχει για το 2010 σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat το Λουξεμβούργο (271% του μέσου κοινοτικού) και το χαμηλότερο η Βουλγαρία (44%).
Αντίστοιχα στην Ελλάδα το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν υπολογιζόμενο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (ΜΑΔ) μειώθηκε το 2010 στην Ελλάδα κατά 4 μονάδες σε σχέση με το 2009, εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη πτώση στην Ευρώπη των 27.

Η ΔΕΗ ρίχνει χιλιάδες νοικοκυριά στο σκοτάδι

2012-01-16T08:07:00.000+02:00

Να αγνοήσουν τις εντολές και να μην προχωρήσουν σε διακοπή ρεύματος στους καταναλωτές που δεν πληρώνουν το ειδικό τέλος ακινήτων ζητά η ΓΕΝΟΠ από τους τεχνικούς της ΔΕΗ.
Σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία...για 250.000 λογαριασμούς ρεύματος με ειδικό τέλος ακινήτων που δεν έχουν πληρωθεί και έχει παρέλθει η προθεσμία των 80 ημερών για τη διακοπή της ηλεκτροδότησης, έχουν ήδη εκδοθεί 20.000 εντολές διακοπών που θα αρχίσουν να εκτελούνται από αύριο με προτεραιότητα στις περιοχές όπου η τιμή ζώνης των ακινήτων υπερβαίνει τις 2.500 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο.
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με στοιχεία από τη ΓΕΝΟΠ:
1. Από το σύνολο των 7.500.000 λογαριασμών της ΔΕΗ που εκδίδονται κάθε δίμηνο, τέλος ακινήτων (ΕΕΤΗΔΕ) περιλαμβάνουν οι περίπου 6.300.000.
2. Μέχρι σήμερα, από τις 10 Οκτωβρίου που βγήκε ο πρώτος λογαριασμός με ΕΕΤΗΔΕ, έχουν εκδοθεί 9.500.000 λογαριασμοί και το συνολικό ύψος των τελών (με ΕΕΤΗΔΕ) φθάνει στο 1.950.000.000 ευρώ.
3. Από τους 9.500.000 λογαριασμούς με ΕΕΤΗΔΕ μέχρι σήμερα έχουν πληρωθεί οι 5.500.000 με συνολικό ύψος τελών (με ΕΕΤΗΔΕ) 1.100.000.000 ευρώ.
4. Από τους υπόλοιπους 4.000.000 λογαριασμούς με ΕΕΤΗΔΕ που δεν έχουν ακόμα πληρωθεί, οι 1.500.000 (με ύψος ΕΕΤΗΔΕ 350.000.000) έχουν λήξει και για 250.000 λογαριασμούς έχει παρέλθει και η προθεσμία των 80 ημερών για τη διακοπή ρεύματος.
Το σύστημα πληροφορικής της ΔΕΗ έχει εκδώσει ήδη 50.000 εντολές διακοπής από τις οποίες οι 20.000 έχουν προωθηθεί προς το διαχειριστή του Δικτύου για να γίνουν οι διακοπές.
Με ανακοίνωσή της η ΓΕΝΟΠ καλεί τους τεχνικούς της ΔΕΗ που θα λάβουν τις σχετικές εντολές να τις αγνοήσουν και να εμποδίσουν και τους εργολάβους που συνεργάζονται με τη ΔΕΗ να προχωρήσουν σε διακοπές.
<<Το συνδικάτο σας, σας καλεί να αγνοήσετε αυτές τις εντολές>>, αναφέρει συγκεκριμένα η ΓΕΝΟΠ. <<Έχουμε τα στοιχεία, τις διευθύνσεις, τις συνοικίες και το ύψος του λογαριασμού για κάθε σπίτι και κάθε μαγαζάκι. Έχουμε στα χέρια μας το ιστορικό των διακανονισμών. Ένα άλλο στοιχείο είναι οι κάρτες ανεργίας. Απ' όλα αυτά μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα που θα μας δείξουν που θα θέσουμε προτεραιότητα και που όχι>>.
Η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι αγαθό και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μοχλός εκβιασμού της κοινωνίας και επικαλείται μεταξύ άλλων δηλώσεις του Επιτρόπου Ενέργειας της ΕΕ κ. Γκύντερ Έτινγκερ, ότι δεν είναι σύννομη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία η διακοπή του ρεύματος επειδή δεν πληρώνονται φόροι.

Το τέλος του ΠΑΣΟΚ... το τέλος γενικά;

2012-01-15T09:41:00.000+02:00

Εδώ και 30 χρόνια ένα πολιτικό κόμμα τρώει τις σάρκες της Ελλάδας. Το ΠΑΣΟΚ και οι "σύντροφοι" του κάνουν πράξη μία μόνο σκέψη: "Τρώτε ότι βρείτε".
Ακόμα και σήμερα, προτιμούν να αφήνουν απλήρωτους οικογενειάρχες που εργάζονται στα γραφεία του κόμματος (δηλαδή ιδιωτικούς υπαλλήλους) για να έχουν την δυνατότητα να προσφέρουν διανυκτέρευση και μεταφορικά (καθώς και φαγητό βέβαια... μην ξεχνάμε το σύντροφοι) στα κομματόσκυλα που αποτελούν το "Εθνικό" τους συμβούλιο. (Γιατί για το ΠΑΣΟΚ εθνικό είναι μόνο ότι μπορεί να είναι ΠΑΣΟΚ. Από την παιδεία έκοψαν την λέξη, αλλά την κράτησαν για το κόμμα.)
Αν δείτε το ποσοστό που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ θα δείτε ότι αυτοί που του έχουν μείνει είναι σχεδόν μόνο αυτοί που συνεχίζουν και λυμαίνονται την χώρα. Αυτοί που τρώνε τα λίγα χρήματα που έχουν μείνει στον κρατικό κορβανά. Υπάρχουν βέβαια και κάποια άτομα με χαμηλή νοημοσύνη που είναι ακόμα ΠΑΣΟΚ, αλλά σε αυτούς δεν μπορείς να τους το καταλογίσεις. Μόνο να τους λυπάσαι μπορείς.
Το ΠΑΣΟΚ τελείωσε. Αυτό είναι σίγουρο. Δεν υπάρχει "ηγέτης" που να μπορεί να το αναστήσει στην κατάσταση που έφερε την χώρα. Στις ερχόμενες εκλογές θα περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως ένα από τα μαύρα κεφάλαιά της.
Το θέμα είναι όμως όχι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ... στα @@ μας ένα κόμμα. Οποιοδήποτε κόμμα εδώ που τα λέμε. Το θέμα είναι τι θα γίνει με την χώρα. Υπάρχει πολιτική δύναμη που να έχει την δυνατότητα να αλλάξει την πορεία που έχει πάρει; Εδώ και 30 χρόνια αυτή η καταστροφική πορεία ήταν το έργο του ΠΑΣΟΚ (και όχι, δεν δέχομαι ότι οποιοδήποτε κόμμα μπορούσε να ανατρέψει αυτή την πορεία με τον τρόπο που την εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ).
Έτσι όπως φέρονται στην Νέα Δημοκρατία και στην αριστερά (αν μπορούμε να πούμε αριστερά το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ), αμφιβάλλω αν μπορούν έστω και τώρα με αυτό το αποδιοργανωμένο ΠΑΣΟΚ να κάνουν κάτι. Το πιθανότερο είναι να το αναστήσουν, αν προσπαθήσουν. Όχι ως ΠΑΣΟΚ βέβαια. Πιθανότερη θεωρώ την άνοδο στην εξουσία της Δημοκρατικής Αριστεράς ως συνέχειά του. Είναι το ίδιο επικίνδυνο όμως, γιατί όσο σοσιαλιστές ήταν στο ΠΑΣΟΚ, τόσο πιστεύω ότι είναι δημοκράτες στην ΔΗΜ.ΑΡ. Ήδη έχουν αρχίσει οι διαρροές των εξυπνότερων από τους τυχοδιώκτες προς τα εκεί. Όσο και να μου είναι προσωπικά συμπαθής ο Κουβέλης, δεν θεωρώ ότι μπορεί να ελέγξει τι θα συμβεί στο κόμμα του όταν ξαφνικά αποκτήσει τόση εξουσία.
Όσο για τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις... είναι απλά ένα αστείο. Το "πατριωτικό" δήθεν ΛΑΟΣ απέδειξε ότι είναι ένα μάτσο φοβισμένα ανθρωπάκια, το ΔΗ.ΣΥ της Μπακογιάννη έχει γίνει συνονόματο του μνημονίου με την χωρίς όρους στήριξή του και όσο για τους "οικολόγους"... αυτοί μόνο ως ένα κακό αστείο μπορούν να θεωρηθούν με τις αντιεθνικές τους απόψεις και την στήριξή τους σε κάθε τι ανθελληνικό. Φυσικά δεν θεωρώ πολιτική δύναμη καμιά Χρυσή Αυγή ή τα αντίστοιχα φασιστόμουτρα της άκρας αριστεράς.
Ο μόνος τρόπος να σωθεί η χώρα αυτή τη στιγμή είναι να γίνουν γρήγορα εκλογές και να προκληθεί ένα σοκ στην οικονομία που θα αναστήσει την αγορά και θα αναστρέψει την ύφεση, άσχετα αν γίνει στο Ευρώ ή στην Δραχμούλα. Επίσης όλος ο κρατικός μηχανισμός θα πρέπει να περάσει ένα δικό του σοκ με την πλήρη αλλαγή των εσωτερικών μηχανισμών που έχει εγκαταστήσει το ΠΑΣΟΚ για τον έλεγχό του. Δεν υπάρχει όμως περίπτωση να το κάνει αυτό ο Σαμαράς έτσι όπως βλέπω να προχωρούν τα πράγματα. Του έχουν μείνει 3-4 εβδομάδες μόνο για να δείξει ότι μπορεί και τον βλέπω να κάνει ακριβώς τα αντίθετα.

ΤΟ ΠΑ-ΣΟΚ ΣΕ ΔΙΑΛΥΣΗ ΛΟΓΩ ΚΑΡΕΚΛΑΣ...

2012-01-14T08:52:00.002+02:00

Την απόλυτη διαφωνία του με την παράταση της ηγετικής εκκρεμότητας του ΠΑΣΟΚ θα εκφράσει αύριο στη συνεδρίαση του εθνικού συμβουλίου ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο υπουργός Οικονομικών απέρριψε το χρονοδιάγραμμα που του έθεσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ζήτησε να παραμείνει στη θέση του μέχρι τον Μάρτιο, όταν θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις για το κούρεμα και τη νέα δανειακή σύμβαση. Αυτό είπε και στο πολιτικό συμβούλιο. "Ό,τι είχα να πω το είπα" ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή που χρησιμοποίησε. Ο λόγος πλέον στον Ευάγγελο Βενιζέλο και τους υπόλοιπους κορυφαίους αύριο. Αυτή την ώρα το επικρατέστερο σενάριο είναι ο υπουργός Οικονομικών να αποσύρει το ενδιαφέρον του για την ηγεσία και να μείνει αφοσιωμένος στα καθήκοντά του. "Δεν είναι δυνατόν από τη μία να κρατά στα χέρια του την καυτή πατάτα της οικονομίας και από την άλλη να εγκαλείται πως ασχολείται με το κόμμα" λένε οι συνεργάτες του. Και θυμίζουν ότι στο διευρυμένο πολιτικό συμβούλιο μεταξύ Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς είχε ζητήσει οι διαδικασίες διαδοχής να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου, για να μη συμπέσουν με τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις για το κούρεμα και τη νέα δανειακή σύμβαση. http://www.protothema.gr

Πως "έδιωξαν" 64 δισ. ευρώ από την χώρα

2012-01-13T08:18:00.000+02:00

H οικονομία είναι πάνω απ'όλα κλίμα και όταν το κλίμα καταστρέφεται από μία κυβέρνηση που μιλά συνέχεια για "Τιτανικούς" και πτωχεύσεις και διαρρέονται συνέχεια πληροφορίες περί "επικείμενης πτώχευσης" για να μας βάλουν στο Μνημόνιο, το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται οικονομικά γεγονότα που οι πραγματικές συνθήκες δεν δικαιολογούν.
Αυτή είναι η σύγχρονη ελληνική τραγωδία που αποτυπώνεται στην αποκάλυψη πριν λίγη ώρα της φυγής του κολοσσιαίου ποσού των 64 δισ. ευρώ που έφυγαν από την χώρα "τρομοκρατημένα" από την κυβέρνηση Παπανδρέου και τα λόγια και τις πράξεις των υπουργών Οικονομικών Γ.Παπακωνσταντίνου και Ε.Βενιζέλου και φυσικά του πρώτου και καλύτερου "εκτελεστή" της ήδη τραυματισμένης ελληνικής οικονονίας του Γ.Παπανδρέου "έφυγαν" από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα από τα τέλη του 2009 μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2011!...
Τα στοιχεία για την φυγή των "τρομοκρατημένων" ελληνικών κεφαλαίων στο εξωτερικό, είναι ανατριχιαστικά: Οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες μειώθηκαν σταδιακά από τα 237,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2009, στα 172,8 δις. ευρώ στο τέλος του Νοεμβρίου του 2011.
Ιδιαίτερα στο τρίμηνο Σεπτεμβρίου- Νοεμβρίου 2011, σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές της Alpha Bank, όπως αναφέρεται στο τελευταίο οικονομικό δελτίο της τράπεζας, η πτώση των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες κατά 15,7 δισ. ευρώ οφείλεται στην ανεξέλεγκτη υποβάθμιση των προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από την Τρόικα όχι μόνο για το 2012- 2013, αλλά ακόμη και για το 2016- 2030, και στην πολύ μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε όσον αφορά την καταβολή της έκτης δόσης, ύψους 8 δισ. ευρώ του δανείου των 110 δισ. ευρώ στη χώρα μας.
Η δόση καταβλήθηκε το Δεκέμβριο του 2011 αντί για το Σεπτέμβριο του 2011, υποχρεώνοντας το ελληνικό δημόσιο να αποσύρει όλες τις καταθέσεις του από τις ελληνικές τράπεζες για να εξυπηρετήσει τις τρέχουσες υποχρεώσεις του, ενώ ταυτόχρονα σημειώθηκε εκροή ιδιωτικών καταθέσεων ύψους 15,7 δισ. ευρώ περιορίζοντας αναλόγως τις δυνατότητες χρηματοδότησης του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα.
Για το έγκλημα αυτό δεν θα λογοδοτήσει κανένας, όπως βέβια δεν λογοδότησε και δεν θα λογοδητήσει κανείς για το έγκλημα της διάθεσης των αποθεματικών των υγειών ταμείων στο Χρηματιστήριο το 1999-2000 από την κυβέρνηση Σημίτη.
Όταν 100 οικογένειες και 500 λαμόγια άρπαξαν μέσω της απάτης του Χρηματιστηρίου τις αποταμιεύσεις των πολιτών.
Την ώρα λοιπόν πο η εγχωρια πολιτική και οικονομική ελίτ είναι έτοιμη να ξεπουλήσει την χώρα για 89 δισ. ευρώ (το ποσό που αναμένεται να εισπραχθεί συνολικά από την δανειακή σύμβαση), "έδιωξαν" με εύσχημο τρόπο 64 δισ. ευρώ απογυμνώνοντας το τραπεζικό σύστημα και "κόβοντας την ανάσα χρηματοδότησης" από την οικονομία.
Θυμίζοντας τους παλιούς φεουδάρχες που έκαιγαν και ρήμαζαν τη γη των ακτημόνων για να τους αναγκάσουν να την πουλήσουν για ένα κομμάτι ψωμί και εν τέλει να την εγκαταλείψουν...

Περισσότερα λεφτά πήραν τα κόμμτα το 2011

2012-01-12T08:11:00.000+02:00

Η συνολική χρηματοδότηση των κομμάτων το 2011 αυξήθηκε κατά 6 εκατ. ευρώ σε σχέση με τα χρήματα που πήραν το 2010!
Πιο αναλυτικά, το 2011 συνολικά τα κόμματα ως τακτικές επιχορηγήσεις έλαβαν 54.018.624 ευρώ. Το αντίστοιχο ποσό το 2010 ανήλθε σε 48.800.000 ευρώ. Το ποσό που εγκρίθηκε για το 2009 ήταν 68.208.000 ευρώ το οποίο λόγω εκλογών εκτοξεύτηκε σε 85.135.050 ευρώ.
Την ίδια ώρα σύμφωνα με απάντηση του υπουργείου Εσωτερικών σε σχετική ερώτηση του βουλευτή της Δημοκρατικής Συμμαχίας Λευτέρη Αυγενάκη, το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, το ΚΚΕ, ο ΛΑΟΣ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι Πράσινοι (ως κόμμα της ευρωβουλής) έλαβαν συνολικά για το 2011, 4.823.089 ευρώ εναντι 4.357.140 ευρώ που πήραν το 2010 προκειμένου να χρηματοδοτήσουν με την σειρά τους τα διάφορα ινστιτούτα που έχουν ιδρύσει για να «βολέψουν» ημέτερους, κομματικά τέκνα και αφισοκολλητές!
Το ΠΑΣΟΚ έλαβε ως εκλογική ενίσχυση το 2009, 3.084.772,47 ευρώ ενώ η χρηματοδότηση του 2010 για τα ινστιτούτα ανήλθε σε 1.768.724,80 ευρώ και του 2011 σε 1.941.547,36 ευρώ
Η ΝΔ πήρε ως εκλογική ενίσχυση (2009) 2.932.510,15 ευρώ και οι χρηματοδοτήσεις ανέρχονται σε 1.344.300 ευρώ για το 2010 και 1.517.818 ευρώ για το 2011
Το ΚΚΕ χρηματοδοτήθηκε για τις εκλογές με το ποσό των 602.940,19 ευρώ και επιχορηγήθηκε το 2010 με 418.936 ευρώ και το 2011 με 466.526,6 ευρώ
Ο ΛΑΟΣ για τις εκλογές του 2009 πήρε 346.073,03 ευρώ, το 2010 χρηματοδοτήθηκε με 356.412 ευρώ και το 2011 με 389.063, 72 ευρώ
Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά έλαβε 371.039,65 ευρώ, το 2010 πήρε 321.866 ευρώ και το 2011 347.366 ευρώ
Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τις εκλογές πήραν 191.614,51 ευρώ το 2010 έλαβαν155.902 ευρώ και το 2011 160.769,72 ευρώ

Η παγκόσμια αρχιτεκτονική του χρέους

2012-01-11T08:09:00.000+02:00

Του Γιώργου Καισάριου
Για όσους παραπονιούνται ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν μηδενίσει, σας πληροφορώ ότι δεν είναι μόνο οι ελληνικές τράπεζες αγαπητέ αναγνώστη. Η φράση “Ούνα φάτσα, ούνα ράτσα” δεν έχει βγει τυχαία.
Στη γειτονική Ιταλία, οι τράπεζες δείχνουν ότι αντιμετωπίζουν ακριβώς τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα. Ότι δηλαδή, και αυτές ήθελαν να....
παίξουν το carry trade με την ΕΚΤ, υιοθετώντας τη λογική ότι τα κρατικά ομόλογα έχουν μηδέν ρίσκο (όπως τους έλεγαν οι Ευρωπαίοι γραφειοκράτες) και αποφάσισαν (όπως οι εδώ τράπεζες) να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα.
Έτσι λοιπόν οι καλοί Ιταλοί γείτονες (οι τράπεζες δηλαδή), αποφάσισαν ότι ο πιο γρήγορος δρόμος να κάνει κέρδη η τράπεζα (και να πάρουν bonus τα ανώτατα στελέχη) ήταν να μοχλεύσουν τους ισολογισμούς τους μέχρι τον λαιμό σε κρατικά ομόλογα, παίρνοντας τοις μετρητοίς ότι τα κρατικά ομόλογα έχουν μηδέν ρίσκο.
Βέβαια όπως οι καλοί Έλληνες συνάδελφοί τους, λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο (την αγορά). Διότι ναι μεν τα κρατικά ομόλογα δεν έχουν ρίσκο, άλλα μόνο στο βαθμό που ο λόγος χρέος προς ΑΕΠ είναι σε κάποια λογικά επίπεδα και η οικονομία δεν είναι σε ύφεση.
Αλλά όπως και στην Ελλάδα, η ιταλική οικονομία δεν τα πάει και τόσο καλά. Το δε χρέος είναι στο 120% του ΑΕΠ (και ανεβαίνει) και γενικά η αγορά δεν αισθάνεται τόσο άνετη πλέον να έχει ιταλικό χαρτί.
Η πτώση της αξίας του ενεργητικού των τραπεζών, έχει δημιουργήσει, ας πούμε, ένα προβληματάκι. Πέραν αυτού, όπως και στην Ελλάδα, έτσι και στην Ιταλία, οι αποταμιευτές έχουν αρχίσει να αποσύρουν καταθέσεις, μην έχοντας καμία εμπιστοσύνη στο τραπεζικό σύστημα, φοβούμενοι, όπως είναι φυσιολογικό, το κεφάλαιο τους. Και όπως και στην Ελλάδα, αυτό έχει πολλαπλασιάσει το πρόβλημα.
Έτσι λοιπόν, όπως και οι ελληνικές τράπεζες, οι ιταλικές αποφάσισαν να κάνουν αυξήσεις κεφαλαίου, προσδοκώντας να μην κρατικοποιηθούν μεν, αλλά παράλληλα αλλοιώνοντας τους μετόχους στο άπειρο και ακόμα πάρα πέρα δε.
Σε αυτό το πλαίσιο, η καλή ιταλική τράπεζα UniCredit αποφάσισε να κάνει αύξηση κεφαλαίου 7,5 δισ. ευρώ. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η τωρινή αξία της τράπεζας είναι περίπου 10 δισ. Και όπως και στην περίπτωση των εδώ τραπεζών, όταν οι μέτοχοι μυρίζουν αλλοίωση, πωλούν πρώτα και ύστερα ρωτούν τους όρους της αύξησης.
Χτες η UniCredit έπεσε 12%. Και όπως πιστοποιεί το διάγραμμα, η καλή ιταλική τράπεζα δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την ελληνική ναυαρχίδα, την ΕΤΕ. Από τα 35 ευρώ πριν μερικά χρόνια, χτες το χαρτί έκλεισε στα 2,30.
Μην ανησυχείτε όμως μέτοχοι της UniCredit, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας ο κύριος Federico Ghizzoni, είπε ότι η πτώση της μετοχής κατά 45% από τις 3 Ιανουαρίου (του 2012 όχι του 2011) έχει προκληθεί από τεχνικούς λόγους (και όχι διότι οι μέτοχοι πηδάνε από τα παράθυρα) και ότι μετά από αυτή την αύξηση, η UniCredit θα είναι από τις πιο κεφαλαιακά ισχυρές τράπεζες της Ευρώπης.
Νομίζω ότι τα ίδια περίπου άκουγαν και οι Έλληνες επενδυτές εδώ. Ότι δηλαδή μετά από την τάδε αύξηση, η τράπεζα θα έχει ισχυρή κεφαλαιακή επάρκεια κτλ, ενώ οι μετοχές των εδώ τραπεζών ακόμα πέφτουν. Η ΕΤΕ για παράδειγμα χτες έκλεισε σε νέο ιστορικό χαμηλό, ενώ η ΑΛΦΑ βιάζεται να προφτάσει την ΕΥΡΩΒ στο ταμπλό.
Βέβαια δεν είναι μόνο οι ελληνικές και οι ιταλικές τράπεζες. Σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν το ίδιο πρόβλημα. Άλλες λίγο άλλες πολύ και όλες έχουν περισσότερα προβληματικά πάγια από ό,τι θα ήθελαν.
Το αν μέτοχοι των Ελληνικών και Ιταλικών τραπεζών πάνε στον Άγιο Πέτρο ή προς Εωσφόρο πλευρά δε ξέρω αγαπητέ αναγνώστη. Για τις διοικήσεις όμως είμαι σίγουρος ότι οι ουράνιες δυνάμεις δεν ετοιμάζουν κάτι το καλό.
Σε κάθε περίπτωση, βλέπω μποτιλιάρισμα στην είσοδο του παραδείσου, με τον Άγιο Πέτρο να χτυπάει υπερωρίες, προσπαθώντας να αποφασίσει ποιος θα μπει και ποιος όχι.
Από: capital.gr

Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και θα μείνει στο ευρώ

2012-01-10T08:13:00.000+02:00

Ελληνική χρεοκοπία και παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη είναι το σενάριο που θεωρεί ως πιθανότερο για το 2012 ο επικεφαλής της Goldman Sachs, Τζιμ Ο'Νιλ, σημειώνοντας πάντως ότι μεσοπρόθεσμα η χώρα δύσκολα θα μείνει στο ευρώ.
Σε συνέντευξή του στην Wall Street Journal, o Τζιμ Ο'Νιλ εκτιμά ότι το 2012 η ευρωζώνη όχι μόνον δεν θα.....διασπαστεί, αλλά δεν θα υπάρξουν και αποχωρήσεις κρατών-μελών.
Ακόμη και στην περίπτωση της Ελλάδας, ο επικεφαλής της αμερικανικής τράπεζας υποστηρίζει ότι οι συνέπειες της αποχώρησής της από την ευρωζώνη είναι τόσο απρόβλεπτες, που οι άλλες χώρες της ευρωζώνης ενδιαφέρονται να αποτρέψουν ένα τέτοιο σενάριο. «Νομίζω ότι το πιο πιθανό είναι η Ελλάδα να χρεοκοπήσει αλλά να παραμείνει στην ευρωζώνη», συμπλήρωσε.
Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι μακροπρόθεσμα θα είναι δύσκολο τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Πορτογαλία να παραμείνουν στο ευρώ.
Πάντως, ο Ο'Νιλ είχε και μια συμβουλή προς τους ηγέτες της ευρωζώνης: να συναντιούνται λιγότερο το 2012. Στις προηγούμενες συνεδριάσεις τους όχι μόνο δεν πέτυχαν πολλά, αλλά δημιούργησαν έναν καταστροφικό κύκλο προσδοκιών και απογοητεύσεων.

Η Τρόικα έρχεται ο 14ος μισθός φεύγει

2012-01-09T08:20:00.000+02:00

-Τελεσίγραφο δανειστών μας απειλούν ευθέως με χρεοκοπία
-Ο Επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ ζητά περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα
-Ζητούν 150.000 απολύσεις στο δημόσιο
-Διαβάστε τις απαιτήσεις των τροικανών που έρχονται την επόμενη εβδομάδα
Στις 16 Ιανουαρίου αναμένεται να έρθει το κλιμάκιο της τρόικας στην Αθήνα αυτή την φορά δεν θα έχει αναγνωριστικό χαρακτήρα όπως στην προηγούμενη επίσκεψή καθώς η περίοδος χάριτος που έδωσε στη νέα κυβέρνηση τελείωσε.
Οι επιθεωρητές της τρόικας πρόκειται να είναι ιδιαίτερα πιεστικοί και δεν πρόκειται να αφήσουν κανένα περιθώριο όσον αφορά τις δεσμεύσεις της χώρας μας σε αντίθετη περίπτωση δεν πρόκειται να μας δώσουν την επόμενη δόση.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, εξετάζεται να ενσωματωθεί μέρος του Δώρου των Χριστουγέννων και των επιδομάτων του Πάσχα και καλοκαιρινής άδειας στον μηνιαίο μισθό, καταργώντας ουσιαστικά τον 14ο μισθό.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, με την κίνηση αυτή, που παρακάμπτει τη Βουλή και δεν προϋποθέτει συναίνεση των κοινωνικών φορέων, επιχειρείται να ικανοποιηθεί ένας απο τους βασικούς όρους που έθεσε εκ νέου η τρόικα με επιστολή της προς το υπουργείο εργασίας, στην οποία επιμένουν στην κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού.
Με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου που προετοιμάζει η κυβέρνηση θα ανασταλεί η υποχρέωση των επιχειρήσεων να καταβάλουν την προβλεπόμενη από τον Ιούλιο ποσοστιαία αύξηση του 2,6% στα κατώτερα ημερομίσθια και στους βασικούς μισθούς, που προβλέπει η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Τα Μυστικά και ψέμματα για τον Σταύρο Ψυχάρη...

2012-01-08T10:06:00.000+02:00

"Ο αγαπητός κύριος Ψυχάρης επαξίως ηγαπήθη τα μάλα υπό των Αθωνιτών μοναχών απ' άκρου εις άκρον της Αθωνικής χερσονήσου"- προσφώνηση του Πατριάρχη του Ιούνιο του 2010.
(Ιδιαίτερα στο Βατοπέδι, φαντάζομαι...)
Ποιός κυβερνά αυτό τον τόπο;;;;; Το ερώτημα επανέρχεται κάθε φορά που έρχεται στην επιφάνεια με βίαιο τρόπο ένα κοινό μυστικό: Μεγαλοεκδότες- μεγαλοεπιχειρηματίες διαπλεκόμενοι με την εκάστοτε εξουσία θησαυρίζουν, εκμεταλλευόμενοι το κράτος που θέλουν να καταργήσουν ως αναποτελεσματικό. Και μόλις χαλάσει κάποια “δουλειά” βγαίνουν τ’ άπλυτα στη φόρα, με όλη τη χυδαιότητα που έχει αυτή η συναλλαγή. Η περίπτωση του συγκροτήματος Λαμπράκη και προσωπικά του Στ. Ψυχάρη είναι κορυφαία του είδους.Με αφορμή την “πίσω πόρτα του Μαξίμου”,έψαξα και βρήκα ένα θέμα που είχα κάνει τον Νοέμβριο του 1996, για το περιοδικό ΜΕΤΡΟ. Τότε που ο εκσυγχρονιστής Σημίτης διόριζε διοικητή του Αγίου ¨Ορους τον Σταύρο Ψυχάρη!!Πρόκειται για ένα πορτραίτο του ανδρός, εξαιρετικά χρήσιμο αν μάλιστα προστεθούν σ’ αυτό και οι εξελίξεις από τότε . Τώρα ο κ. Ψυχάρης είναι απόλυτος άρχων του συγκροτήματος μετά τον θάνατο του Χρ. Λαμπράκη και είναι καλό να θυμόμαστε τον βίο και την πολιτεία αυτών που παριστάνουν τους θεματοφύλακες της Δημοκρατίας.
Σημειώνω ότι του είχα ζητήσει συνέντευξη εκ μέρους του περιοδικού και είχε αρνηθεί. Αργότερα όταν πληροφορήθηκε ότι το θέμα θα γίνει ούτως ή άλλως, με ενημέρωσε δια της γραμματέως του, ότι “ο κ. Ψυχάρης επιθυμεί τώρα να γίνει η συνέντευξη”. Δυστυχώς το περιοδικό ήδη τυπωνόταν. Σημειώνω επίσης, ότι δεν υπήρξε καμμία διάψευση οποιουδήποτε σημείου του κειμένου που δημοσιεύτηκε. Σας το παραδίδω ακέραιο και ευχαριστώ κάποιους χρήστες του Indymedia που το είχαν ανεβάσει, με αρκετές βέβαια παραλείψεις τις ποποίες συμπλήρωσα με τα χεράκια μου. Ηταν δυστυχώς μια εποχή που δεν “σώζαμε” μ’ ένα κλικ τα κείμενά μας στο σκληρό δίσκο...
ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΨΥΧΑΡΗ
Οι νόμοι είναι ψιλά γράμματα όταν χρειάζεται να επιβραβευθεί ο "κράτιστος". 'Ετσι, η κυβέρνηση της "νέας εποχής" αψηφώντας νόμους κι αντιδράσεις τοποθέτησε τον κατάλληλο άνθρωπο στην κορυφή του Αγίου 'Ορους. Τι κι αν δεν είναι πανεπιστημιακός; Τι κι αν δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ στη ζωή του, όπως δηλώνει ο ίδιος. Είναι ο ισχυρός ανήρ του Συγκροτήματος Λαμπράκη...
------------------------------------------------------------------

ΘΕΟΣ ΦΥΛΑΞΟΙ!!!
Της Ευγενίας Λουπάκη
--------------------------------------------------------------------------------

Ιστορίες σαν του Σταύρου Ψυχάρη είχε μπόλικες το ελληνικό σινεμά της δεκαετίας του ,60. Το παιδί του λαού, που ανεβαίνει πολύ ψηλά στης κοινωνίας τα σκαλιά, γίνεται πάμπλουτο και πανίσχυρο και ποιος ξέρει τι άλλο... Οι ήρωες των ταινιών εκείνων, βέβαια, δεν έπαιζαν γκολφ, ούτε το αγαπημένο τους φαγητό ήταν μακαρόνια με χαβιάρι, ούτε έχριζαν σήμερα μελλοντικό πρωθυπουργό τον ένα και μεθαύριο τον αντίπαλό του. αλλά πάντα η ζωή δεν ξεπερνάει τον κινηματογράφο; Στις ταινίες, το φτωχόπαιδο έμενε κατά βάθος "ψυχούλα" για τον Στ. Ψυχάρη όμως το σενάριο λέει άλλα και, κυρίως, το τέλος δεν γράφτηκε ακόμα...
"Εφτασα εδώ που έφτασα κι όπου θα φτάσω μόνο με τη σκληρή δουλειά" υποστηρίζει ο ίδιος (περιοδικό FLASH, Ιούλιος 1993). Θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να μας εξηγούσε με τι είδους "σκληρή δουλειά" έφτασε στο Αγιο Ορος, ωστόσο παρά τον ορυμαγδό των αντιδράσεων, ο κ. Ψυχάρης και το ΒΗΜΑ σιωπούν. Ας προσπαθήσουμε μόνοι μας, λοιπόν, χρησιμοποιώντας ψηφίδες πληροφοριών που συλλέξαμε, δημοσιεύματα που τον αφορούν και παλιότερες συνεντεύξεις του.
Αν ο άνθρωπος είναι το σύνολο απ' τις εμπειρίες του, είναι αναμφίβολα και το σύνολο των επιλογών του. 0 κ. Σταύρος Ψυχάρης είναι ένα πολυσυζητημένο, πλην όμως άγνωστο στο ευρύ κοινό, πρόσωπο.
Είναι ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος, "επιχειρηματίας περισσότερο παρά δημοσιογράφος", σύμφωνα με τον Γ. Βότση, και κατοικεί σ' ένα πολυτελές διαμέρισμα της οδού Αναγνωστοπούλου, όπου παλιά έμενε η Μελίνα Μερκούρη.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Πατέρας κομμουνιστής με αγώνες, φυλακές κι εξο ρίες, πρώτος ξάδελφος του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Κώστα Λουλέ. 0 ίδιος ο Στ. Ψυχάρης προδικτατορικά ήταν γραμμένος στον Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο και τη δημοσιογραφική του καρριέρα την άρχισε το 1965 στην αριστερή εφημερίδα "Δημοκρατική Αλλαγή". Πολύ σύντομα ανέκρουσε πρύμνα, πράγμα που ποτέ δεν του συγχώ ρησε, όπως λέγεται, ο πατέρας του. Τώρα, έχει πλέον και φιλοσοφική άποιμη για το σοσιαλιστικό πείραμα και την άδοξη κατάληξή του: "Σίγουρα δεν ήμουν κομμουνιστής, ήμουν πρόθυμος να δίνω μάχες υπέρ των ιδεών μου, οι οποίες ήταν αντίθετες μ' αυτές των κομμουνιστών(….)70 χρόνια στο ιστορικό γίγνεσθαι είναι ελάχιστος χρόνος. Αυτή η παρένθεση στην ιστορία των ανθρώπων αργότερα θα περιγράφεται σε υποσημειώσεις της Ιστορίας", δηλώνει στο περιοδικό Flash, τον Ιούλιο του 1993. Ενα χρόνο μετά, δηλώνει "πράσινος" όχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και στην πολιτική και τονίζει: "Θα μπορούσα να διευθύνω μια εφημερίδα, όπως αυτή στην οποία ανήκω και να είμαι κάτι άλλο πολιτικά;" ("Τύπος της Κυριακής", Νοέμβριος 1994).
Η δικτατορία βρίσκει τον κ. Ψυχάρη κοινοβουλευτικό συντάκτη στο "ΕΘΝΟΣ" και το 1968 μετακομίζει στο "ΒΗΜΑ". Είναι βέβαια απορίας άξιον τί είδους κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ υπήρχε την περίοδο της Χούντας, με το κοινοβούλιο στο γύψο, αλλά ας το προσπεράσουμε. Ο κ. Ψυχάρης έχει κατηγορηθεί για στενές σχέσεις με το καθεστώς των συνταγματαρχών (περιοδικό ΑΝΤΙ, Νοέμβριος 1995). Το σίγουρο είναι ότι είναι κουμπάρος του χουντικού υπουργού Τύπου, Βύρωνα Σταματόπουλου, ο οποίος βάφτισε τον μεγαλύτερο από τους δύο γιούς που ο κ. Ψυχάρης απέκτησε από τον πρώτο του γάμο, τον Παναγιώτη. Το δεύτερο γιο του, τον βάφτισε ο Ανδρέας Παπανδρέου άλλες εποχές, άλλοι κουμπάροι- και τον ονόμασε Ανδρέα. Το τρίτο παιδί του κ. Ψυχάρη -από το δεύτερο γάμο του, με τη δημοσιογράφο Χριστίνα Τσούτσουρα- είναι κοριτσάκι κι έχει κι αυτό "διάσημους" νονούς: τον κ. Χρήστο Λαμπράκη και τον κ. Σωκράτη Κόκκαλη.Είναι γνωστή εξάλλου η επιχειρηματική σχέση του συγκροτήματος Λαμπράκη με τον κ. Κόκκαλη, σχέση για την οποία πολλά λέγονται αλλά δεν γράφονται, προφανώς επειδή στοιχεία είναι αδύνατον να βρεθούν. Ο κ. Ψυχάρης πάντως, υποβαθμίζει το θέμα υποστηρίζοντας (περιοδικό MEDIA VIEW, Σεπτέμβριος 1993): "Οι ίδιοι ανόητοι που λένε τις βαρύγδουπες ανοησίες περί συμφερόντων κλπ, ενδεχομένως εννοούν την εντελώς ασήμαντη συμμετοχή του Δ.Ο.Λ. στην εταιρεία ΠΑΝΑΦΟΝ".
Από αριστερά: Απ. Βογιατζής (υπ. Εργασίας της Χούντας), Στ. Ψυχάρης, θεοφ. Παπακωνσταντίνου (υπ. Προεδρίας και Παιδείας της Χούντας), Β. Σταματόπουλος (υπ. Τύπου) και άλλοι κοσμικοί της εποχής.
Ας επανελθουμε στη σταδιοδρομία του κ. Ψυχάρη. Το 1973, είναι μεταξύ των δημοσιογράφων που συνοδεύουν το Μακαρέζο στο περιβόητο ταξίδι του στην Κίνα. Αμέσως μετά την πτώση της Χούντας, το πρώτο τεύχος του περιοδικού ΑΝΤΙ τον περιλαμβάνει σε κατάλογο δημοσιογράφων που συνεργάσθηκαν με τους συνταγματάρχες. Ε, καί; Το 1974 επιχειρεί να πολιτευθεί με την Ενωση Κέντρουαλλά το πράγμα μένει στις προθέσεις.
Εξακολουθεί να είναι πολιτικός συντάκτης του ΒΗΜΑΤΟΣ, όπου από την πρώτη στιγμή, όπως θυμούνται παλιοί συνάδελφοί του, γίνεται "δεξί χέρι" του Χρήστου Λαμπράκη και μάλιστα είναι ο μόνος που, όπως λένε, έμπαινε στο γραφείο του χωρίς να χτυπήσει την πόρτα. Η όλη συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από τους συναδέλφους του της εποχής εκείνης ως "επιεικώς αντισυναδελφική". Θυμίζουν δε, ότι πρωτοστάτησε στα διαβήματα του τότε "τραστ" των πολιτικών συντακτών, όσων δηλαδή ήταν πολιτικοί συντάκτες και στη διάρκεια της δικτατορίας, προς τον πρώτο κυβερνητικό εκπρόσωπο ,τον Τάκη Λαμπρία, με στόχο ν' αποκλειστούν από το μπρήφινγκ ο ισυντάκτες εφημερίδων που άρχισαν να επανεκδίδονται. Θυμούνται, μάλιστα, πως ο κ. Λαμπρίας αναγκαζόταν να κάνει χωριστή ενημέρωση στον αείμνηστο Λούη Δάνο, πολιτικό συντάκτη τότε της "Αθηναϊκής" ,επειδή το" τραστ" δεν τον δεχόταν στην ίδια αίθουσα.
Μετά από μια δεκαετία στο ΒΗΜΑ, γίνεται διευθυντής του, αφού ο Λέων Καραπαναγιώτης αναλαμβάνει τα ΝΕΑ, λόγω υπουργοποίησης του Γιάννη Καψή.
Να σημειώσουμε κάτι που όχι τυχαία δεν αναφέρεται σχεδόν ποτέ, ούτε φυσικά από τον ίδιο τον κ. Ψυχάρη: ότι ανέλαβε το ΒΗΜΑ καθημερινή εφημερίδα και την έκλεισε, ενώ από τότε μια απόπειρά του να το ξανακάνει καθημερινό απέτυχε παταγωδώς και μια άλλη, πολύ πρόσφατη αυτή, έμεινε σχέδιο επί χάρτου .
Οι αποτυχίες δεν πτοούν καθόλου τον κ. Ψυχάρη. και γιατί άλλωστε; Ποτέ δεν αποτέλεσαν εμπόδιο στην ανέλιξή του. Η αυτοπεποίθησή του - έπαρση για πολλούς- δε μειώνεται ούτε από το φιάσκο που συνόδευσε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο, όταν η εκπομπή "Το ΒΗΜΑ του ΑΝΤΕΝΝΑ", που ανέλαβε, πάτωσε κυριολεκτικά στις μετρήσεις και σταμάτησε πριν καλά καλά αρχίσει. Κι ήταν τόσο σίγουρος πως θα σαρώσει! "Θα πετυχαίνατε αν δουλεύατε στηντηλεόραση;" Απάντηση: "Αμφιβάλλετε; Δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι θα μπορούσα να κάνω και τηλεόραση. Θα με πούνε εγωϊστή άμα το διαβάσουν, αλλά εν πάση περιπτώσει, είμαι και εγωϊστής" (περιοδικό FLASH).
Ούτε και οι κλειστές στροφές τρομάζουν τον Σταύρο Ψυχάρη. “Πολλές εφημερίδες κάνουν στροφή και αλλάζουν πολιτική ενδυμασία, τη μια είναι έτσι και την άλλη αλλιώς. Η θέση του ΒΗΜΑΤΟΣ πολιτικά είναι δεδομένη(....)Αλλες εφημερίδες μπορεί να είναι πότε από δω και πότε από κει. Γι’ αυτό και χάνουν αναγνώστες. Το ΒΗΜΑ όμως και τα ΝΕΑ, δεν χάνουν αναγνώστες, γιατί είναι μόνιμα και σταθερά προσηλωμένα στα πιστεύω τους” , δηλώνει στην ίδια συνέντευξη ο άνθρωπος που τον Ιούλιο του 1995 αγιογράφησε δια χειρός Θανάση Λάλα την τότε κυρία πρωθυπουργού Δήμητρα Λιάνη. Για να την αποκαθηλώσει πρόσφατα δια χειρός “Σίβυλλας” βάζοντας τη σφραγίδα της εγκυρότητας του ΒΗΜΑΤΟΣ στα ροζ σενάρια γύρω απ' την εθνική μας χήρα και το χήρο της εθνικής μας σταρ.
Ο ίδιος που έχρισε πριν από ένα περίπου χρόνο, μέσω της εφημερίδας του, “διάδοχο του Α. Παπανδρέου” τον Μιλτιάδη 'Εβερτ, τον οποίο και καλωσόρισε ως “μελλοντικό πρωθυπουργό” στην τηλεοπτική εκπομπή που προαναφέραμε. Αυτή η ενέργεια φυσικά δεν οφειλόταν στην ιδιαίτερη συμπάθεια που ο κ. Ψυχάρης τρέφει, όπως δηλώνει, στον κ. Εβερτ (Τύπος της Κυριακής, Νοέμβρης 1994) και άλλωστε η συμπάθεια αυτή δεν τον εμπόδισε καθόλου να υποστηρίξει εν συνεχεία με τα μπούνια τον κ. Σημίτη, κάνοντας στροφή 180 μοιρών και χωρίς ν' ανοίξει ρουθούνι ως προς την “εγκυρότητα” της εφημερίδας του. Πρόσφατα, όταν, σε τηλεοπτική εκπομπή που ήταν προσκεκλημένος, του θύμισαν αυτή του τη στροφή , ο Σταύρος Ψυχάρης θύμωσε πολύ και με απότομο ύφος προσπέρασε το θέμα.
Ποιος από μας, εξάλλου, θέλει να του θυμίζουν τις αμαρτίες του; Το πολύ πολύ να τις εξομολογηθούμε στον “πνευματικό” μας. 0 Σταύρος Ψυχάρης, όμως, δηλώνει πως δεν έχει εξομολογηθεί ποτέ. Με τέτια διαδρομή και τέτιο τεκμήριο ευλάβειας, πώς να μην επιλεγεί ως ο πλέον κατάλληλος για να διοικεί το Αγιο 'Ορος;

Η ανεργία πήρε φόρα, ανηφόρα

2012-01-07T09:06:00.000+02:00

Με μεγάλη λύπη παρακολουθούμε ότι η ανεργία πήρε φόρα, ανηφόρα.
Έχουμε φτάσει στο σημείο να μετράμε 31,432 άτομα. Αριθμός ρεκόρ για μια χώρα του μεγέθους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τέτοιου ύψους ανεργία στην Κύπρο έχουμε να ζήσουμε από την εποχή μετά την Τουρκική εισβολή και την καταστροφή του 1974.
Σημειώνεται ότι το συνολικό κόστος της ανεργίας για το ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων θα ξεπεράσει φέτος τα 100 εκατομμύρια ευρώ, ενώ πολύ περισσότερο κόστος θα συνεπάγεται για το κράτος η απουσία τόσων πολλών νέων ανθρώπων από την παραγωγική διαδικασία.
Επανειλημμένα έχουμε εισηγηθεί τη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας με προγράμματα που θα παράγουν κοινωνικό έργο υποδομής, προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής, προγράμματα στα οποία θα έχουν πρόσβαση οι μικρομεσαίοι και οι μη προνομιούχοι. Προγράμματα που θα δώσουν θέσεις εργασίας άμεσα σε χιλιάδες άνεργους συμπατριώτες μας.
Ζητήσαμε και απαιτήσαμε όπως κάθε 3 ευρώ έσοδα από το κράτος από τα οικονομικά μέτρα, τουλάχιστον τα 2 πρέπει να επιστρέφονται πίσω στην αγορά, στους εργαζομένους και τις επιχειρήσεις για να αντιμετωπιστεί το τέρας της ανεργίας και να παραχθεί ανάπτυξη (γεγονός που θα προσδώσει έσοδα και στα δημόσια οικονομικά).
Αντί αυτού η Κυβέρνηση καταφεύγει σε εξαγγελίες επενδύσεων μαμούθ με αμφίβολο κέρδος στον τομέα της εργοδότησης. Αντί ανάπτυξη, αυξάνει το ΦΠΑ, αντί ανάπτυξης βάζει φόρους και κάνει περικοπές.
Λύσεις υπάρχουν όμως πρέπει να ξεφύγουν από την πεπατημένη που μας έφερε την κρίση και να εφαρμόσουν την Πράσινη Ανάπτυξη που θα μας φέρει Πράσινες Θέσεις Εργασίας.
Δηλώσεις για το θέμα θα γίνουν σήμερα Πέμπτη 5 Ιανουαρίου στη Δημοσιογραφική Διάσκεψη στις 10:30 π.μ. στα γραφεία του Κινήματος στη Λεμεσό (Γλάδστωνος 77, Πολυκατοικία Κοάλα, γραφείο 31).

Επτά Μύθοι για την Κρίση του (Ελληνικού) Χρέους

2012-01-06T08:47:00.000+02:00

του Στέργιου Σκαπέρδα Καθηγητή Οικονομικών University of California, Irvine Αρχική έκδοση στην Αγγλική, 28 Οκτωβρίου, 2011, και μετάφραση στα Ελληνικά. Στις απόψεις που παρουσιάζονται στον ευρείας κυκλοφορίας ελληνικό Τύπο υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός λαθεμένων αντιλήψεων και μύθων σχετικά με τα αίτια και τις …..συνέπειες της κρίσης, καθώς και με τις πολιτικές τις διαθέσιμες για την καταπολέμησή της. Μερικές από τις αντιλήψεις αυτές αναπαράγονται συνειδητά από την κυβέρνηση και τον Τύπο παρ’ ότι ξέρουν πως δεν είναι σωστές. Ενώ κάποιες άλλες είναι κατά τα φαινόμενα απόψεις που συμμερίζονται τόσο κυβερνητικοί αξιωματούχοι όσο και η πλειοψηφία του Τύπου.
Πολλοί Έλληνες που δεν είναι οικονομολόγοι ή ειδικοί καταλαβαίνουν, συνειδητά ή ενστικτωδώς, ότι υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα με την κυρίαρχη άποψη, αλλά δεν έχουν τις γνώσεις να επιχειρηματολογήσουν τεκμηριωμένα ενάντια σ’ αυτές τις αντιλήψεις. Επιπλέον, πολλοί που έχουν τις γνώσεις και θα μπορούσαν να το κάνουν είτε αυτολογοκρίνονται είτε δεν έχουν εύκολη πρόσβαση στον ευρείας κυκλοφορίας Τύπο.
Ένα μέρος αυτών των αντιλήψεων επικρατεί επίσης στον διεθνή Τύπο και αναπαράγεται από Ευρωπαίους πολιτικούς, τραπεζίτες και δημοσιογράφους. Νομίζω πως, κατά περίεργο τρόπο, υπάρχει λιγότερη συζήτηση και αμφισβήτηση αυτών των λαθεμένων αντιλήψεων μέσα στις χώρες της Ευρωζώνης παρά έξω από αυτές. Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή αυτοί που παρατηρούν τα πράγματα απ’ έξω διστάζουν λιγότερο να προβούν σε ανεξάρτητη αξιολόγηση των προβλημάτων της Ευρωζώνης και της Ελλάδας.

• Μύθος 1ος: Στάση πληρωμών ή «χρεοκοπία» θα ήταν καταστροφικές για την Ελλάδα.

• Μύθος 2ος: Ο στόχος της τρόικας είναι να «σώσει» την Ελλάδα.

• Mύθος 3ος: Η κύρια αιτία της κρίσης είναι η διαφθορά των Ελλήνων και του ελληνικού κράτους

• Μύθος 4ος: Αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν ικανή, οι στόχοι του Μνημονίου δεν θα αποτύγχαναν.

• Μύθος 5ος: Ακολουθώντας τις συνταγές της τρόικας η Ελλάδα θα επιστρέψει στον δρόμο της ευημερίας.

• Μύθος 6ος: Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα.

• Μύθος 7ος: Στις διαπραγματεύσεις της με την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση έχει πολύ μικρή διαπραγματευτική ισχύ.

Θα επιχειρηματολογήσω διαδοχικά εναντίον κάθε μύθου και στο τέλος θα εκθέσω κάποια συμπερασματικά σχόλια.
Μύθος1ος: Στάση πληρωμών ή «χρεοκοπία» θα ήταν καταστροφικές για την Ελλάδα. (2).
Απ’ την αρχή της κρίσης αυτός ο μύθος είναι πιθανότατα ο πιο συχνά και συστηματικά επαναλαμβανόμενος από τον κ. Παπανδρέου και άλλους κυβερνητικούς αξιωματούχους. Τον Φεβρουάριο του 2010, όταν πρωτοεμφανίστηκαν τέτοιες διατυπώσεις, θα ήταν δύσκολο να φανταστούμε ότι κυβερνητικοί παράγοντες θα συνέχιζαν να υποστηρίζουν κάτι τέτοιο χωρίς αντίλογο για τόσον καιρό.
Ας σημειωθεί εξ αρχής πως η συμφωνία της 21ης Ιουλίου περιλαμβάνει μία διάταξη την οποία ο Έλληνας Υπουργός Οικονομικών έχει ήδη αποκαλέσει «επιλεκτική χρεοκοπία» και με την οποία οι κάτοχοι κρατικών ομολόγων υποτίθεται θα δέχονταν ένα «κούρεμα» 21% μέσω της επιμήκυνσης των ομολόγων τους και χαμηλότερο επιτόκιο. Εξ ου και η κινδυνολογία περί στάσης πληρωμών και «χρεοκοπίας» δεν έχει νόημα αφού ο Υπουργός Οικονομικών έχει ήδη παραδεχθεί πως η κυβέρνησή του συμφώνησε να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου επιβάλλει ένα μεγαλύτερο κούρεμα 50%, αν και αυτά τα νούμερα δεν αποτελούν σοβαρή ένδειξη της πραγματικής μείωσης του χρέους
Η σύγχυση αυτή μπορεί να οφείλεται και στη χρήση του όρου «χρεοκοπία», η οποία έχει άσχημες συμπαραδηλώσεις στα ελληνικά, ιδιαίτερα όσον αφορά την ατομική χρεοκοπία. Φέρνει στον νου εικόνες απόλυτης φτώχειας, ίσως ακόμη και μισθωτής δουλείας (indentured servitude). Για τον σύγχρονο καπιταλισμό, όμως, η χρεοκοπία και η στάση πληρωμών μαζί με την περιορισμένη ευθύνη είναι σημαντικά χαρακτηριστικά (3). Με την περιορισμένη ευθύνη για τον δανειολήπτη, είναι ευθύνη και του δανειστή – όχι μόνο του δανειολήπτη – να αποπληρωθούν τα δάνεια. Αυτό, κατ’ αρχήν, εξασφαλίζει πως δεν θα συναφθούν υπερβολικά πολλά «κακά» δάνεια και η οικονομική κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ δείχνει τι συμβαίνει όταν οι δανειστές δεν δείχνουν τη δέουσα υπευθυνότητα. Έτσι, στάση πληρωμών και χρεοκοπία είναι για άτομα και επιχειρήσεις κρίσιμα χαρακτηριστικά της λειτουργίας του σύγχρονου καπιταλισμού. Αν ο δανειστής δεν είναι προσεκτικός στην επιλογή των δανειοληπτών του, είναι οικονομικά ορθό αλλά και δίκαιο να ζημιωθεί
Αλλά υπάρχουν τρεις τουλάχιστον διαφορές ανάμεσα σε στάση πληρωμών και χρεοκοπία, από τη μια, ατόμων ή εταιρειών και, από την άλλη, κυρίαρχων κρατών. Πρώτον, τα κράτη δεν χρεοκοπούν κυριολεκτικά, με την έννοια ότι δεν υπάρχει ανώτερη υπερεθνική τελική αρχή και δικαστήριο που θα αποφασίσει και θα επιβάλλει το πώς τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας θα κατανεμηθούν ανάμεσα στους διάφορους πιστωτές και τι θα παραμείνει στην κυριότητα της χώρας. Αντί γι’ αυτό, ομόλογα και δάνεια εκδίδονται σύμφωνα με τη νομοθεσία συγκεκριμένων χωρών αλλά με την τελική εφαρμογή να είναι δύσκολη επειδή τα κράτη είναι κυρίαρχες οντότητες. Όπως είναι αναμενόμενο όμως όταν εμπλέκονται μεγάλα συμφέροντα, πόζα, διαπραγματεύσεις, ακόμη και διπλωματία κανονιοφόρων μπορούν να παίξουν τον ρόλο τους σχετικά με τι γίνεται σε περίπτωση στάσης πληρωμών. Νομικά, το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού χρέους που συνάφθηκε πριν το 2010 διέπεται από τους ελληνικούς νόμους. Στην περίπτωση στάσης πληρωμών αυτού του χρέους, τα ελληνικά δικαστήρια έχουν την τελική δικαιοδοσία. Το χρέος προς την τρόικα ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ έχει συναφθεί σύμφωνα με τους αγγλικούς νόμους και στάση πληρωμής αυτού του χρέους θα ήταν σημαντικά δυσκολότερη εκείνου που συνάφθηκε με βάση τους ελληνικούς νόμους. Αν επικυρωθεί η συμφωνία της 21ης Ιουλίου ή της 26ης Οκτωβρίου, οι κάτοχοι ομολόγων θα πάρουν ομόλογα που θα διέπονται από τους αγγλικούς και όχι τους ελληνικούς νόμους, κάτι που θα καταστήσει περαιτέρω «κουρέματα» δυσκολότερα.
Η δεύτερη σημαντική διαφορά του κρατικού χρέους από άλλα χρέη είναι πως συνάπτεται και ελέγχεται από κυβερνητικούς αξιωματούχους εκ μέρους της χώρας και του λαού της. Μπορεί, όμως, να υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα συμφέροντα των κυβερνητικών αξιωματούχων και στα συμφέροντα της χώρας και του λαού της. Μια ακραία περίπτωση τέτοιας διαφοράς συμφερόντων ήταν αυτή του πρώην προέδρου του Ζαΐρ, Μομπούτου, όπου τα διεθνή δάνεια εκτρέπονταν κυρίως προς ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, με τη χώρα να μη βλέπει οφέλη και να επιβαρύνεται με την αποπληρωμή των δανείων. Αλλά ακόμη και κατ’ όνομα τουλάχιστον εκλεγμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι μπορούν να αναμειχθούν σε δάνεια που είναι παράνομα ή ειδεχθή και έτσι να υπάρχει νομική ή ηθική βάση για ακύρωση τέτοιων δανείων. Δεδομένων των πολυάριθμων σκανδάλων που συντάραξαν και τα δύο κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση, πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά όλα τα χρέη της Ελλάδας που είχαν συναφθεί τα προηγούμενα χρόνια για το αν είναι ίσως παράνομα και ειδεχθή. Για παράδειγμα, οι συμβάσεις με τις τράπεζες επενδύσεων που εγγυήθηκαν τις εκδόσεις ομολόγων και τα αρχεία όπου καταγράφτηκε η εφαρμογή τους πρέπει να ανοιχτούν ως ζήτημα στοιχειώδους διαφάνειας και δημοκρατικής ευθύνης.
Η τρίτη διαφορά είναι ότι ένα κρατικό χρέος σπάνια, αν ποτέ, χρειάζεται ρητές εγγυήσεις. (Βέβαια, μια πρόσφατη εξαίρεση είναι η απαίτηση της Φινλανδίας για εγγυήσεις από την Ελλάδα προκειμένου να συμμετάσχει στον μηχανισμό σταθερότητας EFSF.) Παρά τη συνηθισμένη απουσία εγγυήσεων, πάντως, ιστορικά έχει αποδειχτεί δύσκολη η πλήρης απαλλαγή από ένα εξωτερικό δημόσιο χρέος.
Δεδομένων λοιπόν ότι μια στάση πληρωμών είναι υπόθεση ρουτίνας σε περιπτώσεις ατομικού ή εταιρικού χρέους και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους διέπεται από τους ελληνικούς νόμους, συνολικά δεν θα έπρεπε μια στάση πληρωμών να είναι τόσο δύσκολη. Γιατί τότε να μην την πραγματοποιήσει ένα κράτος αμέσως;

Ένας λόγος ίσως είναι πως η χώρα δεν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου ξανά. Η Ελλάδα όμως έτσι κι αλλιώς δεν έχει τώρα πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και θα συνεχίσει να μην έχει αν ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, ακριβώς λόγω του υψηλού επιπέδου του χρέους της και την υπονοούμενη υψηλή πιθανότητα στάσης πληρωμών. Αντίθετα, ένα γενναιόδωρο κούρεμα θα έκανε το εναπομείναν χρέος βιώσιμο και τότε οι διεθνείς πιστωτές θα ήταν πιο πιθανό να δανείσουν στη χώρα, όπως ακριβώς έχουν κάνει με άλλες χώρες που κήρυξαν στάση πληρωμών όπως η Ρωσία και η Ισλανδία. Το πόσο γρήγορα θα μπορούσε η Ελλάδα να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές ομολόγων θα εξαρτιόταν από το μέγεθος του κουρέματος (όσο μεγαλύτερο το κούρεμα, τόσο πιο βιώσιμο γίνεται το χρέος) αλλά και από το πόσο θα διαρκούσαν τυχόν νομικές περιπλοκές. Νομικά ζητήματα που εκκρεμούν για μακρό χρονικό διάστημα κάνουν την επιστροφή πιο δύσκολη.
Επιπλέον, υπάρχουν τρόποι διεθνούς δανεισμού εκτός των αγορών ομολόγων, από άλλα κράτη ή από μεμονωμένους οικονομικούς οργανισμούς. Η Κύπρος, για παράδειγμα, πρόσφατα κανόνισε να πάρει ένα ευμέγεθες διεθνές δάνειο από τη Ρωσία. Και τέλος, ας μην ξεχνάμε πως πριν εισέλθει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, δανειζόταν πολύ λίγο από το εξωτερικό παρ’ όλο που η σχέση χρέους προς ΑΕΠ ήταν υψηλή, και αυτή η σχέση διατηρούταν ακριβώς επειδή έμενε στο εσωτερικό και στο δικό της νόμισμα.
Αν η Ελλάδα είχε κηρύξει στάση πληρωμών στις αρχές του 2010, το ελληνικό χρέος θα μπορούσε να είχε γίνει βιώσιμο μακροπρόθεσμα με μια λογιστική μείωση (write-down)που θα είχε επιβληθεί στους κατόχους ομολόγων σημαντικά κάτω από 50% του συνολικού χρέους. Η χώρα θα είχε χρειαστεί να καταφύγει σε εσωτερικό δανεισμό, ίσως να εκδώσει έντυπες αναγνωρίσεις χρέους (IOUs) και να επιβάλει μερικές μετριοπαθείς περικοπές. Το αποτέλεσμα μιας τέτοιας πολιτικής θα ήταν μια ήπια ύφεση.
Αντίθετα η τρόικα παρείχε δάνεια στην Ελλάδα για να καλύψει το έλλειμμα του προϋπολογισμού χωρίς στάση πληρωμών, με αντάλλαγμα όλο και μεγαλύτερες δρακόντειες περικοπές στον προϋπολογισμό, αυξήσεις φόρων και θεσμικές αλλαγές αμφίβολης αξίας. Οι κάτοχοι ομολόγων συνέχισαν – και συνεχίζουν ως σήμερα – να πληρώνονται κανονικότατα τους τόκους και το ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο.
Η ατολμία στην υπεράσπιση των ελληνικών συμφερόντων απέναντι στην τρόικα και τους βορειοευρωπαίους πολιτικούς είναι κοινός παρονομαστής στις αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης στην κρίση. Μια «χρεοκοπία» δεν θα ήταν καταστροφική τη στιγμή που το υπάρχον χρέος είναι μη βιώσιμο. Και αυτό λέγεται από όλους τους αμερόληπτους σχολιαστές. Ακόμη και από πολλά άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών. Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν η Ελλάδα θα κηρύξει στάση πληρωμών, αλλά μάλλον σε ποιο μέγεθος του χρέους θα γίνει αυτή και αν θα είναι «εθελοντική», με τη συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας των κατόχων ομολόγων, ή θα είναι μονομερής και θα αφορά μια μειοψηφία.

Μύθος 2ος: Ο στόχος της τρόικας είναι να σώσει την Ελλάδα.
Αυτός ο μύθος προέρχεται από το εξωτερικό και έχει εσωτερικοποιηθεί πλήρως από την ελληνική κυβέρνηση και, μέχρι πρόσφατα, από σχεδόν όλα τα μεγάλα ελληνικά ΜΜΕ. Σύμφωνα με αυτή την άποψη, όλοι οι Έλληνες είναι ακόλαστοι «αμαρτωλοί» και η τρόικα ο ευεργέτης δικτάτορας που όχι μόνο τους σώζει υλικά αλλά επίσης τους αναγκάζει να μετασχηματίσουν τους θεσμούς τους με τρόπο που θα τους φέρει μακροχρόνια ευημερία.
Ας ξαναδούμε πρώτα-πρώτα ποιος έχει κερδίσει και ποιος έχει χάσει από τη «διάσωση» μέχρι τώρα. Εδώ, τα δύο κύρια άμεσα εμπλεκόμενα μέρη είναι από τη μια μεριά η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων και από την άλλη οι δανειστές της χώρας. Ξεκάθαρα, μέχρι τώρα η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων έχει πληρώσει και με το παραπάνω ενώ οι προϋπάρχοντες κάτοχοι ελληνικών ομολόγων συνεχίζουν να παίρνουν πίσω στο ακέραιο τους τόκους τους και το όποιο κεφάλαιο καθίσταται ληξιπρόθεσμο, παρ’ όλο που στην αγορά η αξία των μη ληξιπρόθεσμων ομολόγων έχει καταποντιστεί (4).

Εναλλακτικές λύσεις στη «διάσωση» της τρόικας
Οι υπερασπιστές των επιλογών της κυβέρνησης λένε ομόφωνα πως η μόνη εναλλακτική λύση θα ήταν η «χρεοκοπία», η οποία βέβαια, σύμφωνα με τον (1ο) μύθο που αναπαράγουν, θα ήταν καταστροφική. Ας σκεφτούμε λοιπόν την εναλλακτική λύση της «χρεοκοπίας» στις αρχές του 2010. Η σχέση χρέους-ΑΕΠ ήταν κοντά στο 115% τότε. Αν η χώρα είχε εφαρμόσει το κούρεμα που συμφωνήθηκε στις 21 Ιουλίου (21%, αλλά πραγματικό), η σχέση χρέους-ΑΕΠ θα είχε κατέβει λίγο πάνω από το 90%, ποσοστό που θα έκανε το χρέος οριακά βιώσιμο. Πιθανόν να είχε απαιτηθεί ένα μεγαλύτερο κούρεμα για να γίνει το χρέος μακροπρόθεσμα βιώσιμο, αλλά σίγουρα αυτό θα ήταν κάτω από τα επίπεδα που σχεδιάζουν τώρα οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.
Οι υπερασπιστές των επιλογών της κυβέρνησης θα απαντούσαν τότε πως, μετά από μια στάση πληρωμών στις αρχές του 2010, η Ελλάδα 1) θα είχε αποκλειστεί από τις διεθνείς αγορές ομολόγων και 2) επειδή δεν είχε πρωταρχικό πλεόνασμα στον προϋπολογισμό (πλεόνασμα χωρίς τους τόκους των δανείων), η κυβέρνηση δεν θα είχε μπορέσει να πληρώσει μισθούς, συντάξεις και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της.

Ενώ είναι σωστό ότι βραχυπρόθεσμα οι διεθνείς αγορές ομολόγων δεν θα είχαν δανείσει αμέσως στην Ελλάδα, όσο μεγαλύτερο το κούρεμα τόσο ευκολότερα και γρηγορότερα θα είχε επιστρέψει η Ελλάδα στις αγορές. Αλλά αυτό δεν θα είχε χρειαστεί και, έτσι κι αλλιώς, πιθανότατα δεν είναι συνετό για την Ελλάδα να επιστρέψει σ’ αυτές τόσο σύντομα. Ακόμη και αν ο εξωτερικός δανεισμός από άλλες πηγές πλην των αγορών ομολόγων δεν ήταν διαθέσιμος, οι απλοί Έλληνες πολίτες θα αγόραζαν μετά χαράς ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου στο 4,5% αντί για το 2% ή και λιγότερο που κερδίζουν από τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους (5).

Επίσης, θα μπορούσαν να έχουν γίνει γενικευμένες περικοπές, αλλά αντί γι’ αυτές θα ήταν πιθανότατα πιο αποτελεσματικές πληρωμές εν μέρει με έντυπες αναγνωρίσεις χρέους (IOUs) που θα ήταν διαπραγματεύσιμες, με κάποια έκπτωση, και να παίξουν τον ρόλο υποκατάστατου χρήματος. Μια τέτοια κίνηση θα είχε βελτιώσει και τη ρευστότητα στον ιδιωτικό τομέα και θα είχε αποτρέψει τη συνεχιζόμενη ύφεση που έχουν επιφέρει οι πολιτικές της τρόικας. Να ξαναπούμε ότι ένας όρος για να είχαν συμβεί όλα αυτά θα ήταν ένα αρκετά βαθύ κούρεμα, μια επίφοβη «χρεοκοπία», που θα είχε μειώσει το δημόσιο χρέος σε βιώσιμα επίπεδα στα μάτια όλων, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων.
Αντί γι’ αυτό είχαμε όλο και μεγαλύτερες βάναυσες περικοπές στον προϋπολογισμό των οποίων τα αποτελέσματα μεταφέρθηκαν γρήγορα από τον δημόσιο τομέα και τις τράπεζες προς την πραγματική (ιδιωτική) οικονομία όπου οι πιστώσεις έχουν περισταλεί δραστικά, δεδομένης μάλιστα της ιδιόμορφης χρηματοδότησης μέσω μεταχρονολογημένων επιταγών και άλλων θεσμικών προσαρμογών στις οποίες καταφεύγει ο ζωτικός τομέας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Καθώς η προβλέψιμη ύφεση βαθαίνει, οι απαιτήσεις όλο και μεγαλύτερων περικοπών, μη ρεαλιστικοί σχεδιασμοί ιδιωτικοποιήσεων, τυποποιημένες θεσμικές αλλαγές που δεν σέβονται το Ελληνικό Σύνταγμα ή τους ελληνικούς νόμους και δεν έχουν καμιά ελπίδα να λειτουργήσουν παρουσιάζονται ακόμη και σήμερα ως η «διάσωση» της Ελλάδας.
Η πραγματική διάσωση ήταν αυτή των κατόχων ομολόγων. Μαζί με τις ελληνικές τράπεζες και άλλους εγχώριους κατόχους, συμπεριλαμβάνουν γαλλικές, βρετανικές, γερμανικές και άλλες τράπεζες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα που τώρα έχουν εν μέρει μεταφερθεί στην ΕΚΤ
Η ευημερία των απλών Ελλήνων πολιτών δεν φαίνεται να παίζει κάποιο ρόλο στους υπολογισμούς της τρόικας, ούτε καν μέσα από τις επιπτώσεις της αρνητικής ανταπόκρισης στην πραγματοποίηση των υποτιθέμενων στόχων της τρόικας και την απειλή που θέτει για το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα μια στάση πληρωμών της Ελλάδας. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, υπήρξε μια σοβαρή διαφωνία εντός της τρόικας ανάμεσα στους αντιπροσώπους του ΔΝΤ και αυτούς της ΕΕ/ΕΚΤ. Οι πρώτοι — προφανώς έχοντας πάρει κάποιο μάθημα από τις θλιβερές εμπειρίες τους σε άλλες χώρες που μπήκαν στο πρόγραμμα του ΔΝΤ — είχαν μεγαλύτερη επίγνωση των μακροοικονομικών συνεπειών των δραστικών περικοπών και των φορολογικών αυξήσεων και προσπάθησαν να περιορίσουν τις απαιτήσεις των δεύτερων. Το τελικό αποτέλεσμα, όμως, ήταν πως οι απόψεις της ΕΕ/ΕΚΤ στην ουσία επικράτησαν. Οι ακολουθούμενες πολιτικές εναρμονίστηκαν με τα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα τραπεζών του κέντρου της Ευρωζώνης και ίσως με κάποια άλλα ιδιωτικά συμφέροντα. Δεν φάνηκε να παίρνουν επαρκώς υπ’ όψιν τους το ενδεχόμενο «μολυσματικής» εξάπλωσης και τους άλλους κινδύνους στους οποίους θέτουν την Ευρωζώνη και τον υπόλοιπο κόσμο. Και σίγουρα δεν υπολόγισαν τους απλούς Έλληνες πολίτες παρά μόνο ίσως ως «αμαρτωλούς» που αξίζουν την τιμωρία.
Ο μύθος της «διάσωσης» της Ελλάδας, πάντως, ακόμη κρατάει. Επιπλέον, έχει ισχυρές πραγματικές αρνητικές επιπτώσεις στις πολιτικές και στα οικονομικά της κρίσης, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Πρώτον, η διατύπωση της «διάσωσης» έχει επιτρέψει στη γερμανική και στις άλλες ευρωπαϊκές ελίτ να στρέψουν την προσοχή μακριά από τη «σωτηρία» του τραπεζικού τομέα και των κατόχων ομολόγων, παρ’ όλο που σίγουρα δεν τους έχουν ικανοποιήσει απόλυτα.
Δεύτερον, ο τρόπος παρουσίασης έχει πυροδοτήσει λαϊκιστική οργή στη Βόρεια Ευρώπη ενάντια στους «τεμπέληδες» Έλληνες, ακριβώς εκείνους που ωφελήθηκαν λιγότερο από το ελληνικό δημόσιο χρέος και τους μοναδικούς που καλούνται να πληρώνουν το κόστος της κρίσης ως τώρα. Έχει επίσης αποσπάσει την προσοχή από τα αίτια της μισθολογικής αποτελμάτωσης στη Γερμανία, η οποία, παρεμπιπτόντως, συνετέλεσε σημαντικά στην αύξηση των πλεονασμάτων των τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας και συνεισέφερε στις ανισορροπίες μέσα στην Ευρωζώνη.
Τέλος, με την εσωτερικοποίηση και την αναπαραγωγή του μύθου της «διάσωσης», η ελληνική κυβέρνηση βοήθησε να αποτραπεί οποιοσδήποτε πραγματικός διάλογος για εναλλακτικές λύσεις μέσα στο ίδιο της το κόμμα αλλά και στο συνολικό φάσμα των κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο, καθώς επίσης και στον Τύπο.

Μύθος 3ος: Η κύρια αιτία της κρίσης είναι η διαφθορά των Ελλήνων και του ελληνικού κράτους
«Οι οδυνηρές προσαρμοστικές πολιτικές που ακολουθούνται τώρα σε μια σειρά χώρες της Ευρωζώνης είναι άμεσο αποτέλεσμα της υιοθέτησης από μεριάς τους του ευρώ.» (Feldstein, 2011, σελ. 5)
Είτε είπε ο κ. Παπανδρέου στον κ. Γιούνκερ ότι «η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα» είτε όχι, τα λόγια αυτά πιθανόν αντανακλούν τις απόψεις που μοιράζονται κάποιοι «ευρωκράτες» με μια σημαντική μερίδα των ελληνικών ελίτ. Επιπλέον, και ξανά σύμφωνα με τις απόψεις τους, αυτό υπήρξε επίσης η αιτία της κρίσης. Εξ ου και, απο τη δικη τους σκοπιά, η «ηρωική προσπάθεια της τρόικας και της κυβέρνησης να ξεριζώσουν τη διαφθορά και να αναμορφώσουν εντελώς τη χώρα.

Δημόσιος τομέας και διαφθορά

Υπάρχουν βέβαια πολλά προβλήματα με το ελληνικό κράτος και με τον τρόπο που λειτουργεί το ελληνικό πελατειακό πολιτικό σύστημα.(6). Αλλά παρόμοια προβλήματα με το κράτος υπάρχουν στην Ιταλία και αλλού. Ακόμη και στη Γερμανία μπορεί να έχει κανείς άσχημες εμπειρίες με τη «γραφειοκρατία» – από τη φύση τους, ένα μεγάλο μέρος των νόμων και της δημοκρατίας πράγματι χρειάζονται λεπτομερείς κανόνες και γραφειοκρατική οργάνωση που μπορεί να φαίνονται λιγότερο αποτελεσματικά σε σχέση με τις εμπορικές συναλλαγές (που όμως είναι χρήσιμα και παραγωγικά τελικά). Σε κανέναν, βέβαια, δεν αρέσει η διαφθορά αλλά πολύ λίγα γνωρίζουμε για το πώς μπορεί να καταπολεμηθεί και δεν πρέπει να τη συγχέουμε με το μέγεθος του δημόσιου τομέα, καθώς όσο πλουσιότερη είναι μια χώρα τόσο μεγαλύτερος τείνει να είναι ο δημόσιος τομέας ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Το γράφημα 1 απεικονίζει τον συνολικό αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων ως ποσοστό της εργατικής δύναμης στις χώρες του ΟΟΣΑ για το 2000 και 2008. Οι υπάλληλοι της γενικής κυβέρνησης είναι με μπλε χρώμα ενώ στις βυσσινί στήλες συμπεριλαμβάνονται οι εργαζόμενοι στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς (ΔΕΚΟ: πχ, ΟΣΕ και ΔΕΗ). Η Ελλάδα έχει λίγους υπαλλήλους γενικής κυβέρνησης – λιγότερους από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα του ΟΟΣΑ στο δείγμα – αλλά περισσότερους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ από όσους στη γενική κυβέρνηση, καθώς και υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων στις ΔΕΚΟ από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Και πάλι όμως το συνολικό ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων ήταν σημαντικά χαμηλότερο από εκείνα χωρών όπως η Φινλανδία, η Σλοβενία και η Εσθονία και συγκρίσιμο με εκείνα της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας και της Τσεχίας.
Γράφημα 1: (μεγαλώνει με κλικ) Εργαζόμενοι στο δημόσιο και ΔΕΚΟ ως ποσοστό του συνολικού εργατικού δυναμικού (2000 και 2008). Οι μωβ μπάρες αντιπροσωπεύουν τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ (απο το Γράφημα 21.2 στο OECD (2011).

Μια και σε άλλες χώρες πολλές από τις υπηρεσίες που στην Ελλάδα προσφέρονται από δημόσιες επιχειρήσεις είναι ιδιωτικοποιημένες, δεν είναι δυνατόν να συνάγουμε από αυτήν και μόνο την πληροφορία πως οι δημόσιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα απασχολούν υπερβολικά πολλούς εργαζόμενους συγκριτικά με άλλες χώρες. Όμως, άλλα στοιχεία δείχνουν πως πολλές δημόσιες επιχειρήσεις είναι χώροι πελατειακών διορισμών και υπερβολικά υψηλών μισθών και συντάξεων. Δηλαδή, οι παχυλοί μισθοί και τα υπερβολικά προνόμια στις ΔΕΚΟ μάλλον έχουν μεγάλη δόση αλήθειας. Οπότε, μια βασική διάκριση ανάμεσα στις ΔΕΚΟ και τον στενό δημόσιο τομέα είναι δικαιολογημένη. Οποιαδήποτε μέτρα κατά της διαφθοράς όπως και περικοπές σε μισθούς και συντάξεις θα έπρεπε να είχαν πρώτα-πρώτα ως στόχο αυτές.

Ο ελληνικός στενός δημόσιος τομέας μπορεί να έχει τα σοβαρά προβλήματά του όσον αφορά την εσωτερική οργάνωση και την ευθύνη προς τους πολίτες αλλά αυτό είναι ένα τυπικό παράπονο σε όλες τις πλούσιες χώρες. Η παραπληροφόρηση και η γενικευτική δαιμονοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων είναι δυσανάλογες προς την πραγματικότητα και, σε τελική ανάλυση, αυτοκαταστροφικές για τη χώρα. Δικαστές, δάσκαλοι, εφοριακοί, αστυνομικοί, πυροσβέστες κι ένα πλήθος άλλων επαγγελμάτων είναι χρήσιμα και αναγκαία για να λειτουργήσει η οικονομία. Όταν πληρώνεις δικαστές, αστυνομικούς και εφοριακούς πολύ λιγότερο και το κάνεις με έναν τρόπο που μπορεί να θεωρηθεί άδικος ακόμη και παράτυπος, δεν είναι και πολύ πιθανό ότι θα βελτιώσεις την αποδοτικότητά τους και είναι πολύ πιθανό να κάνεις τα προβλήματα της ιδιωτικής χρήσης των δημόσιων αξιωμάτων ακόμη σοβαρότερα από όσο ήταν πριν αρχίσει η κρίση.
Είσοδος του ευρώ
Θα περνούσε η Ελλάδα όλα αυτά που βιώνει τα δυο τελευταία χρόνια (και τις ακόμη χειρότερες συνθήκες που αναμένονται στο μέλλον) χωρίς το ευρώ; Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο «Όχι». Το ευρώ επέτρεψε φτηνότερη χρηματοδότηση από όση ήταν προηγουμένως διαθέσιμη για τις ελληνικές κυβερνήσεις και πολλή από αυτήν αποκτήθηκε από το εξωτερικό αντί, όπως γινόταν πριν, αποκλειστικά από εγχώριες πηγές. Αυτή η φτηνότερη χρηματοδότηση και ο δανεισμός από το εξωτερικό είχαν ως άδηλο αποτέλεσμα να γίνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις λιγότερο υπεύθυνες απ’ ό,τι πριν την εισαγωγή του ευρώ. Καθόλου παράξενο – αν κρίνουμε από την αποτελεσματική αποδιάρθρωση της επίλεκτης ΣΔΟΕ και άλλα πιο τολμηρά μέτρα με προσλήψεις σε ΔΕΚΟ – που η διαφθορά αυξήθηκε και η κρατική αποτελεσματικότητα μειώθηκε από τότε που εισήχθη το ευρώ.

Η πρόθεση του κ. Σημίτη και των άλλων αρχιτεκτόνων της ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ήταν βέβαια τελείως διαφορετική. Ήλπιζαν πως το ελληνικό κράτος θα γινόταν πιο υπεύθυνο και πιο συγκρατημένο στις δημοσιονομικές του επιλογές, αν και οι δικές τους ενέργειες με την ανταλλαγή (swap) της Goldman Sachs που βοήθησε να μειωθούν κάποια προηγούμενα ελλείμματα του προϋπολογισμού έδωσαν μια γεύση του τι θα ακολουθούσε.

Υπήρχε επίσης η ελπίδα πως το ευρώ θα σταθεροποιούσε τον πληθωρισμό και θα ελάττωνε την αβεβαιότητα που γεννούσαν οι διακυμάνσεις των τιμών συναλλάγματος. Αντί γι’ αυτά, έφερε τα καταστροφικά αποτελέσματα της παρούσας κρίσης.

Αν η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που αντιμετώπιζε δυσκολίες, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το πρόβλημα ήταν αποκλειστικά δικό της και όχι του ευρώ.7 Αλλά η μία χώρα μετά την άλλη εμφανίζονται να έχουν δυσκολίες. Τα προβλήματα παραμόνευαν και βγήκαν στην επιφάνεια με την χρηματοοικονομική κρίση και με την ύφεση που ακολούθησε. Το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν η δημοσιονομική της πολιτική και το εξωτερικό δημόσιο χρέος μαζί με τη συνεχώς μειούμενη διεθνή ανταγωνιστικότητα. Η Ιρλανδία, αν κρίνουμε από τη σχέση χρέους-ΑΕΠ πριν την κρίση, ήταν η πιο υπεύθυνη δημοσιονομικά χώρα της Ευρωζώνης. Εκεί οι ένοχοι κατά πως φαίνεται ήταν η ιδιωτική υπερχρέωση και η φούσκα στα ακίνητα που δημιούργησαν προβλήματα στις τράπεζες, στις οποίες η κυβέρνηση ακολούθως έδωσε εγγυήσεις. Η Πορτογαλία είχε μέτρια αναλογία χρέους προς ΑΕΠ αλλά λόγω «μόλυνσης» θεωρήθηκε από τις αγορές ομολόγων η πιο αδύναμη από τις υπόλοιπες από άποψη μεγέθους, χαμηλής ανάπτυξης και δημοσιονομικών παθογενειών. Η Ισπανία ήταν σχεδόν τόσο υπεύθυνη δημοσιονομικά όσο και η Ιρλανδία και επίσης υπέφερε από τη φούσκα στα ακίνητα και υψηλό ιδιωτικό χρέος. Η Ιταλία υποφέρει από υψηλό δημόσιο χρέος και σταθερά χαμηλή ανάπτυξη τα τελευταία δέκα χρόνια.
Η Ελλάδα διέπραττε τις μεγαλύτερες παραβάσεις στα όρια των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού που προβλέπονταν από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και είχε το υψηλότερο δημόσιο χρέος. Η ιρλανδική και ισπανική κρίση μπορούν κατά κύριο λόγο να θεωρηθούν αποτέλεσμα μη ξεκάθαρης εποπτείας των τραπεζών και κενών στις ευθύνες γι’ αυτές. Η Πορτογαλία έπεσε θύμα της γενικής οικονομικής «αδιαθεσίας» που αισθανόταν από τότε που υιοθέτησε το ευρώ και της δύναμης των «εκδικητών» των ομολόγων, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε από τις άλλες χώρες μια και δεν υπήρξε κάτι συγκεκριμένο που να έγινε λάθος. Αλλά όλες οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση είχαν, από την εισαγωγή του ευρώ ως νομίσματος, μια αύξηση του συνολικού τους χρέους, είτε πρωταρχικά δημόσιο είτε ιδιωτικό, που συνοδεύτηκε από μια αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών. Κατά την ίδια χρονική περίοδο, αυτά τα ελλείμματα συνδυάστηκαν με μια αύξηση του πλεονάσματος τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας (8).
Το πρόβλημα για την Ευρωζώνη δεν είναι η διαφθορά της ελληνικής κυβέρνησης ούτε η ιρλανδική αμέλεια. Αν η Ιρλανδία ή η Ελλάδα δεν ήταν μέλη της Ευρωζώνης, μια άλλη περιφερειακή χώρα θα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα και πολύ γρήγορα μάλιστα. Το πρόβλημα είναι δομικό: η αδυναμία των θεσμών για μια νομισματική ένωση που απαρτίζεται από τόσο διαφορετικές και ετερογενείς χώρες οι οποίες δεν έχουν άλλα οικονομικά εργαλεία από τις προσαρμογές τιμών και αποδοχών που ιστορικά θεωρούνται χονδροειδή όργανα άσκησης οικονομικής πολιτικής.9 Οι δημιουργοί του ευρώ το είδαν πρώτα και κύρια ως ένα πολιτικό σχέδιο, ως μια προσπάθεια εφαρμογής της πολιτικής ενοποίησης από την πίσω πόρτα. Η πολιτική ενοποίηση όμως ποτέ δεν κατάφερε να πάρει τον δρόμο της και έχουμε τώρα τα γνωστά, προβλέψιμα αποτελέσματα

Για να ανακεφαλαιώσουμε, χωρίς το ευρώ είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς θα είχε επέλθει μια τόσο βαθιά κρίση. Αν η Ελλάδα είχε κρατήσει το νόμισμά της, με μικρότερο δανεισμό από το εξωτερικό θα είχε πιθανόν μικρότερη ανάπτυξη από όση είχε μέχρι το 2007 αλλά θα είχε τα εργαλεία — την υποτίμηση του νομίσματός της — για να ανταπεξέλθει στην ύφεση πολύ καλύτερα, χωρίς να βρίσκεται στα πρόθυρα της στάσης πληρωμών και χωρίς να παραδίδει κάθε ίχνος εθνικής κυριαρχίας. Με πιο ακριβό και εγχώριο — στο μεγαλύτερο μέρος του — δανεισμό, οι κυβερνήσεις της θα είχαν ισχυρότερα κίνητρα να είναι δημοσιονομικά πιο υπεύθυνες και δεν θα είχαν διαβρώσει ούτε τον φοροεισπρακτικό μηχανισμό ούτε γενικά την ισχύ του κράτους όσο το κατάφεραν από την εισαγωγή του ευρώ και μετά.

Μύθος 4ος: Αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν ικανή, οι στόχοι του Μνημονίου δεν θα αποτύγχαναν.
Αυτός είναι ο μόνος μύθος που δεν αναπαράγεται από την ελληνική κυβέρνηση. Είναι όμως κάτι που θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε οι άλλοι εγχώριοι και ξένοι υποστηρικτές της πολιτικής του Μνημονίου. Οι στόχοι του Μνημονίου, πάντως, δεν θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να είχαν υλοποιηθεί γιατί οι εκτιμήσεις της τρόικας μονίμως υποτιμούσαν τις επιπτώσεις των περικοπών του προϋπολογισμού.
Για παράδειγμα, τον Μάρτιο του 2011 η εκτίμηση του ΔΝΤ για την αύξηση του ΑΕΠ το 2011 ήταν -3,0% και για το 2012 η εκτίμηση ήταν θετική 1% ανάπτυξη (Βλ. IMF, 2011, Πίνακας 8). Τον περασμένο μήνα, όμως, οι προκαταρκτικοί αριθμοί για την ετήσια ανάπτυξη [Σεπτέμβριος 2010 – Σεπτέμβριος 2011] έδειχναν -7,0% ενώ οι εκτιμήσεις για το 2010 έχουν γίνει αρνητικές. Όπως αναφέρουν οι Financial Times στις 22 Οκτωβρίου 2011, οι πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκτιμήσεις της τρόικας είναι ακόμη χειρότερες.

Αφού η οικονομία συρρικνώνεται πολύ ταχύτερα από ό,τι αρχικά είχε προβλέψει η τρόικα, η είσπραξη φόρων ήταν αναπόφευκτα χαμηλότερη από τα προβλεπόμενα και οι δαπάνες ήταν υψηλότερες εξαιτίας των αυξημένων εξόδων σε τομείς όπως των επιδομάτων ανεργίας. Αναπόφευκτα, λοιπόν, το έλλειμμα του προϋπολογισμού γίνεται πολύ μεγαλύτερο από τις αρχικές εκτιμήσεις, επισπεύδοντας φοβέρες και εκκλήσεις για πρόσθετες περικοπές στον προϋπολογισμό και φόρους ώστε η κυβέρνηση να πάρει την επόμενη δόση.

Δεν υπάρχει τέλος εν όψει για αυτόν τον αέναο κύκλο περικοπών, νέων φόρων, περαιτέρω ύφεσης, μεγαλύτερων ελλειμμάτων από τα αρχικά προβλεπόμενα, με νέες περικοπές και φόρους που αρχινάν τον κύκλο εκ νέου.

Ακόμη κι αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν εξαιρετικά ικανή, οι στόχοι θα αποτυχαίνανε. Δεν είναι εξαιρετικά ικανή, αλλά και πάλι έχει εφαρμόσει ένα μεγάλο αριθμό μέτρων που δεν ήταν καθόλου δημοφιλή και αντιμετώπισαν ισχυρή αντίθεση. Τέτοια μέτρα ήταν:

• Αύξησε τον ΦΠΑ στο 23%, από το αρχικό 19% ή 13%, παρά τις εκκλήσεις πως αυτό θα μείωνε την ανταγωνιστικότητα και πιθανόν τις εισπράξεις από τον ΦΠΑ.
• Κατήργησε τους δύο επιπλέον μισθούς (Χριστούγεννα, Πάσχα και επίδομα αδείας) και τους αντικατέστησε με ένα ελάχιστο μέρος του αρχικού ποσού.
• Παρόμοιες – σε ορισμένες περιπτώσεις μεγαλύτερες – περικοπές εφαρμόστηκαν και στις συντάξεις.
• Εξίσωσε τις συνταξιοδοτικές προϋποθέσεις ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες.
• Μείωσε το αφορολόγητο όριο από τα 12.000 στα 5.000 ευρώ.
• Μείωσε την έκπτωση φόρου λόγω ιατρικών δαπανών στο 20% (από το 40%) ακόμη και για εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2010.
• Αύξησε σημαντικά τα τέλη κυκλοφορίας αυτοκινήτων από το 2010 και μετά.
• Εφήρμοσε μία καινούργια ειδική εισφορά «αλληλεγγύης» που κυμαίνεται από το 1 ως το 6% του εισοδήματος.
• Αύξησε τις τιμές των εισιτηρίων κατά 20% για τα λεωφορεία και 40% για τον υπόγειο σιδηρόδρομο.
• Μείωσε τις αποζημιώσεις απόλυσης που πληρώνουν οι εργοδότες του ιδιωτικού τομέα μέχρι και 50% (ανάλογα με τον χρόνο προειδοποίησης).
• Εισήγαγε νέους φόρους πάνω στην ακίνητη περιουσία.
Είναι δύσκολο να φανταστούμε οποιαδήποτε κυβέρνηση σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου να εφαρμόζει τόσα πολλά μέτρα μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Και αυτό είναι ένα δείγμα μόνο των μέτρων που πάρθηκαν. Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός πρόσθετων μέτρων που είτε δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμη είτε πρόκειται να ψηφιστούν από το Κοινοβούλιο. Κι όμως η τρόικα και οι υπερασπιστές της εξακολουθούν να διαμαρτύρονται πως η κυβέρνηση «δεν έχει κάνει αρκετά» ή «ολιγωρεί» και απαιτούν περισσότερα.

Οι επικριτές ανησυχούν ιδιαίτερα για τον αργό ρυθμό των νομικών και θεσμικών αλλαγών που αφορούν τις «απελευθερώσεις» είτε επειδή παίρνει πολύ χρόνο να έρθουν τα νομοσχέδια στη Βουλή είτε επειδή καθυστερεί η εφαρμογή των νόμων όταν έχουν ήδη ψηφιστεί. Εκτός από τις επί της ουσίας ενστάσεις που μπορεί να προβάλει κανείς ενάντια στις μαζικές «απελευθερώσεις», προκαλεί έκπληξη και το ότι αυτοί οι επικριτές αναμένουν από μια καθόλου δημοφιλή κυβέρνηση να περάσει απλώς από την πίσω πόρτα τέτοιες μεταρρυθμίσεις χωρίς σοβαρή κόντρα, ιδιαίτερα από μια κοινωνία – πολλών συντηρητικών ψηφοφόρων μη εξαιρουμένων – που διαφωνεί με τις περισσότερες από αυτές.
Τα οικονομικά αποτελέσματα των πολιτικών της τρόικας ήταν σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμα και η κριτική ότι η κυβέρνηση δεν επιδεικνύει τον απαιτούμενο ζήλο στην προώθησή τους αποκαλύπτει, στην καλύτερη περίπτωση, μια στοιχειώδη άγνοια των ορίων μιας δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης, η οποία προφανώς δεν μπορεί να έρθει σε πλήρη αντίθεση με τις επιθυμίες του εκλογικού σώματος. Και πάλι είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί η συμπεριφορά της τρόικας και το πώς εξυπηρέτησε τον μακροπρόθεσμο στόχο της επιβίωσης της Ευρωζώνης ως έχει σήμερα ή οτιδήποτε παραπλήσιο. Θα μπορούσε να ήταν απλώς ένας συνδυασμός γραφειοκρατικής αδράνειας, παραδειγματικής «τιμωρίας» υποτιθέμενων «αμαρτωλών» και παροχής δικαιώματος σε κάποια καλά δικτυωμένα συμφέροντα να κερδοσκοπήσουν εκμεταλλευόμενα τη δύσκολη θέση της Ελλάδας. Η τακτική τού να ρίχνουν την ευθύνη για όλα τα προβλήματα στην ελληνική κυβέρνηση, πάντως, πρόσφατα φαίνεται να έχει αλλάξει αισθητά καθώς βαθμιαία οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι συνειδητοποίησαν πως το πρόβλημα είναι πράγματι δομικό και οι φοβέρες και απειλές προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών δεν θα σώσει την Ευρωζώνη.

Μύθος 5ος: Ακολουθώντας τις συνταγές της τρόικας η Ελλάδα θα επιστρέψει στον δρόμο της ευημερίας.

Εκτός από τις πιο άμεσες περικοπές στον προϋπολογισμό και τις αυξήσεις φόρων, οι πολιτικές της τρόικας περιλαμβάνουν 1) μειώσεις μισθών και τιμών. 2) νομικές και θεσμικές αλλαγές που στοχεύουν στην «απελευθέρωση» της αγοράς εργασίας και άλλων αγορών παραγωγικών συντελεστών. και 3) ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας. Θα συζητήσω εν συντομία κάθε μία από αυτές τις πολιτικές, τους φαινομενικούς τους στόχους και τις ενδεχόμενες επιπλοκές. Ύστερα θα συνοψίσω τις πιθανές μακροπρόθεσμες συνέπειές τους.

Συνέπειες των μειώσεων μισθών και τιμών

Ο βασικός στόχος της μείωσης μισθών και τιμών είναι να γίνει η οικονομία διεθνώς ανταγωνιστική. Αυτή είναι η αποκαλούμενη πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, σε αντιδιαστολή με την εξωτερική υποτίμηση, όπου μια χώρα γίνεται ανταγωνιστική μέσω της υποτίμησης του νομίσματός της, κάτι το οποίο προφανώς η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει μέσα στην Ευρωζώνη.

Όπως είναι ήδη φανερό, η συμπίεση αποδοχών με τέτοιο τρόπο είναι οδυνηρή, υπόκειται σε σημαντική αντίσταση και απαιτεί την ανατροπή μεγάλου μέρους της υπάρχουσας εργατικής νομοθεσίας. Ωστόσο, η ήδη μεγάλη μείωση αποδοχών δεν έχει μεταφραστεί σε μια μείωση τιμών. μετά από περισσότερους από δεκαοχτώ μήνες λιτότητας, ο πληθωρισμός είναι ακόμη στο 2,5%.

Είναι γνωστό πως οι προσπάθειες εσωτερικής υποτίμησης οδηγούν σε υφεσιακές καταστάσεις με υψηλή ανεργία που κρατάει χρόνια. Η παρούσα εμπειρία της Ελλάδας στην Ευρωζώνη είναι παρόμοια με αυτήν της Μεγάλης Βρετανίας μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο όταν η στερλίνα επέστρεψε με βάναυσο τρόπο στην προ του πολέμου ισοτιμία του Χρυσού Κανόνα. Κι όμως όλοι οι κόποι, όπως είχε προειδοποιήσει ο Κέινς, πήγαν χαμένοι καθώς η χώρα χρειάστηκε να εγκαταλείψει ξανά τον Χρυσό Κανόνα μετά το Κραχ (Βλ. πχ, Ahamed , 2009). Ένα βασικό στοιχείο που κάνει την εσωτερική υποτίμηση πολύ δύσκολη είναι πως, καθώς μισθοί και τιμές πέφτουν, η αξία των χρεών δεν προσαρμόζεται. Αυτό κάνει τα χρέη ακόμη πιο δυσβάσταχτα, οδηγώντας σε μεγαλύτερες μειώσεις στην κατανάλωση και σε στάσεις πληρωμών, τα οποία με τη σειρά τους οδηγούν σε περιστολή των πιστώσεων, περαιτέρω συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και αύξηση της ανεργίας. Έπειτα, ο κύκλος επαναλαμβάνεται χωρίς ορατό τέλος.

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα θα βοηθούσε να καταλάβουμε. Σκεφτείτε έναν εργαζόμενο με εισόδημα πριν την κρίση 1000 ευρώ που έχει ένα δάνειο με δόσεις 300 ευρώ τον μήνα και άλλα πάγια έξοδα για οικιακές ανάγκες 100 ευρώ τον μήνα. Αυτό θα του άφηνε 600 ευρώ τον μήνα για τα υπόλοιπα έξοδα. Τώρα λογαριάστε μία μείωση 20% — 200 ευρώ — στο μηνιαίο του εισόδημα. Αυτό του αφήνει 400 ευρώ τον μήνα για όλα τα υπόλοιπα έξοδα, το οποίο σημαίνει 33% μείωση σε πραγματική κατανάλωση και άλλα έξοδα. Δηλαδή, η ποσοστιαία μείωση της κατανάλωσης πιθανότατα θα είναι υψηλότερη από την ποσοστιαία μείωση των μισθών και τέτοιες μειώσεις είναι αναμενόμενο να έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομία.

Επιπλέον, μερικοί από τους εργαζόμενους σαν αυτόν του παραδείγματός μας θα βρεθούν άνεργοι και είναι αυτοί που πιθανόν να σταματήσουν να πληρώνουν τα δάνειά τους και να χάσουν τα σπίτια τους, προξενώντας μ’ αυτόν τον τρόπο περαιτέρω περιστολή των πιστώσεων με πρόσθετο αντίκτυπο στην οικονομία. Αυτή η διαδικασία αποπληθωρισμού χρέους (debt deflation) είναι ένα αναπόσπαστο μέρος των εσωτερικών υποτιμήσεων που τις καθιστά θεμελιωδώς διαφορετικές από τις εξωτερικές υποτιμήσεις και τελικά σχεδόν ποτέ δεν λειτουργούν.

Ένας άλλος παράγοντας που συνήθως δεν λαμβάνεται υπόψη στις οικονομικές αναλύσεις αλλά συχνά έχει επιπρόσθετες αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις είναι η τα αυξημένα επίπεδα κοινωνικών συγκρούσεων. Αυτός ο παράγοντας εκδηλώνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους: αύξηση του κοινού και του οργανωμένου εγκλήματος, απεργίες, στάσεις εργασίας, παθητική αντίσταση. Τέτοιες δραστηριότητες έχουν ως άμεσο ή έμμεσο αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής αλλά ταυτόχρονα επιφέρουν μια δική τους αρνητική δυναμική στην οικονομία. Μπορεί ήδη κανείς να δει σε κεντρικές περιοχές της Αθήνας τέτοια φαινόμενα ως αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας.

Απελευθέρωση και φιλελευθεροποίηση

Οι νομικές και θεσμικές αλλαγές που επιβάλλει η τρόικα έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν την εσωτερική υποτίμηση μέσω της κατάργησης πολλών εργατικών νόμων και ταυτόχρονα να επιφέρουν δομικές αλλαγές στην οικονομία που υποτίθεται θα συμβάλουν στην ανάπτυξη. Παραδείγματα δομικών αλλαγών που προωθήθηκαν περιλαμβάνουν την «απελευθέρωση» των ταξί και των φορτηγών με την κατάργηση στην ουσία της άδειας που απαιτούνταν για αυτά τα επαγγέλματα. Παρ’ όλο που οι ταξιτζήδες δεν είναι οι πιο αγαπητοί επαγγελματίες στην Ελλάδα και τυχόν βελτιώσεις στις υπηρεσίες που παρέχουν θα ήταν καλοδεχούμενες, δυσκολεύεται κανείς να δει με ποιον τρόπο οι σχεδιαζόμενες μεταρρυθμίσεις θα οδηγούσαν σε ουσιαστικά καλύτερη παροχή υπηρεσιών ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να υπάρξει οπισθοδρόμηση αντί για βελτίωση.

Όσο για τις μαζικές αλλαγές στην εργατική νομοθεσία, ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κανείς για το πόσο αποτελεσματικές ή δίκαιες είναι, ούτε έχουν καμιά λαϊκή υποστήριξη ούτε καμιά από αυτές ήταν μέρος του εκλογικού προγράμματος της κυβέρνησης. Ως εκ τούτου, δύσκολα θα εντάσσονταν σε μια πολιτική που σέβεται τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.

Ποτέ, όμως, δεν προωθήθηκε μια μεταρρύθμιση της λιανικής αγοράς και του χονδρεμπορίου των βασικών καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών, η δομή των οποίων είναι σε μεγάλο βαθμό ολιγοπωλιακή. Και σ’ αυτό το πρόβλημα πιθανόν οφείλεται η εμμονή του πληθωρισμού.

Ιδιωτικοποιήσεις

Υπάρχει η ελπίδα ότι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας θα φέρει 50 δισεκατομμύρια ευρώ και μάλιστα σε πολύ λίγα χρόνια. Το ερώτημα όμως είναι ποιος θα αγοράσει δημόσιες επιχειρήσεις με υψηλό χρέος και δύσκολες εργασιακές σχέσεις ή ακίνητα του δημοσίου με περιοριστικές ρήτρες που ενδεχομένως να εγείρουν νομικές αγωγές; Οτιδήποτε πουλιέται τα επόμενα χρόνια θα είναι με καθαρούς τίτλους και υψηλής αξίας αλλά σε συμπιεσμένες τιμές. Αυτό με τη σειρά του πιθανόν να εγείρει μελλοντικές αγωγές από τη μεριά των διευθυντών της εταιρείας ιδιωτικοποιήσεων και άλλων.

Συνολικά αποτελέσματα

Τελικά τι μπορούμε να περιμένουμε συνεχίζοντας στον δρόμο που υπαγορεύει η τρόικα;

• Συνεχιζόμενη πτώση εισοδημάτων, ανεργία, με κάποια μείωση των τιμών των εγχώριων αγαθών και υπηρεσιών. Η πτώση πιθανότατα θα συνεχιστεί στο εγγύς μέλλον, ιδιαίτερα λόγω και της αναμενόμενης δημογραφικής μείωσης. Οι νέοι και όσοι μπορέσουν να βρουν εργασία στο εξωτερικό θα εγκαταλείψουν τη χώρα. Έτσι, τα πιο παραγωγικά τμήματα της κοινωνίας θα σταματήσουν να συνεισφέρουν, μειώνοντας κι άλλο τους φόρους και ασκώντας πρόσθετη πίεση στα δημόσια οικονομικά, στις συντάξεις και στις κοινωνικές υπηρεσίες.

• Ακόμη και με ένα γενναιόδωρο κούρεμα του υφιστάμενου δημόσιου χρέους, η συνεχιζόμενη μείωση του εισοδήματος της χώρας δεν θα ελαφρύνει το βάρος του δημόσιου χρέους. Για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα αναλάβουν τις θέσεις κλειδιά στον δημοσιονομικό μηχανισμό της χώρας.

• Είτε λόγω των κουρεμάτων που επιβάλλονται στο δημόσιο χρέος ή λόγω των πάρα πολλών επισφαλών δανείων σε ιδιώτες (εξ αιτίας της διαδικασίας του αποπληθωρισμού χρέους που περιγράψαμε παραπάνω), οι ελληνικές τράπεζες πρώτα θα εθνικοποιηθούν και ύστερα θα πουληθούν σε ιδιώτες. Αυτοί οι ιδιώτες πιθανότατα θα είναι ξένοι, χωρίς τους δεσμούς εκείνους που κάνουν τις τράπεζες να ανταποκρίνονται στις τοπικές ανάγκες.

• Όλες οι σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τον ελληνικό λαό θα παίρνονται εκτός Ελλάδας. Στη χώρα θα υπάρχει μόνο μια επίφαση δημοκρατίας, αυτοδιακυβέρνησης και εθνικής κυριαρχίας, όπως συμβαίνει τους τελευταίους δεκαοχτώ μήνες. Αυτό, πάντως είναι το ειρηνικό σενάριο, που αγνοεί τις συνέπειες που συνήθως έχει μια παρατεταμένη έλλειψη κυβερνητικής νομιμοποίησης: κοινωνικό χάος αλλά και κινήματα αντίστασης.

Η πρώην ανατολική Γερμανία έχει χάσει τους νέους της και τους πιο παραγωγικούς κατοίκους της προς όφελος της πρώην Δυτικής Γερμανίας και του Βερολίνου. Αυτοί που μείνανε πίσω είναι κυρίως οι γέροι, οι ανήμποροι και εκείνοι που απασχολούνται σε κυβερνητικές θέσεις. Σήμερα, είκοσι χρόνια και πλέον από τη γερμανική επανένωση, μια κυρία από την Ανατολική Γερμανία ισχυρίζεται πως μπορεί να ξεχωρίσει τους Ανατολικούς από τους Δυτικούς, ιδίως τους άντρες: «Οι Δυτικογερμανοί είναι πολύ πιο περήφανοι. Περπατάν καμαρωτά. Οι Ανατολικογερμανοί συνήθως καμπουριάζουν. Οι Δυτικοί πιστεύουν πως οι Ανατολικογερμανοί είναι τεμπέληδες.» (Lewis, 2011)

Ακολουθώντας τον σημερινό δρόμο, το μέλλον της Ελλάδας είναι παρόμοιο με το παρόν της Ανατολικής Γερμανίας, μείον τις επιδοτήσεις από το Βερολίνο, μείον το δικαίωμα ψήφου στις γερμανικές εκλογές και όλα τα άλλα πλεονεκτήματα της γερμανικής υπηκοότητας, αλλά με την προσθήκη ενός εξοντωτικού δημόσιου χρέους.

Μύθος 6ος: Η έξοδος από την Ευρωζώνη θα ήταν το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα.

Το να έχεις το δικό σου νόμισμα συγκεντρώνει αρκετά πλεονεκτήματα που είχαν υποτιμηθεί κατά τα χρόνια της μεγάλης ανάπτυξης της Ευρωζώνης.

Πρώτα απ’ όλα, οι οικονομολόγοι συμφωνούν πως ο ευκολότερος μηχανισμός για να αποκτήσει μια χώρα διεθνή ανταγωνιστικότητα είναι η υποτίμηση του νομίσματός της. Με έξοδο από την Ευρωζώνη, αυτοκίνητα και i-phones θα ακριβύνουν αλλά τα τρόφιμα θα μπορούσαν και να φθηνύνουν. Για την ακρίβεια, η εισαγωγή του ευρώ έφερε στρεβλώσεις στις σχετικές τιμές που οι οικονομολόγοι ακόμη και σήμερα δυσκολεύονται να κατανοήσουν και η εισαγωγή μιας νέας δραχμής ίσως εν μέρει βοηθήσει στη διόρθωση αυτών των στρεβλώσεων. Ανεξάρτητα από αυτό, πάντως, τα οφέλη από το να έχεις δικό σου νόμισμα ως έναν τρόπο προσαρμογής στους διεθνείς κραδασμούς και τον διεθνή ανταγωνισμό είναι πολύ γνωστά και ποσοτικά καθόλου ευκαταφρόνητα.
Δεύτερον, η ύπαρξη δικού σου νομίσματος υποδηλώνει ότι εναρμονίζεις τη νομισματική σου πολιτική με τις άμεσες ανάγκες της χώρας, αντί να αποφασίζεται σύμφωνα με τις ανάγκες της πιο ισχυρής χώρας της νομισματικής ένωσης οι οποίες είναι μάλλον απίθανο να ευθυγραμμίζονται με τις δικές σου. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιόδους ύφεσης και κρίσης σαν αυτή που βιώνει σήμερα η Ελλάδα.
Τρίτον, η εμπειρία των δεκαοχτώ τελευταίων μηνών έδειξε με σαφήνεια πως το να είσαι στην Ευρωζώνη δεν είναι απαραίτητα συμβατό με τη δημοκρατία στην Ελλάδα και με την εθνική κυριαρχία (10). Όπως συζητήσαμε και παραπάνω (Μύθος 5ος), αν ακολουθηθεί ο σημερινός δρόμος, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Η μόνη περίπτωση να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη και οι Έλληνες να έχουν κάποιο λόγο στα τεκταινόμενα είναι να έχουμε πολιτική ενοποίηση ολόκληρης της Ευρωζώνης με πλήρη δημοκρατικά δικαιώματα για όλους τους πολίτες των συμμετεχόντων χωρών. Κάτι τέτοιο θα έδινε δημοκρατική νομιμοποίηση στην Ευρωζώνη, αν και θα σημαίνε το τέλος όλων των εθνικά κυρίαρχων κρατών. Ωστόσο, ούτε καν απλή πολιτική ενοποίηση δεν είναι πιθανή, πόσω μάλλον πολιτική ενοποίηση με δημοκρατία σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Η δημοκρατική νομιμοποίηση και η εθνική αυτοδιάθεση δεν είναι απλώς κάποιες αφηρημένες έννοιες που δεν σχετίζονται με την καθημερινότητα των ανθρώπων και την εργασία τους. Για τον έμπορο υποδηλώνουν πως η κυβερνητική πολιτική για τις τράπεζες και τη ρευστότητα γενικά παίρνει υπόψη της τα συμφέροντά του. Για τον εργαζόμενο ότι η ανησυχία του για την ανεργία και τον πληθωρισμό θα γίνει ακουστή στην Αθήνα αντί (να μην ακουστεί) στο Βερολίνο, στη Φρανκφούρτη ή στις Βρυξέλες. Οι βιομήχανοι θα έχουν επίσης την ευκαιρία να γίνουν ακουστοί και να επηρεάσουν τα πολιτικά πράγματα.
Έτσι, οικονομικοί λόγοι, δημοκρατική νομιμοποίηση, εθνική αυτοδιάθεση, ακόμη και στοιχειώδης αξιοπρέπεια, όλα σχετίζονται μεταξύ τους και δείχνουν προς ένα εθνικό νόμισμα. Οι περισσότεροι από όσους εναντιώνονται στην έξοδο από την Ευρωζώνη ανησυχούν κυρίως για το κόστος της μετάβασης. Δεν θα γίνει ακόμη πιο βαρύ το εξωτερικό χρέος λόγω υποτίμησης; Πώς θα προσαρμοστούν οι τράπεζες στη νομισματική αλλαγή; Πώς θα εισάγει η χώρα είδη πρώτης ανάγκης όπως πετρέλαιο και φαρμακευτικά προϊόντα; Τι θα συμβεί με τις τραπεζικές καταθέσεις; Δεν θα δημιουργήσουν όλα αυτά ένα απόλυτο χάος;
Οι παραπάνω, και πολλές άλλες, είναι όλες δικαιολογημένες ερωτήσεις. Το σημαντικό είναι τώρα να δούμε πόσο ικανοί, έντιμοι και έτοιμοι να υπερασπιστούν τα ελληνικά συμφέροντα θα είναι εκείνοι που θα χειριστούν τη μετάβαση. Πόσο γρήγορα και ευέλικτα θα προσαρμόζονται στα απρόβλεπτα προβλήματα που θα ανακύπτουν. Κατά πόσο θα μπορούν να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό της πράξεις τους έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές αντιδράσεις. Μια εντελώς ανεξέλεγκτη και απρογραμμάτιστη έξοδος από την Ευρωζώνη θα είναι χαοτική και πολύ πιο οδυνηρή από μια ελεγχόμενη και προγραμματισμένη αποχώρηση.
Ας επιστρέψουμε στις ερωτήσεις για τη μεταβατική περίοδο, αρχίζοντας από το ζήτημα του βάρους του χρέους. Όπως προαναφέρθηκε, σχεδόν όλο το εκτός τρόικας χρέος διέπεται από τους ελληνικούς νόμους και συνάφθηκε στο εθνικό νόμισμα της χώρας το οποίο ήταν το ευρώ πριν τη μετάβαση αλλά, μετά την μετάβαση, όλα τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία και χρέη θα εκφραστούν στο νέο νόμισμα στην ισοτιμία που θα θεσπιστεί την πρώτη μέρα της μετάβασης. Θα υπάρξουν επιχειρήματα υπέρ και κατά της έκφρασης των παλιών χρεών σε «νέες δραχμές» αλλά η τελική διευθέτηση της διαφωνίας θα είναι στην αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστηρίων. Αφού τα άλλα χρέη και τα τραπεζικά διαθέσιμα θα εκφραστούν επίσης σε νέες δραχμές, θα είναι δύσκολο να βρει κανείς επιχειρήματα για να μη γίνει το ίδιο με το δημόσιο χρέος. Αυτή η μετονομασία των χρεών θα είναι ένα κίνητρο για τις άλλες χώρες να μην ενθαρρύνουν μιαν άκαιρη και αδικαιολόγητη υποτίμηση της νέας δραχμής.
Η προσαρμογή του τραπεζικού συστήματος θα πάρει κάποιον χρόνο με πολλές περιπλοκές που δεν μπορούν να προβλεφθούν προκαταβολικά, αλλά τίποτα δεν θα είναι αξεπέραστο. Όπως ανέφερε ο πρώην πρόεδρος της Τσεχίας Βάκλαβ Κλάους, με βάση την εμπειρία του από τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας και τη νομισματική μετάβαση εκεί, η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν θα παρουσιάσει ανυπέρβλητα τεχνικά προβλήματα.
Φυσικά, θα πρέπει να επιβληθούν κεφαλαιακοί έλεγχοι και να παρθούν άλλα μέτρα ώστε να καταμεριστεί ξένο συνάλλαγμα για την εισαγωγή ειδών πρώτης ανάγκης.
Οι τραπεζικές καταθέσεις θα προσαρμοστούν αυτόματα στο νέο νόμισμα όπως θα γίνει και με όλα τα εγχώρια χρέη. Αναπόφευκτα, οι καθαροί πιστωτές [net creditors] θα χάσουν λίγο και οι καθαροί οφειλέτες [net debtors] θα κερδίσουν βραχυπρόθεσμα αλλά ακόμη και οι καθαροί πιστωτές ίσως αποκομίσουν κέρδη μακροπρόθεσμα καθώς η οικονομία θα αναπτυχθεί ταχύτερα παρά αν παρέμενε η χώρα στην Ευρωζώνη.
Η μετάβαση θα είναι δύσκολη και οδυνηρή αλλά, αν γίνουν σωστοί χειρισμοί, η οδύνη θα είναι βραχυπρόθεσμη. Με το δικό τους νόμισμα η Τράπεζα της Ελλάδος και η κυβέρνηση θα μπορέσουν να χορηγήσουν την απόλυτα αναγκαία ρευστότητα σε μια εγχώρια αγορά που αυτή τη στιγμή πεθαίνει εξ αιτίας της σοβαρότατης έλλειψης πιστώσεων και ρευστότητας. Η αυξημένη ρευστότητα μαζί με τα ευεργετικά αποτελέσματα της υποτίμησης μέσω της υποκατάστασης των εισαγωγών, της μείωσης των εισαγωγών και της αύξησης των εξαγωγών θα ξαναζωντανέψουν την οικονομία και θα αυξήσουν την απασχόληση. Βέβαια, η κυβέρνηση θα πρέπει να διαπραγματευτεί μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αυξημένη ρευστότητα και τη συγκράτηση του πληθωρισμού σε λογικά επίπεδα.
Ενώ πολύ οικονομολόγοι που βρίσκονται εκτός της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένων προσωπικοτήτων όπως ο Πολ Κρούγκμαν και ο Μάρτιν Φέλντσταϊν, αναγνωρίζουν τα οφέλη ή ακόμη και την αναγκαιότητα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, οι περισσότεροι οικονομολόγοι εντός αυτής αποφεύγουν επιμελώς ακόμη και να αναφερθούν στο ζήτημα. Μερικές μελέτες τραπεζών παρουσιάζουν μάλλον ζοφερά σενάρια. Η UBS (UBS, 2011), παραδείγματος χάρη, υποστηρίζει ότι το ελληνικό ΑΕΠ θα μειωθεί στο μισό αν βγει από την ευρωζώνη. Αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός πως το ελληνικό ΑΕΠ θα μπορούσε να πάει στο μισό αυτού που ήταν το 2009 ακολουθώντας τον δρόμο που συνιστά η τρόικα, η υπόθεση που κάνει η μελέτη είναι πως οποιαδήποτε υποτίμηση της νέας δραχμής θα συνοδευτεί αμέσως από αυξημένους δασμούς εκ μέρους των χωρών της ΕΕ. Τέτοια απειλή αντεκδίκησης αναφέρεται και από άλλους.
Το ερώτημα είναι ποιος θα είχε συμφέρον να εφαρμόσει μια τέτοια αντεκδικητική τακτική, να τη συντονίσει σε όλη την ΕΕ και τι θα υποδήλωνε κάτι τέτοιο για το σημερινό διεθνές εμπορικό σύστημα; Για να εμπλακούν σε μια τέτοια διαδικασία αντεκδίκησης, θα έπρεπε να συμφωνήσουν όλες οι χώρες της ΕΕ, τη στιγμή που κάποιες από αυτές σκέπτονται σοβαρά να βγουν από την Ευρωζώνη οι ίδιες. Γιατί να θέλουν στην ουσία να αποκλείσουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο για τους εαυτούς τους; Επιπλέον, τέτοιοι αντεκδικητικοί δασμοί θα είχαν σοβαρές επιπλοκές όχι μόνο για το μέλλον της ΕΕ αλλά για το σημερινό παγκοσμιοποιημένο διεθνές σύστημα εμπορίου. Θα ήταν η αρχή του τέλους για τον κόσμο όπως τον ξέρουμε σήμερα και κάθε χώρα θα ήθελε να προστατεύσει τον εαυτό της και τον λαό της από το επερχόμενο τσουνάμι.
Αυτό στην πραγματικότητα θα μπορούσε να είναι ένα πρόσθετο επιχείρημα στο να έχει η Ελλάδα το δικό της νόμισμα, έτσι ώστε να διατηρήσει τη μέγιστη δυνατή ευελιξία στην οικονομική της πολιτική, σε έναν πολύ λιγότερο παγκοσμιοποιημένο και πιθανόν φτωχότερο κόσμο.
Τελικά, θα πρέπει να σημειωθεί πως η Ευρωζώνη μπορεί να διαλυθεί ανεξάρτητα από το τι θα κάνει η Ελλάδα Οι πραγματικές εναλλακτικές λύσεις είναι είτε η πολιτική ενοποίηση ή η διάλυση. Οτιδήποτε ανάμεσο δεν θα είναι βιώσιμο, ούτε πολιτικά ούτε οικονομικά. Εφ’ όσον η ενοποίηση δεν φαίνεται στον ορίζοντα, το ζήτημα είναι κατά κύριο λόγο πότε και πώς θα συμβεί η διάλυση.
Σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από το ποιος έχει την κυβέρνηση, είναι επιτακτική ανάγκη η Τράπεζα της Ελλάδος και το Υπουργείο Οικονομικών να έχουν ομάδες που να επεξεργάζονται ένα σενάριο εξόδου από την Ευρωζώνη, Αυτό θα μπορούσε πραγματικά να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε μια χαοτική και μια οργανωμένη έξοδο.
Τέλος, μια στάση πληρωμών και έξοδος από την Ευρωζώνη δεν θα έπρεπε να γίνει με ανοιχτή αντιπαράθεση απέναντι στη Γερμανία και τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Άπαξ και μια τέτοια κίνηση γίνει ξεκάθαρη ή αναπόφευκτη από τις περιστάσεις όπως πολύ πιθανά θα συμβεί, θα είναι προς το συμφέρον όλων των εμπλεκομένων μερών οι εξελίξεις να είναι όσο πιο ομαλές γίνεται. Υπάρχουν πολλοί οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες στη Γερμανία που θα εύρισκαν μια τέτοια πιθανότητα ευπρόσδεκτη και αμοιβαία επωφελή για την Ελλάδα, τη Γερμανία και για το μέλλον μιας πιο συνεκτικής και βιώσιμης Ευρωζώνης. Επίσης, δεν θα υπήρχε λόγος να εγκαταλείψει η Ελλάδα την ΕΕ ή κάποια άλλα μέλη να απαιτήσουν την αποπομπή της. Τα σενάρια Αποκάλυψης που κυκλοφορούν κάποιοι είναι κάποιες φορές απλώς μέρος μιας διαπραγματευτικής τακτικής ορισμένων για να εμποδίσουν μία πλευρά να κάνει αυτό που δεν θέλει να κάνει, αλλά δεν έχουν απαραίτητα και πολλή σχέση με την πραγματικότητα.

Μύθος 7ος: Στις διαπραγματεύσεις της με την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση έχει πολύ μικρή διαπραγματευτική ισχύ.
«Αν χρωστάς στην τράπεζα εκατό χιλιάδες δολάρια, ανήκεις στην τράπεζα. Αν χρωστάς στην τράπεζα εκατό εκατομμύρια δολάρια, η τράπεζα σού ανήκει.» (Αμερικάνικη παροιμία)Η Ελλάδα χρωστάει αρκετά χρήματα σε ξένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς ώστε κι αν ακόμη δεν της «ανήκουν», τουλάχιστον έχει αρκετή διαπραγματευτική ισχύ για να διαπραγματευτεί καλύτερους όρους στην πληρωμή των ομολόγων και να κάνει ηπιότερες τις απαιτήσεις λιτότητας της τρόικας. Βέβαια, οι γαλλικές και η γερμανικές τράπεζες όπως και η ΕΚΤ έχουν την υποστήριξη του γαλλικού και του γερμανικού κράτους. Αλλά, τότε, εκτός από τις τραπεζικές απώλειες έχει και την απειλή μιας «μολυσματικής» εξάπλωσης στα ομόλογα των άλλων κρατών καθώς και μιας αβεβαιότητας που θα προέκυπτε μετά από μια ελληνική στάση πληρωμών και θα αφορούσε όσους έχουν υποχρεώσεις σε συμβόλαια αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου (Credit Default Swap CDS). Ο φόβος «μολυσματικής» εξάπλωσης μαζί με τα προβλήματα από CDS θα πάγωναν τις διατραπεζικές αγορές του Βορείου Ημισφαιρίου.
Πέρα από την απειλή που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει η Ελλάδα για στάση πληρωμών και έξοδο από την Ευρωζώνη, υπάρχουν άλλοι δύο σημαντικοί όροι που βελτιώνουν τη διαπραγματευτική θέση και καθιστούν μία απειλή αξιόπιστη. Πρώτον, πρέπει να έχεις την πίστη πως τα συμφέροντά σου διαφέρουν από του αντιπάλου σου, και ο αντίπαλός σου το ξέρει αυτό. Αν εσύ προσωπικά πιστεύεις ότι οι αντιπρόσωποι της τράπεζας θα σε «σώσουν» επειδή είναι καλόκαρδοι, ακόμη και να χρωστάς στην τράπεζα εκατό εκατομμύρια δολάρια, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο πως ποτέ δεν θα σου ανήκει. Πάλι εσύ θα ανήκεις στην τράπεζα. Δεύτερον, πρέπει να προετοιμάσεις τη δική σου πλευρά για την έσχατη απειλή που διαθέτεις, ώστε η άλλη πλευρά να έχει τον δικαιολογημένο φόβο ότι θα πραγματοποιήσεις την απειλή σου. Αν δεν φέρεις τον δικηγόρο σου κι όποιους άλλους ειδικούς όταν διαπραγματεύεσαι με την τράπεζα και δεν είσαι έτοιμος να σηματοδοτήσεις ότι είσαι αποφασισμένος για χρεοκοπία, πώς περιμένεις να σε πάρει η τράπεζα στα σοβαρά;
Όπως αναλύσαμε παραπάνω, η Ελλάδα θα μπορούσε να είχε κηρύξει στάση πληρωμών οποιαδήποτε στιγμή μέσα στα δύο τελευταία χρόνια και θα μπορούσε αυτό να το είχε χρησιμοποιήσει ως αξιόπιστη απειλή στις διαπραγματεύσεις της με την τρόικα. Αλλά η ελληνική κυβέρνηση προφανώς δεν εκπλήρωσε κανέναν από τους δύο σημαντικούς αναγκαίους όρους για πετυχημένη διαπραγμάτευση.
Πρώτον, υιοθέτησε το πλαίσιο και ίσως τους στόχους της τρόικας και ακόμη και της λαϊκίστικης Bild για τη χώρα και τους Έλληνες. Τα κυβερνητικά στελέχη εμφανίστηκαν να αγνοούν τη διαφορά ανάμεσα στους στόχους των τραπεζών, της τρόικας και του λαού που υποτίθεται εκπροσωπούσαν αυτά τα τελευταία δύο χρόνια. Ίσως να παρασύρθηκαν από τη ρητορική περί «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» και «είμαστε όλοι μαζί σ’ αυτή την προσπάθεια». Τέτοιες διακηρύξεις μπορεί να είναι χρήσιμες αλλά δεν μπορεί να τις πάρει κανείς σοβαρά όταν προετοιμάζει τη διαπραγματευτική του θέση.
Χωρίς συνειδητοποίηση των διαφορετικών στόχων, δεν μπορούν να γίνουν βήματα για τη δημιουργία μιας ισχυρής ελληνικής διαπραγματευτικής θέσης. Αντί να δρα κανείς ανεξάρτητα, γίνεταιδιανοητικός αιχμάλωτος της άλλης πλευράς.
Χωρίς συνειδητοποίηση των διιστάμενων στόχων, ο γραφειοκρατικός μηχανισμός δεν μπορούσε να κατευθυνθεί στην παραγωγή στοιχείων και επιχειρημάτων που θα διευκόλυναν τα ελληνικά συμφέροντα. Αν οι ειδικοί του ΔΝΤ ήθελαν να εφαρμόσουν την τυποποιημένη συνταγή που χρησιμοποίησαν σε άλλες χώρες, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε βρει επιχειρήματα για τη ζημιά που οι συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις θα προξενούσαν στην Ελλάδα. Παραδείγματα γι’ αυτό θα αποτελούσαν η ζημιά που θα προκαλούσαν κάποιες αλλαγές στην αγορά εργασίας του ιδιωτικού τομέα και τα υποτιθέμενα 50 δισεκατομμύρια ευρώ που θα απέφεραν οι ιδιωτικοποιήσεις.
Στην προετοιμασία για την έσχατη απειλή της στάσης πληρωμών και της εξόδου από την Ευρωζώνη απαιτείται ο σχηματισμός μιας ομάδας ειδικών μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και με απόλυτη μυστικότητα. Τέτοια προετοιμασία επιβάλλει να αναπτυχθούν διάφορα σενάρια, να «παιχτούν» και να δοκιμαστεί η ευρωστία των διαφορετικών προσεγγίσεων. Παραδείγματα των μυριάδων ζητημάτων που θα πρέπει να μελετηθούν συμπεριλαμβάνουν το πώς θα εφαρμοστούν αποτελεσματικοί κεφαλαιακοί έλεγχοι σε περίπτωση εξόδου από την Ευρωζώνη, το πώς θα γίνουν μετατροπές των τραπεζικών συστημάτων πληρωμών, το πώς θα χορηγηθεί ρευστότητα στην οικονομία.
Βέβαια, πρέπει να πιστεύεις και ο ίδιος πως είσαι διατεθειμένος να πραγματοποιήσεις την απειλή σου αν η άλλη πλευρά είναι διατεθειμένη να φθάσει στα άκρα και να δώσεις με τρόπο στην άλλη πλευρά να καταλάβει πως έχει προετοιμαστεί και είσαι διατεθειμένος να πας κι εσύ μέχρι το τέλος.
Δεν υπάρχουν στοιχεία ή άλλες έμμεσες ενδείξεις ότι τα μέλη της κυβέρνησης που κατείχαν τις πιο καίριες θέσεις είτε πιστεύανε στη διαπραγμάτευση ή είχαν κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες για να βελτιώσουν τη διαπραγματευτική τους θέση απέναντι στην τρόικα.
Δεν πρέπει λοιπόν να μας προκαλεί καμιά έκπληξη που ο τωρινός Υπουργός Οικονομικών προκάλεσε δυο φορές το γέλιο – τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο – όταν προσπάθησε να «διαπραγματευτεί» με την τρόικα. Πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς όταν αυτός και η κυβέρνησή του δεν ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν απειλές, πόσω μάλλον να πιστέψουν σ’ αυτές;
Εκφράζονται απόψεις πως η κυβέρνηση χρειάζεται τεχνοκράτες που θα πάρουν το τιμόνι της χώρας και θα τη βγάλουν απ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Ενώ οι ομάδες ειδικών που προαναφέρθηκαν χρειάζονται τεχνοκράτες, χρειάζονται επίσης να καθοδηγηθούν από εκείνους που πιστεύουν πως τα συμφέροντα των Ελλήνων δεν συμπίπτουν με εκείνα της τρόικας και είναι διατεθειμένοι να τα υπερασπιστούν.
Μερικοί επιφυλακτικοί παρατηρητές καθώς και κάποιοι υποστηρικτές της ατολμίας της κυβέρνησης θέτουν το ζήτημα των πιθανών απειλών στην εθνική ασφάλεια που ίσως προέλθουν από κάποιες ξένες κυβερνήσεις αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν να ακολουθήσει μια σκληρή γραμμή στις διαπραγματεύσεις.
Ας επισημάνουμε πρώτα απ’ όλα πως πολύ πρόσφατα χώρες όπως η Ισλανδία και η Ουγγαρία τήρησαν σκληρή στάση απέναντι στις επιθυμίες της Μεγάλης Βρετανίας και της Ολλανδίας (στην περίπτωση της Ισλανδίας) και ενάντια στο ΔΝΤ στην περίπτωση της Ουγγαρίας. Η Μεγάλη Βρετανία και η Αγγλία μάλιστα προχώρησαν σε ανοιχτές απειλές αν η Ισλανδία δεν πλήρωνε για τις ζημιές που υπέστησαν τράπεζες συγγενείς των ισλανδικών τραπεζών σ’ αυτές τις δύο χώρες. Ο λαός της Ισλανδίας, λοιπόν, αντίθετα προς τις συστάσεις της τρομοκρατημένης πολιτικής τους ηγεσίας, ψήφισαν να μην πτοηθούν από τις απειλές. Κι όμως. Τίποτα δεν συνέβη στην Ισλανδία. Ίσα-ίσα, προετοιμάζεται να ενταχθεί στην ΕΕ. Και ούτε στην Ουγγαρία συνέβη τίποτα κακό.
Οι απειλές στην εθνική ασφάλεια της Ελλάδας θα προέρχονταν προφανώς από την Τουρκία. Δεν είναι σαφές αν η Γερμανία ή κάποια άλλη χώρα θα είχε συμφέρον να δαπανήσει τεράστιους διπλωματικούς και άλλους πόρους να πείσει μιαν άλλη χώρα – την Τουρκία – να επιτεθεί στην Ελλάδα, αν η Ελλάδα ήταν να κηρύξει στάση πληρωμών και να βγει από την ευρωζώνη. Τι θα κέρδιζε από κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα αφού έχει ήδη συμβεί ένα ανεπιθύμητο γεγονός κατόπιν εορτής; Επιπλέον, η Τουρκία παραείναι απασχολημένη αυτόν τον καιρό και είναι εξαιρετικά ασαφές το πώς θα βελτίωνε τη δική της θέση επιτιθέμενη σε έναν υποτιθέμενο σύμμαχό της.

Συμπερασματικά σχόλια
Είτε εν γνώσει τους είτε αγνοώντας το, η ελληνική κυβέρνηση και ο ευρείας κυκλοφορίας Τύπος επαναλαμβάνουν τους περισσότερους από τους μύθους που διατυπώθηκαν και συζητήθηκαν παραπάνω. Τους χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν την πολιτική που έχουν ακολουθήσει μέχρι τώρα και τα μέτρα που σκοπεύουν να ψηφίσουν και να εφαρμόσουν στο μέλλον.
Οι μύθοι διευκολύνουν επίσης την σχεδόν ολοκληρωτική απουσία διαλόγου για εναλλακτικές προτάσεις στο δρόμο της τρόικας. Οι βουλευτές που ψηφίζουν οτιδήποτε τούς ζητάει η τρόικα χρησιμοποιούν ως φύλο συκής ένα συνδυασμό μύθων και απουσίας καλοεπεξεργασμένων εναλλακτικών προτάσεων.
Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο είναι επίσης κατά ένα μέρος υπεύθυνα για αυτή την κατάσταση. Διαμαρτύρονται και αντιτίθενται στις σημερινές πολιτικές αλλά σπάνια αμφισβητούν τους μύθους με συνεπή, οργανωμένο και διανοητικά έντιμο τρόπο. Επιπλέον, δεν έχουν παρουσιάσει πειστικές εναλλακτικές λύσεις που θα μπορούσαν να πείσουν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να αποσχιστούν ή να δημιουργήσουν τις συνθήκες για μια συμμαχική κυβέρνηση που θα ακολουθούσε ένα γνήσια διαφορετικό δρόμο.
Δεν είναι σαφές το γιατί οι παρανοήσεις για εξαιρετικά σημαντικές αποφάσεις πολιτικής μπορούν και διατηρούνται μέσα σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία με αρκετά ελεύθερο Τύπο. Δεν μπορώ να εξηγήσω πλήρως ικανοποιητικά αυτό το φαινόμενο εδώ, αλλά ορισμένες μικρές παρατηρήσεις ίσως βοηθήσουν σε μια αρχική κατανόηση του προβλήματος.
Από την έναρξη της κρίσης, οι Έλληνες κυβερνητικοί αξιωματούχοι και το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου υιοθέτησε τις παρανοήσεις. Στη συνέχεια, ο καθένας που επιχειρηματολογούσε εναντίον μιας συγκεκριμένης παρανόησης είχε συνήθως να αντιμετωπίσει μια σειρά ερωτήσεων οι οποίες βασίζονταν σε άλλες παρανοήσεις, πράγμα που εξασθένιζε το αρχικό επιχείρημα. Για παράδειγμα, όταν κάποιος υποστηρίζει ότι η χρεοκοπία δεν θα ήταν κάτι κακό, αντιμετωπίζει μια σειρά ερωτήσεων για το πόσο αχάριστοι θα ήμασταν απέναντι στους Ευρωπαίους εταίρους μας οι οποίοι προσπαθούν να μας «σώσουν»· για το πώς η τρόικα έχει ένα καλό σχέδιο το οποίο θα απαλλάξει τη χώρα από τη διαφθορά και θα την οδηγήσει πάλι στην ευημερία· για το πώς η χρεοκοπία οδηγεί έξω από την ευρωζώνη, κάτι που είναι, ασφαλώς, ό, τι χειρότερο μπορεί να συμβεί· και ούτω καθεξής. Δηλαδή, οι μύθοι εναντίον των οποίων επιχειρηματολόγησα δουλεύουν συνεργικά, αλληλοτροφοδοτούμενοι, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον. Όταν πιστεύει κάποιος τον ένα τείνει να πιστεύει και τους άλλους. Όταν, λοιπόν, η κυρίαρχη αφήγηση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης προωθεί τους περισσότερους από αυτούς τους μύθους, είναι δύσκολο για ένα πρόσωπο ή ακόμη και για μια οργάνωση να επιχειρηματολογήσει αποτελεσματικά εναντίον τους χωρίς να αναπτύξει τη δική του ολοκληρωμένη αφήγηση ή αντιπροτάσεις, κάτι που απαιτεί χρόνο.

Bloomberg: Η εσωτερική υποτίμηση είναι η λύση

2012-01-05T08:18:00.000+02:00

Η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και η ανάκτηση της απώλειας της ανταγωνιστικότητάς της μέσα από μία διαδικασία εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή μείωσης των μισθών, είναι προτιμότερη από την έξοδό της από το ευρώ, αναφέρει σε άρθρο - άποψη το πρακτορείο... Bloomberg. Το άρθρο, με τίτλο: "Η εσωτερική υποτίμηση φαίνεται να είναι η λιγότερο κακή επιλογή για την Ελλάδα", τονίζει ότι η φυγή από το ευρώ θα προκαλούσε ακόμη μεγαλύτερη οικονομικό πλήγμα στη χώρα σε σχέση με το κόστος που υφίσταται από την ύφεση και την αύξηση της ανεργίας για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητάς της μέσα στο ευρώ.
Η φυγή από το ευρώ, σημειώνει το δημοσίευμα, θα προκαλούσε μία επιδρομή στις ελληνικές τράπεζες, καθώς οι καταθέτες θα έσπευδαν να μεταφέρουν τα ευρώ τους στο εξωτερικό πριν από την καθιέρωση της δραχμής.
Επιπλέον, οι Έλληνες θα συνεχίσουν να οφείλουν ευρώ στους ξένους δανειστές τους και θα έχουν - λόγω της συνεχούς υποτίμησης της νέας δραχμής - μειωμένη ικανότητα να εξυπηρετήσουν τα δάνεια αυτά.
Το δημοσίευμα εκτιμά ότι η ρητή μείωση των μισθών δεν χρειάζεται να αντιστοιχεί πλήρως στο κόστος της προσαρμογής (σ.σ.: ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας).
Αναφέρει τέλος, ότι μπορεί να γίνει ένας συνδυασμός μείωσης του φόρου εισοδήματος και αύξησης του ΦΠΑ, που θα έχει τα χαρακτηριστικά μίας κανονικής υποτίμησης, καθώς θα αυξήσει τις τιμές των εισαγωγών σε σχέση με τις τιμές των εξαγωγών

Το 20,1% των Ελλήνων απειλείται από την φτώχεια

2012-01-04T08:31:00.000+02:00

- Η παιδική φτώχεια ξεπερνάει το 20%
- Χιλιάδες νοικοκυριά δεν έχουν ούτε ένα μέλος τους να εργάζεται!
- Δραματική αύξηση της φτώχειας δείχνουν τα στοιχεία
- Δεν έχουν υπολογιστεί ακόμη τα στοιχεία του 2011 που θα δείξουν περισσότερη αύξηση
Στοιχεία που πραγματικά σοκάρουν και δείχνουν την ελληνική πραγματικότητα πλέον. Ένας στους πέντε έλληνες βρίσκεται στο όριο της φτώχειας και αυτά είναι μόνο τα στοιχεία του 2010. Αν προσθέσει κανείς και το τι έγινε το 2011 τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα.
Το 20,1% του πληθυσμού της χώρας απειλείται από τη φτώχεια, σύμφωνα με την έρευνα εισοδήματος και συνθηκών διαβίωσης του 2010 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ). Σύμφωνα με τα στοιχεία, προκύπτει ότι το χρηματικό όριο της φτώχειας φτάνει στο ετήσιο ποσό των 7.178 ευρώ ανά άτομο και σε 15.073 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών.
Επίσης, το μέσο ετήσιο ατομικό ισοδύναμο εισόδημα ανέρχεται σε 13.973,94 ευρώ και το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της χώρας σε 24.224,38 ευρώ. Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιμώνται σε 868.597 και τα μέλη τους σε 2.204.800.
Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται στο 23% και είναι υψηλότερος κατά περίπου τρεις ποσοστιαίες μονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό του συνολικού πληθυσμού. Ο κίνδυνος φτώχειας για άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 21,3% και είναι μειωμένος κατά 0,1 της ποσοστιαίας μονάδας, σε σχέση με το προηγούμενο έτος.
Ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται σε 3.030.900 άτομα. Ο πληθυσμός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα μέλος ή εργάζεται με μερική απασχόληση ανέρχεται σε 544.800 άτομα, ενώ στο προηγούμενο έτος, ανερχόταν σε 488.200 άτομα.
Ο πληθυσμός που απειλείται από τη φτώχεια είναι, κυρίως:
Γυναίκες άνεργες (40%)
Μονογονεϊκά νοικοκυριά με τουλάχιστον ένα εξαρτώμενο παιδί (33,4%)
Νοικοκυριά με έναν ενήλικα, ηλικίας 65 ετών και άνω (30,1%)
Νοικοκυριά με 3 ή περισσότερους ενήλικες με εξαρτώμενα παιδιά (29,3%)
Μονοπρόσωπα νοικοκυριά με μέλος θήλυ (27,7%)
Παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (23%)
Χαρακτηριστικά πληθυσµού σε κίνδυνο φτώχειας
Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας είναι υψηλότερο στις γυναίκες, σε σχέση µε τους άνδρες, 20,9% και 19.3%, αντίστοιχα. Τα µονοπρόσωπα νοικοκυριά µε θήλυ µέλος απειλούνται από τη φτώχεια σε ποσοστό 27,7%, ενώ τα αντίστοιχα µε άρρεν µέλος σε ποσοστό 26,3%.
Ο κίνδυνος φτώχειας για άτοµα ηλικίας άνω των 65 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 21,3%, ενώ για άτοµα ηλικίας έως 17 ετών σε ποσοστό 23%. Ο κίνδυνος φτώχειας για άτοµα ηλικίας άνω των 75 ετών υπολογίζεται σε ποσοστό 25,5%, ενώ για άτοµα ηλικίας 75 ετών και κάτω σε ποσοστό 19,6 %.
Ο κίνδυνος φτώχειας των νοικοκυριών µε έναν γονέα και τουλάχιστον ένα εξαρτώµενο παιδί ανέρχεται στο 33,4%, ενώ ο αντίστοιχος δείκτης για τα νοικοκυριά µε δύο γονείς και ένα εξαρτώµενο παιδί ανέρχεται στο 21,6%.
Οι εργαζόµενοι κινδυνεύουν λιγότερο από τους ανέργους και τους οικονοµικά µη ενεργούς (συνταξιούχους, νοικοκυρές, κ.λ.π.). Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας των εργαζοµένων ανέρχεται στο 13,8% (άνδρες 16,4% και γυναίκες 10,2%), των λοιπών µη οικονοµικά ενεργών στο 27,4% και των ανέργων στο 38,5%.
Ο σχετικός κίνδυνος φτώχειας για τους εργαζοµένους µε πλήρη απασχόληση ανέρχεται στο 11,7%, ενώ για τους εργαζοµένους µε µερική απασχόληση ανέρχεται στο 29,4%.
Τα νοικοκυριά που διαµένουν σε ιδιόκτητη κατοικία απειλούνται από φτώχεια κατά 18,5%, ενώ αυτά που διαµένουν σε ενοικιασµένη κατοικία κατά 27,2%. Ο σχετικός κίνδυνος φτώχειας ηλικιωµένων 75 ετών και άνω κατά ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας τους ανέρχεται για τους ιδιοκτήτες στο 26,3%, ενώ για τους ενοικιαστές στο 18%.

Γερμανία: Ρεκόρ απασχόλησης το 2011

2012-01-03T08:18:00.000+02:00

Κατά 1,3% ενισχύθηκε το 2011 η απασχόληση στη Γερμανία, με τους απασχολούμενους να φτάνουν τα 41,04 εκ., υπερβαίνοντας για πρώτη φορά το όριο των 41 εκ., όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας
.Η ενίσχυση του αριθμού των εργαζομένων στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης καταγράφεται μετά από 2 χρόνια έντονης ανάπτυξης της οικονομίας της χώρας, ενώ κατά την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση 2008-2009 δεν είχε υπάρξει μείωση.
Το 2010, η απασχόληση στη Γερμανία είχε ενισχυθεί κατά 0,5%.
Το 2011, η γερμανική οικονομίας σημείωσε ρυθμό ανάπτυξης περί το 3%, παρά τη κρίση χρέους που μαστίζει αρκετές χώρες-μέλη της Ευρωζώνης. Για το 2012, εκτιμάται ότι η ανάπτυξη θα επιβραδυνθεί κατά 0,5% έως 1%.

«Στηρίζουμε την Ελλάδα, θέλουμε να γίνουμε Ελληνες»

2012-01-02T09:12:00.000+02:00

Η γαλλική «σπίθα» που άναψε στο Διαδίκτυο μετουσιώθηκε σε ένα ένθερμο κίνημα. Σήμερα δεκάδες πολίτες ανά την Ευρώπη έχουν αιτηθεί συμβολικά της ελληνικής υπηκοότητας καταγγέλλοντας τη «δικτατορία των αγορών», που θέλει να τσακίσει έναν λαό που αντιστέκεται
«Με μια επιστολή ζήτησα συμβολικά να πάρω και την ελληνική υπηκοότητα ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τη χώρα σας». Με αυτά τα λιτά λόγια η κ. Κατρίν Ντεμπισί σκιαγραφεί το κίνημα που αναπτύσσεται στην Ευρώπη όπου μέσα από την εκδήλωση φιλελληνισμού καταγγέλλεται η «δικτατορία των αγορών».
Η εν λόγω Γαλλίδα είναι μια από τις δεκάδες ανθρώπων που σε ένδειξη αλληλεγγύης κάνουν αίτηση στις κατά τόπους πρεσβείες της Ελλάδας για να αποκτήσουν και την ελληνική υπηκοότητα.
Η ιδέα για τη μαζική υποβολή αιτήσεων αποτυπώνεται σε ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο και έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.
Κοινό αίτημα, ως κατάληξη, είναι η επιθυμία Ευρωπαίων πολιτών να λάβουν και την ελληνική υπηκοότητα ως μια έμπρακτη, συμβολική, συμπαράσταση στα δεινά των Ελλήνων που ...
βρίσκονται στην καρδιά της χρηματοπιστωτικής και δημοσιονομικής κρίσης.
Το κείμενο έχει ονομαστεί «Η έκκληση της Νάντης», αφού από αυτή την πόλη της Γαλλίας ξεκίνησε η πρωτοβουλία αλληλεγγύης προς την Ελλάδα με το σλόγκαν «είμαι και εγώ Ελληνας». Αυτό άλλωστε είναι και το μοτίβο στον διαδικτυακό τόπο http://jesuisgrec.blogspot.com. Η κίνηση έχει ήδη αρχίσει να καταγράφεται στις ελληνικές προξενικές αρχές με επίκεντρο τη Γαλλία, ενώ το έναυσμα φαίνεται ότι έδωσε η περίφημη -πλέον- σύνοδος των Κανών.
«Πράγματι υπάρχει αυτό το φαινόμενο να ζητείται διπλή υπηκοότητα εις ένδειξη συμπαράστασης μέσω ενός κειμένου που έχει ουμανιστικά χαρακτηριστικά.
Μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί 180 συνολικά αιτήματα στα προξενεία μας», λέει ο κ. Ευθύμιος Αραβαντινός, εκπρόσωπος Τύπου στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι. «Τα περισσότερα ηλεκτρονικά μηνύματα έφτασαν την περίοδο των Κανών και δηλώνουν την αλληλεγγύη τους, όμως μηνύματα εξακολουθούν να έρχονται».
«Είδα το κείμενο στο Ιντερνετ, το υπέγραψα και το έστειλα σε φίλους. Μου αρέσει πολύ η Ελλάδα, η φιλοσοφία της και ο χαμογελαστός λαός της. Εχω αλλωστε πολλούς φίλους Ελληνες», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» η συγγραφέας Κατρίν Ντεπισί, η οποία πριν από τρία χρόνια απέκτησε σπίτι στην Κρήτη κοντά στην Αλμυρίδα του Αποκόρωνα.
«Αν και έχω την οικογένειά μου στη Γαλλία, τα παιδιά και τη μητέρα μου, περνώ αρκετό διάστημα στην Ελλάδα. Ζήτησα την ελληνική υπηκοότητα, χωρίς βέβαια να γνωρίζω εάν τη δικαιούμαι, συμβολικά. Δεν μου άρεσε η στάση της Ευρώπης και η έλλειψη σεβασμού προς την Ελλάδα».
Συμπαράσταση
Σε ανάλογο μήκος κύματος κινούνται και οι σκέψεις του κ. Πασκάλ Ρο που δηλώνει φίλος της Ελλάδας, έστω και αν δεν την έχει επισκεφθεί ποτέ. «Οταν είδα το κείμενο, είπα ότι ήταν ακριβώς αυτό που πρέπει να κάνουμε ως συμπαράσταση. Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ανοησία, νομίζω πρέπει να πούμε ότι "είμαστε όλοι Ελληνες".
Αν και στη Γαλλία υπάρχουν επίσης τεράστιες δυσκολίες, τουλάχιστον δεν αντιμετωπίζουμε προβλήματα με τα απαραίτητα όπως η διατροφή. Ομως η κατάσταση συνεχώς χειροτερεύει. Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα θα συμβεί και σε άλλες χώρες. Νομίζω ότι η Ευρώπη βουλιάζει», επισημαίνει ο κ. Ρο, που κατοικεί κοντά στην πόλη Λοριάν της Βρετάνης.
Αυτοκινητιστής στο επάγγελμα, έχει λάβει μέρος σε ανθρωπιστικές αποστολές μη κυβερνητικών οργανώσεων στην Αφρική. «Καταλαβαίνω πώς νιώθετε, από την πίεση της νέας τάξης πραγμάτων. Πρέπει να θυμίσουμε ότι είμαστε άνθρωποι και όχι πιόνια σε μια σκακιέρα που τα μετακινούν όπως θέλουν».
Αν και επίκεντρο της φιλελληνικής κίνησης είναι η Γαλλία, ανάλογα αιτήματα προωθούνται και σε άλλες χώρες, όπως στην Ολλανδία. Σύμφωνα με το γραφείο Τύπου της πρεσβείας στη Χάγη, υπήρξαν ήδη αιτήματα ανθρώπων που «αισθάνονται Ελληνες στην καρδιά».

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ

«Είμαστε εξαγριωμένοι από την ταπείνωση στην οποία υπόκειται ο ελληνικός λαός»
Στο κείμενο που έχει αναρτηθεί στο Δια-δίκτυο, υπάρχουν επίσης αναφορές για την έλλειψη οράματος, τη δικτατορία των αγορών, αλλά και παραλληλισμοί με την εποχή που ο Χίτλερ εισέβαλε στην Τσεχοσλοβακία, την οποία άφησαν αβοήθητοι οι σύμμαχοί της...
«Αγανακτισμένοι από τη δειλία και την έλλειψη οράματος των δυτικών κυβερνήσεων ενάντια στη δικτατορία των χρηματαγορών..., και εξαγριωμένοι από την ταπείνωση στην οποία υπόκειται σήμερα ο ελληνικός λαός, κατηγορούμενος αδιάντροπα για ασωτία και απάτη, συλλογικά υποδεικνυ-όμενος ως ένοχος χωρίς να μπορέσει να αυτοϋπερασπιστεί, καταδικασμένος σε μία ατελείωτη λιτότητα και στη μετάνοια με όρους που θυμίζουν τον λόγο του στρατάρχη Πετέν το 1940 για την ηθική τάξη...
Δεν ξεχνάμε ότι αυτοί που σήμερα θυσιάζουν την Ελλάδα στον βωμό της κερδοσκοπίας, κάνοντας πως ελπίζουν ότι ο οικονομικός φασισμός θα ικανοποιηθεί με αυτήν τη μικρή χώρα και ότι οι ίδιοι θα γλιτώσουν...
Είναι αυτοί οι ίδιοι που εγκατέλειψαν την Τσεχοσλοβακία στον Αδόλφο Χίτλερ στο Μόναχο το 1938, ελπίζοντας πως θα του αρκούσε αυτή η καινούργια λεία που του προσέφεραν, αφού είχαν πριν παρατήσει τη δημοκρατική Ισπανία.
Δεν αντέχουμε πια να βλέπουμε τους νεόπλουτους (1% του πληθυσμού παγκοσμίως) να θριαμβεύουν, αγνοώντας το αληθινό ηθικό χρέος που η Ανθρωπότητα οφείλει στο ελληνικό έθνος, διότι έδωσε στη Ευρώπη τον πρώτο σπόρο μιας άμεσης δημοκρατίας βασισμένης ακριβώς στην κατάργηση των χρεών και στη χειραφέτηση των πολιτών από τη δουλεία τους, πριν από 2.500 χρόνια».

Να βγουν στην επιφάνεια τα μεγάλα οικονομικά εγκλήματα

2012-01-01T09:25:00.000+02:00

Να καλέσει τους αρμόδιους εισαγγελείς να μιλήσουν για τις αναφορές τους ζητάνε με δηλώσεις τους από την εισαγγελία του Άρειου Πάγου στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ Π. Σκουρλέτης τόνισε (ρ/σ ΝΕΤ) ότι ο κ. Τέντες πρέπει "να καλέσει τους αρμόδιους εισαγγελείς να μιλήσουν για τις αναφορές τους". Επίσης είπε στην ανακοίνωση των δυο υπουργών, Βενιζέλου- Παπαϊωάννου, δεν μιλάνε ευθέως για την ανάγκη άμεσης παρέμβασης της εισαγγελίας του Άρειου Πάγου.
Παράλληλα υπογράμμισε πως "σε μια συγκυρία όπου ο κόσμος πιέζεται αφόρητα και έχει την απαίτηση όσοι παρανομούν, όσοι διαπράττουν μεγάλα οικονομικά εγκλήματα να λογοδοτούν και να βγουν στην επιφάνεια αυτά τα ζητήματα".
Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής, ο οποίος έχει κληθεί, από τους οικονομικούς εισαγγελείς να καταθέσει, εντός των ημερών, για τις υποθέσεις της ΕΛΣΤΑΤ και των CDSΗ, δήλωσε σχετικά πως "η κυβέρνηση, με διάταξη σε νομοσχέδιο, επιχειρεί να υποβαθμίσει τις αρμοδιότητες των οικονομικών εισαγγελέων και να φρενάρει την εισαγγελική έρευνα για υποθέσεις που αφορούν κορυφαία πολιτικά πρόσωπα". Επίσης σημείωσε πως "η άμεση αντίδραση των εισαγγελέων, οι οποίοι καταγγέλλουν πιέσεις και παρεμβάσεις στο έργο τους από ‘οργανωμένα συμφέροντα και τους ποικιλώνυμους εκφραστές τους’, αφήνει έκθετους, όχι μόνο τους αρμόδιους υπουργούς και ολόκληρη την κυβέρνηση, αλλά και αυτούς που την στηρίζουν. Προτείνουμε, στους τελευταίους, να πάψουν να παριστάνουν τους οργισμένους και στον πρωθυπουργό να απορρίψει τον ρόλο του τροχονόμου, των οικονομικών συμφερόντων και των ‘ποικιλώνυμων’ πολιτικών σκοπιμοτήτων, που του έχουν αναθέσει".
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης υπογράμμισε για το θέμα πως "η κυβέρνηση οφείλει να πάρει πίσω αμέσως την τροπολογία που καρατομεί τους οικονομικούς εισαγγελείς. Επειδή η φοροδιαφυγή και οι παρεμβάσεις υπέρ των ισχυρών είναι προκλητικές απαιτούμε απ’ όλους στοιχεία, ονόματα και κυρίως μέτρα για έμπρακτα οικονομικά αποτελέσματα".

«Ύποπτη σιωπή» από Σημίτη για την εκβίαση του Εφραίμ

2011-12-31T08:30:00.000+02:00

Ο πατέρας Νεκτάριος, μιλώντας αποκλειστικά στο newsbomb, δήλωσε για τον πρώην πρωθυπουργό ότι «ο κ. Σημίτης, επί πρωθυπουργίας του, είχε καλέσει στο γραφείο του τον ηγούμενο Εφραίμ, όπου τον εκβίασε να συνηγορήσει και κατά συνέπεια να υπογράψει την μεταβίβαση οικοπέδων που ανήκουν στη Μονή Βατοπεδίου».
Ο πατέρας Νεκτάριος αναρωτήθηκε επίσης «πώς είναι δυνατόν να …..
αναφέρεται ότι ο γέροντας είναι επικίνδυνος να προβεί και σε άλλα αδικήματα; Ουδέποτε απασχόλησε ξανά την δικαιοσύνη τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια, γιατί πολύ απλά πιέστηκε να υπογράψει από τον κ. Σημίτη».
Η άποψη αυτή ακούγεται για πρώτη φορά και αποτελεί ένα νέο πεδίο προς δικαστική διερεύνηση. Ο πρώην πρωθυπουργός όφειλε να αντιδράσει αμέσως και να απαντήσει στις αιτιάσεις του πατρός Νεκτάριου, ο οποίος δεν μάσησε τα λόγια του: «Δεν αποτελεί ένα απλά προσωπικό ζήτημα, όπως στην περίπτωση του πατέρα Ιάκωβου Γιοσάκη» και συμπλήρωσε: «Απώτερος στόχος πολιτικών και δικαστικών κύκλων είναι η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία».
Επίθεση όμως εξαπέλυσε και στους πρωταγωνιστές της πρώτης εξεταστικής επιτροπής από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ και σημερινά στελέχη της κυβέρνησης, κύριους Γιώργο Πεταλωτή και Σωκράτη Ξυνίδη.
Επίσης τα δύο κυβερνητικά στελέχη αρνήθηκαν να απαντήσουν σε όσα τους καταμαρτύρησε ο πατέρας Νεκτάριος. «Όλα ξεκίνησαν από ρουσφέτια που έταξαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σωκράτης Ξυνίδης και Γιώργος Πεταλωτής σε ιδιοκτήτες σπιτιών που είχαν χτίσει σε οικόπεδα που ανήκαν στη Μονή Βατοπεδίου», υποστήριξε και πρόσθεσε: «Οι περισσότεροι εκ των ιδιοκτητών ήταν ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και ζήτησαν από βουλευτές και στελέχη του κόμματος να τους μεταβιβάσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας που ανήκαν στη Μονή. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν εφικτό καθώς σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, όπως η Μονή Βατοπεδίου δεν ισχύει η χρησικτησία».

Νέα αύξηση-σοκ 9,2% στα τιμολόγια της ΔΕΗ

2011-12-30T08:23:00.000+02:00

Αυξήσεις στο 9,2% μεσοσταθμικά στα τιμολόγια της ΔΕΗ εισηγήθηκε στο υπουργικό συμβούλιο, ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Όπως σημείωσε, από αυτή την αύξηση μόνο 1,1 μονάδες είναι το καθαρό όφελος για τη ΔΕΗ (μεταβολή του κόστους ενέργειας).
Ο κ. Παπακωνσταντίνου σημείωσε ότι η ΔΕΗ πρέπει να συνεχίσει να είναι μια υγιής επιχείρηση, μια δυναμική επιχείρηση στον κλάδο της ενέργειας, μια επιχείρηση που θα μπορεί να ανταγωνίζεται με ίσους όρους στην αγορά. Το συσσωρευμένο χρέος της ΔΕΗ είναι στο τέλος του 2011 4,5 δις ευρώ.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με όσα είπε ο υπουργός, «η εισήγηση της ΔΕΗ ήταν για αύξηση των τιμολογίων μεσοσταθμικά κατά περίπου 20%, συμπεριλαμβανομένου του τέλους ΑΠΕ, για το οποίο έχει ήδη ανακοινωθεί από την ΡΑΕ μια αύξηση που επιβαρύνει το λογαριασμό της ΔΕΗ περίπου 3%. Η εισήγηση της ΡΑΕ πρότεινε αυξήσεις στα ρυθμιζόμενα τιμολόγια 16%».
Σύμφωνα με όσα δήλωσε στο υπουργικό συμβούλιο, «μια τέτοια συνολική αύξηση, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το ΥΠΕΚΑ τόσο γιατί είναι αδιανόητη μια τέτοια μεγάλη αύξηση της επιβάρυνσης του καταναλωτή, όσο και γιατί το ΥΠΕΚΑ θεωρεί ότι δεν έχει εξαντληθεί κάθε άλλο μέσο μείωσης του κόστους και βελτίωσης των αποτελεσμάτων της επιχείρησης».
Όπως τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου, «τα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος στην Ελλάδα είναι σήμερα από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη τόσο σε απόλυτες τιμές όσο και σε μονάδες αγοραστικής δύναμης που είμαστε στην τέταρτη θέση στην ΕΕ».
«Το ΥΠΕΚΑ αναγνωρίζει την προσπάθεια που έχει ήδη γίνει από την επιχείρηση για εξορθολογισμό των δαπανών, συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης τους εργασιακού κόστους μέσα από περικοπές μισθών και επιδομάτων, αλλά και μείωσης προσωπικού που συνολικά θα έχει φτάσει το 2012 τα 692 εκ. ευρώ σε σχέση με το 2009 (464 εκ. μέχρι το τέλος του 2011)» σημείωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου. Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν αποκλείεται και νέα αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ μέσα στο έτος, σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι στόχοι.
Το ΥΠΕΚΑ ζήτησε από την ΔΕΗ να διασφαλιστούν:
- Μείωση του συνολικού χρέους μέσω της αξιοποίησης παγίων στοιχείων
- Περαιτέρω μείωση του λειτουργικού κόστους της επιχείρησης κατά 10-15% και περαιτέρω μείωση του εργατικού κόστους
- Κατάργηση παροχών όπως η έκπτωση 80% στα τιμολόγια των νυν και πρώην υπαλλήλων της ΔΕΗ (αφορά πάνω από 55.000 δικαιούχους και κοστίζει στην επιχείρηση περίπου 40 εκ. ευρώ τον χρόνο)
- Να προχωρήσει σε συμψηφισμό οφειλών προς το δημόσιο
- Να μην υπάρξει καμία δυσμενής μεταβολή στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο και στο τιμολόγιο των πολυτέκνων (συνολικά πάνω από 265 χιλιάδες νοικοκυριά)
- Να υπάρξει προοδευτική μεταβολή στα τιμολόγια ώστε η υψηλή κατανάλωση να επιβαρυνθεί συγκριτικά περισσότερο από την χαμηλή
- Να υπάρξει λελογισμένη αύξηση στα τιμολόγια των επιχειρήσεων, ειδικά των μικρομεσαίων
- Να επιτευχθεί κερδοφορία το 2012.
Παράλληλα, προτείνει να εξεταστεί η μείωση του τέλους της ΕΡΤ στα τιμολόγια της ΔΕΗ.

Στα 51 δισ. ευρώ τα έσοδα για την Κύπρο από το οικόπεδο 12

2011-12-29T08:34:00.002+02:00

Στα 5 με 8 τρισ. κυβικά πόδια (με μέσο όρο τα 7) υπολογίζονται τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στο «Οικόπεδο 12» της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως είπε την Τετάρτη ο Κύπριος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας.
«Η Κύπρος εισέρχεται στον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης με προοπτικές ουσιαστικής συμβολής στην ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ» τόνισε ο πρόεδρος.
Σε γραπτή δήλωση, την οποία ανέγνωσε ενώπιον των δημοσιογράφων στο προεδρικό μέγαρο, ανέφερε ότι η εταιρεία Noble Energy εντόπισε φυσικό αέριο καθαρού πάχους 310 περίπου ποδών. Το βάθος της γεώτρησης έφθασε τα 5.861 μέτρα, σε βάθος νερού 1.689 μέτρα.
Τα αρχικά δεδομένα, διευκρίνισε, που έχουν προκύψει από την ερευνητική γεώτρηση και τους ελέγχους αξιολόγησης που διενεργήθηκαν αποδεικνύουν την ύπαρξη κοιτάσματος φυσικού αερίου, σε όγκο που εκτιμάται ότι κυμαίνεται μεταξύ των πέντε με οκτώ τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών με μέσο όρο τα εφτά τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια.
Το συγκεκριμένο πεδίο υδρογονανθράκων, σημείωσε, εκτιμάται ότι εκτείνεται σε περιοχή που καλύπτει τα 40 τετραγωνικά μίλια (103,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Με βάση την ακολουθούμενη διαδικασία, ανέφερε ο πρόεδρος Χριστόφιας, θα χρειαστεί να πραγματοποιηθεί ακόμα μια γεώτρηση τελικής αξιολόγησης, πριν την αξιοποίηση του κοιτάσματος.
Υπογράμμισε ακόμα ότι η ανεύρεση φυσικού αερίου «δημιουργεί προοπτικές μεγάλης και μακρόχρονης οικονομικής ανάπτυξης από την οποία θα επωφεληθούν τόσο οι σημερινές όσο και οι επόμενες γενιές».
Πέραν από τις επενδύσεις που συνεπάγεται η σταδιακή ανάπτυξη της αναγκαίας υποδομής για αξιοποίηση του φυσικού αερίου, έχει ήδη εκδηλωθεί, όπως είπε ο κ. Χριστόφιας, ενδιαφέρον από πολλούς ξένους επενδυτές για δραστηριοποίηση στην Κύπρο.
Επισήμανε ακόμα ότι διανοίγονται προοπτικές στο γεωστρατηγικό και πολιτικό πεδίο και πως η ανεύρεση φυσικού αερίου μπορεί και πρέπει να αποτελέσει εργαλείο για προώθηση της ειρήνης και της συνεργασίας στην περιοχή.
Η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, σύμφωνα με τον πρόεδρο Χριστόφια, μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για επίτευξη λύσης στο Κυπριακό, «λύση που θα τερματίζει την παράνομη κατοχή και τον εποικισμό, θα επανενώνει τη χώρα και το λαό μας και θα αποκαθιστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».
Ο Κύπριος πρόεδρος εξέφρασε την ικανοποίησή του για την άριστη και παραγωγική συνεργασία που η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αναπτύξει με την εταιρεία Noble Εnergy International και πρόσθεσε ότι είναι βέβαιος πως η συνεργασία αυτή θα συνεχιστεί και στα επόμενα στάδια.
Οι έρευνες της Noble στο «Οικόπεδο 12» της κυπριακής ΑΟΖ ξεκίνησαν πριν από τρεις μήνες και στις 15 Νοεμβρίου είχε ανακοινωθεί ότι τα κοιτάσματα κυμαίνονται μεταξύ 3 και 9 τρισ. κυβικών ποδιών.
Οι πληροφορίες των τελευταίων ημερών από διάφορες πηγές συνέκλιναν προς εκτιμήσεις για ένα κοίτασμα ανάλογο ή και μεγαλύτερο του γειτονικού «Λεβιάθαν» (14-20 τρισ. κυβικά πόδια).
Ωστόσο, και αυτή η ποσότητα που ανακοίνωσε σήμερα ο κ. Χριστόφιας θεωρείται ιδιαίτερα υψηλή.
Βάσει του μέσου όρου αποθεμάτων των 7 τρισ. κυβικών ποδών, ή περίπου 200 δισ. κυβικών μέτρων, το κοίτασμα στο «Οικόπεδο 12» της κυπριακής ΑΟΖ μπορεί να ταξινομηθεί (σε αδρές γραμμές) στην 130ή θέση παγκοσμίως, βάσει σχετικής λίστας στην wikipedia.

Η ανακοίνωση της Noble Energy
Η Noble Energy ανακοίνωσε την ανακάλυψη φυσικού αερίου στο Κυπριακό Οικόπεδο 12, στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κύπρου.
Στη γεώτρηση Κύπρος Α-1 βρέθηκαν περίπου 310 πόδια (94,5 μέτρα) πολλαπλού στρώματος άμμου, της Μειόκαινου περιόδου, που επιτρέπουν τη μεταφορά υψηλής ποιότητας φυσικού αερίου.
Η γεώτρηση έγινε σε βάθος 19,225 ποδών (5,861 μέτρα) σε θαλάσσιο βάθος 5,540 ποδών (1,689 μέτρα). Τα αποτελέσματα από τη γεώτρηση, τους πετροφυσικούς σχηματισμούς και την αρχική αξιολόγηση δείχνουν υπολογιζόμενες ποσότητες που κυμαίνονται (1) μεταξύ 5 και 8 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών, με στατιστικό μέσο όρο 7 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια.
Το Κυπριακό οικόπεδο 12 καλύπτει περίπου 40 τετραγωνικά μίλια (103,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα) και θα πρέπει να διεξαχθεί επιπρόσθετη ερευνητική γεώτρηση πριν αρχίσει η παραγωγή.
«Είμαστε ενθουσιασμένοι που ανακοινώνουμε την ανακάλυψη σημαντικών αποθεμάτων φυσικού αερίου στο κυπριακό οικόπεδο 12», δήλωσε ο πρόεδρος και πρώτος εκτελεστικός διευθυντής της εταιρίας Noble Energy, Charles D. Davidson.
Η δήλωση καταγράφεται, σύμφωνα με το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΚΥΠΕ), σε ανακοίνωση της αμερικανικής εταιρείας για τα αποτελέσματα της ερευνητικής γεώτρησης της στην Κύπρο.
Στη δήλωση του ο κ. Davidson αναφέρει ότι «αυτή είναι η πέμπτη στη σειρά ανακάλυψη φυσικού αερίου από τη Noble Energy και τους συνεταίρους μας στην ευρύτερη λεκάνη του Λεβιάθαν, με τα συνολικά ακαθάριστα υπολογιζόμενα αποθέματα των πέντε ανακαλύψεων μας να ξεπερνούν τα 33 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Η τελευταία ανακάλυψη στην Κύπρο τονίζει ακόμη περισσότερο την ποιότητα και παγκόσμια σημασία αυτής της λεκάνης».
Επίσης, πρόσθεσε ότι η Noble Energy προσβλέπει σε στενή συνεργασία με την κυπριακή κυβέρνηση για «την ανάπτυξη αυτής της ανακάλυψης με τρόπο που θα μεγιστοποιεί την αξία για όλους τους ενδιαφερόμενους».
Η Noble Energy, αναφέρει η ανακοίνωση της, λειτουργεί τη γεώτρηση κατέχοντας το 70% των μετοχών.
Η Delek Drilling και η Avner Oil Exploration θα έχουν 15% η κάθε μια, υπό την προϋπόθεση ότι θα δοθεί η τελική έγκριση της κυπριακής Κυβέρνησης, προστίθεται.
Τέλος, η εταιρεία Noble αναφέρει πως «το φάσμα των πιθανοτήτων του αποθέματος είναι μεταξύ 75 και 25 εκατοστημόρια».

Εκλογές εδώ και τώρα.Του Αντώνη Μυλωνάκη

2011-12-28T08:22:00.000+02:00

Μαύρα Χριστούγεννα πέρασαν οι Ελληνες πολίτες που βιώνουν με τον πιό απάνθρωπο τρόπο τ΄αποτελέσματα της εγκληματικής διακυβέρνησης και οικονομικής πολιτικής, της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Τα χρόνια καλά αντικατέστησαν τα χρόνια πολλά για τις ευχές των Χριστουγέννων. Εξουθενωμένος πλέον ο λαός απο τις απάνθρωπες και επικίνδυνες πολιτικές των σύγχρονων δικτακτορίσκων με το αποφασίζουμε και διατάσουμε μας έβαλαν στα δόντια των διεθνών τοκογλύφων και μας παρέδωσαν αμαχητί στο ΔΝΤ και τους Γαλλογερμανούς υποδουλώνοντάς μας και υποθηκεύοντας το μέλλον των παιδιών και εγγονών μας.Αυτοί που τόσα χρόνια αλώνιζαν και πλούτιζαν στη πλάτη του ελληνικού λαού είναι τελικά και με τη βούλα αθώοι.Εγιναν πάμπλουτοι ,με τεράστιες περιουσίες και φουσκωμένους τραπεζικούς λογαριασμούς αυτοί που τώρα μας προτρέπουν να κάνουμε υπομονή να σκύβουμε το κεφάλι και να μην αντιδρούμε γιατί θα εκνευρίσουμε τους κατακτητές μας...
Το τι μας περιμένει μέσα στο 2012 μας το ανακοινώνουν όπως ακριβώς το έκαναν μέχρι τώρα εδώ και δύο χρόνια. Αναγκαία μέτρα περικοπων για να μη πτωχεύσουμε αφού αμα αντισταθούμε δεν θα μας δοθούν απο τους τοκογλύφους μας άλλα χρήματα. Μ΄αυτό τον τρόπο μας χώνουν όλο και πιο βαθιά στη δυστυχία , στη μιζέρια , στην εξαθλείωση και στην απόγνωση.
Η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου ήρθε για να υλοποιήσει πιο εύκολα το διαβολικό σχέδιο του Παπανδρέου και της παρέας του, της υποδούλωσης του ελληνικού λαού. Οι έξι Νεοδημοκράτες και οι τέσσερις του ΛΑΟΣ που συμμετέχουν στη κυβέρνηση , όσο καλή θέληση και όρεξη για δουλειά και να έχουν, δεν μπορούν να σώσουν τη κατάσταση αφού ο κορμός της νέας κυβέρνησης παραμένει το ΠΑΣΟΚ.Τα προβλήματα είναι τεράστια και οι τρικλοποδιές που δέχονται απο τους υπουργούς πού μας έφεραν σ΄αυτή τη κατάσταση δεν τους αφήνουν περιθώρια να διορθώσουν ή να προχωρήσουν σε έργο αποτελεσματικό. Απο την άλλη βιώνουν καθημερινά την απαξίωση του κόσμου που πλέον τους θεωρεί συνυπεύθυνους βάζοντάς τους στο ίδιο κάδρο με τους μέχρι τώρα αποτυχημένους κυβερνώντες, χωρίς ουσιαστικά και είναι αλήθεια αυτό, να έχουν ευθύνη. Οσο περνάει ο καιρός και ο κόσμος θα απαξιώνεται οικονομικά και κοινωνικά, τόση θα είναι η οργή του πρός όλους και θα εκφράζεται με χίλιους δυό τρόπους. Είναι λοιπόν καιρός ΝΔ και ΛΑΟΣ να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους και να σταματήσουν να μπαίνουν ασπίδα σωτηρίας στήν αποτυχημένη κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Αμέσως μετά τις μαύρες γιορτές , ο Γιώργος Καρατζαφέρης πρώτος κατά την άποψή μου θα είναι ο πολιτικός αρχηγός που θα πρέπει να πάρει τη μεγάλη πολιτική απόφαση ανακουφίζοντας την Ελληνίδα και τον Ελληνα απο τον βραχνά της αλλοπρόσαλης πολιτικής της νέας κυβέρνησης αφού ο ίδιος και οι υπουργοποιηθέντες υπουργοί του παραδέχονται ότι δεν λειτουργεί τίποτα και συγχρόνως χάνεται πολύτιμος χρόνος για τη σωτηρία της πατρίδας μας. Είναι η μόνη λύση πλέον να τραβήξει τους βουλευτές του απο τη κυβέρνηση παρωδία , να αφήσει
Σαμαρά και Παπανδρέου να εκτίθονται αφού οι δικές τους πολιτικές μας έφεραν σ΄αυτή τη κατάσταση και να ζητήσει εδώ και τώρα εκλογές.

Σίριαλ έκαναν την προφυλάκιση του Εφραίμ

2011-12-27T08:10:00.000+02:00

Μήπως η προφυλάκιση Εφραίμ είναι η επίσημη εκκίνηση της χούντας στην προφυλάκιση πολιτών.
Και αναρωτιόμαστε: Μήπως η απόφαση προφυλάκισης του Εφραίμ αποτελεί την διελκυστίνδα για μελλοντικές αποφάσεις, οι οποίες θα λαμβάνονται κατά το δοκούν δικαστών και όχι κατά το γράμμα που ορίζει ο νόμος;
Μήπως, δηλαδή, αυτή ακριβώς η απόφαση αποτελεί την έναρξη μίας νέας περιόδου για την Ελληνική Δικαιοσύνη, η οποία θα λειτουργεί και θα διατάσσει προφυλακίσεις πολιτών τους οποίους...
ο ανακριτής εισαγγελέας ή οποιοσδήποτε δικαστικός θα θεωρεί ως υπεύθυνους φυγής στο εξωτερικό ή και ως πιθανούς πρωταγωνιστές εγκληματικών πράξεων; Με απλά λόγια, μήπως η απόφαση της προφυλάκισης του Εφραίμ, δημιουργεί ένα δικαστικό προηγούμενης απόφασης, με βάση το οποίο θα μπορεί να προφυλακίζεται κάποιος για κάτι που δεν έχει κάνει, αλλά θα θεωρείται (προφανώς με βάση το νόμο των πιθανοτήτων) ικανός να το κάνει;
Για όσους δεν έχουν ακόμη κατανοήσει το έγκλημα κατά της Δικαιοσύνης, το οποίο διέπραξαν δικαστικοί (μαζί με τον κύριο Πεταλωτή, ο οποίος συμμετείχε στην απόφαση και φέρεται να έχει πολιτικό συμφέρον από την συγκεκριμένη προφυλάκιση του ηγουμένου Εφραίμ) εις βάρος της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας, αφού από τούδε και στο εξής ο κάθε πολίτης θα δύναται να προφυλακίζεται επειδή θα προδικάζεται ως ένοχος πιθανού μελλοντικού εγκλήματος.
Ατόπημα η προφυλάκιση Εφραίμ Του Σταύρου Τσακυράκη
Η προφυλάκιση του κ. Εφραίμ αποτελεί άλλο ένα ατόπημα της ελληνικής δικαιοσύνης. Παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή του κράτους δικαίου που υπαγορεύει ότι κανείς δεν στερείται της ελευθερίας του παρά μόνο μετά από απόφαση νόμιμα συνιστάμενου δικαστηρίου. Η προσωρινή κράτηση αποτελεί παρέκκλιση από αυτή την βασική αρχή γιατί διατάσσεται χωρίς κάποιο δικαστήριο να έχει αποφανθεί για την ενοχή κάποιου προσώπου και γι’ αυτό δικαιολογείται μόνον σε ακραίες περιπτώσεις, όταν ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή είναι πολύ πιθανόν να διαπράξει νέα αδικήματα.
Ο νόμος που ρυθμίζει την προσωρινή κράτηση (άρθρο 282 ΚΠΔ) είναι λεπτομερής και απολύτως σύμφωνος με τον έκτακτο χαρακτήρα που έχει το μέτρο. Απαιτεί όχι απλώς ο κατηγορούμενος να είναι ύποπτος διαφυγής αλλά να έχει προχωρήσει και σε προπαρασκευαστικές ενέργειες φυγής. Όχι να είναι απλώς πιθανόν να διαπράξει νέα αδικήματα αλλά πολύ πιθανόν ότι θα τα διαπράξει. Ο κ. Εφραίμ ύποπτος διαφυγής δεν είναι, τα δε αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προϋποθέτουν τη σύμπραξη κάποιων κρατικών οργάνων ή λειτουργών. Δεν είναι επομένως πολύ πιθανόν μετά από όλο τον σάλο που δημιουργήθηκε η διάπραξη νέων αδικημάτων. Με αυτά τα δεδομένα η προφυλάκισή του είναι τελείως αυθαίρετη και δεν έχει κανένα έρεισμα στο νόμο.

Δεν είναι ο κ. Εφραίμ το μόνο θύμα της δικαστικής αυθαιρεσίας που στέλνει ανθρώπους στη φυλακή χωρίς δικαστική απόφανση περί της ενοχής τους, μόνο επειδή ο ανακριτής και ο εισαγγελέας τους θεωρούν ενόχους. Για δύο από αυτούς, για την κ. Α. Σωτηροπούλου και την κόρη κατηγορούμενου για το σκάνδαλο της Ζιμενς έχω δημόσια διαμαρτυρηθεί στο παρελθόν. Οι δικαστές μας, όμως, δεν φαίνεται να δίνουν σημασία. Εξακολουθούν να θεωρούν την προφυλάκιση ως μέσο εξουσίας που τους επιτρέπει να φυλακίζουν κάποιον κατηγορούμενο κατά το δοκούν και όχι κατά το νόμο. Η αγωνία των περισσότερων κατηγορουμένων στην Ελλάδα δεν είναι η δίκη (που κανείς δεν ξέρει πότε θα διεξαχθεί) αλλά η αποφυγή της προφυλάκισης. Σε αυτό το στάδιο παίζονται όλα τα παιχνίδια μεταξύ δικηγόρων, δικαστών και κατηγορουμένων ενώ κανονικά δεν υπάρχουν από το νόμο περιθώρια για συναλλαγές.
Κι όταν μιλώ για συναλλαγές εννοώ και τις διάφορες πιέσεις που ασκούνται από τη κοινή γνώμη. «Δεν θα πάει κανένας φυλακή για τα σκάνδαλα» φωνάζει ο κόσμος. Φυσικά και πρέπει να πάει αλλά αφού πρώτα διαπιστώσει την ενοχή του κάποιο δικαστήριο κι όχι επειδή το επιθυμεί κάθε δημόσιος κήνσορας τύπου Λαζόπουλου. Στις μέρες μας που η αγανάκτηση για την ατιμωρησία των επιφανών είναι δικαιολογημένη είναι κρίσιμο να καταλάβουμε ότι η απόδοση ευθυνών μόνο με διαδικασίες δικαιοσύνης αξίζει. Όλα τα άλλα προσβάλλουν το κράτος δικαίου και συμβάλλουν στη υποβάθμιση του πολιτισμού μας.

Στριμωγμένα Χριστούγεννα για τον Λουκά Παπαδήμο

2011-12-26T08:46:00.000+02:00

Του Γιώργου Δελαστίκ
Σούργελο έχει γίνει η κυβέρνηση Παπαδήμου! Δεν υπάρχει άνθρωπος στην Ελλάδα που να την παίρνει στα σοβαρά και να τη σέβεται, αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει. Αυτό δεν νοιάζει καθόλου τους κύκλους που επέβαλαν ως πρωθυπουργό τον τραπεζίτη της ΕΚΤ. Τους νοιάζει όμως ότι ο Παπαδήμος δεν έφερε τα λεφτά των δανείων από τη Μέρκελ, ούτε κατάφερε να πείσει τους ιδιώτες τραπεζίτες να χάσουν τα μισά λεφτά που έχουν επενδύσει σε ελληνικά κρατικά ομόλογα. Τους νοιάζει επίσης το γεγονός ότι λόγω αυτής της αρχικής αποτυχίας του, οι πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ που συναπαρτίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου γράφουν πλέον δημοσίως στα παλιά τους τα παπούτσια τον πρωθυπουργό.
Το ΠΑΣΟΚ βλέπει ότι η συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ δεν ανακόπτει τη διαρκή πτώση του, η οποία το έχει οδηγήσει στις σφυγμομετρήσεις σε ποσοστά εφάμιλλα εκείνων που είχε πάρει προ… σαρακονταετίας, το 1974! Η ΝΔ ανακαλύπτει ότι η συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ πάγωσε τους οπαδούς της και εξάλειψε εντελώς κάθε ανοδική τάση, έστω και βασανιστικά αργή, που παρουσίαζε, εκμηδενίζοντας έτσι κάθε ελπίδα της για αυτοδυναμία. Σοκ έχει υποστεί και το ΛΑΟΣ, το οποίο έχει χάσει ήδη περίπου το ένα τέταρτο της υποστήριξης που εμφάνιζε δημοσκοπικά.
Το τίμημα δηλαδή για την εκπλήρωση του ονείρου του αρχηγού του, Γιώργου Καρατζαφέρη, να πάρει το ΛΑΟΣ από το ακροδεξιό περιθώριο και να το φέρει στο κεντρικό πολιτικό παιχνίδι ως αξιόπιστο και «αξιοπρεπή» κυβερνητικό εταίρο, έχει βαρύτατο εκλογικό αντίτιμο. Έτσι ξέσπασε απερίγραπτη) φαγωμάρα ανάμεσα στα κόμματα της «μνημονιακής συγκυβέρνησης» που αλληλοβρίζονται δημόσια και ουσιαστικά γελοιοποιούν τον πρωθυπουργικό ρόλο του Παπαδήμου.
Τους τα είπε ο Καρατζαφέρης και μάλιστα στη Βουλή, ζητώντας από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να συμφωνήσουν να μείνει ο Παπαδήμος πρωθυπουγός ακόμη όχι για δύο μήνες αλλά για …δύο χρόνια!! «Πώς θα πάμε σε εκλογές όταν έρχεται η τρόικα με ένα βαρύ Μνημόνιο; Παίρνουμε το Μνημόνιο και πάμε σε εκλογές, δίνοντας 50% στην Αριστερά; Ή περιμένουμε, πριν από τις κάλπες, να καρποφορήσουν τα μέτρα ή διαφορετικά να πάμε τώρα σε εκλογές!», υπογράμμισε. Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ έβαλε άγριο χέρι και στον Ευάγγελο Βενιζέλο, επίδοξο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος προσπάθησε με συγκαλυμμένο τρόπο να εκβιάσει τα υπόλοιπα κυβερνητικά κόμματα ότι θα …διώξει το ΠΑΣΟΚ από την κυβέρνηση, αν δεν πειθαρχούν στη γραμμή που τους υποδεικνύει! «Η κυβέρνηση δεν είναι προϊόν έλλειψης κυβερνητικής πλειοψηφίας, είναι προϊόν απόφασης και βούλησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ» διακήρυξε ο υπουργός Οικονομικών. Ο Γ. Καρατζαφέρης πήρε φωτιά: «Εάν το μήνυμα προς εμάς είναι καθήστε καλά ειδάλλως θα συνεχίσουμε μόνοι μας», σας λέμε να το ξεχάσετε… Η κυβέρνηση Παπαδήμου προήλθε γιατί σαπίσατε! Σαπίσατε, γι’ αυτό και μας ζητήσατε να μπούμε μέσα!», του απάντησε.
Φυσικά, η «αξιοπρέπεια» του αρχηγού του ΛΑΟΣ δεν φτάνει και μέχρι του σημείου να απειλήσει έστω με αποχώρηση του κόμματος του από την κυβέρνηση Παπα-δήμου. Το εντελώς αντίθετο! «Εάν υπονοείτε ότι μετά το μακιγιάζ που κάναμε εμείς με τη στήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου, το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να κυβερνά μόνο του, αυτό είναι ακραίο πολιτικό πραξικόπημα!», τόνισε με έκδηλη αγωνία, έτοιμος να καταγγείλει ως δήθεν «πραξικοπηματία» το ΠΑΣΟΚ, αν αυτό αποφασίσει να κυβερνήσει χωρίς το ΛΑΟΣ, βασιζόμενο στην πλειοψηφία που έχει στο κοινοβούλιο μετά τις επιλογές του 2009! Μια κυβέρνηση χωρίς το ΛΑΟΣ είναι… ακραίο πολιτικό πραξικόπημα»!!!
Πέρα όμως από αυτές τις πολιτικές ανοησίες, το βέβαιο είναι πως τόσο η ελληνική αστική τάξη όσο και τα καθεστωτικά κόμματα βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση ως προς το τι πρέπει να κάνουν για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Από τη μια δεν θέλουν εκλογές, από την άλλη δρουν μέσα στην κυβέρνηση Παπαδήμου με μοναδικό σχεδόν κριτήριο τι επιπτώσεις θα έχει η κάθε θέση που υιοθετούν είτε στις βουλευτικές εκλογές (αυτό είναι το κριτήριο για τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ) είτε στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη αργηχού στο ΠΑΣΟΚ αν ποτέ κατορθώσουν να ξεκολλήσουν τον Γιώργο Παπανδρέου από την προεδρική καρέκλα! Πράγμα άκρως αμφίβολο, γιατί αυτός έχει γαντζωθεί με χέρια και με πόδια στο αρχηγικό γραφείο της Ιπποκράτους και δεν θέλει να φύγει με τίποτα, ειδικά τώρα που τελειώνει τον Ιούνιο και η θητεία του ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και όλοι οι ξένοι σύντροφοι του τον έχουν πλέον στο φτύσιμο! Ποιος θα του πληρώνει τα έξοδα για να κάνει τσάμπα πολιτικό τουρισμό, αν τον απολύσουν από πρόεδρο και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και του ΠΑΣΟΚ; Τεράστιο πρόβλημα!
Πάντως, λίγα φαίνονται τα πολιτικά ψωμιά του Παπαδήμου. Η ολιγαρχία βλέπει ότι δεν περπατάει η περίπτωση του. Έτσι, ενώ από τη μια προσπαθεί να τον στηρί-ξει όσο μπορεί περισσότερο, ιδίως στον τομέα των εντυπώσεων, από την άλλη προετοιμάζεται για αναπροσαρμογή των σχεδίων στη βάση εκλογών που θα γίνουν, βάσει των σημερινών τοποθετήσεων ισχυρών εκπροσώπων της, μέσα στον Μάρτιο το πολύ. Ούτε αυτές οι εκτιμήσεις όμως έχουν οποιαδήποτε αξία. Αν «σκάσουν μύτη» και τίποτα λεφτά από τα δάνεια, η …«στρατηγική» του ελληνικού καπιταλισμού θα αλλάξει και πάλι θεαματικά.